Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

article+21

  • 61 articularis

    artĭcŭlāris, e, adj. [articulus].
    I.
    Pertaining to the joints (v. articulus, I.):

    morbus,

    gout, Plin. 20, 17, 73, § 195; Suet. Galb. 21; Scrib. Comp. 101.—
    II.
    In gram., like the article (v. articulus, II. A. fin.):

    pronomen, i. e. hic, iste,

    Prisc. p. 938 P.; 574 P.; Serv. p. 1785 P.

    Lewis & Short latin dictionary > articularis

  • 62 articulus

    I.
    A.. Lit.:

    nodi corporum, qui vocantur articuli,

    Plin. 11, 37, 88, § 217:

    hominis digiti articulos habent ternos, pollex binos,

    id. 11, 43, 99, § 244:

    summus caudae articulus,

    id. 8, 41, 63, § 153 al.:

    crura sine nodis articulisque,

    Caes. B. G. 6, 27:

    ipso in articulo, quo jungitur capiti cervix,

    Liv. 27, 49:

    auxerat articulos macies,

    i. e. had made more joints, had made the bones visible, Ov. M. 8, 807:

    articulorum dolores habere,

    i. e. gouty pains, Cic. Att. 1, 5 fin.; cf. Cels. 5, 18: postquam illi justa cheragra Contudit articulos, * Hor. S. 2, 7, 16; cf. Pers. 5, 58:

    gladiatorem vehementis impetus excipit adversarii mollis articulus,

    Quint. 2, 12, 2.—Hence, molli articulo tractare aliquem, to touch one gently, softly, Quint. 11, 2, 70.—Of plants:

    ineunte vere in iis (vitibus), quae relicta sunt, exsistit, tamquam ad articulos sarmentorum, ea quae gemma dicitur,

    Cic. Sen. 15, 53; Plin. 16, 24, 36, § 88:

    ante quam seges in articulum eat,

    Col. 2, 11, 9; so Plin. 18, 17, 45, § 159. —Of mountains, a hill connecting several larger mountains:

    montium articuli,

    Plin. 37, 13, 77, § 201.—
    B.
    With an extension of the idea, a limb, member, in gen. (cf. 2. artus), * Lucr. 3, 697.—Hence also for a finger, Prop. 2, 34, 80; so Ov. H. 10, 140; id. P. 2, 3, 18:

    quot manus atteruntur, ut unus niteat articulus!

    Plin. 2, 63, 63, § 158:

    ab eo missus est articulus manūs,

    Vulg. Dan. 5, 24:

    aspiciebat articulos manūs,

    ib. ib. 5, 5: erexit me super articulos manuum mearum, on the fingers or palms of my hands, ib. ib. 10, 10. —
    II.
    Trop.
    A.
    Of discourse, a member, part, division: articulus dicitur, cum singula verba intervallis distinguuntur caesā oratione, hoc modo: acrimoniā, voce, vultu adversarios perterruisti, Auct. ad Her. 4, 19: continuatio verborum soluta multo est aptior atque jucundior, si est articulis membrisque (kommasi kai kôlois) distincta, quam si continuata ac producta, Cic. de Or. 3, 48, 186: (genus orationis) fluctuans et dissolutum eo quod sine nervis et articulis fluctuat huc et illuc, Auct. ad Her. 4, 11.—

    Hence,

    a short clause, Dig. 36, 1, 27;

    also,

    a single word, ib. 35, 1, 4:

    articulus Est praesentis temporis demonstrationem continet,

    ib. 34, 2, 35:

    hoc articulo Quisque omnes significantur,

    ib. 28, 5, 29.—In gram. the pronn. hic and quis, Varr. L. L. 8, § 45 Müll.; the article, Quint. 1, 4, 19.—
    B.
    Of time.
    1.
    A point of time, a moment:

    commoditatis omnes articulos scio,

    Plaut. Men. 1, 2, 31.—With tempus:

    qui hunc in summas angustias adductum putaret, ut eum suis conditionibus in ipso articulo temporis astringeret,

    at the most critical moment, Cic. Quinct. 5, 19:

    in ipsis quos dixi temporum articulis,

    Plin. 2, 97, 99, § 216: si de singulis articulis [p. 168] temporum deliberabimus, August. ap. Suet. Claud. 4;

    also without tempus: in ipso articulo,

    at the fit moment, at the nick of time, Ter. Ad. 2, 2, 21.—With dies:

    in articulo diei illius ingressus est,

    on that very day, Vulg. Gen. 7, 13.—And with res:

    in articulo rerum,

    Curt. 3, 5; also in articulo, instantly, immediately, = statim, Cod. Just. 1, 33, 3.—Hence with the idea extended,
    2.
    A space, division of time:

    hi cardines singulis articulis dividuntur,

    Plin. 18, 25, 59, § 222:

    octo articuli lunae,

    id. 18, 35, 79, § 350: articulus austrinus, i. e. in which auster blows, id. 17, 2, 2, § 11.—
    C.
    Of other abstract things, part, division, point: per eosdem articulos (i.e. per easdem honorum partes) et gradus producere, August. ap. Suet. Claud. 4:

    stationes in mediis latitudinum articulis, quae vocant ecliptica,

    Plin. 2, 15, 13, § 68; Dig. 1, 3, 12:

    ventum est ergo ad ipsum articulum causae, i. e. ventum ad rei cardinem,

    the turning-point, Arn. 7, p. 243.

