Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

athlet

  • 1 athleta

    āthlēta, ae, m. (ἀθλητής), der Wettkämpfer, Wettringer, Athlet (rein lat. luctator), Milo Crotoniensis, athleta illustris, Gell.: athletarum certamen, Liv.: athletarum spectaculum, Suet.: athletarum usus, Nep.: athletarum exemplo, Cels.: ille qui aut athleta aut pyctes est, Sen.: faciunt idem, cum exercentur, athletae, Cic.: subduc cibum unum diem athletae, Cic. – übtr., ein Held, Meister, Virtuose in etw., athletae pecuarii, Varr. r. r. 2, 1, 2: comitiorum, ibid. 3, 5, 18. – / āthlētēs nur unsichere Konjektur b. Stat. Silv. 5, 3, 222 (wo Imhof Achaeis vermutet).

    lateinisch-deutsches > athleta

  • 2 Diagoras

    Diagorās, ae, m. (Διαγόρας), I) ein Dichter u. Philosoph aus Melos (Melius), mit dem Beinamen Ἄθεος Zeitgenosse des Pindar u. Simonides, Cic. de nat. deor. 1, 2. Lact. 1, 2, 2. Min. Fel. 8, 2. – II) ein berühmter Athlet aus Rhodus, Zeitgenosse des Pindar, in dessen Gegenwart zwei seiner Söhne als Hieroniken zu Olympia gekrönt wurden, Cic. Tusc. 1, 111. Gell. 3, 15, 3.

    lateinisch-deutsches > Diagoras

  • 3 Glyco

    Glyco u. Glycōn, ōnis, Akk. ōna, m. (Γλύκων), griech. Eigenname, unter dem bekannt: a) ein berühmter Athlet, Hor. ep. 1, 1, 30. – b) der Arzt des Pansa, Cic. ep. ad Brut. 1, 6, 2. Suet. Aug. 11. – c) mit dem Beinamen Spyridion (Spiridion), ein berühmter Rhetor, Sen. suas. 1, 11 u. ö. Quint. 6, 1, 41. – Dav. Glycōnius, a, um, von einem Glykon herrührend, glykonisch, metrum, Sidon. epist. 9, 13, 2. v. 9. Diom. 510, 22. Serv. de cent. metr. 465, 10 K.: versus, Atil. Fortun. 2, 20 G. = p. 291, 25 K.

    lateinisch-deutsches > Glyco

  • 4 Milo [1]

    1. Milō u. Milōn, ōnis, m. (Μίλων), der Krotoniate, ein berühmter Athlet von ungeheurer Stärke, der mit bloßer Hand einen Stier tötete, auf den Schultern forttrug u. in einem Tage verzehrte, Cic. de fat. 30; de sen. 27 u. 33. Val. Max. 9, 12. ext. 9: Milo Crotoniates, Vitr. 9. praef. § 2.

    lateinisch-deutsches > Milo [1]

  • 5 Polydamas

    Polydamās, antis, Akk. anta, m. (Πολυδάμας), I) ein Trojaner, Freund Hektors, Prop. 3, 1, 29. Ov. her. 5, 94. Ov. met. 12, 547. Pers. 1, 4. – II) ein Athlet, Val. Max. 9, 12. ext. 10. – / Gegen die Schreibung Pulydamas s. Heinse zu Ov. her. 5, 94 u. Ruperti zu Sil. 12, 212 not. crit.

    lateinisch-deutsches > Polydamas

  • 6 xysticus

    xysticus, a, um (ξυστικός), zu dem xystus (als Übungsplatz der Athleten) gehorig, I) adi.: vanitas, athletisch, der Athleten, Tert. de pudic. 7: munditiae, Tert. de pall. 4. – II) subst., xysticus, ī, m., der Athlet, Plur. xysticī, ōrum, m., die Athleten, die sich während der rauhen Jahreszeit in bedeckten Gängen übten, Sing., Corp. inscr. Lat. 6, 10161.: Plur., Suet. Aug. 45, 4 u. Galb. 15, 1. Ulp. dig. 3, 2, 4. Corp. inscr. Lat. 6, 10154.

