-
1 FÁ
* * *I)(fæ; fekk, fengum; fenginn), v.1) to grasp with the hands, get hold of;hón hefir fengit einn stein, she has taken a stone;2) to take, capture (fengu þeir Gunnar);3) to get, gain, win;sá fær er frjár, he that woos wins;fá fljóðs ást to win a woman’s love;hann bað konunnar ok fekk heitit hennar, he asked the woman in marriage and got the promise of her hand;fá sitt eyrindi, to accomplish one’s errand;fá haærra hlut, to get the better of it;fá góðar viðtökur, to get a good reception;fá skilning á e-u, to get knowledge of;4) to suffer endure;fá úsigr, to be defeated;fá skaða, to suffer harm;fá úvit, to fall senseless, to faint;fá líflát, to fall lifeless;fá bana, to come by one’s death;5) to get, procure;hann fekk sér gott kvánfang, he got a good wife;6) to give, deliver to one, put into one’s hands;fá mér (give me) leppa tvá ór hári þinu;fáit nú konungi festu (give the king bail) þá er honum líki;fá e-m sök, to charge one;var sá sveinn fenginn í hendr okkr, delivered into our hands;fá e-m e-t at geyma, to give a thing into one’s charge (= fá e-m e-t til geymslu);7) with pp. following, to be able to;fá e-n veiddan, to be able to catch one;hon fœr með engu móti vakit þá, she could by no means awaken them;þeir munu mik aldri fá sótt, they will never be able to overcome me;fengu þeir honum ekki nát, they could not catch him: skaltu hvergi fá undan hokat, thou shall have no chance of sneaking away;hann fekk þó eigi víss orðit, he could not make out for certain;8) with gen., to get, take, gain, win;þeir fengu fjár mikils, they took a rich booty;vel er þess fengit, it is well earned, well done;hann var eigi skáld, ok hann hafði ei þeirrar listar fengit, he had not received that gift: fá verðar, to take a meal;hann tekk sér sveitar (he raised a band) ok gørðist illvirki;fá konu, to get a wife, marry (hon var átján vetra, er þorsteinn fekk hennar);9) to conceive, of sheep and cattle (fá burðar, lambs);10) to touch, affect;þat fekk mikils hinum hertekna manni, it touched the captive deeply, þá fær þorbirni svá. mjök (Th. was so much moved), at hann grætr;11) impers., one can get or find;vápn svá góð, at eigi fær önnur slík, that the like are not to be got;at varla fái vitrara mann, that a wiser man is hardly to be found;also, one may or can (do something);þat skip fær vel varit eldi, that ship can well be guarded against fire;12) with preps.:fá af sér (with infin.) to bring oneself to;þeir fengu af verra, they got the worse of it;fá at veizlu, brúkaupi, blóti, to get provisions for a feast (hann fekk at blóti miklu);sá dagr er at jólum skal fá, the day when preparations are to be made for Yule (cf. atfangadagr);fá á e-u, to get hold of, grasp with the hand;faðir Móða fekk á þremi, the father of M. caught hold of the brim;fá e-n, to touch, affect one, move (opt fá á horskan lostfagrir, litir);láta e-t á sik fá, to be (deeply) affected by, take it to heart;drykkr fær á e-n, the drink intoxicates one (er drykkr fekk á Hákon jarl);fá í e-t, to take hold of, grasp with the hand (= fá á e-u);forðuðu fingrum, fengu í snœri, they took hold of the strings;fá e-t or e-s til, to get, procure (var kirkja gör ok kennimanna til fengit);fá e-n til at gøra e-t, to get one to do a thing;þeir fengu menn til at ryðja skip sitt, they got men to clear their ship fá til e-s, to lay hold of;þar var fjöld fjár, fengu til margir, there was wealth of money, and many took a share of it;13) refl., fást í e-u, to be busy, exert oneself, engage in a matter (dróttningin mátti þar ekki í fást);Helgi leitaði þá, ef Sigurðr vildi í fást við Þorvald, if S. would try with Th.;segir hann ljúga ok fást í rógi, and deal in slander;fást við e-t = f. í e-u;f. við e-n, to have to do with, to contend with one (H. segist þá vilja … fást eigi við fjánda þenna);to wrestle (grapple) with one (skaltu fást við blámann várn).