-
1 GÁ
I)(gái, gáða, gát), v. to heed, with infin. (gá at gøra e-t) or gen.; guðs hann gáði, he gave heed to God; gá sín, to take care of oneself; gá til e-s, to mark; glýja þú né gáðir, thou hadst no mind for joy.* * *1.ð, pres. gái, part. gáð; pret. subj. gæði, Am. 70: [cp. Lat. caveo]:—to heed, mark, with infin. or gen., Landn. 30, Fb. i. 210; jarl gáði varla at lúka málum sínum fyrir tali þeirra, Orkn. 300: with gen., er miklu meiri hans ofsi, en hann muni nú þess gá eðr geyma, Ísl. ii. 239, Sks. 446, Hm. 115; Guðs hann gáði, he gave heed to God, Sl. 4; gá sín, to take heed to oneself:—gá til e-s, to mark, Fb. ii. 193:—in mod. usage, gá að e-u, to heed, observe; gef mér Jesu að gá að því, Pass. 1. 27; freq. in phrases such as, gáðu að þér, take heed! beware! gáðu að Guði, take heed to God! take care what thou art doing! with infin., eigi mun gáð hafa verit at setja fyrir lokurnar, they have not taken care to lock the door, Lv. 60, Fms. vi. 368: without the mark of infin., glýja þú né gáðir, thou didst not care to be gleeful, thou wast sorrowful, Hðm. 7.2.f. barking; hund-gá, Lv. 60; goð-gá (q. v.), blasphemy. -
2 á-gauð
f. [geyja á], barking, metaph. foul language, Gísl. 53; cp. þá geyr hón á þá, 139. -
3 GAUÐ
f. [geyja], a barking, Rb. 346; hunda-gauð né ulfa-þytr, Post. 645. 73.II. neut. a poltroon, Bb. 3. 47. -
4 gauð-rif
n. abuse, barking, Sks. 435. -
5 gelt
-
6 gey
n. barking, elsewhere gauð, (mod.) -
7 hund-gá
f. barking, Lv. 60, 655 xxxii. 9. -
8 HUNDR
(-s, -ar), m. dog, hound; vera ór hunda hljóði or hljóðum, to have made one’s escape.* * *m. [Ulf. hunds; A. S., O. H. G., Germ., Dan., and Swed. hund; Engl. hound; Lat. canis; Gr. κύων]:—a dog, Hm. 82, Gm. 44, Orkn. 150, Grág. ii. 119, Fms. ii. 224, iv. 314, Nj. 74, Stj. 464, passim; the shepherd’s dog, watch dog, and deer hound were best known;—smala-h. and fjár-h., a shepherd’s dog; dýr-h., a fox hound; búr-h., varð-h., a watch dog; grey-h., a greyhound; spor-h., a slot hound, Orkn. 150, Ó. H.; mjó-h., Dan. mynde, a spaniel; [skikkju-rakki, a lap dog, Orkn. 114;] dverg-h., q. v.; hunda-gá, gnauð, gelt, gnöll, barking, howling, 656 A. ii. 12, Fas. i. 213; vera ór hunda hljóði, to be out of the dog’s bark, have made one’s escape, Orkn. 212, Gísl. 7, cp. hljóð B. 2; hunds hauss, höfuð, a dog’s head (also as an epithet of abuse), Stj. 68, 498, Rb. 346; hunds eyru, dog’s ears, in a book; hunds kjaptr, trýni, löpp, rófa, hár, a dog’s mouth, snout, foot, tail, hair; hunda sveinn, a dog-keeper, Lv. 100: phrases and sayings, það er lítið sem hunds tungan finnr ekki; opt hefir ólmr hundr rifið skinn; as also hlaupa á hunda-vaði yfir e-t, to slur a thing over, scamp work; festa ráð sitt við hunds hala, Mag. 65:—a dog’s age is, partly in fun, partly in contempt, counted by half years; átta vetra á hunda tölu = four years; whence, ek em maðr gamall, ok vánlegt at ek eiga hunds aldr einn ólifat, Fb. ii. 285:—allan sinn hunds aldr, throughout all his wicked, reprobate life.II. metaph.,1. as abuse; hundrinn þinn, κύον! Ísl. ii. 176; eigi af hundinum þínum, Fms. vi. 323; drepum þenna hund sem skjótast, xi. 146; mann-hundr, a wicked man; hunds-verk, a dog’s work, Sighvat: hund-eygr, adj. κυνος ὄμματ ἔχων, Grett. (in a verse): hund-geðjaðr, adj. currish, Hallfred.2. an ogre, destroyer, = vargr, Gr. κύων; hundr segls, viða, elris, herklæða, Lex. Poët., Edda ii. 512.3. a nickname, Þórir Hundr, Ó. H.: Hunds-fótr, m. a nickname, Fas.; cp. also the pr. names Hundi, Hundingi, Landn., Sæm.: Hunda-dagar, m. the dog-days: Hunda-stjarna, u, f. the dog-star, Sirius.4. botan. = vulgaris; hunda-hvingras, hunda-sóley, etc., Hjalt.: hund-bítr, m. a biter, Bjarn. (in a verse): hund-heiðinn, adj. ‘dog-heathen,’ heathenish, Fms. ii. 130, Fas. ii. 186, Karl. 138, Flóv. 23. Favourite dogs recorded in the Sagas, king Olave’s dog Vígi, the Argus of the northern Sagas, Fms. Ó. T. ch. 82, 208, 259; Gunnar’s dog Sam, Nj. ch. 71, 77, 78; the dog Flóki, Rd. ch. 24; also Hálfs S. ch. 7, 8,—þá ina sömu nótt gó hundr hans Flóki er aldri gó nema hann vissi konungi ótta vánir: mythol. the dog Garm, Vsp., Gm.; the dog Saurr, who was made king over the Thronds, (þeir létu síða í hundinn þrjú manns-vit, ok gó hann til tveggja orða, en mælti it þriðja,) for this curious tale see Hkr. Hák. S. Góða ch. 13: pet names, seppi, rakki, grey; and pr. names, Vígi, Snati, Loddi, Lubbi (a rough dog), Stripill (smooth), etc. -
