Перевод: со всех языков на все языки

со всех языков на все языки

assertum

  • 1 assertum

    assertum (adsertum), ī, n. (2. assero), die Behauptung, der Beweis, congrue ass., Mart. Cap. 6. § 601: multiplicia asserta, ibid. § 599.

    lateinisch-deutsches > assertum

  • 2 assertum

    assertum (adsertum), i, n. preuve, assertion.

    Dictionarium latinogallicum > assertum

  • 3 assertum

    assertum (adsertum), ī, n. (2. assero), die Behauptung, der Beweis, congrue ass., Mart. Cap. 6. § 601: multiplicia asserta, ibid. § 599.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > assertum

  • 4 assertum

    assertum ( ads-), i, n. [2. assero, II. C.], an assertion, Mart. Cap. 6, p. 195.

    Lewis & Short latin dictionary > assertum

  • 5 assertum

    Latin-English dictionary > assertum

  • 6 adsertum

    assertum (adsertum), i, n. preuve, assertion.

    Dictionarium latinogallicum > adsertum

  • 7 adsertum

    assertum ( ads-), i, n. [2. assero, II. C.], an assertion, Mart. Cap. 6, p. 195.

    Lewis & Short latin dictionary > adsertum

  • 8 assero

    [st1]1 [-] assĕro, (adsĕro), ĕre, sēvi, situm: - tr. - semer auprès, planter à côté. [st1]2 [-] assĕro, (adsĕro), ĕre, sĕrŭi, sertum: - [abcl][b]a - attacher à, attirer à soi, mettre en liberté, affranchir (amener une personne devant le juge et affirmer qu'elle est de condition libre); qqf. réclamer comme esclave. - [abcl]b - délivrer, protéger. - [abcl]c - appliquer, attribuer, adjuger, assigner. - [abcl]d - prétendre, soutenir, affirmer; qqf. raconter.[/b]    - asserere sibi: s'arroger, s'attribuer.    - quin tu studiis adseris? Plin. Ep. 1, 3, 3: pourquoi ne te consacres-tu pas aux belles lettres?    - aliquem manu, in libertatem ou liberali causâ ou seulement manu, ou absolument adserere): affranchir qqn (un esclave en posant les mains sur lui).    - Claudio clienti negotium dedit, ut virginem in servitutem adsereret, Liv. 3, 44: il chargea son client Claudius de revendiquer la jeune fille comme esclave.
    * * *
    [st1]1 [-] assĕro, (adsĕro), ĕre, sēvi, situm: - tr. - semer auprès, planter à côté. [st1]2 [-] assĕro, (adsĕro), ĕre, sĕrŭi, sertum: - [abcl][b]a - attacher à, attirer à soi, mettre en liberté, affranchir (amener une personne devant le juge et affirmer qu'elle est de condition libre); qqf. réclamer comme esclave. - [abcl]b - délivrer, protéger. - [abcl]c - appliquer, attribuer, adjuger, assigner. - [abcl]d - prétendre, soutenir, affirmer; qqf. raconter.[/b]    - asserere sibi: s'arroger, s'attribuer.    - quin tu studiis adseris? Plin. Ep. 1, 3, 3: pourquoi ne te consacres-tu pas aux belles lettres?    - aliquem manu, in libertatem ou liberali causâ ou seulement manu, ou absolument adserere): affranchir qqn (un esclave en posant les mains sur lui).    - Claudio clienti negotium dedit, ut virginem in servitutem adsereret, Liv. 3, 44: il chargea son client Claudius de revendiquer la jeune fille comme esclave.
    * * *
    I.
        Assero, asseris, pen. cor. asseui, pen. prod. assitum, pe. corr. asserere. Cato. Semer, Planter, ou enter auprés et joignant.
    II.
        Assero, asseris, pen. cor. asserui, assertum, asserere. Cice. Affermer, Asseurer, Acertener.
    \
        Asserere manu aliquem. Teren. Affranchir aucun, et luy donner liberté, Le faire de franche et libre condition.
    \
        Asserere se. Ouid. Se mettre en liberté.
    \
        Asserere in seruitutem. Liu. Maintenir et retraire quelcun en servage, qui se disoit estre de franche condition.
    \
        Asserere sibi maiestatem diuinam, pro Assumere et arrogare. Tranquil. S'attribuer.
    \
        Asserere sibi cognomen aliquod. Pli. S'attribuer un surnom.
    \
        Asserere se ab iniuria obliuionis. Plin. Faire chose dont on ait perpetuelle memoire de nous, et que jamais ne soyons mis en obli.
    \
        Asserere se studiis. Plin. iunior. S'addonner du tout à l'estude, abandonnant ses autres affaires.
    \
        Asserere aliquem caelo. Ouid. Mettre en paradis, Canonizer.