(fá, fáða, fáðr), v. to draw, paint;fá rúnar, to draw runes or magic characters;vér höfum fáða unga brúði á vegg, we have painted the young bride on the wall;gulli fáðr, gilded.* * *1.pret. sing. fékk, sometimes spelt feck or fieck, pl. fengu; pres. fæ, 2nd pers. fær, mod. færð, pl. fám, mod. fáum; pret. subj. fengja, mod. fengi; pres. fá, mod. fái; imperat. fá; sup. fengit; part. fenginn: the forms fingit, finginn, and pret. fingu (cp. Germ. fingen) are obsolete, but occur in some MSS. (e. g. Arna-Magn. 132 and 122 A): the poets rhyme— Erlingr var þar finginn; with the neg. suff., fær-at, fékk-at, Lex. Poët.: [Goth. fahan and gafahan = πιάζειν, καταλαμβάνειν; A. S. fón; Hel. fâhan; Germ. fahen, whence fahig = capax; in the Germ., however, the nasal form fangen prevailed, but in the Scandin., Swed., and Dan. få or faae; the Dan. fange is mod. and borrowed from Germ.; Icel. fanga is rare and unclass. and only used in the sense to capture, whereas fá is a standing word; the ng reappears in pl. pret. and part. pass. fengu, fengit, vide above; cp. Old Engl. fet, mod. fetch]:—to fetch, get, etc.1. to fetch, catch, seize; fengu þeir Gunnar, they fetched, caught G., Akv. 18; Hildibrandr gat fengit kirkju-stoðina, Sturl. i. 169; hón hefir fengit einn stein, she has fetched a stone, Ísl. ii. 394; fá á e-u, to get hold of, grasp with the hand, faðir Móða fékk á þremi, Hým. 34.β. also, fá í e-t, to grasp; fengu í snæri, they grasped the bow-strings, bent the bow, Am. 42; hann fékk í öxl konungi, he seized the king’s shoulder, Fms. viii. 75.γ. to take, capture, but rare except in part.; hafði greifi Heinrekr fengit Valdimar, Fms. ix. 324; verða fanginn, to be taken, Germ. gefangen werden, i. 258, Stj. 396.2. to get, gain, win, with acc. of the thing; sá fær er frjár, he who wooes will win (a proverb), Hm. 91; hann skal fá af Svart-álfum, he shall get, obtain from S., Edda 69; fá brauð, mat, drykk, Fms. x. 18; þat fékk hann eigi af föður sínum, xi. 14; bað konunnar ok fékk heitið hennar, he wooed the woman and got her hand, Edda 23; fá sitt eyrindi, to get one’s errand done, Fms. i. 75; fa fljóðs ást, to win a woman’s love, Hm. 91; fá hærra hlut, to get the better, 40; ek ætla at fá at vera yðvarr farþegi, Ld. 112; hence fá, or fá leyfi, to get leave to do a thing: eg fæ það, fékk það ekki, fá að fara, etc.: Icel. also say, eg fæ það ekki af mér, I cannot bring myself to do it.β. to suffer, endure; fá úsigr, to get the worst of it, Fms. iv. 218; sumir fengu þetta ( were befallen) hvern sjaunda vetr, Sks. 113; fá skaða, to suffer a loss, Hkr. ii. 177; fá úvit, to fall senseless, Nj. 195; fá líflát, to fall lifeless, Grág. i. 190; fá bana, to come by one’s death, Nj. 110.