Перевод: с исландского на все языки

со всех языков на исландский

bit...

  • 81 tál-sigi

    a, m. a treacherous bit, a bait, Fb. ii. 290.

    Íslensk-ensk orðabók > tál-sigi

  • 82 úlf-liðr

    m. the wolf’s joint, i. e. the wrist, see the story of Ty and the Wolf Fenrir, Edda 20,—‘then bit he (the wolf) the hand off, whence it is now called wolf’s joint (the wrist):’ the word is often spelt as above, e. g. Gullþ. 59, Fms. i. 166, Nj. 84, 262 (Cod. 468 in both instances gives ‘aulflið’). This etymology, although old, is quite erroneous, for the word is derived from oln- or öln-, see alin (p. 13, col. 2); the true form being öln-liðr, q. v.

    Íslensk-ensk orðabók > úlf-liðr

  • 83 veg-tylla

    u, f. a bit of honour. Band. 33 new Ed., Karl. 549.

    Íslensk-ensk orðabók > veg-tylla

  • 84 við-bitull

    m. a withy bit, of a bridle, O. H. L. 6.

    Íslensk-ensk orðabók > við-bitull

  • 85 vitand

    f. knowledge, privity (var þat gört með yðvarri v. ok ráði); at minni (várri) v., to my (our) knowledge.
    * * *
    vitend (mod. vitund), f. intelligence, consciousness, a being privy to, conscious of; var þat gört með yðvarri vitand ok ráði, Fms. vii. 305; í því ráði ok vitand hafði verit Hákon dúfa, ix. 452; þú Búi hefir hér vel verit í vetr, at várri vitnud, in our opinion, to our knowledge. Ísl. ii. 442; at minni vitund, Orkn. 254; at vér fám hvárki af þeim vitand né sýn, Fb. iii. 156; hin minnsta synd at vitan gör, a willing, conscious sin. Eluc. 675. 26; halda fyrir eins-eiði at sinni vitend (sic), N. G. L. ii. 68, 128; um sum íllvirki eigi tvímælis laust hvárt þér manit þurrt hafa um setið allar vitundir, Sturl. iii. 261; hyggr þú at hann muni at þér bera vitundina þá er hann skal sik undan sökum færa, Orkn. 454; með-vitund.
    II. a whit, bit; ekki vitund, not a whit, freq. in mod. usage, but only with the negative.

    Íslensk-ensk orðabók > vitand

  • 86 VÖRR

    I)
    (gen. varrar, pl. varrar, varrir), f. lip;
    vörr in efri, neðri, the upper, lower lip;
    G. beit á vörrinni, G. bit his lip.
    (gen. varrar, dat. verri; pl. verrir, acc. vörru), m. a pull of the oar (er þeir höfðu fá vörru róit frá landi);
    þeysa vörru, to pull with might and main (ríkuliga hygg ek þá vörru þeysa).
    * * *
    1.
    f., gen. varrar, pl. varrar, varrir; in rhymes rr, v örr er hvöss á h arra, Sturl. (in a verse); spr arri v arra, Hkr. i. (in a verse): the mod. form is vör, varar, dropping one r throughout: [Ulf. uses a diminutive, wairilo = χειλος; A. S. weleras = labia, a masc. formed by metathesis of r and l, qs. werelas; old Fris. were]:—the lip, Lat. labium; varrar jarls vóru ókyrrar, Fms. viii. 98; vörr in neðri, the lower lip, Dropl. 25; vörr in efri, the upper lip; bíta á vörrinni, Nj. 68; hann beit varrarnar, … rifja saman varrarnar, Edda 71; ef varrar eru eigi heilar, Skálda; skarð í vör (vörr), Sd. 175; hverjum vörrum skal ek hans blezaða fulltings biðja, Th. 6; varra-skrap, Sks. 438; varrar þínar, Stj. 644; báðar varrirnar, Bs. i. 360; varrarnar, Sks. 560.
    B. [Ivar Aasen vor; A. S. wær; Engl. weir], a fenced-in landing-place; á steini þeim er næstr var vörum (vrom Cod.), Bs. i. 337; dró þat eptir skipinu í vörina, Fas. iii. 317; Vermundr kom nú til Grímseyjar, ok dró upp skip í varir Áskels, Rd. 250; varar fýsir skip, a saying, a ship longs for the vórr, Edda (Ht.); cp. njóti svá bauga, sem Bragi auga, vagna vara, may he enjoy wealth, as Bragi [ enjoys] the eye, or the ship the haven, Höfuðl. (fine); sigla or vörum, to leave the harbour, Bs. i. 460; ok er staddr í vörum um kveldit þá er Hallr kom at landi, Ld. 40: the word is freq. in mod. usage (at least in western Icel.), of a small inlet or creek where boats land, lenda í vörinni, fara ofan í vör, ýtta eg knör úr Arnar-vör hann Úlfar téði, Úlf. 6. 23: hence mod. vara-söngr = the prayer said by fishermen when launching, Bjorn. vara-seiði, n. small fry, small fish, from being caught in creeks near the shore.
    2.
    m., gen. varrar, dat. verri, pl. verrir, acc. vörru; [different from the preceding word]:—a pull of the oar; er þeir höfðu fá vörru róit frá landi, Fms. viii. 217; í einum verri brýtr hann sundr báðar árarnar ok keipana, Þiðr. 313; slíta rœði ór verri, to pull the oar briskly, Fms. vi. (in a verse); halda sjau tigum ára til varra, to pull with seventy oars, Hkr. iii. 120 (in a verse); þeysa vörru (acc. pl.), to pull so as to splash, Hornklofi: in poetry a ship is called lung, málfeti varra, the steed pulled by oars, Lex. Poët.; varr-sími, the wake left by the oars; varr-nagli, q. v.; varrar eldr = gold; varrar skíð, poët. = the oar (the oar of Odin being the sword), Glúm, (in a verse).

