Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

brush-up

  • 1 brusti

    Íslensk-ensk orðabók > brusti

  • 2 bursta

    Íslensk-ensk orðabók > bursta

  • 3 bursta, greiîa

    Íslensk-ensk orðabók > bursta, greiîa

  • 4 deila, smáskæra

    Íslensk-ensk orðabók > deila, smáskæra

  • 5 hressa upp á, rifja upp

    Íslensk-ensk orðabók > hressa upp á, rifja upp

  • 6 sópa, bursta

    Íslensk-ensk orðabók > sópa, bursta

  • 7 tófuskott

    Íslensk-ensk orðabók > tófuskott

  • 8 òurrka burt

    Íslensk-ensk orðabók > òurrka burt

  • 9 taka ekki tillit til

    Íslensk-ensk orðabók > taka ekki tillit til

  • 10 bursti

    * * *
    a, m. a brush, Dipl. v. 18:—from bursta, að, to brush.

    Íslensk-ensk orðabók > bursti

  • 11 SKAUF

    n. a fox’s brush.
    * * *
    n. [A. S. sceâf; Engl. sheaf; O. H. G. scoub], prop. a sheaf of corn; it exists in Dan. local names, e. g. Skevinge; this sense is, however, obsolete, and the word is used,
    2. metaph. a ‘sheaf-like’ tail, a fox’s brush; refinum er nú dregr skaufit með landinu, Fagrsk. 47.

    Íslensk-ensk orðabók > SKAUF

  • 12 STRJÚKA

    * * *
    (strýk; strauk, strukum; strokinn), v.
    1) to stroke, rut, wipe; s. hendinni um ennit, s. um ennit, to stroke one’s forehead; s. aldri frjálst höfuð, never to be a free man;
    2) to stroke gently (gekk hann jafnan ok strauk hrossunum);
    3) to smooth, brush (en húskona strauk of ripti);
    4) to flog (s. e-n til blóðs);
    5) to dash off, run away (hann strýkr út jafnskjótt ok braut í skóg þegar); þau eru öll strokin, they are all gone.
    * * *
    (strykja, Ó. H. 61, Fms. viii. 217), pres. strýk; pret. strauk, straukt, strauktu, Fms. vi. (in a verse); mod. straukst; plur. struku; subj. stryki; imperat. strjúk. strjúktu; part. strokinn: [Dan. stryge; Engl. stroke]:—to stroke, rub, wipe; hann strauk blóð af sverðinu, Sæm. 135; strauktu um mækis munn, Fms. vi. (in a verse); hann strauk diskinn með dúknum, Ó. H. 154; þá stökk Sigurðr af baki, en ek strauk hest hans ok þó ek leir af honum, Fb. i. 354; tók dúkinn, strauk hann sér kurteisliga á miðjum, Hkr. 597 new Ed.; lét konungr göra sér laug ok strykja (strjúka, strykva, v. l.) klæði sín, to brush, beat his clothes, Fms. viii. 217; en húskona strauk of ripti, smoothed it, brushed it. Rm.; nú tekr hann enn ör ok strýkr blaðit ok fiðrit, Þiðr. 88; hann strauk höfuð-beinin, Gísl. 47; þreifaði um hendr þeim ok strauk um lófana, Fms. vi. 73; strauk hann hendi sinni um augu honum ok bein, Ó. H. 250: in the phrase, strjúka aldri frjálst höfuð, ‘never to stroke a free head,’ to live in worry and work, cp. the Engl. ‘no one dared to call his life his own,’ Fms. viii. 412 (v. l.), Sturl. ii. 124; aldri strykum (sic) vér frjálst höfuð meðan Ólafr er á lífi, Ó. H. 61; Skarphéðinn strauk um ennit, Nj. 190: with prepp., strjúk þoku ok mörkva frá augum þér, Barl. 116, 180.
    2. to stroke gently, with dat.; gékk hann jafnan ok strauk hrossunum, Finnb. 280; strjúka ketti (or kött), to stroke a cat; kött at strjúka og kemba lömb, Jón Þorl.
    II. metaph. [Dan. stryge], to stroke, flog, Clar.;, strjúka af e-m alla húð milli hæls ok hnakka, id.; strjúka e-n til blóðs, Bs. ii. 149; see strýkja, húð-strýkja.
    2. to strike out, dash off; strýkr hann út jambrátt til skógs, Hom. 120; at morni vill hann s., Skíða R. 20, 33; s. brott (cp. Dan. stryge af sted), Skálda (in a verse); strauk hann yðr (dat.) þar, grautnefr, Sturl. iii. 219; strauk Rögvaldr oss (dat.) nú, Mag. 120: to absent oneself, þeir struku brott í myrkrinu, Stj. 351; enn hann strjúki veg sinn, Rb. 174; þau eru öll strokin, all gone, Fms. xi. 423; gózin strjúka, Mar.: so also of a horse or sheep running away from a new owner or pasture to its old home, hestrinn strauk frá mér (strok-hestr).

    Íslensk-ensk orðabók > STRJÚKA

  • 13 brúskr

    m. a ‘brush,’ tuft of hair, crest of a helmet, etc.

    Íslensk-ensk orðabók > brúskr

  • 14 hrís-fleki

    a, m. a hurdle of brush-wood, Rd. 240.

    Íslensk-ensk orðabók > hrís-fleki

  • 15 kjarr

    (pl. kjörr), n. copsewood, brush-wood, thicket.
    * * *
    m. a kind of bird, a curlew (?), Edda (Gl.)