γ. fá góðar viðtökur, to get a good reception, Eg. 460, 478, Fms. iv. 219; sá mun sæll er þann átrúnað fær, blessed is he that gets hold of that faith, Nj. 156; hann hafði fingit úgrynni fjár, Fms. xi. 40; fá skilning á e-u, to get the knowledge of a thing, i. 97.3. to get, procure; þá fékk konungr sveitar-höfðingja þá er honum sýndisk, Eg. 272; ek skal fá mann til at biðja hennar, Fs. 88; þeir fengu menn til at ryðja skip, they got men to clear the ship, Nj. 163; mun ek fá til annann mann at göra þetta, I will get another man to do it, 53; fá sér bjargkvið, Grág. i. 252; hann fékk sér gott kván-fang, Fms. i. 11; fám oss ölteiti nökkura, let us get some sport, vii. 119; fá sér (e-m) fari, to take a passage, vide far; fengu þeir ekki af mönnum, they could fetch no men, ix. 473; þeir hugðusk hafa fengit ( reached) megin-land, vii. 113.4. fá at veizlu, blóti, to get provisions for a feast, etc.; hann fékk at blóti miklu, Landn. 28; lét Þorri fá at blóti, Orkn. 3; Þórólfr Mostrar-skegg fékk at blóti miklu, Eb. 8; er fengit at mikilli veizlu, Fas. i. 242; var síðan at samkundu fingit, a meeting was brought about, 623. 52; sá dagr er at Jólum skal fá, the day when preparations are to be made for Yule, K. Þ. K. 110, hence atfanga-dagr, the day before a feast, q. v.; þá var fengit at seið, Hkr. Yngl. S. ch. 17.II. to give, deliver to one, put into one’s hands; hér er eitt sverð, er ek vil fá þér, Ísl. ii. 44; fá mér (fetch me, give me) leppa tvá ór hári þínu, Nj. 116; þá er keisarinn hafði fingit honum til föru-neytis, Fms. xi. 40; konungr fær honum veizlur, Eg. 27; horn þat er Bárðr hafði fingit Ölvi, 207; fáit nú konungi festu ( give the king bail) þá er honum líki, Fms. iv. 268; fá e-m sök, to charge one, Sks. 708; var sá sveinn fenginn í hendr okkr, delivered into our hands, Fms. i. 113; fékk hann búit í hendr Valgerði, iii. 24, Nj. 4; honum fékk hverr maðr penning til, Íb. 5; hon fékk biskupinum tuttugu mánaða mataból, B. K. 125; fá e-m e-t at geyma, to give a thing into one’s charge, Stj. 177; fá þá sonum þínum í hendr til geymslu, id.III. metaph. with a following pass. part. or sup. to be able to do; hón fær með engu móti vakit þá, she could by no means awaken them, Fms. i. 9; þú fékkt ekki leikit þat er mjúkleikr var í, vii. 119; þeir munu mik aldri fá sótt, they will never be able to overcome me, Nj. 116; ok fáit þér hann eigi veiddan, if you cannot catch him, 102; hann fékk engi knút leyst, Edda 29; fengu þeir honum ekki náð, they could not catch him, Fagrsk. 167; at Vagn mun fá yfir-kominn Sigvalda, that V. will overcome S., Fms. xi. 96: skulu vér þá freista at vér fáim drepit þá, i. 9; skaltú hvergi fá undan hokat, thou shalt have no chance of sneaking away, xi. 61; fá gaum gefinn at e-u, to take heed to a thing. Fas. ii. 517; menn fingu hvergi rétt hann né hafit, Eg. 396; at þeir mundu komit fá til lands hvalnum, Grág. ii. 381; en fékk þó eigi víss orðit …, but he could not make out for certain …, Fms. x. 170.β. to grow, get, become; Hjörleif rak vestr fyrir land, ok fékk hann vatnfátt, he became short of water, Landn. 34: of travellers, to fall in with, etc., þar fengu þeir keldur blautar mjök, they got into bogs, Eb. 266; þeir fengu hvergi blautt um Valbjarnar-völlu, Sturl. ii. 50; fengu þeir veðr stór, they met with foul weather, Eg. 160.IV. with gen.,1. to take, gain, earn, win; renna þeir á land upp, ok fá mikils fjár, Fms. v. 164; þeir fengu fjár mikils, they took a rich booty, Nj. 137; gáðu þeir eigi fyrir veiðum at fá heyjanna, ok dó allt kvikfé þeirra um vetrinu, Landn. 