    Íslensk-ensk orðabók > VÖRR

  • 87 ÞVEIT

    f., or þveiti, n. [the root is found in A. S. þwîtan, pret. þwât = to chop; North. E. thwaite; Chaucer to thwite; cp. also Dutch duit, whence Engl. doit, Germ. deut, Dan. döit = a bit]:—prop. a ‘cut-off piece,’ but occurs only in special usages:
    1. a piece of land, paddock, parcel of land, it seems orig. to have been used of an outlying cottage with its paddock; þær jarðir allar, bú ok þveiti, all the estates, manor and ‘thwaite,’ where bú and þveiti are opp. to one another, D. N. ii. 81; séttungs þ., áttungs-þ., id.; öng-þveiti, a narrow lane, strait.
    2. freq. in local names in Norway and Denmark, tvæt, Dan. tvæde (whence Dan. Tvæde as a pr. name); and in North. E. Orma-thwaite, Braith-thwaite, Lang-thwaite, and so on, names implying Danish colonisation: Þveit, Þveitar, f., Þveitin, n., Þveitini (qs. Þveit-vin), Þveitar-ruð, n., Þveitar-garðr, m., Þveitar-fjall, n., D. N. passim; in Icel. local names it never occurs, and is there quite an obsolete word.
    II. a unit of weight; þveiti mjöls, Boldt; þveitis-leiga, a rent amounting to a þ.; þveitis-ból, a farm of the value or the rent of a þ.; tveggja þveitna (thus a gen. pl. as if from þveita) toll, þveitis toll, D. N. iii. 465; hálf þveit smœrs, Boldt 114.
    III. [Dutch duit, etc.], a kind of small coin, a doit, a subdivision of an ounce (= a fraction, cut-off piece); in weregild the baugþak was counted thus, sex aurar ok þveiti átta ens fimta tigar, i. e. six ounces and forty-eight doits; hálf mörk ok þveiti tvau ens fjórða tegar, a half mark and thirty-two doits; þrír aurar ok þveiti tuttugu ok fjögur, three ounces and twenty-four doits; tveir aurar ok þveiti sextan, two ounces and sixteen doits, Grág. (Kb.) i. 193; ef maðr stelr minna enn þveiti þá skal heita hvinn, N. G. L. i. 253, cp. B. K. 8–11, 28, 29; þar eru þveiti tuttugu ok þrjú at höfuðbaugi, … átta þveiti, ok þriðjungr ens fimta þveitis, ok hálft fjórða þveiti ok þriðjungr ens þriðja þveitis ok hálft annat þveiti, Grág. (Kb.) i. 202.

    Íslensk-ensk orðabók > ÞVEIT

  • 88 afsnið

    n. a bit cut off, snip.

    Íslensk-ensk orðabók > afsnið

  • 89 gullbitull

    Íslensk-ensk orðabók > gullbitull

  • 90 méldropi

    Íslensk-ensk orðabók > méldropi

  • 91 mélgreypr

    a. poet. champing the bit (marir, dröslar mélgreypir).

    Íslensk-ensk orðabók > mélgreypr

  • 92 silfrbeizl

    Íslensk-ensk orðabók > silfrbeizl

  • 93 snøggr

    (acc. snøggvan), a.
    1) short (gøra stutt skegg ok snøggvan kamp); þeir bitu allt gras at snøggu, they bit it close;
    3) sudden, brief (orrosta hörð ok snøgg); neut., snøggt, as adv. soon, quickly (þá dró snøggt undan).

