Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

auguro

  • 1 auguro

    auguro, āvī, ātum, āre (augur), I) das Amt eines Augurs verrichten, Augurien anstellen, Wahrzeichen beobachten und deuten, m. Acc. der Sache, wegen der man Augurien anstellt, sacerdotes vineta virgetaque et salutem populi auguranto, Cic. de legg. 2, 21. – Passiv, res od. locus auguratur, wird durch Augurien geweiht, Cic. u. Liv.: u. augurato (Abl. absol.), nach Anstellung der Augurien, Liv. u. Suet. – II) übtr.: A) im allg.: ad terram aspice et despice, oculis in vestigiis astute augura, spähe umher wie ein Augur, Plaut. cist. 693. – B) insbes.: 1) prophezeien, vorhersagen, cui quidem utinam vere, fideliter, abunde ante auguraverim, Cic. fr.: aug. sibi annos longos, Val. Flacc. – 2) etw. ahnen, von etw. ein Vorgefühl haben, si quid mens veri augurat, Verg.: praesentit animus et augurat quodammodo, quae futura sit suavitas, Cic. fr.: propemodum animus coniecturā de errore eius augurat, Pacuv. fr. – Gew. als Depon.:

    lateinisch-deutsches > auguro

  • 2 auguro

    auguro, āvī, ātum, āre (augur), I) das Amt eines Augurs verrichten, Augurien anstellen, Wahrzeichen beobachten und deuten, m. Acc. der Sache, wegen der man Augurien anstellt, sacerdotes vineta virgetaque et salutem populi auguranto, Cic. de legg. 2, 21. – Passiv, res od. locus auguratur, wird durch Augurien geweiht, Cic. u. Liv.: u. augurato (Abl. absol.), nach Anstellung der Augurien, Liv. u. Suet. – II) übtr.: A) im allg.: ad terram aspice et despice, oculis in vestigiis astute augura, spähe umher wie ein Augur, Plaut. cist. 693. – B) insbes.: 1) prophezeien, vorhersagen, cui quidem utinam vere, fideliter, abunde ante auguraverim, Cic. fr.: aug. sibi annos longos, Val. Flacc. – 2) etw. ahnen, von etw. ein Vorgefühl haben, si quid mens veri augurat, Verg.: praesentit animus et augurat quodammodo, quae futura sit suavitas, Cic. fr.: propemodum animus coniecturā de errore eius augurat, Pacuv. fr. – Gew. als Depon.:

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > auguro

  • 3 auguraculum

    augurāculum, ī, n. (auguro), Name der Burg von Rom, weil die Auguren daselbst den Vogelflug beobachteten, Paul. ex Fest. 18, 14; vgl. Sacrif. Arg. b. Varr. LL. 5, 52 (nach Turnebus' Konjektur).

    lateinisch-deutsches > auguraculum

  • 4 auguratio

    augurātio, ōnis, f. (auguro), I) die Weissagung, quae tandem ista auguratio est ex passeribus annorum potius quam aut mensium aut dierum? Cic. de div. 2, 65. – II) meton., die Weissagekunst, Lact. 2, 16, 1.

    lateinisch-deutsches > auguratio

  • 5 augurato

    augurātō, s. auguro.

    lateinisch-deutsches > augurato

  • 6 augurator

    augurātor, ōris, m. (auguro), der Weissager, Itala deut. 18, 11. Ambros. ep. 50, 4.

    lateinisch-deutsches > augurator

  • 7 auguratorium

    augurātōrium, ī, n. (auguro) = augurale (s. augurālis no. II, 1), Hygin. de munit. castr. 11. Corp. inscr. Lat. 6, 976.

    lateinisch-deutsches > auguratorium

  • 8 auguratrix

    augurātrīx, īcis, f. (auguro), die Weissagerin, Wahrsagerin, Vulg. Iesai. 57, 3. Hier. in Iesai. 16, 57, 3.

    lateinisch-deutsches > auguratrix

  • 9 auguratus

    augurātus, ūs, m. (auguro), I) das Auguramt, aug. alcis, Cic.: insigne auguratus, Cic.: scientia auguratus, Cic.: auguratu praeditus, Tac.: auguratum deferre alci, Cic.: auguratum accipere, Plin. ep. – Plur., pontificatus auguratusque, Tac. hist. 1, 77. – II) die Weissagung, Tert. de anim. 26. – / Altlat. augeratus, s. Prisc, 1, 36.