30; vel er þess fengit, it is well earned, well done, 7; nú mun ek fara þessa ferð ef þú vill; hann segir, vel er þess fengit, well done, said he, Fas. ii. 517; hann var eigi skáld, ok hann hafði eigi þeirrar listar fengit, he had not got that gift, Fb. i. 214; at þá mundi þykkja fengit betr, people would think that it suited better, Nj. 75; fá verðar, to take a meal, Hm. 33; hann fékk sér sveitar ( raised a band) ok görðisk illvirki, 623. 15: but chiefly in the phrase, fá konu, to get a wife, marry; Haraldr fékk þeirrar konu, Fms. i. 4; at ek munda fá þín, that I should get thy hand, Nj. 24; betr er þá séð fyrir kosti systur minnar at þú fáir hennar (gen., i. e. that thou marry her), en víkingar fái hana (acc., i. e. to fetch, capture her) at herfangi, Fs. 8; hón var átján vetra er Þorsteinn fékk hennar, Ísl. ii. 191.2. to conceive, of sheep, cattle; fá burðar, Stj. 97; er hann (sauðrinn) fær lambs, Skálda 162: absol., við þeim hafði hón (the mare) fengit, Landn. 195; at eigi fái ær við, Grág. i. 418, (cp. fang, fetus.)3. denoting to affect, touch, etc.; þat fékk mikils hinum hertekna menni, it touched much the captive, Orkn. 368: svá fékk honum mikils, at hans augu vóru full af tárum, Fms. i. 139; henni fékk þetta mikillar áhyggju, it caused her great care, iv. 181; fær honum þat mikillar áhyggju ok reiði. Nj. 174; nú fær mér ekka (gen.) orð þat þú mælir, Skv. 1. 20; fá e-m hlægis, to make one a laughing-stock, Hm. 19: even with acc. or an adv., þá fær Þorbirni svá mjök (Th. was so much moved) at hann grætr, Hrafn. 13.β. fá á e-n, to affect, chiefly of intoxicating liquors; er drykkr fékk á Hákon jarl, when the drink told on earl Hacon, Magn. 508; fær á þá mjök drykkrinn, Fms. xi. 108; aldregi drakk ek vín eðr annan drykk svá at á mik megi fá, Stj. 428; en er á leið daginn ok drykkr fékk á menn, Fms. vii. 154; drykkr hefir fengit yðr í höfuð, Fas. i. 318; á-fengr or á-fenginn, q. v.γ. opt fá á ( entice) horskan, er á heimskan né fá, lostfagrir lítir, Hm. 92.V. impers. to be got, to be had, cp. Germ. es giebt; vápn svá góð, at eigi fær önnur slík (acc.), so good, that the like are not to be got, Nj. 44; at varla fái vitrara mann, a wiser man is hardly to be found, Sks. 13; eigi fær þat ritað, it cannot be recorded, viz. being so voluminous, Fms. viii. 406; þat skip fær vel varit eldi, that ship can well be guarded against fire, ix. 368; svá mikill herr at varla fékk talit, a host so great that it could hardly be numbered, xi. 261 (Ed. fékst wrongly).VI. reflex. in the phrase, fásk í e-u, to be busy, exert oneself in a matter; drottningin mátti þar ekki í fásk, Fms. x. 102; Helgi leitaði þá ef Sigurðr vildi í fásk við Þorvald, if S. would try with Th., Fb. i. 379; vildir þú fásk í því sem þér er ekki lánat, 215; segir hana ljúga ok fásk í rógi, ( and deal in slander) fyrir höfðingjum, Karl. 552.β. fásk við e-n, to struggle against; ef nokkut væri þat er hann mætti við fásk, which he could try, Grett. 