    Íslensk-ensk orðabók > snøggr

  • 94 bíta

    v. сильн. I; praes. bít; praet. beit, pl. bitum; conj. bíta; pp. bitinn
    1) кусать; жалить ( о насекомых)

    Egill beit skarð ór horninu, Eg. 78

    2) пастись (тж. bíta gras)
    * * *
    гл. сильн. I кусать

    bíta hvassara откусывать глубже

    bíta breiðara больше ртом захватывать

    г. beitan, д-а. bītan (а. bite), д-в-н. bīʒʒan (н. beissen), ш. bita, д. bide, нор. bite; к лат. findere раскалывать

    Old Norse-ensk orðabók > bíta

  • 95 alveg jafn (mikiî)

    Íslensk-ensk orðabók > alveg jafn (mikiî)

  • 96 bryîja mélin

    Íslensk-ensk orðabók > bryîja mélin

  • 97 leggja sitt af mörkum

    Íslensk-ensk orðabók > leggja sitt af mörkum

  • 98 vera óòolinmóîur

    Íslensk-ensk orðabók > vera óòolinmóîur

  • 99 berja

    v (acc) (ber, barði, börðum, barið)
    bít, uhodit, tlouci
    Hann barði mig í andlitið með barnabílstól í gær.
    Bjartur hlýtur sjálfstæðið sem hann barðist fyrir alla sína ævi.
    Hann barði að dyrum, og þar kom út ungleg stúlka, og fríð. Hann heilsaði henni, en hún hljóp um háls honum, og grét af gleði yfir því, að sjá mann.

    Íslensk-tékknesk orðabók > berja

  • 100 bíta

    v (acc) (bít, beit, bitum, bitið)
    1. kousat, kousnout (si)
    Hundurinn beit mig. / Ég beit í brauðið. (beita tönnum)
    2. štípat, kousat (o hmyzu) (um skordýr)
    3. být ostrý (o noži ap.)
    Hnífurinn bítur illa. (um eggjárn)
    Þær eru alltaf eitthvað að bítast.

    Íslensk-tékknesk orðabók > bíta

См. также в других словарях:

  • bit — bit …   Dictionnaire des rimes

  • bitərəfləşmə — «Bitərəfləşmək»dən f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • Bit — Saltar a navegación, búsqueda Bit es el acrónimo de Binary digit. (dígito binario). Un bit es un dígito del sistema de numeración binario. Mientras que en el sistema de numeración decimal se usan diez dígitos, en el binario se usan sólo dos… …   Wikipedia Español

  • BIT — (binary digit) Contraction de l’expression anglaise binary digit (chiffre binaire), le terme bit prend en informatique trois significations différentes. Puisqu’on se trouve ici dans un système de numération à base 2, deux symboles (habituellement …   Encyclopédie Universelle

  • Bit — [bɪt], das; [s], [s]: kleinste Einheit der Informationseinheit beim Computer: ein Byte besteht aus acht Bit; ein Bit steht entweder auf 0 oder auf 1. * * * bịt 〈EDV; Zeichen für〉 Bit * * * 1Bịt , das; [s], s <aber: eine Million Bits od.… …   Universal-Lexikon

  • bit — bit1 [bit] n. [ME < OE bite, a bite < bītan, BITE] 1. the part of a bridle that goes into a horse s mouth, used to control the horse: see BRIDLE 2. anything that curbs or controls 3. the part of a pipestem held in the mouth: see PIPE 4. th …   English World dictionary

  • bit — Ⅰ. bit [1] ► NOUN 1) a small piece or quantity. 2) (a bit) a short time or distance. 3) (also bit of fluff or stuff) informal a girl or young woman. ● a bit …   English terms dictionary

  • bit.ly — bit.ly …   Википедия

  • BIT — (homonymie) Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom.  Pour les articles homophones, voir Bite (homonymie) et Bitte (homonymie) …   Wikipédia en Français

  • bit — BIT, biţi, s.m. (inform.) Unitate de măsură pentru cantitatea de informaţie (3) dintr un semnal, corespunzător logaritmului în baza 2. – Din engl., fr. bit. Trimis de paula, 03.09.2007. Sursa: DEX 98  bit (unitate de informaţie) s. m., pl. biţi… …   Dicționar Român

  • Bit — Sn Binärzeichen per. Wortschatz fach. (20. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus ne. bit, einem Kunstwort ( blending ) aus ne. binary digit binäre Zahl . E. binary geht (wie auch nhd. binär) zurück auf l. bīnārius zwei enthaltend , zu l. bīnus je zwei ;… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»