    Lewis & Short latin dictionary > articulus

  • 63 auctio

    auctĭo, ōnis, f. [augeo].
    I.
    An increasing, increase, auxêsis:

    auctio frumenti et tributorum,

    Tac. Agr. 19:

    dierum,

    Macr. S. 1, 14: rerum crescentium, Paul. ex Fest. p. 17 Müll.—
    II.
    A sale by increase of bids, a public sale, auction. Auctions were held either in an open place, or in particular rooms or halls, called atria auctionaria (v. auctionarius), or simply atria (Juv. 7, 7). There was a spear (hasta) set up therein, as the legal sign of the sale, like our red flag; the price was called out by a crier (praeco), and the article sold was adjudged to the highest bidder by the magistrate who was present. A money-broker (argentarius) was also present to note down the price and receive the money or security for it;

    v. Smith, Dict. Antiq. (this is the class. signif. of the word): auctionem facere,

    Plaut. Men. 5, 9, 91 -94; so id. Poen. 1, 3, 2; 5, 6, 27; id. Stich. 2, 2, 60; Cic. Quinct. 4; id. Att. 12, 3 al.:

    Dicam auctionis causam, ut animo gaudeant, Ipse egomet quam ob rem auctionem praedicem,

    announce, Plaut. Stich. 1, 3, 55; so,

    auctionis diem obire,

    Cic. Att. 13, 14:

    proscribere,

    id. ib. 13, 37;

    and proponere,

    Quint. 6, 3, 99:

    proferre,

    to defer, adjourn, Cic. Att. 13, 13: amplissima praedia ex auctionibus hastae minimo addixit, by the sales of the spear, i. e. by auctions (v. supra), Suet. Caes. 50 (cf.:

    praebere caput dominā venale sub hastā,

    Juv. 3, 33):

    auctio hereditaria constituta,

    Cic. Caecin. 5:

    auctionis tabula,

    id. Agr. 2, 25 (v. auctionalis):

    auctio fortunae regiae,

    Liv. 2, 14:

    vendere aliquid in auctione,

    by auction, Plin. 29, 4, 30, § 96:

    res in auctione venit,

    Gai. 4, 126:

    ex auctione rem emere,

    Dig. 31, 4, 2, § 8:

    auctionem dimittere,

    Quint. 11, 2, 24. —
    B.
    Meton. (abstr. pro concr.), goods to be sold by auction:

    cum auctionem venderet,

    Cic. Quinct. 5, 19 (B. and K.; others, auctione).

    Lewis & Short latin dictionary > auctio

  • 64 bascauda

    bascauda, ae, f. [British; whence Engl. basket; cf. Wall. basget, basgawd; and Gr bastazô, to carry], an article of table furniture, prob. a delicately woven mat, or dish-holder of basket-work, Juv. 12, 46; Mart. 14, 99, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > bascauda

  • 65 commercium

    com-mercĭum ( con-m-; ante-class.; sometimes ‡ commircĭum; cf. Vel. Long. p. 2236 P.), ii, n. [merx].
    I.
    Commercial intercourse, trade, traffic, commerce:

    mare magnum et ignara lingua commercia prohibebant,

    Sall. J. 18, 5; Plin. 33, 1, 3, § 7; Plin. Pan. 29; Tac. Agr. 24; Liv. 4, 52, 6:

    salis,

    id. 45, 29, 13:

    commercium hominum in locum aliquem mutui usus contrahunt,

    id. 38, 18, 12:

    neque Thraces commercio faciles erunt,

    id. 40, 58, 1:

    jus commercii,

    Dig. 49, 5, 6.—
    B.
    Meton.
    1.
    The right to trade as merchants, a mercantile right:

    commercium in eo agro nemini est,

    Cic. Verr. 2, 3, 40, § 93; cf. id. ib. 2, 2, 50, §

    124: L. Crasso commercium istarum rerum cum Graecis hominibus non fuisse,

    id. ib. 2, 4, 59, §

    133: ceteris Latinis populis conubia commerciaque et concilia inter se ademerunt,

    Liv. 8, 14, 10; 43, 5, 9; cf. Dig. 41, 1, 62; 30, 1, 39; 45, 1, 34.—
    * 2.
    An article of traffic, merchandise, wares:

    commercia militaria,

    Plin. 35, 13, 47, § 168; for provisions, id. 26, 4, 9, § 18; cf. Front. 2, 5, 14.—
    3.
    A place of trade, market - place:

    commercia et litora peragrare,

    Plin. 37, 3, 11, § 45; Claud. in Eutr. 1, 58.—
    II.
    In gen., intercourse, communication, correspondence, fellowship; lit. and trop.:

    quid tibi mecum est commerci, senex?

