Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

attenuo

  • 1 attenuo

    attenuare, attenuavi, attenuatus V TRANS
    thin (out); weaken, lessen, diminish, shrink, reduce in size; make plain

    Latin-English dictionary > attenuo

  • 2 attenuo

    at-tĕnŭo ( adt-, Lachm., Merk., Weissenb.; att-, Kayser, K. and H., L. Müller), āvi, ātum, 1, v. a., to make thin or weak; to thin, attenuate; to weaken, enfeeble; to lessen, diminish.
    I.
    Lit.: aëna Signa manus dextras ostendunt adtenuari Saepe salutantūm tactu, * Lucr. 1, 317 (cf.:

    attritum mentum,

    Cic. Verr. 2, 4, 43):

    bellum (servile) exspectatione Pompeii attenuatum atque imminutum est, adventu sublatum ac sepultum,

    Cic. Imp. Pomp. 11, 30:

    legio proeliis attenuata,

    Caes. B. C. 3, 89:

    diutino morbo viribus admodum adtenuatis,

    Liv. 39, 49; 25, 11:

    fame attenuari,

    Vulg. Job, 18, 12; ib. Jer. 14, 18:

    macie attenuari,

    ib. 2 Reg. 13, 4:

    sortes adtenuatae,

    diminished, Liv. 21, 62:

    foliorum exilitate usque in fila attenuatā,

    Plin. 21, 6, 16, § 30:

    (lingua) attenuans lambendo cutem homines,

    id. 11, 37, 65, § 172 al.:

    Non falx attenuat frondatorum arboris umbram,

    Cat. 64, 41:

    adtenuant juvenum vigilatae corpora noctes,

    Ov. A. A. 1, 735 (cf. infra, P. a.):

    patrias opes,

    id. M. 8, 844; so id. P. 4, 5, 38.—
    II.
    Trop.:

    curas lyrā,

    Ov. Tr. 4, 1, 16; 4, 6, 18:

    luctus,

    Albin. ad Liv. 342:

    insignem attenuat deus,

    brings low, abases, Hor. C. 1, 34, 13:

    attenuabit omnes deos terrae,

    Vulg. Soph. 2, 11: hujusmodi partes sunt virtutis amplificandae, si suadebimus; attenuandae, si ab his dehortabimur, Auct. ad. Her. 3, 3, 6:

    attenuabitur gloria Jacob,

    Vulg. Isa. 17, 4.—Hence, attĕnŭātus ( adt-), a, um, P. a., enfeebled, weakened, reduced, weak.
    I.
    Lit.:

    adtenuatus amore,

    Ov. M. 3, 489: continuatione laborum, August. ap. Suet. Tib. 21: fortuna rei familiaris attenuatissima, Auct. ad Her. 4, 41:

    voce paululum attenuatā,

    with a voice a little suppressed, id. ib. 3, 14:

    acuta atque attenuata nimis acclamatio,

    id. ib. 12, 21.— Comp. not in use. — Sup.: fortunae familiares attenuatissimae, Auct. ad Her. 4, 41, 53.—
    II.
    Trop.
    A.
    Feeble, destitute, poor (eccl. Lat.):

    Siattenuatus frater tuus vendiderit etc.,

    Vulg. Lev. 25, 25; 25, 35; 25, 47; ib. 2 Esdr. 5, 18. —
    B.
    Esp., of discourse.
    1.
    Shortened, brief: ipsa illa [pro Roscio] juvenilis redundantia [p. 195] multa habet attenuata, Cic. Or. 30, 108.—
    2.
    Too much refined, affected:

    itaque ejus oratio nimiā religione attenuata doctis et attente audientibus erat illustris,

    hence his discourse was so delicately formed, through excessive scrupulousness, Cic. Brut. 82.—
    3.
    Meagre, dry, without ornament: attenuata (oratio) est, quae demissa est usque ad usitatissimam puri sermonis consuetudinem, Auct. ad Her. 4, 8:

    attenuata verborum constructio,

    id. ib. 4, 10, 15.—
    * Adv.: at-tenuātē, simply:

    attenuate presseque dicere,

    Cic. Brut. 55, 201.

    Lewis & Short latin dictionary > attenuo

  • 3 attenuō (adt-)

        attenuō (adt-) āvī, ātus, āre    [ad + tenuo], to make thin, attenuate, lessen, diminish: iuvenum corpora, O.: sortes attenuatae, the tablets had diminished (a sign of adversity), L.—Fig., to reduce, impair, lessen, diminish, weaken: insignem, to abase, H.: (legio) proeliis attenuata, Cs.: caede vires, L.: bellum expectatione, make less formidable: voragine ventris opes, waste, O.: curas, O.

