Перевод: со всех языков на немецкий

с немецкого на все языки

bartlos

  • 1 bartlos

    bez brody

    Neue deutsche Polnisch-Deutsch > bartlos

  • 2 bartlos

    безбородый

    Русско-немецкий карманный словарь > bartlos

  • 3 golobrad

    bartlos, unbärtig; g-o momče (g-ac) Milchbart m, Gelbschnabel m

    Hrvatski-Njemački rječnik > golobrad

  • 4 torlak

    Bartlos, jung, junger Mann

    Türk-Alman Mini Sözlük > torlak

  • 5 безбородый

    (42 K.) bartlos
    * * *
    безборо́дый bartlos
    * * *
    безборо́д|ый
    <-ая, -ое>
    прил bartlos
    безборо́дый мужи́к bartloser Kerl m
    * * *
    adj
    gener. unbärtig, bartlos (и безусый)

    Универсальный русско-немецкий словарь > безбородый

  • 6 beardless

    beard·less
    [ˈbɪədləs, AM ˈbɪrd-]
    adj inv bartlos, ohne Bart
    to be \beardless keinen Bart haben
    * * *
    ['bIədlɪs]
    adj
    bartlos

    beardless youthMilchbart m (pej inf), Milchgesicht nt (pej inf)

    * * *
    1. bartlos
    2. fig jugendlich, unreif
    3. BOT, ZOOL ohne Grannen
    * * *
    adj.
    bartlos adj.

    English-german dictionary > beardless

  • 7 безусый

    (42 K.) bartlos; fig. sehr jung, unerfahren
    * * *
    безу́сый bartlos; fig. sehr jung, unerfahren
    * * *
    безу́с|ый
    <-ая, -ое; -, -а, -о>
    прил (лише́нный усо́в)
    безу́сый мужчи́на bartloser Mann m
    * * *
    adj
    gener. bartlos

    Универсальный русско-немецкий словарь > безусый

  • 8 imberbe

    im'bɛrbe 1. adj
    ( joven sin barba) bartlos
    2. m
    (fig: joven sin experiencia de la vida) Grünschnabel m
    adjetivo
    imberbe
    imberbe [im'berβe]
    num1num (sin barba) bartlos
    num2num (peyorativo: inmaduro) (noch) grün

    Diccionario Español-Alemán > imberbe

  • 9 lampiño

    lam'piɲo
    adj
    ( femenino lampiña) adjetivo
    1. [sin barba] bartlos
    2. [sin vello] unbehaart
    lampiño
    lampiño , -a [lam'pi28D7FBEFɲ28D7FBEFo, -a]
    (sin barba) bartlos; (sin pelo) haarlos

    Diccionario Español-Alemán > lampiño

  • 10 imberbe

    ɛ̃bɛʀb
    adj
    imberbe
    imberbe [ɛ̃bεʀb]
    bartlos

    Dictionnaire Français-Allemand > imberbe

  • 11 barbilampiño

    ————————
    sustantivo masculino
    barbilampiño
    barbilampiño , -a [barβilam'pi28D7FBEFɲ28D7FBEFo, -a]
    bartlos
    Grünschnabel masculino

    Diccionario Español-Alemán > barbilampiño

  • 12 barbatus

    barbātus, a, um (barba), bärtig, I) v. leb. Wesen, A) v. Menschen, 1) im allg. (Ggstz. imberbis, lēvis), dicere licebit Iovem semper barbatum, Apollinem semper imberbem, Cic.: Iuppiter modo imberbis statuitur, modo barbatus locatur, Min. Fel.: quos aut imberbes aut bene barbatos videtis, Cic.: Apollo tot aetatibus lēvis (bartlos), Aesculapius bene barbatus, Min. Fel. 22, 5. – (poet.) zur Bezeichnung des Mannesalters, solet hic barbatos sectari senex, Plaut.: equitare in arundine, si quem delectet barbatum (Erwachsenen), Hor.: Iove nondum barbato, da Jupiter noch nicht bärtig (d.i. noch jung) war = in der frühesten Zeit, Iuven. – u. Barbatus als Beiname des Lucius Cornelius Scipio. – 2) insbes.: a) v. Römer aus der alten Zeit (in der man den Bart noch nicht abschor), zB. unus aliquis ex barbatis illis, Cic. Sest. 19. – b) barb. magister, der bärtige Meister, der Philosoph (da diese den Bart lang wachsen ließen), Pers. 4, 1 (von Sokrates) u. (Plur.) Iuven. 14, 12: u. subst., barbatus nudus, Mart. 14, 81. – B) v. Tieren, barb. hirculus, Priap. 86, 16 B = Anthol. Lat. 775, 16: u. subst. bl. barbatus, Langbart = Ziegenbock, Phaedr.: aquila barb., eine auch ossifraga genannte Adlerart, Seeadler, Beinbrecher (Falco Ossifragus, L.), Plin. 10, 11. – II) übtr.: A) von der Nuß, wollig, nux barb., Plin. 19, 14. – B) v. Buche, bärtig = zottelig, ne toga barbatos faciat libros, in Zotteln verwandele, Mart. 14, 84.