    lateinisch-deutsches > auguratus

  • 10 exauguro

    ex-auguro, āre, eine geweihte Sache od. Pers. dem gewöhnlichen Gebrauche wieder anheimgeben, die Weihe einer Sache od. Pers. aufheben, eine Sache od. Pers. profanieren, fana, Cato fr.: fana sacellaque, Liv.: Vestalem, Gell.

    lateinisch-deutsches > exauguro

  • 11 inauguro

    in-auguro, āvī, ātum, āre, I) intr. Augurien anstellen, die Weissagevögel befragen, Palatium Romulus, Remus Aventinum ad inaugurandum templa capiunt, Liv. 1, 6, 4: m. folg. indir. Fragesatz, inaugura, fierine possit, quod nunc ego mente concipio, Liv. 1, 36, 4. – impers., inauguratum est, Plaut. asin. 259. – u. Abl. Partic. absol., inaugurātō, nach-, mit Anstellung der Augurien, Liv. 1, 36, 3 u. 5, 52, 2. – II) tr. durch Befragen des Vogelfluges eine gewisse Heiligkeit geben, einen Tempel usw. einweihen (Ggstz. exaugurare), locum, Liv.: templum, Cic.: centurias, Liv.: übtr., qualis erat terris, quem Tibris inaugurat, annus? Claud. VI. cons. Hon. 12. – einen Priester usw. weihen, einsetzen, flaminem, Cic. u. Liv.: regem sacrificum, Liv.: augurem, Liv.: übtr., cenā et poculis magnis inauguratur (dux latronum), Apul. met. 7, 9.

    lateinisch-deutsches > inauguro

  • 12 auguraculum

    augurāculum, ī, n. (auguro), Name der Burg von Rom, weil die Auguren daselbst den Vogelflug beobachteten, Paul. ex Fest. 18, 14; vgl. Sacrif. Arg. b. Varr. LL. 5, 52 (nach Turnebus' Konjektur).

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > auguraculum

  • 13 auguratio

    augurātio, ōnis, f. (auguro), I) die Weissagung, quae tandem ista auguratio est ex passeribus annorum potius quam aut mensium aut dierum? Cic. de div. 2, 65. – II) meton., die Weissagekunst, Lact. 2, 16, 1.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > auguratio

  • 14 augurato

    augurātō, s. auguro.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > augurato

  • 15 augurator

    augurātor, ōris, m. (auguro), der Weissager, Itala deut. 18, 11. Ambros. ep. 50, 4.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > augurator

  • 16 auguratorium

    augurātōrium, ī, n. (auguro) = augurale (s. auguralis no. II, 1), Hygin. de munit. castr. 11. Corp. inscr. Lat. 6, 976.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > auguratorium

  • 17 auguratrix

    augurātrīx, īcis, f. (auguro), die Weissagerin, Wahrsagerin, Vulg. Iesai. 57, 3. Hier. in Iesai. 16, 57, 3.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > auguratrix

  • 18 auguratus

    augurātus, ūs, m. (auguro), I) das Auguramt, aug. alcis, Cic.: insigne auguratus, Cic.: scientia auguratus, Cic.: auguratu praeditus, Tac.: auguratum deferre alci, Cic.: auguratum accipere, Plin. ep. – Plur., pontificatus auguratusque, Tac. hist. 1, 77. – II) die Weissagung, Tert. de anim. 26. – Altlat. augeratus, s. Prisc, 1, 36.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > auguratus

  • 19 exauguro

    ex-auguro, āre, eine geweihte Sache od. Pers. dem gewöhnlichen Gebrauche wieder anheimgeben, die Weihe einer Sache od. Pers. aufheben, eine Sache od. Pers. profanieren, fana, Cato fr.: fana sacellaque, Liv.: Vestalem, Gell.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > exauguro