    Plaut. Aul. 4, 4, 4; id. Bacch. 1, 2, 9; id. Stich. 4, 1, 15:

    mihi cum vostris legibus Nihil est commerci,

    I have nothing to do with your laws, id. Rud. 3, 4, 20:

    commercium habere cum Musis,

    Cic. Tusc. 5, 23, 66:

    commercium habere cum virtute,

    id. Sen. 12, 42:

    dandi et excipiendi beneficii,

    Val. Max. 5, 3, ext. 3:

    agrorum aedificiorumque inter se,

    Liv. 45, 29, 10:

    plebis,

    with them, id. 5, 3, 8; 41, 24, 16:

    linguae,

    Ov. Tr. 5, 10, 35; Liv. 1, 18, 3; 9, 36, 6; 25, 33, 3:

    sermonis,

    id. 5, 15, 5; cf.:

    loquendi audiendique,

    Tac. Agr. 2 fin.:

    commercia epistularum,

    Vell. 2, 65, 1:

    hoc inter nos epistularum commercium frequentare,

    Sen. Ep. 38, 1:

    communium studiorum,

    Suet. Claud. 42:

    sortis humanae,

    Tac. A. 6, 19:

    belli,

    stipulation, treaty, id. ib. 14, 33:

    belli tollere,

    Verg. A. 10, 532; so,

    belli dirimere,

    Tac. H. 3, 81.— Plur.:

    est deus in nobis, et sunt commercia caeli,

    Ov. A. A. 3, 549.—
    B.
    Esp., forbidden intercourse, illicit commerce:

    libidinis,

    Val. Max. 8, 2, 2:

    stupri,

    Suet. Calig. 36.— Absol.:

    cum eā mihi fuit commercium,

    Plaut. Truc. 1, 1, 77.—
    2.
    In law, = collusio, Cod. Th. 3, 11, 4; cf. ib. 11, 4, 1 al.

    Lewis & Short latin dictionary > commercium

  • 66 commircium

    com-mercĭum ( con-m-; ante-class.; sometimes ‡ commircĭum; cf. Vel. Long. p. 2236 P.), ii, n. [merx].
    I.
    Commercial intercourse, trade, traffic, commerce:

    mare magnum et ignara lingua commercia prohibebant,

    Sall. J. 18, 5; Plin. 33, 1, 3, § 7; Plin. Pan. 29; Tac. Agr. 24; Liv. 4, 52, 6:

    salis,

    id. 45, 29, 13:

    commercium hominum in locum aliquem mutui usus contrahunt,

    id. 38, 18, 12:

    neque Thraces commercio faciles erunt,

    id. 40, 58, 1:

    jus commercii,

    Dig. 49, 5, 6.—
    B.
    Meton.
    1.
    The right to trade as merchants, a mercantile right:

    commercium in eo agro nemini est,

    Cic. Verr. 2, 3, 40, § 93; cf. id. ib. 2, 2, 50, §

    124: L. Crasso commercium istarum rerum cum Graecis hominibus non fuisse,

    id. ib. 2, 4, 59, §

    133: ceteris Latinis populis conubia commerciaque et concilia inter se ademerunt,

    Liv. 8, 14, 10; 43, 5, 9; cf. Dig. 41, 1, 62; 30, 1, 39; 45, 1, 34.—
    * 2.
    An article of traffic, merchandise, wares:

    commercia militaria,

    Plin. 35, 13, 47, § 168; for provisions, id. 26, 4, 9, § 18; cf. Front. 2, 5, 14.—
    3.
    A place of trade, market - place:

    commercia et litora peragrare,

    Plin. 37, 3, 11, § 45; Claud. in Eutr. 1, 58.—
    II.
    In gen., intercourse, communication, correspondence, fellowship; lit. and trop.:

    quid tibi mecum est commerci, senex?

    Plaut. Aul. 4, 4, 4; id. Bacch. 1, 2, 9; id. Stich. 4, 1, 15:

    mihi cum vostris legibus Nihil est commerci,

    I have nothing to do with your laws, id. Rud. 3, 4, 20:

    commercium habere cum Musis,

    Cic. Tusc. 5, 23, 66:

    commercium habere cum virtute,

    id. Sen. 12, 42:

    dandi et excipiendi beneficii,

    Val. Max. 5, 3, ext. 3:

    agrorum aedificiorumque inter se,

    Liv. 45, 29, 10:

    plebis,

    with them, id. 5, 3, 8; 41, 24, 16:

    linguae,

    Ov. Tr. 5, 10, 35; Liv. 1, 18, 3; 9, 36, 6; 25, 33, 3:

    sermonis,

    id. 5, 15, 5; cf.:

    loquendi audiendique,

    Tac. Agr. 2 fin.:

    commercia epistularum,

    Vell. 2, 65, 1:

    hoc inter nos epistularum commercium frequentare,

    Sen. Ep. 38, 1:

    communium studiorum,

    Suet. Claud. 42:

    sortis humanae,

    Tac. A. 6, 19:

    belli,

    stipulation, treaty, id. ib. 14, 33:

    belli tollere,

    Verg. A. 10, 532; so,

    belli dirimere,

    Tac. H. 3, 81.— Plur.:

    est deus in nobis, et sunt commercia caeli,

    Ov. A. A. 3, 549.—
    B.
    Esp., forbidden intercourse, illicit commerce:

    libidinis,

    Val. Max. 8, 2, 2:

    stupri,

    Suet. Calig. 36.— Absol.:

    cum eā mihi fuit commercium,

    Plaut. Truc. 1, 1, 77.—
    2.
    In law, = collusio, Cod. Th. 3, 11, 4; cf. ib. 11, 4, 1 al.

