Перевод: с польского на все языки

befsztyk

См. также в других словарях:

  • befsztyk — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. a || u {{/stl 8}}{{stl 7}} potrawa z polędwicy wołowej mocno przysmażonej z zewnątrz, a w środku zachowującej różowawy kolor : {{/stl 7}}{{stl 10}}Prawdziwi smakosze przyrządzają befsztyk z mięsa drobniutko… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • befsztyk — m III, D. a ( u), N. befsztykkiem; lm M. i «kawałek mięsa wołowego zwykle z polędwicy lub rostbefu» Befsztyk z cebulką. ∆ Befsztyk skrobany «befsztyk z mięsa rozdrobnionego» ∆ Befsztyk po angielsku «kawałek mięsa z wierzchu mocno przysmażony,… …   Słownik języka polskiego

  • skrobać — ndk IX, skrobaćbię, skrobaćbiesz, skrob, skrobaćał, skrobaćany skrobnąć dk Va, skrobaćnę, skrobaćniesz, skrobaćnij, skrobaćnął, skrobaćnęła, skrobaćnęli, skrobaćnięty, skrobaćnąwszy 1. zwykle ndk «pocierając czymś ostrym, zdrapywać, zdzierać… …   Słownik języka polskiego

  • tatar — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż a. mnż I, D. a, Mc. tatararze, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} befsztyk z mielonego surowego mięsa wołowego lub końskiego z przyprawami; befsztyk tatarski : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zjeść, przyrządzić tatara. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • befsztykowy — przym. od befsztyk Mięso befsztykowe …   Słownik języka polskiego

  • cebulka — ż III, CMs. cebulkalce; lm D. cebulkalek zdr. od cebula a) w zn. 1: Młoda cebulka. Befsztyk z cebulką. □ Ni cebulki, ni w co wkrajać «o wielkim niedostatku, biedzie» b) w zn. 2: Cebulki kwiatowe. Cebulki narcyzów. * Cebulka włosa a. cebulka… …   Słownik języka polskiego

  • polędwica — ż II, DCMs. polędwicacy; lm D. polędwicaic «mięso z części lędźwiowej tuszy mięsnej zwierzęcia; pieczeń, wędlina z tego mięsa» Polędwica wieprzowa, wołowa. Surowa, wędzona polędwica. Befsztyk z polędwicy …   Słownik języka polskiego

  • przesmażyć — dk VIb, przesmażyćżę, przesmażyćżysz, przesmażyćsmaż, przesmażyćżył, przesmażyćżony przesmażać ndk I, przesmażyćam, przesmażyćasz, przesmażyćają, przesmażyćaj, przesmażyćał, przesmażyćany 1. «trochę, niedługo posmażyć» Przesmażyć cebulę do… …   Słownik języka polskiego

  • przyrumienić — dk VIa, przyrumienićnię, przyrumienićnisz, przyrumienićmień, przyrumienićnił, przyrumienićniony przyrumieniać ndk I, przyrumienićam, przyrumienićasz, przyrumienićają, przyrumienićaj, przyrumienićał, przyrumienićany «przysmażyć, przypiec coś na… …   Słownik języka polskiego

  • tatar — m IV, D. a, Ms. tatararze 1. Tatar B.=D.; lm M. tatararzy, DB. ów «członek narodu wywodzącego się z jednego z dawnych plemion mongolskich, dziś żyjącego głównie na Powołżu, a także na Syberii, Krymie i Kaukazie; dawniej: przedstawiciel ludów… …   Słownik języka polskiego

  • tatarski — przym. od Tatar Języki tatarskie. ∆ Befsztyk tatarski a. po tatarsku «surowe mielone mięso wołowe albo końskie z przyprawami» ∆ Sos tatarski «ostry zimny sos sporządzany z żółtek, oliwy, octu, musztardy i ogórków kiszonych lub korniszonów» …   Słownik języka polskiego