-
1 ferox
ferōx, ōcis (ferus), der sich leicht hinreißen läßt, unbändig, I) im guten Sinne, wild, mutig, herzhaft, kampflustig, tapfer, kriegerisch, u. zwar im hohen Grade, ferox bello, Hor.: ferocior civitas, Nep.: iuvenis ferocissimus, Liv. – feroces ad bellandum viri, Liv. 38, 13, 11: ferox adversus pericula, herzhaft Gefahren gegenüber, Tac. hist. 3, 69. – II) im üblen Sinne, wild, unbändig, ungezähmt, trotzig, stolz, übermütig, frech (Ggstz. mitis, ignavus; vgl. Heräus Tac. hist. 1, 51, 2), infremuit ferox, Verg.: equus, Plaut. u. Verg.: ingenium, Pacuv. fr.: animus, Sall.: elephantus ferocissimus, Nep.: victoria eos ipsos ferociores impotentioresque reddit, Cic. – m. Abl. womit? verbis, Zungenheld, Bramarbas, Curt. – m. Abl. wodurch? worauf? dolore, Ov.: ferociores et calamitate ipsā, Liv.: fer. formā, Plaut.: viribus, Liv.: secundis rebus, Sall.: victoriā, Liv.: expugnato decore muliebri, übermütig jubelnd über usw., Liv.: robore corporis stolide ferox, dummstolz, Tac.: u. so stolide ferox viribus suis, Liv. – mit folg. Genet., mentis, Ov.: linguae, Tac.: scelerum, zügellos im Freveln, Tac. – mit in u. Akk., ferox in suos erat illis temporibus miles et rapax, ignavus in hostes et fractus, Amm. 22, 4, 7. – m. esse u. Dat. (gegen), ut potuerim patribus quoque ferox esse non solum plebi, im jugendlichen Übermut entgegentreten, Liv. 7, 40, 8. – m. Infin., Sill. 11, 8: m. Acc. u. Infin., Plaut. asin. 468. – v. lebl. Subjj., currit enim ferox aetas, eilt unaufhaltsam dahin, Hor.: confidentia, Pacuv. fr.: imperium, Acc. fr.: oratio, Cic. fr.: dicta, Flor.: oculi, Lucan. - /Genet. Plur. ferocum, Auct. consol. ad Liv. 275. – Abl. Sing. feroci, s. Georges, Lexik. d. lat. Wortf. S. 274.
-
2 Pyrgopolinices
Pyrgopolinīcēs, is, m. (πύργος u. πόλις u. νικάω), Städtemauererstürmer, scherzh. gebildeter Beiname des Bramarbas, Plaut. mil. 56.
-
3 Thraso
Thraso, ōnis, m. (Θράσων), der Bramarbas, Name des prahlerischen Soldaten in den Eunuchen des Terenz. – Dav. Thrasōniānus, a, um, thrasonianisch, gaskonnierend, Sidon. epist. 1, 9, 8.