    lateinisch-deutsches > xysticus

  • 7 athleta

    āthlēta, ae, m. (ἀθλητής), der Wettkämpfer, Wettringer, Athlet (rein lat. luctator), Milo Crotoniensis, athleta illustris, Gell.: athletarum certamen, Liv.: athletarum spectaculum, Suet.: athletarum usus, Nep.: athletarum exemplo, Cels.: ille qui aut athleta aut pyctes est, Sen.: faciunt idem, cum exercentur, athletae, Cic.: subduc cibum unum diem athletae, Cic. – übtr., ein Held, Meister, Virtuose in etw., athletae pecuarii, Varr. r. r. 2, 1, 2: comitiorum, ibid. 3, 5, 18. – āthlētēs nur unsichere Konjektur b. Stat. Silv. 5, 3, 222 (wo Imhof Achaeis vermutet).

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > athleta

  • 8 Diagoras

    Diagorās, ae, m. (Διαγόρας), I) ein Dichter u. Philosoph aus Melos (Melius), mit dem Beinamen Ἄθεος Zeitgenosse des Pindar u. Simonides, Cic. de nat. deor. 1, 2. Lact. 1, 2, 2. Min. Fel. 8, 2. – II) ein berühmter Athlet aus Rhodus, Zeitgenosse des Pindar, in dessen Gegenwart zwei seiner Söhne als Hieroniken zu Olympia gekrönt wurden, Cic. Tusc. 1, 111. Gell. 3, 15, 3.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Diagoras

  • 9 Glyco

    Glyco u. Glycōn, ōnis, Akk. ōna, m. (Γλύκων), griech. Eigenname, unter dem bekannt: a) ein berühmter Athlet, Hor. ep. 1, 1, 30. – b) der Arzt des Pansa, Cic. ep. ad Brut. 1, 6, 2. Suet. Aug. 11. – c) mit dem Beinamen Spyridion (Spiridion), ein berühmter Rhetor, Sen. suas. 1, 11 u. ö. Quint. 6, 1, 41. – Dav. Glycōnius, a, um, von einem Glykon herrührend, glykonisch, metrum, Sidon. epist. 9, 13, 2. v. 9. Diom. 510, 22. Serv. de cent. metr. 465, 10 K.: versus, Atil. Fortun. 2, 20 G. = p. 291, 25 K.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Glyco

  • 10 Milo

    1. Milō u. Milōn, ōnis, m. (Μίλων), der Krotoniate, ein berühmter Athlet von ungeheurer Stärke, der mit bloßer Hand einen Stier tötete, auf den Schultern forttrug u. in einem Tage verzehrte, Cic. de fat. 30; de sen. 27 u. 33. Val. Max. 9, 12. ext. 9: Milo Crotoniates, Vitr. 9. praef. § 2.
    ————————
    2. Milo, ōnis, m., vollst. T. Annius Milo Papianus, Sohn des C. Papius Celsus u. einer Annia, Tochter des C. Annius (der seinen Enkel adoptierte), Volkstribun mit P. Clodius (57 v. Chr.), später dessen Gegner u. Mörder, von Cicero verteidigt, aber dennoch verurteilt, weshalb er nach Massilia in die Verbannung ging, von wo aus er feindlich gegen Rom auftrat, dabei aber seinen Tod fand, Cic. Mil. 1 sqq. Caes. b. c. 3, 21 sq. – Dav. Milōniānus, a, um, milonianisch, des Milo, tempora, die Z., als Milo angeklagt wurde, Balb. bei Cic. ad Att. 9, 7. litt. B. § 2. – subst., Milōniāna, ae, f. (verst. oratio), die Rede Ciceros für Milo, Cic. or. 165. Mart. Cap. 5. § 526.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Milo

  • 11 Polydamas

    Polydamās, antis, Akk. anta, m. (Πολυδάμας), I) ein Trojaner, Freund Hektors, Prop. 3, 1, 29. Ov. her. 5, 94. Ov. met. 12, 547. Pers. 1, 4. – II) ein Athlet, Val. Max. 9, 12. ext. 10. – Gegen die Schreibung Pulydamas s. Heinse zu Ov. her. 5, 94 u. Ruperti zu Sil. 12, 212 not. crit.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Polydamas

