Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

astula

  • 1 astula

    astula, s. assula, hastula.

    lateinisch-deutsches > astula

  • 2 astula

    astula, s. assula, hastula.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > astula

  • 3 assula

    assula u. astula ( auch hastula), ae, f., der Span, Splitter, als Abspalt, Abgang, a) v. Marmor, caementa marmorea, sive assulae dicuntur, Vitr. 7, 6, 1. – b) v. Holz (s. Paul. ex Fest. 84, 17. Isid. 17, 6, 26 [wo hastula]; 19, 19, 12), percussarum (v. Blitz getroffenen) arborum hastulae, Sen. nat. 2, 31, 2: assulae ambustae, Clod. gramm. fr. bei Serv. Verg. Aen. 1, 176: piceae astula, Kienspan, Plin. 16, 54 u. 57: dass. taedae astula, Plin. 29, 34; vgl. Plin. Val. 1, 36 (wo: taedas pingues in astulas concīdere): at etiam cesso foribus facere hisce assulas? diese T. kurz und klein zu schlagen, Plaut. merc. 129: Plur. assulae meton. = ein verschaltes Bretterhaus, Fur. Bibac. b. Suet. gr. 11. – c) v. Stein, Plur., astulae = abgebröckelte Steinchen, Apul. apol. 35. – d) Plur. astulae = in einer Brühe sich absetzende Fasern, teres diligenter, ne astulas habeant, sich nicht fasern, Apic. 2, 41. – / Nbf. acsula (Ellis) od. axula (Schwabe), Catull. 17, 3 (wo arch. Abl. acsuleis od. axuleis).

    lateinisch-deutsches > assula

  • 4 assula

    assula u. astula ( auch hastula), ae, f., der Span, Splitter, als Abspalt, Abgang, a) v. Marmor, caementa marmorea, sive assulae dicuntur, Vitr. 7, 6, 1. – b) v. Holz (s. Paul. ex Fest. 84, 17. Isid. 17, 6, 26 [wo hastula]; 19, 19, 12), percussarum (v. Blitz getroffenen) arborum hastulae, Sen. nat. 2, 31, 2: assulae ambustae, Clod. gramm. fr. bei Serv. Verg. Aen. 1, 176: piceae astula, Kienspan, Plin. 16, 54 u. 57: dass. taedae astula, Plin. 29, 34; vgl. Plin. Val. 1, 36 (wo: taedas pingues in astulas concīdere): at etiam cesso foribus facere hisce assulas? diese T. kurz und klein zu schlagen, Plaut. merc. 129: Plur. assulae meton. = ein verschaltes Bretterhaus, Fur. Bibac. b. Suet. gr. 11. – c) v. Stein, Plur., astulae = abgebröckelte Steinchen, Apul. apol. 35. – d) Plur. astulae = in einer Brühe sich absetzende Fasern, teres diligenter, ne astulas habeant, sich nicht fasern, Apic. 2, 41. – Nbf. acsula (Ellis) od. axula (Schwabe), Catull. 17, 3 (wo arch. Abl. acsuleis od. axuleis).

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > assula

  • 5 asphodelus

    asphodelus u. (selten) - ilus, ī, m. (ἀσφόδελος), Asphodill, Asphodillwurz (Asphodelus ramosus, L., nach Scribon. 254 u. Ps. Apul. herb. 33 rein lat. astula regia, nach Isid. 17, 9, 84 rein lat. albutium), Col. 9, 4, 4. Plin. 12, 31; 21, 108 u.a. Gell. 18, 2, 13 (wo asphodelum): asphodil., Pallad. 1, 37, 2.

    lateinisch-deutsches > asphodelus

  • 6 astella

    astella, ae, f. (Demin. v. astula), ein kleiner Span, Cass. Fel. 32. p. 65.

    lateinisch-deutsches > astella

  • 7 astulosus

    astulōsus, a, um (astula = assula), splitterig, bröckelig, Marc. Emp. 36.

    lateinisch-deutsches > astulosus

  • 8 hastula [1]

    1. hastula, ae, f. (Demin. v. hasta), I) nach hasta no. I: hastula regia, Königsstab, eine Pflanze = asphodelus, Plin. 21, 109 Jan (wo Detl. assula regia). Scrib. Larg. 254 (wo astula regia). Ps. Apul. herb. 33. – II) nach hasta no. II = ein kleiner Speer, Fronto de or. 1. p. 158 22 N.

    lateinisch-deutsches > hastula [1]