    Lewis & Short latin dictionary > commircium

  • 67 conmercium

    com-mercĭum ( con-m-; ante-class.; sometimes ‡ commircĭum; cf. Vel. Long. p. 2236 P.), ii, n. [merx].
    I.
    Commercial intercourse, trade, traffic, commerce:

    mare magnum et ignara lingua commercia prohibebant,

    Sall. J. 18, 5; Plin. 33, 1, 3, § 7; Plin. Pan. 29; Tac. Agr. 24; Liv. 4, 52, 6:

    salis,

    id. 45, 29, 13:

    commercium hominum in locum aliquem mutui usus contrahunt,

    id. 38, 18, 12:

    neque Thraces commercio faciles erunt,

    id. 40, 58, 1:

    jus commercii,

    Dig. 49, 5, 6.—
    B.
    Meton.
    1.
    The right to trade as merchants, a mercantile right:

    commercium in eo agro nemini est,

    Cic. Verr. 2, 3, 40, § 93; cf. id. ib. 2, 2, 50, §

    124: L. Crasso commercium istarum rerum cum Graecis hominibus non fuisse,

    id. ib. 2, 4, 59, §

    133: ceteris Latinis populis conubia commerciaque et concilia inter se ademerunt,

    Liv. 8, 14, 10; 43, 5, 9; cf. Dig. 41, 1, 62; 30, 1, 39; 45, 1, 34.—
    * 2.
    An article of traffic, merchandise, wares:

    commercia militaria,

    Plin. 35, 13, 47, § 168; for provisions, id. 26, 4, 9, § 18; cf. Front. 2, 5, 14.—
    3.
    A place of trade, market - place:

    commercia et litora peragrare,

    Plin. 37, 3, 11, § 45; Claud. in Eutr. 1, 58.—
    II.
    In gen., intercourse, communication, correspondence, fellowship; lit. and trop.:

    quid tibi mecum est commerci, senex?

    Plaut. Aul. 4, 4, 4; id. Bacch. 1, 2, 9; id. Stich. 4, 1, 15:

    mihi cum vostris legibus Nihil est commerci,

    I have nothing to do with your laws, id. Rud. 3, 4, 20:

    commercium habere cum Musis,

    Cic. Tusc. 5, 23, 66:

    commercium habere cum virtute,

    id. Sen. 12, 42:

    dandi et excipiendi beneficii,

    Val. Max. 5, 3, ext. 3:

    agrorum aedificiorumque inter se,

    Liv. 45, 29, 10:

    plebis,

    with them, id. 5, 3, 8; 41, 24, 16:

    linguae,

    Ov. Tr. 5, 10, 35; Liv. 1, 18, 3; 9, 36, 6; 25, 33, 3:

    sermonis,

    id. 5, 15, 5; cf.:

    loquendi audiendique,

    Tac. Agr. 2 fin.:

    commercia epistularum,

    Vell. 2, 65, 1:

    hoc inter nos epistularum commercium frequentare,

    Sen. Ep. 38, 1:

    communium studiorum,

    Suet. Claud. 42:

    sortis humanae,

    Tac. A. 6, 19:

    belli,

    stipulation, treaty, id. ib. 14, 33:

    belli tollere,

    Verg. A. 10, 532; so,

    belli dirimere,

    Tac. H. 3, 81.— Plur.:

    est deus in nobis, et sunt commercia caeli,

    Ov. A. A. 3, 549.—
    B.
    Esp., forbidden intercourse, illicit commerce:

    libidinis,

    Val. Max. 8, 2, 2:

    stupri,

    Suet. Calig. 36.— Absol.:

    cum eā mihi fuit commercium,

    Plaut. Truc. 1, 1, 77.—
    2.
    In law, = collusio, Cod. Th. 3, 11, 4; cf. ib. 11, 4, 1 al.

    Lewis & Short latin dictionary > conmercium

  • 68 ebur

    ĕbur, ŏris (cf. Quint. 1, 6, 22 sq.), n. [Copt. ebu; cf. Sanscr. ibhas, elephant; whence Gr. elephas, Semit. article el being prefixed], ivory.
    I.
    Prop., Cic. Leg. 2, 18; id. Brut. 73 fin.; id. Par. 1, 3; Quint. 2, 21, 9; Verg. G. 1, 57; id. A. 10, 137; 12, 68; Hor. C. 1, 31, 6; id. Ep. 2, 1, 96 et saep.—Prov.: ebur atramento candefacere, v. atramentum.—
    II.
    Meton.
    A.
    Things made of ivory. So of statues, Verg. G. 1, 480; Ov. M. 15, 792;

    of the tibia,

    Verg. G. 2, 193;

    of a scabbard,

    Ov. M. 4, 148;

    of the sella curulis,

    Hor. Ep. 1, 6, 54; Ov. F. 5, 51; id. Pont. 4, 5, 18.—
    * B.
    An elephant, Juv. 12, 112.