-
4 бахвал
F m Prahlhans* * *бахва́л fam m Prahlhans* * *бахва́л<-а>мбахва́лк|а<-и>* * *n1) gener. Bierheld, Fanfaron, Gaskogner, Großsprecher, Hochstapler, Poltron, Prahler, Schaumschläger, Flausenmacher2) colloq. Angeber, Großtuer, Maulfechter, Maulheld, Schwadroneur3) fr. Radoteur4) obs. Bramarbas, Eisenfresser, Prahlhans5) avunc. Großmaul, Großschnauze -
5 разыгрывать из себя храбреца
vgener. den Bramarbas herausbeißenУниверсальный русско-немецкий словарь > разыгрывать из себя храбреца
-
6 хвастать своей смелостью
vgener. den Bramarbas herausbeißenУниверсальный русско-немецкий словарь > хвастать своей смелостью
-
7 хвастун
n1) gener. Fanfaron, Großsprecher, Kümmeltürke, (от собств.) Rodomonte, eine große Klappe, Hochstapler, Prahler, Renommist, Bierheld, Fabelheld, Faiseur, Gaskogner, Poltron2) colloq. Bogenspucker, Großkotz, Prachthans, Protz, Angeber, Aufschneider, Gernegroß, Großtuer, Maulaufreißer, Möchtegern, Schwadroneur, Windmacher, Großmogul3) fr. Blagueur, Poseur4) obs. Bramarbas, Eisenfresser, Prahlhans5) avunc. Nieselpriem, Dicktuer, Großmaul, Maulheld6) idiom. Piefke -
8 ferox
ferōx, ōcis (ferus), der sich leicht hinreißen läßt, unbändig, I) im guten Sinne, wild, mutig, herzhaft, kampflustig, tapfer, kriegerisch, u. zwar im hohen Grade, ferox bello, Hor.: ferocior civitas, Nep.: iuvenis ferocissimus, Liv. – feroces ad bellandum viri, Liv. 38, 13, 11: ferox adversus pericula, herzhaft Gefahren gegenüber, Tac. hist. 3, 69. – II) im üblen Sinne, wild, unbändig, ungezähmt, trotzig, stolz, übermütig, frech (Ggstz. mitis, ignavus; vgl. Heräus Tac. hist. 1, 51, 2), infremuit ferox, Verg.: equus, Plaut. u. Verg.: ingenium, Pacuv. fr.: animus, Sall.: elephantus ferocissimus, Nep.: victoria eos ipsos ferociores impotentioresque reddit, Cic. – m. Abl. womit? verbis, Zungenheld, Bramarbas, Curt. – m. Abl. wodurch? worauf? dolore, Ov.: ferociores et calamitate ipsā, Liv.: fer. formā, Plaut.: viribus, Liv.: secundis rebus, Sall.: victoriā, Liv.: expugnato decore muliebri, übermütig jubelnd über usw., Liv.: robore corporis stolide ferox, dummstolz, Tac.: u. so stolide ferox viribus suis, Liv. – mit folg. Genet., mentis, Ov.: linguae, Tac.: scelerum, zügellos im Freveln, Tac. – mit in u. Akk., ferox in suos erat illis temporibus miles et rapax, ignavus in hostes et fractus, Amm. 22, 4, 7. – m. esse u. Dat. (gegen), ut potuerim patribus quoque ferox esse non solum plebi, im jugendlichen Übermut entgegentreten, Liv. 7, 40, 8. – m. Infin., Sill. 11, 8:————m. Acc. u. Infin., Plaut. asin. 468. – v. lebl. Subjj., currit enim ferox aetas, eilt unaufhaltsam dahin, Hor.: confidentia, Pacuv. fr.: imperium, Acc. fr.: oratio, Cic. fr.: dicta, Flor.: oculi, Lucan. - ⇒Genet. Plur. ferocum, Auct. consol. ad Liv. 275. – Abl. Sing. feroci, s. Georges, Lexik. d. lat. Wortf. S. 274. -
9 Pyrgopolinices
Pyrgopolinīcēs, is, m. (πύργος u. πόλις u. νικάω), Städtemauererstürmer, scherzh. gebildeter Beiname des Bramarbas, Plaut. mil. 56.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Pyrgopolinices
-
10 Thraso
Thraso, ōnis, m. (Θράσων), der Bramarbas, Name des prahlerischen Soldaten in den Eunuchen des Terenz. – Dav. Thrasōniānus, a, um, thrasonianisch, gaskonnierend, Sidon. epist. 1, 9, 8. -
11 háryjános
(DE) Flausenmacher {r}; Flunkerer {r}; Bramarbas {r}; (EN) dozer; hyperbolist -
