-
21 puritas
1. pūritās, ātis, f. (purus), die Reinheit, I) eig., Pallad. 11, 14, 12. Macr. somn. Scip. 1, 11, 12. Hieron. epist. 15, 1: Plur., aquarum innoxiae puritates, Arnob. 5, 11. – II) übtr.: a) die sprachliche Reinheit, sermonis, Hieron. epist. 57, 2: Tulliana, ibid. 58, 8. – b) die moral. Reinheit, Unschuld, manuum mearum, Vulg. psalm. 17, 21: morum, Hieron. epist. 3. § 3: simplicitas ingenii puritasque vivendi, reiner (keuscher) Lebenswandel, Capit. Ver. 3, 7: quid ego huic puritati dignum rependo, Symm. epist. 3, 29.————————2. pūritās, ātis, f. (pus), die Eiterung, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 4, 135. -
22 schema
schēma, atis, n. u. schēma, ae, f. (σχημα), I) wie das rein lat. habitus = die Haltung des Körpers in Hinsicht auf Miene, Gebärde, äußeren Anstand, Kleidung usw., die Miene, Gebärde, 1) im allg.: filius in me incedit sat hilarā schemā, Miene, Gebärde, Caecil. com. 76. – 2) insbes.: a) die Stellung, Haltung eines Tänzers, Pantomimen usw., Apul. met. 4, 10: von unzüchtigen Stellungen, Suet. Tib. 43, 2: libidinosissima schemata, Lampr. Heliog. 19, 3. – b) der äußere Aufzug, die Tracht, Kleidung, quod processi huc cum servili schema, Plaut. Amph. prol. 117 (vgl. Pompeii comment. 197, 15): Bacchico cum schemate, Naev. tr. 35. – II) der Abriß, die Figur, 1) die Figur, Gestalt, utinam pisciculi te schema, sine cruribus videam, Caecil. com. 57. – 2) die geometr. Figur, geometrica schemata, Vitr. 6. praef. 1: sphaeroides schema, Vitr. 8, 6, 3; u. so ö. – 3) (schema, atis, n.) die rhetorische Figur, a) im weiteren Sinne, jede Wendung u. Gestaltung der Rede, wodurch diese an Lebhaftigkeit gewinnt, Sen. contr. 1. praef. § 23 u. 24; 1, 1. § 25. Quint. 4, 5, 4: scema geschr., Sen. contr. 2, 1 (9), 24 u. 9, 4 (25), 22 K. – b) im engeren Sinne, die verblümte, versteckte Art zu reden, wo man etwas anderes sagt, als man zu sagen scheint, Quint. 5, 10, 70; 9, 1, 14. – Petron. 44, 8 (wo schemae). – ⇒ Dat. u. Abl. Plur. schematis u. griech.———— -
23 smegma
-
24 stroma
strōma, atis, Abl. Plur. atibus u. atis, n. (στρῶμα), I) die Decke, Matratze, der Teppich, Capit. in Ver. 4. § 9. – II) (weil die Decken und Teppiche mit mancherlei Figuren bunt durchwirkt zu sein pflegten) übtr., strōmata, um, n., Schriften vermischten Inhaltes, Hieron. prol. in epist. ad Galat. (tom. 7. p. 333 Migne, p. 369 Vallars.). -
25 systema
-
26 theorema
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > theorema
-
27 thyroma
-
28 abbas
abbās, ātis, m. (chald. אבע Vater), der Abt, Eccl. – Nbf. abba, Ven. Fort. carm. 4, 4, 16.
-
29 abnormitas
abnormitās, ātis, f. (abnormis), die Abweichung von der Regel, das Ungewöhnliche, Gloss. ›abnormitas, ἀῤῥυθμία‹.
-
30 absurditas
absurditās, ātis, f. (absurdus), I) der widrige Klang, Mißklang, soni, Prisc. part. XII. vers. Aen. 7, 152. – II) übtr., die Ungereimtheit, Augustin. ep. 89, 5; 137, 6 u.a. Eccl.
-
31 accessibilitas
accessibilitās, ātis, f. (accessibilis), die Zugänglichkeit, Tert. adv. Prax. 15.
-
32 acclivitas
acclīvitās, ātis, f. (acclivis), die Ansteigung, a) = die ansteigende Richtung, die Erhebung, collis, Caes. b.G. 2, 18, 2: absol., Col. 2, 4, 10. – b) die sanft ansteigende Anhöhe, Amm. 14, 2, 13: Plur., Amm. 16, 10, 14.
-
33 acerbitas
acerbitās, ātis, f. (acerbus), die Herbheit, I) eig.: 1) der herbe Geschmack unreifer Früchte, Cic. u. Plin. – meton., die unreifen, noch herben Früchte selbst, Pallad. 3, 9, 12. – 2) der herbe, scharfe Geruch, Amm. 23, 6, 17. – II) übtr.: 1) die Bitterkeit, Härte, (gehässige) Strenge, Pedanterie (Ggstz. comitas, lenitas), im Charakter und Verfahren, iudicum, Cic.: inimicorum, Cic.: morum, naturae, Cic.: censoria, Liv.: delectus u. in delectu, Liv.: poenarum, Liv. – u. der Rede, sententiarum, Cic.: orationis, Liv.: salis, das Beißende des Witzes, Quint.: nullam prorsus acerbitatem (Schneide) ad revincendum habere, Lact.: acerbitates suppliciorum et verborum, Cic. – 2) das Herbe, die Bitterkeit eines Gefühls, eines Erlebnisses, die Drangsal, das herbe Ungemach, bittere Mißgeschick, summi luctus mei, Cic.: temporis Sullani, Cic.: nec ullam acerbitatem recuso, ich bin bereit, selbst das Herbste, was es auch sein mag, über mich ergehen zu lassen, Cic. – im Plur., herbe, schmerzliche Gefühle, Besorgnisse, Erlebnisse, Drangsale, Kränkungen, omnes perferre acerbitates, Cic.: acerbitatibus dilaceratus, Tac.