    lateinisch-deutsches > barbatus

  • 13 imberbis

    im-berbis, e, u. im-berbus, a, um (in u. barba), ohne Bart, bartlos, v. jungen Leuten (Ggstz. barbatus), α) Form imberbis, Cic. de nat. deor. 1, 83 u. 3, 83. Cic. Cat. 2, 22. Liv. b. Charis. p. 95, 21. Min. Fel. 22, 6. – β) Form imberbus, Lucil. 1058. Varro b. Charis. 95, 19 u. b. Non. 493, 30. Cic. de domo 37. Cic. de lege agr. 1. fr. 3 (b. Charis. 95, 20). Hor. ep. 2, 1, 85 u. de art. poët. 161.

    lateinisch-deutsches > imberbis

  • 14 levis [1]

    1. lēvis (laevis), e (verwandt mit λειος), glatt (Ggstz. asper), I) eig.: 1) im allg.: locus, Cic.: corpuscula, Cic.: folia (Ggstz. scabra), Plin.: levissima corpora, Lucr. – 2) insbes., poet. a) glatt = blank, pocula, Verg. Aen. 5, 91. – b) glatt = unbehaart, ohne Bart, iuventas, Hor.: crura, Iuven.: senex, glatzköpfig, Ov.: Apollo tot aetatibus levis (bartlos), Ggstz. Aesculapius bene barbatus, Min. Fel. 22, 5: dah. glatt = jugendlich, zart, schön, pectus, jugendlich, Verg.: umeri, Verg. – u. glatt = geputzt, galant, cum sit vir levior ipsā, Ov. – c) glatt, schlüpfrig, sanguis, Verg. Aen. 5, 328. – II) übtr.: a) wohl zerrieben, -zerweicht, leve et mali odoris, Cels.: haec terere donec levia, Scrib. Larg. – b) glatt, abgeschliffen, gut fließend, vox, Quint.: v. den Worten einer Rede, concursus verborum quodammodo coagmentatus et levis (Ggstz. asper et hiulcus), Cic.: oratio, Cic.

    lateinisch-deutsches > levis [1]

  • 15 vello

    vello, vulsī (volsī) u. vellī, vulsum (volsum), ere (aus *velso zu Wz. *wel-, brechen, reißen), rupfen, raufen, zupfen, I) im allg.: a) eig.: linum, Flachs raufen, Plin. 19, 7: resinā cutem tertio quoque die diutius, Pech auf die Haut legen, um diese damit zu raufen (zu zerren), Cels. 3, 27, 1. p. 118, 6 D. – aus mutwilliger Neckerei, alci barbam, am Barte zupfen, zausen, Hor. sat. 1, 3, 133. – u. zur Erinnerung, latus digitis, Ov.: vellere et pressare manu lentissima brachia, Hor.: aurem, Verg., Hor. u.a. – b) bildl.: mea secreto vellentur pectora morsu, werden gequält, Stat. silv. 5, 2, 3. – II) insbes.: A) abrupfen, ausrupfen, auszupfen, heraus-, ausreißen, a) übh.: lanam, Varro: plumam, Colum.: poma, abpflücken, Tibull.: spinas, Cic.: cuneum, Colum.: virgultum, Augustin.: ego (herbam) volsam, non haerentem vidi, Plin. – pilos caudae equinae, Hor.: arbores radicitus, Vopisc.: capillos a stirpe, Prop.: asparagum ab radice, Plin.: postes a cardine, Verg.: hastam de caespite, Verg.: siccas de caespite herbas, Lucan.: legumina e terra, Plin.: sagittam oculo pendente, Lucan.: vulsi terrā cibi, Ps. Ouint. decl. – übtr., ita nomen Antoninorum inoleverat, ut velli ex animis hominum non posset, Spart. Carac. 9, 2. – b) als milit. t.t.: vallum, die Palisaden aus- u. so den Wall einreißen, Liv. 9, 14, 9; 10, 25, 7: ebenso munimenta, Liv. 2, 25, 3. – signa, die Feldzeichen aus der Erde reißen = aufbrechen, Liv. 3, 50, 11. Verg. Aen. 11, 19; u. (übtr. v. den Bienen) castris signa, Verg. georg. 4, 108. – c) als mediz. t.t., Partiz. subst., volsa, ōrum, n., Verrenkungen, Plin. 22, 43. – B) rupfend der Haare od. Federn berauben, rupfen, raufen, a) Tiere, als t.t. der Landw.: oves, Varro u. Plin.: pullos, Colum.: anseres bis anno, Plin. – b) Menschen, genae florem primaevo corpore, Lucan. 6, 562. – medial velli, sich die Haare ausraufen lassen, im Gesicht, um bartlos zu sein, Suet. Caes. 45, 2: an den Schamteilen, Suet. Galb. 22. – / Perf. vulsi (volsi), Sen. de prov. 3, 6. Lucan. 4, 414; 6, 546 u. 562. Augustin. conf. 8, 8, 20. Prud. c. Symm. 2. praef. 5: velli, Calp. ecl. 4, 155. Vgl. Diom. 372, 12. Prisc. 10, 35 (die beide Formen anführen, aber velli für üblicher halten, das wenigstens in den Kompositis vorherrschend ist). – PAdi. vulsus, a, um, s. bes.