    Latin-English dictionary > attenuō (adt-)

  • 4 attenuātus (adt-)

        attenuātus (adt-) adj. with sup.    [P. of attenuo], enfeebled, weak: amore, O.: fortuna attenuatissima, Her.—Of discourse, thin, dry: oratio.

    Latin-English dictionary > attenuātus (adt-)

  • 5 adtenuate

    attĕnŭātē ( adt-), adv., v. attenuo, P. a. fin.

    Lewis & Short latin dictionary > adtenuate

  • 6 adtenuatio

    attĕnŭātĭo ( adt-), ōnis, f. [attenuo], a diminishing, lessening (only in the two foll. exs.): attenuatio suspitionis, Auct. ad Her. 2, 2:

    verborum attenuatio,

    simplicity, id. ib. 4, 11; cf. attenuatus.

    Lewis & Short latin dictionary > adtenuatio

  • 7 adtenuatus

    attĕnŭātus ( adt-), a, um, P. a., from attenuo.

    Lewis & Short latin dictionary > adtenuatus

  • 8 attenuate

    attĕnŭātē ( adt-), adv., v. attenuo, P. a. fin.

    Lewis & Short latin dictionary > attenuate

  • 9 attenuatio

    attĕnŭātĭo ( adt-), ōnis, f. [attenuo], a diminishing, lessening (only in the two foll. exs.): attenuatio suspitionis, Auct. ad Her. 2, 2:

    verborum attenuatio,

    simplicity, id. ib. 4, 11; cf. attenuatus.

    Lewis & Short latin dictionary > attenuatio

  • 10 attenuatus

    attĕnŭātus ( adt-), a, um, P. a., from attenuo.

    Lewis & Short latin dictionary > attenuatus

  • 11 extenuo

    ex-tĕnŭo, āvi, ātum, 1, v. a., to make thin, fine, or small, to thin, reduce, diminish (class.; syn.: attenuo, minuo; opp. augeo, amplifico).
    I.
    Lit.:

    lignum falce,

    Varr. R. R. 1, 40, 6:

    aër extenuatus sublime fertur,

    rarefied, Cic. N. D. 2, 39, 101:

    dentibus extenuatur et molitur cibus,

    id. ib. 2, 54, 134:

    in pulverem extenuari,

    Plin. 18, 16, 43, § 148:

    in aquas,

    Ov. M. 5, 429:

    mediam aciem,

    Liv. 5, 38, 2; 31, 21, 14:

    in Piceno lapidibus pluisse et Caere sortes extenuatas,

    diminished, id. 21, 62, 5 Drak. (for which, shortly after: attenuatae sortes; cf. also id. 22, 1, 11).—
    B.
    In partic., in medic. lang., to diminish, reduce, weaken, alleviate a disease:

    pituitam,

    Cels. 6, 6, 8:

    destillationes,

    Plin. 21, 21, 89, § 155:

    albugines,

    id. 29, 6, 38, § 127:

    raucitatem,

    id. 20, 6, 23, § 50:

    scabiem,

    id. 32, 10, 51, § 140 et saep.—
    II.
    Trop., to diminish, lessen, weaken:

    neque verbis auget suum munus, sed etiam extenuat,

    Cic. Off. 2, 20, 70:

    locupletissimi cujusque census extenuarant, tenuissimi auxerant,

    had made too small, id. Verr. 2, 2, 55, § 138:

    spes nostra extenuatur et evanescit,

    id. Att. 3, 13, 1:

    quae cogitatio molestias extenuat et diluit,

    id. Tusc. 3, 16, 34:

    crimen,

    id. Verr. 2, 5, 40, § 108:

    famam belli,

    Liv. 5, 37, 3:

    extenua forti mala corde ferendo,

    Ov. Tr. 3, 3, 57:

    curas mora longa,

    id. P. 1, 3, 26:

    vires,

    Hor. S. 1, 10, 14 et saep.—Hence, extĕnŭātus, a, um, P. a., thinned, weakened, weak.
    A.
    Lit.: (copiolae meae) sunt extenuatissimae, very much thinned, reduced, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 2.—
    B.
    Trop.:

    ratio,

    Auct. Her. 2, 24, 37.