9 SKAFA
* * *I)(skef; skóf, skófum; skafinn), v.1) to scrape with a blunt instrument; s. e-t af, to scrape off; impers., þat hefir eik, er af annarri sjefr, one tree takes what is scraped from another;2) to shave so as to make smooth (hann skefr spjót-skepti á hallargólfinu);3) s. nagl sinn, to pare one’s nail; fig., s. at fastliga, to press hard;4) to shave (þeir höfðu látit s. krúnur).* * *skef, skóf, skófu, skœfi, skafinn; [Ulf. skaban = κείρειν, 1 Cor. xi. 6; A. S. scafan; Engl. shave; Germ. skaben; Dan. skabe and skrabe with inserted r, cp. Engl. scrape; Swed. skafva]:— to scrape with a blunt instrument (for raka, q. v., is to shave); ef maðr höggr skýli-högg á viði eðr skefr svá at spell sé at, Grág. ii. 296 (of barking trees); mánadag, þá lofar biskup at skafa fyrir naut sín, N. G. L. i. 141 (see skaf): the saying, þat hefir eik er af annarri skefr, Hbl.; þykki mér þat ráð at hér hafi eik þat er af annarri skefr, Grett. 53 new Ed.; þá skefr hann ofan af skæðum sín, he scraped the hair off the skin, Skíða R.; telgdi hann af rúnarnar ok skóf þat í eld niðr, Eg. 567, Bs. ii. 153.2. to shave, plane; hann skefr ( planes) spjót-skepti, Fas. i. 284; hann telgir, skefr ok skapar, Rétt. 2. 10; var þá kistan spánósa svá sem ný-skafin væri, Ó. H. 229:—skafa af, to scratch off; áðr Hróarr skóf af, Landn. 247; nöfn ykkur eru skafin af lífs-bók, 623. 22, H. E. i. 465; allar (the Runes) vóru af skafnar þær er vóru á ristnar, Sdm. 18: so in the phrase, hann skefr ekki af manni, to be a blunt man, cp. Dan. uhövlet; þú ert höfðingi mikill, ok skefr lítt af manni, Nj. 223; skafa at fastliga, to shave to the quick, to press close, Fms. xi. 94, 443; eyrsilfr drukkit gefr bana, þvíat í hvern lim er þat renn, þá skefr þat innan, Pr. 474: of hair, to shave; skafa sveinar klif knúnu, to shave the head, Skálda (in a verse). -
10 ágauð
-
11 hundgá
f. barking.
См. также в других словарях:
Barking — Barking … Wikipédia en Français
Barking — steht für Barking, einen Stadtteil von London Borough of Barking and Dagenham Barking ist der Familienname folgender Personen: Heribert Barking (1912–1992), deutscher Unternehmer Diese Seite ist eine … Deutsch Wikipedia
Barking — Barking, Stadt in der engl. Grafschaft Essex, 6 km östlich von London (s. Karte »Umgebung von London«), am Barking Creek, mit Ruinen einer Benediktinerabtei (von 670) und (1901) 21,547 Einw. An der Mündung des Barking Creek in die Themse (3 km… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Barking! — is a British children s TV series shown on CITV. It stars Katy McGowan as Jezza, a teenage girl with a talking dog named Georgie, voiced by Will Mellor. Other major characters in the show include Jezza s mother, Pippa (Robin Weaver), her… … Wikipedia
Barking — [ bɑːkɪȖ], ehemalige selbstständige Stadt in England, bildet seit 1965 mit Dagenham den östlichen Londoner Stadtbezirk (London Borough) Barking and Dagenham, 143 700 Einwohner … Universal-Lexikon
barking — mad UK [ˌbɑː(r)kɪŋ ˈmæd] / US [ˌbɑrkɪŋ ˈmæd] or barking UK [ˈbɑː(r)kɪŋ] / US [ˈbɑrkɪŋ] adjective British informal completely crazy … English dictionary
Barking — [bär′kiŋ] former municipal borough of SE England: now, with Dagenham, constituting a borough (Barking and Dagenham) of Greater London: pop. 144,000 … English World dictionary
Barking — Barking, Marktflecken links am Roding in der englischen Grafschaft Essex; Fischerei: 3000 Ew. 870 von den Dänen zerstört … Pierer's Universal-Lexikon
barking — ► ADJECTIVE Brit. informal ▪ completely mad … English terms dictionary
Barking — infobox UK place official name= Barking london borough= Barking Dagenham region= London country= England constituency westminster= Barking post town= BARKING postcode area= IG postcode district= IG11 dial code= 020 os grid reference= TQ440840… … Wikipedia
Barking F.C. — Infobox Football club clubname = Barking fullname = Barking Football Club nickname = The Blues founded = c.1865 (as Barking Woodville) (merged with East Ham 2001, reformed 2006) ground = Mayesbook Park, Lodge Avenue, Dagenham capacity = chairman … Wikipedia