  • 9 asphodelus

    asphodelus u. (selten) - ilus, ī, m. (ἀσφόδελος), Asphodill, Asphodillwurz (Asphodelus ramosus, L., nach Scribon. 254 u. Ps. Apul. herb. 33 rein lat. astula regia, nach Isid. 17, 9, 84 rein lat. albutium), Col. 9, 4, 4. Plin. 12, 31; 21, 108 u.a. Gell. 18, 2, 13 (wo asphodelum): asphodil., Pallad. 1, 37, 2.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > asphodelus

  • 10 astella

    astella, ae, f. (Demin. v. astula), ein kleiner Span, Cass. Fel. 32. p. 65.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > astella

  • 11 astulosus

    astulōsus, a, um (astula = assula), splitterig, bröckelig, Marc. Emp. 36.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > astulosus

  • 12 hastula

    1. hastula, ae, f. (Demin. v. hasta), I) nach hasta no. I: hastula regia, Königsstab, eine Pflanze = asphodelus, Plin. 21, 109 Jan (wo Detl. assula regia). Scrib. Larg. 254 (wo astula regia). Ps. Apul. herb. 33. – II) nach hasta no. II = ein kleiner Speer, Fronto de or. 1. p. 158 22 N.
    ————————
    2. hastula, s. assula.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > hastula

См. также в других словарях:

  • ASTULA — vide supra Assula, ut et infra in voce Picea …   Hofmann J. Lexicon universale

  • RESINA — ut eliciatur, τὴν πέυκην, i. e. piceam, in cortice vulnerari et corticem ipsum auferri, ait Theophrastus; quô factô ςυῤῥεῖ εἰς τὸ ἕλκωμα τοῦτο πλείων ἡ ὑγρότης, confluit in vulneus abundantior humiditas: at in abiete et pinu lignum etiam ipsum… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • astilla — (Del bajo lat. astella, diminutivo de astula < lat. assula.) ► sustantivo femenino 1 Trozo o fragmento que se desprende de una pieza o un objeto de madera que se parte o se rompe. 2 Fragmento que salta o queda del pedernal u otros minerales. ► …   Enciclopedia Universal

  • attelle — [ atɛl ] n. f. • astele « planchette » 1155; lat. pop. °astella, class. assula, dimin. de assis → ais 1 ♦ Techn. Partie du collier des chevaux à laquelle les traits sont attachés. 2 ♦ (estelle XIIe) Planchette, plaque plus ou moins rigide (bois …   Encyclopédie Universelle

  • ASSULA — proprie τὸ ενπελέκημα, alias astula. Paulinus. vicit brevis astula flammam. Festo fomites, funt assulae ex arboribus, dum caeduntur, excussae. Ita et apud Servium ex Claudio, Assulae ambustae. Unde Assulatim dedolare viscera, Plauto Menaech. Actu …   Hofmann J. Lexicon universale

  • aşchie — ÁŞCHIE, aşchii, s.f. Bucată mică, subţire, care se desprinde sau sare dintr un material prin cioplire, prin spargere etc. – lat. ascla (= astula sau assula). Trimis de cata, 07.02.2004. Sursa: DEX 98  ÁŞCHIE s. 1. v. surcea. 2. ţeapă, ţepuşă,… …   Dicționar Român

  • Astel — As tel ([a^]s t[ e]l), n. [OE. astelle piece of wood, OF. astele splinter, shaving, F. attelle, astelle: cf. L. astula, dim. of assis board.] (Mining) An arch, or ceiling, of boards, placed over the men s heads in a mine. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • atelier — noun Etymology: French, from Middle French astelier woodpile, from astele splinter, from Late Latin astella, diminutive of Latin astula Date: 1699 1. an artist s or designer s studio or workroom 2. workshop …   New Collegiate Dictionary

  • Mansilla de las Mulas — Bandera …   Wikipedia Español

  • atelier — /at l yay , at l yay /; Fr. /annteu lyay /, n., pl. ateliers /at l yayz , at l yayz /; Fr. /annteu lyay /. a workshop or studio, esp. of an artist, artisan, or designer. [1830 40; < F: lit., pile of chips (hence, workshop); OF astele chip ( < LL… …   Universalium

  • Ételle — Une ételle est un fin morceau de bois de dimension très supérieure aux composants de la sciure, souvent un copeau long et grossier produit au cours de l abattage ou de l équarissage du bois, plus rarement une petite bûche ou une bûche. Au pluriel …   Wikipédia en Français

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»