12 hetvenkedő
(DE) Angeber {r}; Bramarbas {r}; Renommist {r}; (EN) blusterer; brag; braggart; flubdub; roister-doister; roisterer; roistering; swanker; swashbuckler; swashbuckling; vaunter -
13 kérkedő
(DE) Angeber {r}; Aufschneiderei {e}; Großsprecher {r}; angeberisch; Bramarbas {r}; großschnauzig; (EN) boastful; brag; braggart; flaunting; flaunty; gassy; ostentatious; ostentative; pretensive; pretentious; swashbuckling; vainglorious; vaunter -
14 szájhős
(DE) Maulheld {r}; Prahler {r}; Bramarbas {r}; Großschnauze {e}; Renommist {r}; (EN) fire-eater; hector; roister-doister; roisterer; swaggerer; swashbuckler; talker
См. также в других словарях:
Bramarbas — Sm Prahlhans , häufig bramarbasieren Vsw. großtun per. Wortschatz fremd. Erkennbar fremd (18. Jh.) Onomastische Bildung. Titelfigur in einer Satire von B. Mencke 1710 und von dort aus, hauptsächlich durch Gottsched, in allgemeinerem Sinn… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Bramarbas — „Bramarbas oder der großsprecherische Offizier“ ist der deutsche Titel der dänischen Komödie „Jakob von Tyboe“ des Schriftstellers Ludvig Holberg. Ihm verdanken wir den Ausdruck „bramarbasieren“ für „angeben, großtun“. Die Übersetzung und der… … Deutsch Wikipedia
Bramarbas — Bramarbas, 1) ein in einem Holberg schen Lustspiel vorkommender feiger Prahler; daher: 2) Großsprecher. Bramarbasiren, großsprechen, mit Eigenschaften großthun, die man nicht besitzt, od. mit Thaten prahlen, die man nie vollbracht hat, noch zu… … Pierer's Universal-Lexikon
Bramárbas — Bramárbas, lächerlicher Großsprecher, Prahlhans. Das ans dänische bram (»Prahlerei«) anklingende Wort soll zuerst in einem von Philander von der Linde (Burkhard Menke) im Anhang zu seinen »Vermischten Gedichten« (1710) mitgeteilten satirischen… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Bramárbas — Bramárbas, lächerlicher Großsprecher, Prahlhans (nach der Titelrolle eines Lustspiels von Holberg); bramarbasieren, großtun, aufschneiden, prahlen … Kleines Konversations-Lexikon
Bramarbas — Bramárbas, ein vermuthlich erdichteter eigenthümlicher Nahme eines Großsprechers, der denn auch oft als ein Appellativum von einem jeden Prahler großer Thaten gebraucht wird … Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart
Bramarbas — Bramarbas, Großsprecher, Prahlhans; der Name kommt von einer Person in einem Lustspiele Holbergs … Herders Conversations-Lexikon
Bramarbas — Bramarbas,der:⇨Angeber(1) … Das Wörterbuch der Synonyme
Bramarbas — * Ein Bramarbas. D.i. ein lächerlicher Prahlhans. Man hat irrthümlich die Bezeichnung »Bramarbas« von einer Person dieses Namens in einem Lustspiele Holberg s hergeleitet; sie ist aber einem satirischen Gedichte: Cartell des Bramarbas aus Don… … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Bramarbas — Bra|mạr|bas 〈m. 1〉 Prahler, Großsprecher [Name eines Großsprechers in der anonymen Satire „Cartell des Bramarbas an Don Quixote“ (1710); zu span. bramar „schreien, heulen“ <ahd. breman „schreien“; → brummen] * * * Bra|mạr|bas, der; , se… … Universal-Lexikon
Bramarbas — Brạ|mar|bas 〈m.; Gen.: , Pl.: se〉 Prahler, Großsprecher [Etym.: Name eines Großsprechers in der anonymen Satire »Cartell des Bramarbas an Don Quixote« (1710); <span. bramar »schreien«] … Lexikalische Deutsches Wörterbuch