74 new Ed.: to wrestle with, skaltú fásk við blámann várn, Ísl. ii. 444; um fangit er þú fékksk við Elli, when thou strugglest against Elli, Edda 34; at Þorleikr ætti lítt við elli at fásk, Ld. 160; fámsk vér eigi við skrafkarl þenna, let us have naught to do with this landlouper, Háv. 52; ok fásk eigi við fjánda þenna lengr, Ísl. ii. 45; fást um e-t, to make a fuss about a thing: the passage, Hrólfi fékksk hugr, Fas. iii. 203, is prob. an error for Hrólfi gékksk hugr, H. was moved: the phrase, fásk þú at virði vel, take thou a good meal, Hm. 117.2. as a pass., esp. in the sense to be gotten; sumt lausa-féit hafði fengisk ( had been gotten) í hernaði, Fms. i. 25; at honum fengisk engi fararbeini, that no means of conveyance could be got, Grág. i. 298; eigu þeir þat allt er á (aðilðunum) fæsk, all the fines that accrue from the aðilð, 281; fékksk þat, it was obtained, Jb. 17; er hljóð fékksk, when silence was obtained, so that he could speak, Fms. i. 34: ef þeir fásk eigi, if they cannot be taken, Odd. 12 (very rare); sem úviða muni þinn jafningi fásk, thy match is not easily to be got, Nj. 46.VII. part. fenginn as adj. given to, fit to; ok er hann vel til þess fenginn, Fms. vi. 389; Jón var mjök fenginn ( given) fyrir kvenna ást, Bs. i. 282; fæsk eigi því níta, it cannot be denied, Am. 32.2. again, fanginn denotes captured, hence taken by passion; fanginn í ílsku, Fb. i. 280.2.ð, part. fát, fáð or fáið, cp. fáinn or fánn; a contracted verb = fága:—to draw, paint, Fms. v. 345; gulli fáðr, gilded, Gísl. 21; fá rúnar, to draw runes, magic characters, Hm. 143; vér höfum fáða unga brúði á vegg, we have painted the young bride on the wall, Landn. 248 (from a verse about the middle of the 10th century): of precious stuffs, fáð ript, Skv. 3. 63. -
2 FEN
(gen. pl. fenja), n. bog, quagmire (mýrar ok fen).* * *n., gen. pl. fenja, dat. fenjum, [Ulf. fani = πηλός; A. S. fenn; Engl. fen; O. H. G. fenna; Dutch venn; a word common to all Teut. idioms]:—a fen, quagmire, Symb. 26 (of the Pontine marshes); mýrar ok fen, Hkr. iii. 227; fen eðr forað, Gþl. 383; kelda eðr fen, Ld. 204; fórsk þeim seint um fenin, the bogs, Fms. vii. 69; djúpt fen ok breitt fullt af vatni, a deep pool and broad, full of water, vi. 406, vii. 70, Orkn. 444, Eg. 577, 582, 767, Nj. 21, Eb. 326, Þorst. Síðu H. 186. -
3 FORAÐ
n.1) dangerous place or situation, abyss, pit;2) ogre, monster (þú ert et mesta forað).* * *n., in pl. foruð or foröð, mod. foræði, a dangerous place, precipice, abyss, pit; allt er feigs forað, Sl.; elta e-n á forað, Grág. ii. 117, 120, 157, Bs. i. 200, Gg. 15, Gþl. 393, 411, N. G. L. i. 342, Vápn. 8, Blas. 46, Thom. 256, Fsm. 9, 40; fallanda f. ( stumbling-block) þresköldr hennar, Edda (Gl.): freq. in mod. usage, a bog, quagmire, morass, esp. in the allit. phrase, fen og foræði, fens and bogs.β. metaph. a dangerous situation; vera í foraði, Fms. ix. 517; kom hann sér í mikit forað, 623. 15; in Post. Luke xvi. 26 is rendered by forað (N. T. djúp).γ. a bugbear, ogre, monster; hann er et mesta forað, Edda 42; Mystus heitir forað, Pr. 472; þú ert et mesta forað, Nj. 176: cp. the saying, foruðin sjásk bezt við, cp. also the Germ. ‘ein fuchs riecht den andern,’ Orkn. 308: in COMPDS, horribly, awfully; foraðs-hár, adj. terribly tall, Fms. iii. 124. foraðs-íllr, adj. abominable, Ísl. ii. 162. foraðs-ligr, adj. awful, Thom. 256. foraðs-veðr, n. abominable weather. Sturl. ii. 50, Bjarn. 54, 56, Post. 656 B. 12. -
4 RAUÐR