    Lewis & Short latin dictionary > ebur

  • 69 electrum

    ēlectrum, i, n., = êlektron.
    I.
    Amber (pure Lat. succinum), Plin. 37, 2, 11, § 31; Ov. M. 15, 316.— Plur., Verg. E. 8, 54. —
    B.
    Meton., an amber ball, carried by Roman ladies in their hands to keep them cool.— Plur., Ov. M. 2, 365; cf. Böttig. Sabina, II. p. 210.—
    II.
    A mixed metal (natural or artificial) resembling amber in color, Plin. 33, 4, 23, § 81 al.; Isid. Orig. 16, 24, 2; Verg. A. 8, 402; 624; Sil. 1, 229.—
    B.
    Meton., an article made of amber, Mart. 8, 51; Juv. 14, 307.

    Lewis & Short latin dictionary > electrum

  • 70 emptio

    emptĭo ( emt-), ōnis, f. [id.], a buying, purchase (cf.: sectio, mercatura, etc.).
    I.
    Prop., Varr. R. R. 2, 2, 5; 2, 3, 5; Cic. Caecin. 6, 17; id. Att. 12, 3; Plin. 33, 3, 13, § 43; Tac. H. 3, 34 et saep.; cf.

    , on its legal relations,

    Gai. Inst. 3, 139;

    the title: De emptione et venditione,

    Just. Inst. 3, 23; Dig. 18, 1; and Rein's Privatr. p. 329 sq.: equina, i. e. of horses (with boum and asinorum), Varr. R. R. 2, 7, 6.—
    II.
    Transf.
    1.
    A purchase, i. e. an article purchased:

    ex illis emptionibus nullam desidero,

    Cic. Fam. 7, 23, 2; Plin. Ep. 2, 15, 1.—
    2.
    A purchase-deed, bill of sale, Dig. 32, 1, 102 al.

    Lewis & Short latin dictionary > emptio

  • 71 emtio

    emptĭo ( emt-), ōnis, f. [id.], a buying, purchase (cf.: sectio, mercatura, etc.).
    I.
    Prop., Varr. R. R. 2, 2, 5; 2, 3, 5; Cic. Caecin. 6, 17; id. Att. 12, 3; Plin. 33, 3, 13, § 43; Tac. H. 3, 34 et saep.; cf.

    , on its legal relations,

    Gai. Inst. 3, 139;

    the title: De emptione et venditione,

    Just. Inst. 3, 23; Dig. 18, 1; and Rein's Privatr. p. 329 sq.: equina, i. e. of horses (with boum and asinorum), Varr. R. R. 2, 7, 6.—
    II.
    Transf.
    1.
    A purchase, i. e. an article purchased:

    ex illis emptionibus nullam desidero,

    Cic. Fam. 7, 23, 2; Plin. Ep. 2, 15, 1.—
    2.
    A purchase-deed, bill of sale, Dig. 32, 1, 102 al.

    Lewis & Short latin dictionary > emtio

  • 72 endromis

    endrŏmis, ĭdis, f., = endromis, a coarse woollen cloak in which the heated athletae wrapped themselves after their exercises, Mart. 4, 19; 14, 126; Juv. 3, 102. But afterwards a fine sort worn as an article of luxury:

    Tyriae,

    id. 6, 246 Rup.

    Lewis & Short latin dictionary > endromis

  • 73 fordicidia

    fordĭcīdĭa (archaic form ‡ hordĭ-cīdia, Paul. ex Fest. p. 102 Müll., v. the foll. art.), ōrum, n. [forda + caedo], the sacrifice of a cow that is with calf, which was performed on the 16th of April, in honor of Tellus, Varr. L. L. 6, § 15; Paul. ex Fest. p. 83 and 102 Müll., v. the foll. article.

    Lewis & Short latin dictionary > fordicidia

  • 74 induo

    indŭo, ŭi, ūtum, ĕre, v. a. [cf. Gr. enduô], to put on an article of dress or ornament (class.).
    I.
    Lit.:

    Herculi tunicam,

    Cic. Tusc. 2, 8, 20:

    sibi torquem,

    id. Fin. 2, 22, 73:

    galeam,

    Caes. B. G. 2, 21:

    zmaragdos et sardonychas,

    Plin. 37, 6, 23, § 85:

    anulum,

    Cic. Off. 3, 9, 38:

    alicui insignia Bacchi,

    Ov. M. 6, 598.— Pass., with a Gr. acc.:

    Androgei galeam clipeique insigne decorum Induitur,

    Verg. A. 2, 392:

    et eamst (sc. vestem) indutus?