    lateinisch-deutsches > vello

  • 16 vulsus

    vulsus (volsus), a, um, PAdi. (v. vello), I) mit ausgerupften Haaren = haarlos, bartlos, glatt, a) eig., Plaut. u. Quint.: nepos, glatt, stutzerhaft (weil die Stutzer sich den Bart ausrupfen ließen), weichlich, Prop.: u. so iuvenis volsus et nitidus, Hieron. epist. 79, 7. – b) bildl.: mens est volsa tibi, v. einem Einfältigen, Geistesschwachen (vgl. das Gegenteil im Griech. λάσιαι φρένες), Mart. 2, 36, 6. – II) an Zuckungen leidend, spastisch, subst. im Plur., vulsi, Plin. 21, 126; 23, 25. Veget. mul. 5, 65, 1. – III) volsa, ōrum, n., Verrenkungen, Plin. 22, 43.

    lateinisch-deutsches > vulsus

  • 17 без бороды

    Универсальный русско-немецкий словарь > без бороды

  • 18 glabre

    glabʀ
    adj
    glatt, unbehaart, kahl
    glabre
    glabre [glαbʀ]
    bartlos

    Dictionnaire Français-Allemand > glabre

  • 19 barefaced

    adjective
    (fig.) schamlos
    * * *
    adjective (openly impudent: a barefaced lie.) unverschämt
    * * *
    ˈbare·faced
    adj ( pej) unverhüllt, schamlos, unverfroren
    \barefaced lie unverschämte Lüge
    * * *
    1. bartlos
    2. mit unverhülltem Gesicht
    3. fig
    a) unverhohlen, unverhüllt
    b) unverschämt, schamlos
    * * *
    adjective
    (fig.) schamlos
    * * *
    adj.
    frech adj.
    unverfroren adj.
    unverschämt adj.

    English-german dictionary > barefaced

  • 20 glabrous

    ['glbrəs]
    adj (ZOOL)
    unbehaart; (liter) youth bartlos
    * * *
    glabrous [ˈɡleıbrəs] adj BOT, ZOOL kahl

    English-german dictionary > glabrous

См. также в других словарях:

  • Bārtlos — Bārtlos, adj. et adv. ohne Bart, unbärtig, des Bartes beraubt …   Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart

  • bartlos — bart|los 〈Adj.〉 ohne Bart * * * bart|los <Adj.>: ohne Bart. * * * bart|los <Adj.>: ohne Bart …   Universal-Lexikon

  • bartlos — bart|los …   Die deutsche Rechtschreibung

  • Die 120 Tage von Sodom (Film) — Filmdaten Deutscher Titel Die 120 Tage von Sodom Originaltitel Salò o le 120 giornate di Sodoma …   Deutsch Wikipedia

  • Userkaf — Kopf einer Statue des Userkaf aus seinem Sonnenheiligtum; Ägyptisches Museum, Kairo Horusname …   Deutsch Wikipedia

  • Bart [1] — Bart, der dem männlichen Geschlechte des Menschen und einiger Säugetiere (Affen, Ziegenbock) eigentümliche Haarwuchs, der beim Eintritt in das mannbare Alter auf und unter dem Kinn, auf dem hintern Teil der Backen und über der Oberlippe als… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Halunke — Fötzel (schweiz.); Übeltäter; Bösewicht; Haderlump (österr.); Schlufi (schweiz.) (umgangssprachlich); Missetäter; Strolch; Unhold; Lump; …   Universal-Lexikon

  • Abgar-Bild — Das Mandylion von Edessa aus der Privatkapelle des Papstes im Vatikan. Fotografiert während der EXPO 2000 im Pavillon des Heiligen Stuhls. Als Abgar Bild, Mandylion[1] oder Christusbild von Edessa bezeichnet man eine mit König Abgar V. von Edessa …   Deutsch Wikipedia

  • Abgarusbild — Das Mandylion von Edessa aus der Privatkapelle des Papstes im Vatikan. Fotografiert während der EXPO 2000 im Pavillon des Heiligen Stuhls. Als Abgar Bild, Mandylion oder Christusbild von Edessa bezeichnet man eine mit König Abgar V. von Edessa… …   Deutsch Wikipedia

  • Apostel Johannes — in einem Gemälde von Albrecht Dürer (Ausschnitt aus Die Vier Apostel, 1526) Der Apostel Johannes (hebr. יוחנן‎ Jochanan) war nach dem Zeugnis des Neuen Testaments ein Jünger Jesu Christi und wird in der christlichen Trad …   Deutsch Wikipedia

  • Argeiphontes — Hermes Hermes (griechisch Ἑρμής, auch Hermeias Ἑρμείας, dor. Hermas …   Deutsch Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»