    Lewis & Short latin dictionary > extenuo

См. также в других словарях:

  • Strangalia attenuata — Systematik Klasse: Insekten (Insecta) Ordnung …   Deutsch Wikipedia

  • attenuare — at·te·nu·à·re v.tr. (io attènuo) AU 1a. rendere più tenue: attenuare un contrasto di colore; attenuare un rumore, attutirlo | fig., lenire, placare: il tempo attenua il dolore Sinonimi: affievolire, alleggerire, ammorbidire, ridurre, smorzare |… …   Dizionario italiano

  • attenuarsi — at·te·nu·àr·si v.pronom.intr. (io mi attènuo) CO diminuire di intensità, indebolirsi: la luce si è attenuata; anche fig.: col tempo il dolore si attenua …   Dizionario italiano

  • attenuare — {{hw}}{{attenuare}}{{/hw}}A v. tr.  (io attenuo ) 1 Rendere tenue, meno grave e meno forte: attenuare l urto; SIN. Addolcire, alleviare. 2 Alleggerire, diminuire. B v. intr. pron. Divenire tenue, perdere forza, intensità e sim …   Enciclopedia di italiano

  • attenuare — [dal lat. attenuare, der. di tenuis tenue ] (io attènuo, ecc.). ■ v. tr. 1. [rendere tenue, detto spec. di suono] ▶◀ abbassare, affievolire, attutire, diminuire, indebolire, ovattare, smorzare. ◀▶ accentuare, accrescere, aumentare, intensificare …   Enciclopedia Italiana

  • ԱԶԱԶԵՄ — (եցի.) NBH 1 0004 Chronological Sequence: Unknown date, 12c ն. ξηρόω, λεπτόω , arefacio, attenuo Չորացուցանել. ցամաքեցուցանել. չորցընել. գուրութմագ. *Ի չորացուցանել եւ յազազել առաւել փութան զմարդատունկս. Սարգ. յուդ. շ ՟Բ: *Հալեաց զսառնն… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ԱՆՕՍՐԱՑՈՒՑԱՆԵՄ — (ցուցի.) NBH 1 0257 Chronological Sequence: Early classical ն. λεπτύνω attenuo, minuo Անօսր առնել. անօսրել. նրբել. անգայտացուցանել. եւ Հիւծել. բարկըցընել, նօսրցընել, տկարացընել. *Զվարսս իւրեանց մի՛ անօսրացուսցեն. Եզեկ. ՟Խ՟Դ. 10: *Մաշէ եւ… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ԱՆՕՍՐԵՄ — (եցի.) NBH 1 0257 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 14c ն. ԱՆՕՍՐԵՄ անոսրացուցանել. λεπτύνω attenuo Իսկ ԱՆՕՍՐԻՄ. կ. ձ. Անօսրանալ. σπανίζομαι raresco *Զմոմն անօսրէ. Վեցօր. ՟Ը: *Ժամանակաւ անօսրի ծով. յոփ. ՟Ժ՟Դ. 11: *(Ի գարնան)… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՆՐԲԵՄ — (եցի.) NBH 2 0455 Chronological Sequence: Early classical, 5c, 8c, 12c ն. Նոյն ընդ Նրբացուցանել՝ իրօք կամ նմանութեամբ. κατισχνόω attenuo, emacio եւ diligenter examino, minutissime quaeque perverstigo. կր. ἁποστένομαι coactor. *(Պահք զմարմինն)… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՍՂԱՑՈՒՑԱՆԵՄ — (ցուցի.) NBH 2 0723 Chronological Sequence: Unknown date, 13c ն. ՍՂԱՑՈՒՑԱՆԵՄ որ եւ ՍՂԵԼ. ἑλαττόω diminuo λεπτόω attenuo. Տալ սղանալ. նուազեցուցանել. տկարացուցանել. կարճել. *Ի տալն բազմանայ քան ʼի սղացուցանելն. Տօնակ.: *Վտանգ ոչ սակաւ՝… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՍՂԵՄ — ( ) NBH 2 0723 Chronological Sequence: Unknown date, 13c ն. ՍՂԱՑՈՒՑԱՆԵՄ որ եւ ՍՂԵԼ. ἑλαττόω diminuo λεπτόω attenuo. Տալ սղանալ. նուազեցուցանել. տկարացուցանել. կարճել. *Ի տալն բազմանայ քան ʼի սղացուցանելն. Տօնակ.: *Վտանգ ոչ սակաւ՝ զճշմարտութիւն… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
… Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»