    Íslensk-ensk orðabók > kjarr

  • 16 KJARR

    (pl. kjörr), n. copsewood, brush-wood, thicket.
    * * *
    n., pl. kjörr; [Dan. kjær; Ivar Aasen kjerr and kjorr]:—copsewood, brushwood; kjörr ok skóga, Rm. 43; smávíði ok kjörr, Eg. 580; ok stingr niðr í jörðina undir eitt kjarr, Þiðr. 68; hann lét liðit fara í kjörr nokkur, Fms. viii. 79; þá er þeir riðu um kjörr nokkur, Orkn. 80; ok reið ek þér þar knút á kjarrinu, Hkr. iii. 265, Fms. vii. 123; fram um kjörrin, viii. 414; hrís-k., q. v.

    Íslensk-ensk orðabók > KJARR

  • 17 skógar-kjörr

    n. pl. brush-wood, a holt, Eg. 546, Fms. vii. 56, Róm. 183.

    Íslensk-ensk orðabók > skógar-kjörr

  • 18 STORÐ

    f. young wood (falla sem storð).
    * * *
    f. a young wood, plantation, Edda ii. 483: in the phrase, falla sem storð, to fall like storð, Fas. ii. 554: poët., storðar úlfr, storðar gandr, -galli, the wolf, bane, etc., of the s., i. e. fire, Lex. Poët.; storðar lykkja, ‘wood-loop,’ i. e. a serpent, Km.
    2. the earth (grown with brush-wood), poët., Lex. Poët.; storðar men, poët. the necklace of the earth = the sea, Hd.; hauk-storð, ‘hawk-land,’ i. e. the wrist, Lex. Poët.
    II. the name of an island in Norway, Fms.

    Íslensk-ensk orðabók > STORÐ

  • 19 strá-viði

    n. brush-wood, = hráviði, Fas. ii. 178.

    Íslensk-ensk orðabók > strá-viði

  • 20 stökkull

    m. sprinkler (dreifa blóði með stökkli).
    * * *
    m. (stökkvill, D. I. i. 408), a brush used for sprinkling holy water, an aspersoir, Eb. 10, Stj. 279, Bs. i. 195, Hkr. i. 139.
    2. a ‘jumper,’ the name of a whale, see Ísl. Þjóðs., Eggert Itin.

    Íslensk-ensk orðabók > stökkull

См. также в других словарях:

  • Brush — (br[u^]sh), n. [OE. brusche, OF. broche, broce, brosse, brushwood, F. brosse brush, LL. brustia, bruscia, fr. OHG. brusta, brust, bristle, G. borste bristle, b[ u]rste brush. See {Bristle}, n., and cf. {Browse}.] 1. An instrument composed of… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Brush — Brush, v. t. [imp. & p. p. {Brushed} (br[u^]sht); p. pr. & vb. n. {Brushing}.] [OE. bruschen; cf. F. brosser. See {Brush}, n.] 1. To apply a brush to, according to its particular use; to rub, smooth, clean, paint, etc., with a brush. A brushes… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • brush — brush1 [brush] n. [ME brushe < OFr broce, brosse, bush, brushwood < VL * bruscia < Gmc * bruskaz, underbrush: for IE base see BREAST] 1. BRUSHWOOD ☆ 2. sparsely settled country, covered with wild scrub growth 3. a) a device having… …   English World dictionary

  • Brush — bezeichnet: eine Kleinstadt im US Bundesstaat Colorado, siehe Brush (Colorado) Pinsel bzw. Pinselspitzen für Grafikprogramme, siehe Digitales Malen im Leveldesign von Computerspielen das Volumen, die Wände, Decken und andere räumliche Gebilde,… …   Deutsch Wikipedia

  • Brush — /brush/, n. Katharine, 1902 52, U.S. novelist and short story writer. * * * ▪ art       device composed of natural or synthetic fibres set into a handle that is used for cleaning, grooming, polishing, writing, or painting. Brushes were used by… …   Universalium

  • brush — brush·a·bil·i·ty; brush; brush·ite; brush·less; sage·brush; sage·brush·er; scratch·brush·er; brush·er; brush·man; …   English syllables

  • brush — vb Brush, graze, glance, shave, skim are comparable when they mean to touch lightly in passing. Brush implies a movement like the flick of a brush upon a surface: sometimes it suggests no more than an almost impalpable touching, but sometimes it… …   New Dictionary of Synonyms

  • brush|y — brush|y1 «BRUHSH ee», adjective, brush|i|er, brush|i|est. like a brush; rough and shaggy. ╂[< brush1 + y1] brush …   Useful english dictionary

  • brush-on — /brush on , awn /, adj. 1. fit to be applied with a brush: a brush on paint remover. n. 2. a substance that can be applied with a brush: The varnish dries more quickly than most brush ons. [adj., n. use of v. phrase brush on] * * * …   Universalium

  • brush — Ⅰ. brush [1] ► NOUN 1) an implement with a handle and a block of bristles, hair, or wire, used especially for cleaning, smoothing, or painting. 2) an act of brushing. 3) a slight and fleeting touch. 4) a brief encounter with something bad or… …   English terms dictionary

  • brush-on — /brush on , awn /, adj. 1. fit to be applied with a brush: a brush on paint remover. n. 2. a substance that can be applied with a brush: The varnish dries more quickly than most brush ons. [adj., n. use of v. phrase brush on] …   Useful english dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»