Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

baro

  • 1 baro

    1. bāro, ōnis, m. (varo, varro, Klotz; vgl. Jahn Pers. 5, 138 not. cr. u. Wölfflin im Archiv 9, 13 f.), ein einfältiger Mensch, ein Einfaltspinsel, Tölpel, barones et rustici, Lucil. fr.: baro, te victum esse non vides? Cic.: haec cum loqueris, nos barones stupemus, Cic.: eheu, baro, Pers.
    ————————
    2. bāro, ōnis, m., der Mietsoldat, nach Isid. 9, 4, 31; vgl. Gloss. ›baro, mercennarius‹.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > baro

  • 2 baro [1]

    1. bāro, ōnis, m. (varo, varro, Klotz; vgl. Jahn Pers. 5, 138 not. cr. u. Wölfflin im Archiv 9, 13 f.), ein einfältiger Mensch, ein Einfaltspinsel, Tölpel, barones et rustici, Lucil. fr.: baro, te victum esse non vides? Cic.: haec cum loqueris, nos barones stupemus, Cic.: eheu, baro, Pers.

    lateinisch-deutsches > baro [1]

  • 3 baro [2]

    2. bāro, ōnis, m., der Mietsoldat, nach Isid. 9, 4, 31; vgl. Gloss. ›baro, mercennarius‹.

    lateinisch-deutsches > baro [2]

  • 4 varo [1]

    1. vāro (varro, bāro), ōnis, m., der Querkopf = der einfältige Mensch, Einfaltspinsel, Tölpel, Fest. p. 329 [b], 30 (bei Lucil. 1121 ›baro‹). Pers. 5, 138 (s. dazu Jahns not. crit.).

    lateinisch-deutsches > varo [1]

  • 5 varo

    1. vāro (varro, bāro), ōnis, m., der Querkopf = der einfältige Mensch, Einfaltspinsel, Tölpel, Fest. p. 329 , 30 (bei Lucil. 1121 ›baro‹). Pers. 5, 138 (s. dazu Jahns not. crit.).
    ————————
    [b]2. vāro, āre (varus, a, um), einen Fluß oder andere unzugängliche Stellen übermessen, Gromat. vet. 285, 6 u.a. Vgl. varatio.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > varo

  • 6 barosus

    bārōsus [a, um], (1. baro), dummstolz, Gloss.

    lateinisch-deutsches > barosus

  • 7 insulsus

    īn-sulsus, a, um (in u. salsus), ungesalzen, unschmackhaft, I) eig.: amurca, Colum. 2, 9, 10 u. 11, 2, 29. Pallad. 3, 8 u. 4, 8, 1: sal, Vulg. Marc. 9, 49: aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? Vulg. Iob 6, 6: Compar., si cibus insulsior fuerit, contristamur, Hieron. epist. 22, 40. – prägn., o gulam insulsam! die an unschmackhaften Dingen Gefallen findet, Cic. ad Att. 13, 31, 4. – II) abgeschmackt, geistlos, ungereimt, albern, fatuus est, insulsus, tardus, Ter.: est etiam in verbo positum non insulsum genus, Cic.: adulescens non tam insulsus quam inverecundus, Cic.: acutus nec insulsus homo, nicht ohne Witz, Cic.: insulsissimus est homo, Catull. 17, 12: baro, Petron.: insulsissima bestia (v. einem Elefanten), Tert.: Ggstz., qui te ex insulso salsum feci operā meā, Plaut. rud. 517. – subst., īnsulsae, ārum, f. (sc. mulieres), alberne Geschöpfe, Cic. ad Att. 9, 10, 2.

    lateinisch-deutsches > insulsus

  • 8 barosus

    bārōsus [a, um], (1. baro), dummstolz, Gloss.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > barosus