a. red;jarl setti þá rauðan (= varð rauðr) sem blóð, the earl turned red as blood;snýta rauðu, to bleed at the nose;rauðr víkingr = rauðavíkingr.* * *adj., rauð, rautt, compar. rauðari, rauðastr, [common to all Teut. languages, although it appears not in Ulf. himself, but in the Skeirings]:—red; rautt klæði, Nj. 35; rauðr hestr, Fs. 67: rautt skegg, Fb. iii. 246; blátt eða rautt, Grág. ii. 13; rauðr sem blóð, Ísl. ii. 220; rautt gull, Þiðr. 187; rautt berg, a red quarry, Bs. i. 830:—phrases, rautt brennr fyrir, ‘red burns afar,’ i. e. there is some hope yet; taldi enn nokkut rautt mundu fyrir brenna, Fms. viii. 34, Fs. 68; snýta rauðu, to spout blood, Fb. i. 412, Karl. 149; falda rauðu, to wear a red hood, to die a bloody death, Landn. (in a verse):—neut., et rauða, the yolk of an egg, Pr. 472:—metaph. bloody. fierce, arch, rauðr víkingr = rauða-víkingr, Fms. xi. 121; see rauðahaf, rauðarán, rauðkinni:—various shades of red, fagr-r. fair-red, Vsp.: dreyr-r., crimson; dumb-r., chestnut-red: dökk-r., dark-red; mó-r., coffee-coloured.2. in local names, Rauða-mýrr, Rauð-á, Rauði-gnúpr, Rauða-fell, Rauði-melr, Rauði-lækr, Rauði-sandr, Rauða-skriða, Rauða-vatn, Landn., from the reddish colour of bogs and moorlands, which was supposed to be a sign that there was iron in the soil; whence Rauðæ-ingar, Rauð-melingar, Rauð-lækingar, Rauð-sendir, the men from R., Landn., Sturl.: in pr. names, Rauðr, Rauð-úlfr, Landn.B. COMPDS: rauðbleikr, rauðbrúnaðr, rauðbrúnn, rauðbúinn, rauðdropóttr, rauðeygðr, rauðflekkóttr, rauðfreknóttr, rauðgulr, rauðhárr, rauðklæddr, rauðleitr, rauðlita, rauðlitaðr, rauðlitr, rauðmengjaðr, rauðsíðóttr, rauðskeggjaðr, rauðskjöldóttr, rauðumskjaldi. -
5 SEYRA
f. starvation, famine (sultr mikill ok seyra).* * *u, f. [from saurr in its oldest sense = bogs and moorland]:—prop., as it seems, starvation, famine; only in the allit. phrase, sultr ok seyra, hunger and starvation, Yngl. S. ch. 18, Fms. viii. 181, ix. 51, Stj. 212, and in mod. usage; cp. the analogous word horr, which means both Lat. sordes and macies; land-seyra, q. v.; sopa-seyra, a sip of the dregs, Jón Þorl.
См. также в других словарях:
Bogs — ist der Name folgender Personen: Alexander Bogs (1896−1989), deutscher Staatsbeamter und Diplomat Harald Bogs (* 1938), Professor für Öffentliches Recht Jürgen Bogs (* 1947), deutscher Fußballtrainer Steffen Bogs (* 1965), deutscher Ruderer Tom… … Deutsch Wikipedia
Bogs — (engl.), die Moore in Irland … Pierer's Universal-Lexikon
Bogs — (engl.), Sumpfmoore, namentlich in Irland; auch Spottname für Irländer … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Bogs Adornado — William Bogs Adornado is a former Filipino professional basketball player in the Philippine Basketball Association from 1975 to 1987, for the Crispa Redmanizers, U/Tex Wranglers, Great Taste Coffee Makers, Formula Shell and the Hills Bros… … Wikipedia
bogs — Everyday English Slang in Ireland n public toilets … English dialects glossary
BOGS — Blade Outer Gas Seal Contributor: MSFC … NASA Acronyms
bogs — n British a toilet. A widespread vulgar term, prob ably coined by students or servicemen in the 19th century in the form of bog house to describe foul communal lava tories. The term is used in Australia, too. ► I ran into Shane , said Spider… … Contemporary slang
bogs — bÉ’g adj. marshy; wet and spongy n. wet spongy ground, marshland; swamp; toilet, lavatory (British) v. get stuck, be stuck in mud … English contemporary dictionary
BOGS — … Useful english dictionary
Tom Bogs — Bogs, Tom Daten Geburtsname Bogs, Tom Gewichtsklasse Mittelgewicht, Halbschwergewicht Nationalität Danemark … Deutsch Wikipedia
Jürgen Bogs — 1987 … Deutsch Wikipedia