    Ter. Eun. 4, 4, 40: scalas, to place a ladder on one ' s shoulders by putting one ' s head between the rounds, Ov. M. 14, 650: se in aliquid, or with the dat., to fall into or upon, to be entangled in, be covered with, adorned with; with in and acc.:

    se in laqueum,

    Plaut. Cas. 1, 25:

    cum venti se in nubem induerint,

    Cic. Div. 2, 19, 44: cum se nux plurima silvis induet in florem, clothe or deck itself, Verg. G. 1, 188; cf.:

    quos induerat Circe in vultus ac terga ferarum,

    i. e. clothed with the forms of, id. A. 7, 20.—With abl.:

    se vallis,

    Caes. B. G. 7, 73:

    se hastis,

    Liv. 44, 41, 9:

    pomis se arbos induit,

    decks itself with, Verg. G. 4, 143:

    vites se induunt uvis,

    Col. 4, 24, 12:

    cinis induit urbes,

    covers, envelops, Val. Fl. 4, 509:

    Aegyptus... tantis segetibus induebantur,

    Plin. Pan. 30:

    num majore fructu vitis se induerit?

    Anthol. Lat. 5, 69, 5 Burm.:

    foliis sese induit arbor,

    Ov. M. 7, 280.—
    II.
    Trop., to put on, assume:

    habes somnum imaginem mortis eamque quotidie induis,

    Cic. Tusc. 1, 38, 92:

    ponit enim personam amici, cum induit judicis,

    assumes the part of a judge, id. Off. 3, 10, 43:

    juvenis longe alius ingenio, quam cujus simulationem induerat,

    Liv. 1, 56, 7:

    sibi cognomen,

    Cic. Fin. 2, 22, 73:

    et illorum (mortuorum regum) sibi nomina quasi personas aliquas induerunt,

    Lact. 2, 16, 3:

    magnum animum,

    Tac. A. 11, 7:

    mores Persarum,

    Curt. 6, 6:

    munia ducis,

    Tac. A. 1, 69:

    falsos pavores,

    id. H. 4, 38:

    hostiles spiritus,

    id. ib. 4, 57:

    habitus ac voces dolentum,

    id. A. 4, 12:

    seditionem,

    to engage in, id. ib. 2, 15:

    societatem,

    id. ib. 12, 13:

    proditorem et hostem,

    to assume the part of traitor and enemy, id. ib. 16, 28:

    diversa,

    to assume different opinions, take different sides, id. ib. 6, 33:

    personis fictam orationem,

    to attribute, Quint. 4, 1, 28:

    et eloquentiam pueris induunt adhuc nascentibus,

    impose upon, Petr. S. 4:

    sua confessione induatur ac juguletur, necesse est,

    entangle himself, Cic. Verr. 2, 5, 64, § 166:

    videte, in quot se laqueos induerit, quorum ex nullo se umquam expediet,

    id. ib. 2, 2, 42, §

    102: se in captiones,

    id. Div. 2, 17, 41:

    non se purgavit, sed indicavit atque induit,

    id. Mur. 25, 51.

    Lewis & Short latin dictionary > induo

  • 75 mangonico

    mangōnico ( - izo), āvi, ātum, 1, v. a. [mango], to set off, deck, adorn an article for sale (post-Aug.):

    ita pueros mangonicavit saepe obstetrix,

    Plin. 32, 10, 47, § 135. —In part. perf.:

    mangonicatae villae,

    Plin. 9, 54, 79, § 168.—
    II.
    In gen., to set off, adorn:

    corpora,

    Plin. 23, 1, 16, § 26.

    Lewis & Short latin dictionary > mangonico

  • 76 mers

    merx, cis ( nom. sing. merces, Sall. Fragm. ap. Charis. p. 27 P.), f. [mereo], goods, wares, commodities, merchandise (class.):

    invendibili merce oportet ultro emptorem adducere: Proba merx facile emptorem reperit,

    Plaut. Poen. 1, 2, 128:

    fallaces et fucosae,

    Cic. Rab. Post. 14, 40:

    peregrina et delicata,

    Plin. Ep. 4, 14, 1:

    femineae,

    for women, Ov. M. 13, 165:

    esculenta,

    eatables, victuals, Col. 11, 3:

    navem mercibus implere,

    Juv. 14, 288:

    sarmenta quoque in merce sunt,

    are an article of merchandise, Plin. 12, 25, 54, § 118:

    Arabiae et Indiae,

    id. 19, 1, 2, § 7:

    mercis sordidae negotiator,

    Quint. 1, 12, 17:

    in peculiari merce negotiari,

    Gai. Inst. 4, 72.—
    II.
    Transf., in gen., a thing (ante-class.).
    A.
    Of persons:

    mala merx haec, et callida est,

    a bad lot, Plaut. Cist. 4, 2, 61; id. Ps. 4, 1, 44; id. Pers. 2, 2, 56.— Plur.:

    novi ego illas malas merces,

    Plaut. Cas. 3, 6, 23:

    o mercis malae!

    id. Truc. 2, 4, 58.—
    B.
    Of inanim. and abstr. subjects:

    ut aetas mala mala'st merces tergo!

    Plaut. Men. 5, 2, 6 Ritschl N. cr. (in old MSS. for merx also mers is written acc. to Ritschl; v. Rhein. Mus. 10, p. 454 sq.).