  • 9 insulsus

    īn-sulsus, a, um (in u. salsus), ungesalzen, unschmackhaft, I) eig.: amurca, Colum. 2, 9, 10 u. 11, 2, 29. Pallad. 3, 8 u. 4, 8, 1: sal, Vulg. Marc. 9, 49: aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum? Vulg. Iob 6, 6: Compar., si cibus insulsior fuerit, contristamur, Hieron. epist. 22, 40. – prägn., o gulam insulsam! die an unschmackhaften Dingen Gefallen findet, Cic. ad Att. 13, 31, 4. – II) abgeschmackt, geistlos, ungereimt, albern, fatuus est, insulsus, tardus, Ter.: est etiam in verbo positum non insulsum genus, Cic.: adulescens non tam insulsus quam inverecundus, Cic.: acutus nec insulsus homo, nicht ohne Witz, Cic.: insulsissimus est homo, Catull. 17, 12: baro, Petron.: insulsissima bestia (v. einem Elefanten), Tert.: Ggstz., qui te ex insulso salsum feci operā meā, Plaut. rud. 517. – subst., īnsulsae, ārum, f. (sc. mulieres), alberne Geschöpfe, Cic. ad Att. 9, 10, 2.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > insulsus

См. также в других словарях:

  • Baro — Caractéristiques Longueur 306 km Bassin 41 400 km2 Bassin collecteur …   Wikipédia en Français

  • baro- — ♦ Élément, du gr. baros « pesanteur ». ⇒ bare. baro élément, du gr. baros, pesanteur , impliquant une idée de gravité ou de pression atmosphérique. ⇒BAR(O) , BARY , (BAR , BARO ), élément préf. Premier élément de compos. sav. signifiant «… …   Encyclopédie Universelle

  • Baro — bezeichnet: eine Stadt in Nigeria, siehe Baro (Nigeria) einen Fluss in Äthiopien, siehe Baro (Fluss) ein römisches Cognomen, siehe Baro (Cognomen) ein Dorf in Guinea, siehe Baro (Guinea) Balthazar Baro (1596–1650), französischer Schriftsteller… …   Deutsch Wikipedia

  • baro — BARI , bár(ă) elem. Greutate, presiune ; grav . (din fr. baro / bary , bare, cf. gr. baros, barys) Trimis de tavi, 22.04.2004. Sursa: MDN  BARO Element prim de compunere savantă cu semnificaţia (referitor la) greutate , presiune . [var. bari …   Dicționar Român

  • Baró — Saltar a navegación, búsqueda Baró País …   Wikipedia Español

  • -baro — o baro, a Elemento prefijo o sufijo del gr. «báros», peso: ‘Barómetro, isobara’. * * * baro o baro, ra. (Del gr. βάρος, pesadez). elem. compos. Significa pesantez , y, por ext., presión atmosférica . Barómetro. Isóbaras …   Enciclopedia Universal

  • baro — baro·cy·clon·om·e·ter; baro·dynamic; baro·phil·ic; baro·re·cep·tor; …   English syllables

  • baro — (del gr. «báros», peso) m. Fís. Bar: unidad de presión. * * * baro. m. Fís. bar2 …   Enciclopedia Universal

  • baro- — bar , baro Prefijo que significa presión. Medical Dictionary. 2011 …   Diccionario médico

  • baro — s.m. [prob. dal nominativo del lat. baro onis briccone, cialtrone ]. 1. (gio.) [chi bara al gioco delle carte]. 2. (estens.) [persona che agisce con inganno] ▶◀ ciarlatano, ciurmatore, furfante, (non com.) gabbacristiani, imbroglione, impostore,… …   Enciclopedia Italiana

  • baro... — baro..., Baro...: Das in zahlreichen Zusammensetzungen auftretende Bestimmungswort mit der Bedeutung »Schwere« ist aus griech. báros »Schwere« gebildet, das zu griech. barýs »schwer« gehört; vgl. 1↑ Bar …   Das Herkunftswörterbuch

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»