  • 20 inauguro

    in-auguro, āvī, ātum, āre, I) intr. Augurien anstellen, die Weissagevögel befragen, Palatium Romulus, Remus Aventinum ad inaugurandum templa capiunt, Liv. 1, 6, 4: m. folg. indir. Fragesatz, inaugura, fierine possit, quod nunc ego mente concipio, Liv. 1, 36, 4. – impers., inauguratum est, Plaut. asin. 259. – u. Abl. Partic. absol., inaugurātō, nach-, mit Anstellung der Augurien, Liv. 1, 36, 3 u. 5, 52, 2. – II) tr. durch Befragen des Vogelfluges eine gewisse Heiligkeit geben, einen Tempel usw. einweihen (Ggstz. exaugurare), locum, Liv.: templum, Cic.: centurias, Liv.: übtr., qualis erat terris, quem Tibris inaugurat, annus? Claud. VI. cons. Hon. 12. – einen Priester usw. weihen, einsetzen, flaminem, Cic. u. Liv.: regem sacrificum, Liv.: augurem, Liv.: übtr., cenā et poculis magnis inauguratur (dux latronum), Apul. met. 7, 9.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > inauguro

См. также в других словарях:

  • Guerra de Troya — La caída de Troya, por Johann Georg Trautmann (1713–1769). De las colecciones de los grandes duques de Baden, Karlsruhe. La guerra de Troya fue un conflicto bélico en el que se enfrentaron una coalición de ejércitos aqueos contra la ciudad de… …   Wikipedia Español

  • augurare — au·gu·rà·re v.tr. e intr. (io àuguro) 1. v.tr. AU manifestare a qcn. il desiderio o la speranza che gli accada qcs. di positivo: ti auguro di vincere al totocalcio; con antifrasi: ti auguro di avere un incidente | formulare un augurio: augurare… …   Dizionario italiano

  • Elecciones presidenciales de Uruguay de 2009 — Saltar a navegación, búsqueda ‹ 2004 •   • 2014 › Elecciones presidenciales 2009 (Balotaje) …   Wikipedia Español

  • Vicente Coves — Existen desacuerdos sobre la neutralidad en el punto de vista de la versión actual de este artículo o sección. En la página de discusión puedes consultar el debate al respecto. Vicente Coves, (Jaén 1982), guitarrista clásico. Contenido …   Wikipedia Español

  • augurarsi — au·gu·ràr·si v.pronom.tr. e intr. (io mi àuguro) AD 1. v.pronom.tr., sperare: mi auguro che tu guarisca presto, si augurava una vittoria | rec., scambiarsi gli auguri: ci siamo augurati buon anno 2. v.pronom.intr. OB LE trarre auspici:… …   Dizionario italiano

  • augurar — Se conjuga como: amar Infinitivo: Gerundio: Participio: augurar augurando augurado     Indicativo   presente imperfecto pretérito futuro condicional yo tú él, ella, Ud. nosotros vosotros ellos, ellas, Uds. auguro auguras augura auguramos auguráis …   Wordreference Spanish Conjugations Dictionary

  • augurare — (ant. e pop. agurare) [dal lat. augurare, der. di augur augure ] (io àuguro, ecc.). ■ v. intr. (aus. avere ) 1. (stor.) [esercitare l ufficio di augure] ▶◀ auspicare. 2. (estens., lett.) [fare pronostici, assol. o con la prep. di : a. bene,… …   Enciclopedia Italiana

  • Sándor Szathmári — Szathmári Sándor [Satma’ri Sa’ndor] (born 19 June 1897, Gyula – died 16 July 1974 in Budapest) was a writer, mechanical engineer, Esperantist, one of the leading figures in Esperanto literature. Biography Family backgroundHis father – who was… …   Wikipedia

  • Accattone — Filmdaten Deutscher Titel Accattone – Wer nie sein Brot mit Tränen aß Originaltitel Accattone …   Deutsch Wikipedia

  • Accattone - Wer nie sein Brot mit Tränen aß — Filmdaten Deutscher Titel: Accattone – Wer nie sein Brot mit Tränen aß Originaltitel: Accattone Produktionsland: Italien Erscheinungsjahr: 1961 Länge: 116 Min. 32 Sek. dt. Fassung: 115 Minuten Originalsprache …   Deutsch Wikipedia

  • Accattone – Wer nie sein Brot mit Tränen aß — Filmdaten Deutscher Titel: Accattone – Wer nie sein Brot mit Tränen aß Originaltitel: Accattone Produktionsland: Italien Erscheinungsjahr: 1961 Länge: 116 Min. 32 Sek. dt. Fassung: 115 Minuten Originalsprache …   Deutsch Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»