    Lewis & Short latin dictionary > mers

  • 77 merx

    merx, cis ( nom. sing. merces, Sall. Fragm. ap. Charis. p. 27 P.), f. [mereo], goods, wares, commodities, merchandise (class.):

    invendibili merce oportet ultro emptorem adducere: Proba merx facile emptorem reperit,

    Plaut. Poen. 1, 2, 128:

    fallaces et fucosae,

    Cic. Rab. Post. 14, 40:

    peregrina et delicata,

    Plin. Ep. 4, 14, 1:

    femineae,

    for women, Ov. M. 13, 165:

    esculenta,

    eatables, victuals, Col. 11, 3:

    navem mercibus implere,

    Juv. 14, 288:

    sarmenta quoque in merce sunt,

    are an article of merchandise, Plin. 12, 25, 54, § 118:

    Arabiae et Indiae,

    id. 19, 1, 2, § 7:

    mercis sordidae negotiator,

    Quint. 1, 12, 17:

    in peculiari merce negotiari,

    Gai. Inst. 4, 72.—
    II.
    Transf., in gen., a thing (ante-class.).
    A.
    Of persons:

    mala merx haec, et callida est,

    a bad lot, Plaut. Cist. 4, 2, 61; id. Ps. 4, 1, 44; id. Pers. 2, 2, 56.— Plur.:

    novi ego illas malas merces,

    Plaut. Cas. 3, 6, 23:

    o mercis malae!

    id. Truc. 2, 4, 58.—
    B.
    Of inanim. and abstr. subjects:

    ut aetas mala mala'st merces tergo!

    Plaut. Men. 5, 2, 6 Ritschl N. cr. (in old MSS. for merx also mers is written acc. to Ritschl; v. Rhein. Mus. 10, p. 454 sq.).

    Lewis & Short latin dictionary > merx

  • 78 pellis

    pellis, is ( abl. sing. pelle;

    but pelli,

    Lucr. 6, 1270; App. Mag. 22), f. [Gr. pella, pelas, skin; cf. erusipelas, epipolê, surface; also, platus, and Lat. palam], a skin, hide (of a beast), whether on the body or taken off; a felt, pelt, etc.
    I.
    Lit., Varr. R. R. 2, 1, 6: inaurata arietis, Enn. ap. Auct. Her. 2, 22, 34 (Trag. v. 285 Vahl.):

    rana rugosam inflavit pellem,

    Phaedr. 1, 23, 4; Col. 6, 13, 2:

    nationes caprarum pellibus vestitae,

    Varr. R. R. 2, 11, 11; cf.:

    quam tu numquam vides nisi cum pelle caprinā,

    Cic. N. D. 1, 29, 82:

    pelles pro velis,

    Caes. B. G. 3, 13:

    fulvique insternor pelle leonis,

    Verg. A. 2, 722:

    pelles perficere,

    Plin. 24, 11, 56, § 94:

    pelles candidas conficere,

    id. 13, 6, 13, § 55:

    pecudes aureas habuisse pelles tradiderunt,

    Varr. R. R. 2, 1, 6.— Poet., of the human skin:

    frigida pellis Duraque,

    Lucr. 6, 1194:

    ossa atque pellis tota est,

    Plaut. Aul. 3, 6, 28; id. Capt. 1, 2, 32:

    pellis nostra,

    Vulg. Thren. 5, 10; id. Job, 10, 11; 19, 20: pellem habere Hercules fingitur, ut homines cultus antiqui admoneantur. Lugentes quoque diebus luctus in pellibus sunt, Paul. ex Fest. p. 207 Müll.; cf.:

    deformem pro cute pellem aspice,

    Juv. 10, 192.—Prov.: detrahere pellem, i. e. to pull off the mask which conceals a person's faults, Hor. S. 2, 1, 64:

    introrsum turpis, speciosus pelle decorā,

    with a showy outside, id. Ep. 1, 16, 45: cf. Pers. 4, 14: in propriā pelle quiescere, to be content with one's own state or condition, Hor. S. 1, 6, 22 (v. pellicula):

    caninam pellem rodere, said of lampooning a slanderer,

    Mart. 5, 60, 10:

    pellem pro pelle, et cuncta quae habet homo dabit pro animā suā,

    Vulg. Job, 2, 4:

    si mutare potest Aethiops pellem suam,

    id. Jer. 13, 23.—
    II.
    Transf.
    A.
    Leather:

    ruptā calceus alter Pelle patet,

    Juv. 3, 150.—
    B.
    A garment, article of clothing made of skin, Col. 1, 8; cf. Ov. Tr. 3, 10, 19:

    pes in pelle natet,

    in the shoe, id. A. A. 1, 516; Pers. 5, 140.—
    C.
    A tent for soldiers (because it was covered with skins); usually in the phrase sub pellibus, in the camp:

    ut non multum imperatori sub ipsis pellibus otii relinquatur,

    Cic. Ac. 2, 2, 4:

    sub pellibus milites contineri non possent,

    Caes. B. G. 3, 29 fin.:

    (Caesar) sub pellibus hiemare constituit,

    id. B. C. 3, 13 fin.; cf. Liv. 37, 39:

    durare sub pellibus,

    id. 5, 2; Tac. A. 13, 35; 14, 38:

    pellium nomine,

    for covering shields, Cic. Pis. 36, 87.—
    D.
    Parchment:

    pellibus exiguis artatur Livius ingens,

    on little parchments, Mart. 14, 190, 1.—
    E.
    A drum:

    pelles caedere,

    Min. Fel. 24, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > pellis

  • 79 redhibeo

    rĕd-hĭbĕo ( rĕt-hĭb-), no perf., ĭtum, 2, v. a. [habeo], mercant. t. t., to take back a defective article purchased; hence, of the buyer, to carry, give back; of the seller, to receive back:

    redhibere est facere, ut rursus habeat venditor, quod habuerat, et quia reddendo id fiebat, idcirco redhibitio est appellata quasi redditio,

    Dig. 21, 1, 21; cf.

    the whole chapter,

    ib. 21, 1, De redhibitione, etc.:

    si malae emptae Forent, nobis istas redhibere haud liceret,

    to give back, return, Plaut. Most. 3, 2, 113; cf.:

    in mancipio vendendo dicendane vitia, quae nisi dixeris, redhibeatur mancipium jure civili,

    Cic. Off. 3, 23, 91; and:

    (eunuchum) redhiberi posse quasi morbosum, etc.,

    Gell. 4, 2, 7; 10:

    (servus) redhibitus ob aliquod vitium,

    id. 17, 6, 2:

    rem,

    Cod. Just. 8, 27, 4: dixit (sc. venditor) se (ancillam) redhibere, si non placeat, to take or receive back, Plaut. Merc. 2, 3, 87 (but in id. Men. 5, 7, 49, the correct read. is reddibo; v. Ritschl ad h. l.).

    Lewis & Short latin dictionary > redhibeo

  • 80 redhibitio

    rĕdhĭbĭtĭo ( rĕthĭb-), ōnis, f. [redhibeo], a taking back, a giving or receiving back a damaged article sold, Dig. 21, 1, 21 sq.; 44, 2, 25:

    esse in causā redhibitionis,

    Gell. 4, 2, 10; Quint. 8, 3, 14:

    quoniam retroacta venditio esset redhibitioni similis,

    Dig. 43, 3, 19.

    Lewis & Short latin dictionary > redhibitio

См. также в других словарях:

  • Article 49 — de la Constitution de la Cinquième République française Constitution de 1958 (texte) Préambule · Article 1er I. De la souveraineté …   Wikipédia en Français

  • Article 49-3 — Article 49 de la Constitution de la Cinquième République française Constitution de 1958 (texte) Préambule · Article 1er I. De la souveraineté …   Wikipédia en Français

  • article — [ artikl ] n. m. • 1130; lat. articulus « articulation », de artus; cf. orteil I ♦ 1 ♦ Vx Articulation (I). 2 ♦ (1846) Mod. Zool. Pièce articulée des arthropodes. ⇒ articulé. ♢ Bot …   Encyclopédie Universelle

  • article — ARTICLE. s. mas. Jointure des os dans le corps de l animal. Il se dit principalement de la jointure des os des pieds et des mains de l homme. Les fluxions tombent sur les articles. Il étoit blessé à un des articles du petit doigt. Les doigts sont …   Dictionnaire de l'Académie Française 1798

  • article — Article. s. m. Jointure des os dans le corps de l animal, & principalement des os des pieds, & des mains de l homme. Les fluxions tombent sur les articles. il estoit blessé à un des articles du petit doigt. les doigts sont divisez en plusieurs… …   Dictionnaire de l'Académie française

  • Article — Ar ti*cle, n. [F., fr. L. articulus, dim. of artus joint, akin to Gr. ?, fr. a root ar to join, fit. See {Art}, n.] 1. A distinct portion of an instrument, discourse, literary work, or any other writing, consisting of two or more particulars, or… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • ARTICLE 19 — is a London based human rights organisation with a specific mandate and focus on the defence and promotion of freedom of expression and freedom of information worldwide. The organisation takes its name from Article 19 of the Universal Declaration …   Wikipedia

  • Article 9 — de la constitution japonaise L article 9 de la constitution japonaise a fait couler beaucoup d encre parmi les hommes politiques japonais, les journalistes, et toute la société. Cet article dispose en effet que le Japon renonce à jamais à la… …   Wikipédia en Français

  • article — ar·ti·cle n 1 a: a separate and usu. numbered or otherwise marked section (as of a statute, indictment, will, or other writing) b: a separate point, charge, count, or clause c: a condition or stipulation in a document (as a contract) 2: a… …   Law dictionary

  • article — ar‧ti‧cle [ˈɑːtɪkl ǁ ˈɑːr ] noun LAW [countable] 1. one part of a law or legal agreement, especially a numbered part: • Articles 2 and 3 of the Constitution 2. articles [plural] in Britain, a period of training with a firm of solicitor …   Financial and business terms

  • article — Article, Il vient de Articulus. Un article d une loy ou autre chose, Caput legis. Article concernant la recepte du blé, et des revenuz et domaine de la ville, Caput frumenti, vectigalium, etc. Les articles et item d un conte et autres papiers,… …   Thresor de la langue françoyse

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»