-
34 aciditas
-
35 acritas [2]
2. ācritās, ātis, f. (acer), die Schärfe, übtr. = das Eindringliche, veritatis, Acc. tr. 467; vgl. Gell. 13, 3, 2.
-
36 acroama
acroāma, atis, n. (ἀκρόαμα; bei Spät. acrōma, Not. Bern. p. 4, a ed. Schm.), das Gehörte, der Ohrenschmaus, der Vortrag zur Unterhaltung, zB. musikalischer (bei den Griechen), Cic. Arch. 20. – bei den Römern nur meton. = die (bes. bei Tische) unterhaltende Person, ein Tonkünstler od. -meister (Virtuos), Vorleser, launiger Erzähler, Possenreißer, Cic. Verr. 4, 49 u.a. Nep. Att. 14, 1: Plur., Suet. Aug. 74; Vesp. 19, 1. Plin. ep. 6, 31, 13. Macr. sat. 2, 4, 28. Lampr. Alex. Sev. 34, 2. – / Abl. Plur. acroamatis, Corp. inscr. Lat. 6, 1064: acruamatis, Corp. inscr. Lat. 10, 1074.
-
37 activitas
āctīvitās, ātis, f. (activus), die aktive Bedeutung (Ggstz. passivitas), Prob. 36, 25 u. 40, 1 u.a. spät. Gramm.
-
38 admirabilitas
admīrābilitās, ātis, f. (admirabilis), die Bewundernswürdigkeit, Cic.: haec animi despicientia admirabilitatem magnam facit, macht zum Gegenstand hoher Bewunderung, Cic.
-
39 adulteritas
adulteritās, ātis, f. (adulter), der Ehebruch, Laber. com. inc. fab. 150.
-
40 aduncitas
aduncitās, ātis, f. (aduncus), die eingebogene Krümme, rostrorum, Cic. de nat. deor. 2, 122: rostri, Plin. 8, 97.
См. также в других словарях:
ATIS — or Atis may refer to: *Automatic Terminal Information Service at airports *Alliance for Telecommunications Industry Solutions *Automatic Transmitter Identification System in analog satellite TV *Automatic Identification System (AIS or ATIS, where … Wikipedia
Atis — Saltar a navegación, búsqueda Atis con un gorro frigio. Thymiaterion de terracota de Tarso, siglo I o II a. C., Louvre. Atis (a veces Atys ) o Córibas es, en la mitología griega, una deidad de vida, muerte … Wikipedia Español
Atis — Atis, so v.w. Atys … Pierer's Universal-Lexikon
ATIS — L ATIS (de l anglais Automatic Terminal Information Service) est un service automatique de diffusion. Il permet aux pilotes de recevoir en continu des informations sur les aéroports les plus fréquentés. Fichier audio Exemple d ATIS de … Wikipédia en Français
atış — is. 1) Atma işi veya biçimi 2) Kalp veya nabzın vuruşu, çarpışı Birleşik Sözler atış yeri endirekt atış çengel atış çift atış potalı atış başlama atışı … Çağatay Osmanlı Sözlük
ATIS — El Servicio Automático de Información de Terminal (Automatic Terminal Information Service en inglés) o ATIS, es una emisión continua de información en áreas terminales congestionadas. El ATIS contiene información esencial como información… … Wikipedia Español
ATIS — Die Abkürzung ATIS steht für: Alliance for Telecommunications Industry Solutions in der Telekommunikation Automatic Terminal Information Service in der Luftfahrt Automatic Transmitter Identification System in der europäischen Binnenschifffahrt… … Deutsch Wikipedia
Atis — Esposo mítico de Cibeles o madre de los dioses y dios de la vegetación, adorado en Frigia y en Asia Menor. Posteriormente, su culto se extendió al Imperio romano donde, en el s. II AD, se convirtió en una deidad solar. El culto de Atis y de… … Enciclopedia Universal
atis — įvairialapė kurpelė statusas T sritis vardynas apibrėžtis Vėdryninių šeimos vaistinis augalas (Aconitum heterophyllum), paplitęs atogrąžų Azijoje. atitikmenys: lot. Aconitum heterophyllum angl. atis šaltinis Valstybinės lietuvių kalbos komisijos… … Lithuanian dictionary (lietuvių žodynas)
atış — is. Tüfəng, tapança və s. atmaq işi və üsulu. Atış meydanı … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
Atis — Yon moun ki fè travay literè tankou ekri shante, poezi, fè penti e latriye. Yon moun ki konnen kreye imaj nan desen avèk ekriti. Yon atis kapab pran nenpòt imaj ki nan tèt li epi transfòme sou fòm reyalite … Definisyon 2500 mo Kreyòl