    Dictionarium latinogallicum > assero

  • 9 ASSERTION

    [N]
    ADSERTUM (-I) (N)
    ASSERTUM (-I) (N)
    AFFIRMATIO (-ONIS) (F)
    ADFIRMATIO (-ONIS) (F)
    ASSEVERATIO (-ONIS) (F)
    ADSEVERATIO (-ONIS) (F)
    SENTENTIA (-AE) (F)
    ASSERTIO (-ONIS) (F)

    English-Latin dictionary > ASSERTION

См. также в других словарях:

  • assertum — as·ser·tum …   English syllables

  • assertum — …   Useful english dictionary

  • Gabriel Schweder — (* 18. Mai 1648 in Köslin in Hinterpommern; † 30. April 1735 in Tübingen) war ein deutscher Rechtsgelehrter. Schweder entstammte einer schottischen Adelsfamilie, die während Kriegswirren auf das europäische Festland ausgewichen war und sich teils …   Deutsch Wikipedia

  • Werewolf — For other uses, see Werewolf (disambiguation). Wolf man and Lycanthrope redirect here. For other uses, see Wolf man (disambiguation) and Lycanthrope (disambiguation) …   Wikipedia

  • Celestino Sfondrati — (10 January 1644 – 4 September 1696) was an Italian Benedictine theologian, Prince abbot of St. Gall and Cardinal. Contents 1 Life 2 Works 3 Family 4 References …   Wikipedia

  • Сфондрате — (кардинал Целестин Sfondrate или Sfondrati) итальянский богослов (1649 1696). Его сочинения: De lege in praesumtione fundata adversus probabilismum (1681); Tractatus regaliae contra clerum Gallicanum (1682); Regale sacerdotium romano pontifici… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • Шведер — (Габриель Schweder, 1648 1735) выдающийся немецкий юрист. Был профессором государственного права в Тюбингене, причем первым стал читать государственное германское право. В 1703 г. он получил от императора титул пфальцграфа за свой труд Jus… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • Johann Ludwig Schönleben — (* 16. November 1618 in Laibach; † 15. Oktober 1681 ebenda) Jesuit, Domdechant und Protonotarius Apostolicus in Laibach, zuletzt Pfarrer und Archidiakon in Reiffnitz in Unterkrain (slowenisch Ribnica), Valvasors Lehrer, Vorbild und Mentor. Er… …   Deutsch Wikipedia

  • Johann Wilhelm Jahn — Johann Wilhelm Jahn, auch: Jan, Jano, Janus (* 9. November 1681 in Raben; † 27. August 1725 in Wittenberg) war ein deutscher lutherischer Theologe und Historiker. Leben Geboren wurde er als Sohn des Magisters Johann Jahn (Janus) un …   Deutsch Wikipedia

  • Johann Wilhelm Jan — Johann Wilhelm Jahn Johann Wilhelm Jahn, auch: Jan Jano, Janus (* 9. November 1681 in Raben; † 27. August 1725 in Wittenberg) war ein deutscher lutherischer Theologe und Historiker Inhaltsverzeichnis …   Deutsch Wikipedia

  • Johann Wilhelm Jano — Johann Wilhelm Jahn Johann Wilhelm Jahn, auch: Jan Jano, Janus (* 9. November 1681 in Raben; † 27. August 1725 in Wittenberg) war ein deutscher lutherischer Theologe und Historiker Inhaltsverzeichnis …   Deutsch Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»