  • 12 xysticus

    xysticus, a, um (ξυστικός), zu dem xystus (als Übungsplatz der Athleten) gehorig, I) adi.: vanitas, athletisch, der Athleten, Tert. de pudic. 7: munditiae, Tert. de pall. 4. – II) subst., xysticus, ī, m., der Athlet, Plur. xysticī, ōrum, m., die Athleten, die sich während der rauhen Jahreszeit in bedeckten Gängen übten, Sing., Corp. inscr. Lat. 6, 10161.: Plur., Suet. Aug. 45, 4 u. Galb. 15, 1. Ulp. dig. 3, 2, 4. Corp. inscr. Lat. 6, 10154.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > xysticus

См. также в других словарях:

  • Athlet — Athlet …   Deutsch Wörterbuch

  • Athlet — (altgr.: ἀθλητής respektive neugr.: αθλητής athlētēs, lat.: athleta = „Wettkämpfer“) bezeichnet zum einen einen Sportler und Wettkämpfer, zum anderen einen Kraftmenschen mit kräftigem Körperbau und ausgeprägter Muskulatur. Im Altertum war der… …   Deutsch Wikipedia

  • Athlēt — (v. gr.), 1) Wettkämpfer, Kämpfer in körperlichen Spielen; bes. 2) (Palästes) Kämpfer, der bei den öffentlichen Kampfspielen in Griechenland auftrat. Die A en waren meist Pankratiasten, d. h. Ringer u. Faustkämpfer zugleich, häufig auch… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Athlet — Athlēt (grch.), im Altertum zunftmäßig ausgebildeter, seine Kunst (Athlētik) handwerksmäßig betreibender Wettkämpfer; jetzt Schaukünstler von großer Körperkraft; athlētisch, kraftvoll, muskelkräftig …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Athlet — Athlet, bei den alten Griechen ein Kämpfer in den öffentlichen Spielen, besonders ein solcher, der daraus seinen Beruf macht. Athletik, die Ausbildung des Körpers zu dergleichen Kämpfen; zu dieser gehörte Uebung in gewissen Arbeiten, bestimmte… …   Herders Conversations-Lexikon

  • Athlet — Sm Wettkämpfer std. (16. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus l. āthlēta, zu gr. āthlētḗs, einem Nomen agentis zu gr. āthleĩn um einen Preis kämpfen , zu gr. ãthlos Wettkampf und gr. ãthlon n. Preis . Die heutige Bedeutung Sportler unter dem Einfluß des …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • Athlet — »Sportsmann, Wettkämpfer; Kraftmensch«: Das Fremdwort wurde im 16. Jh. über lat. athleta aus griech. āthlētē̓s »Wettkämpfer« entlehnt. – Dazu stellen sich das Adjektiv athletisch »sportlich; durchtrainiert« (bereits im 16. Jh. mit der… …   Das Herkunftswörterbuch

  • Athlet(in) — [Aufbauwortschatz (Rating 1500 3200)] Auch: • Sportler(in) Bsp.: • Stuntmen müssen gute Sportler sein …   Deutsch Wörterbuch

  • Athlet — Sportsmann; Sportskanone (umgangssprachlich); Sportler * * * Ath|let [at le:t], der; en, en: 1. muskulöser, kräftiger Mann: durch das viele Laufen ist er ein Athlet geworden. 2. männliche Person, die an einem sportlichen Wettkampf teilnimmt: die… …   Universal-Lexikon

  • Athlet — ↑ Athletin 1. Bodybuilder, Bodybuilderin, Herkules, Kraftmensch, Mister Universum, Tarzan; (ugs.): Eisenfresser, Eisenfresserin, Kraftpaket, Muskelmann, Muskelfrau, Muskelpaket, Muskelprotz; (ugs., oft abwertend): Kraftprotz; (Med., Anthropol.):… …   Das Wörterbuch der Synonyme

  • Athlet — Ath|let 〈m.; Gen.: en, Pl.: en〉 1. Kraftmensch 2. sportlich trainierter Mensch, Sportler, Wettkämpfer; LeichtAthlet, SchwerAthlet [Etym.: <grch. athletes »Wettkämpfer«; zu athlos »Wettkampf«] …   Lexikalische Deutsches Wörterbuch

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»