Перевод: со всех языков на все языки

со всех языков на все языки

arithm

  • 1 antilog(arithm)

    Англо-русский словарь технических терминов > antilog(arithm)

  • 2 antilog(arithm)

    Англо-русский словарь технических терминов > antilog(arithm)

  • 3 consonantia

    cōnsonantia, ae, f. (consono), der Zusammenklang, Einklang, die Konsonanz, Harmonie, I) eig. (vgl. Censor. fr. 11, 1: harmonia est consonantia), absol., Vitr. 5, 5, 3 sqq. Boëth. inst. arithm. 2, 48 u. ö.: verb. concentus et c., Chalcid. Tim. 44: mit Genet., c. vocis, Vitr. 5, 5, 7. – Plur., Vitr. 5, 4, 9. Boëth. inst. arithm. 2, 18 u. ö. – II) übtr. = die Übereinstimmung, vocum proximarum, Gell. 13, 21 (20), 5: litterarum, Gell. 6 (7), 20 lemm.: scripturarum, Tert. adv. Iud. 11 u. 14: elementorum, Prisc. 8, 2.

    lateinisch-deutsches > consonantia

  • 4 multiplicatio

    multiplicātio, ōnis, f. (multiplico), I) die Vervielfältigung, Vermehrung, frugum, Colum. 3, 2, 5: quinariarum, Frontin. aqu. 34: temporum, Sen. ep. 12, 6. – II) insbes., als arithm. t. t. – das Multiplizieren, Colum. 5, 2, 1. Boëth. inst. arithm. 1, 10. p. 21, 11 u.a.: Plur., Vitr. 9. praef. § 4 u. 10, 11 (16), 1.

    lateinisch-deutsches > multiplicatio

  • 5 pluralitas

    plūrālitās, ātis, f. (pluralis), die Mehrzahl, I) im allg. (Ggstz. unitas), Boëth. inst. arithm. 1, 1. p. 9, 24 Fr. u.a.: pl. personarum, Augustin. serm. 126, 11: nisi opus multā librorum pluralitate distenderet, Boëth. lib. 1. ad Cic. top. p. 271, 14 B.: Plur., Boëth. arithm. 1, 4 u.a. – II) insbes., als gramm. t. t., der Plural (Ggstz. singularitas), Charis. 66, 7.

    lateinisch-deutsches > pluralitas

  • 6 sequentia

    sequentia, ae, f. (sequens), die Folge, Reihenfolge, Boëth. instit. arithm. 1, 10 u.a. Schol. Bob. ad Cic. pro Sest. 6. p. 294, 28 B.: Plur., Boëth. inst. arithm. 1, 23.

    lateinisch-deutsches > sequentia

  • 7 speculor

    speculor, ātus sum, ārī (specio), I) intr. spähen, umherspähen, sich umsehen, auslugen, unde sedens partes speculatur in omnes, Ov. met. 1, 667. – II) tr. nach etwas umherspähen, sich umsehen, etwas auskundschaften, belauern, beobachten, ins Auge fassen, in Augenschein nehmen, loca, eine Erkundigung vornehmen, Liv.: omnia, Cic.: rostra, Cic.: alcis consilia, Sall. u. Vell.: fortunam, auf eine Wendung des Glückes lauern, Vell.: u. so fortunam seditionis alienae, Tac.: alqm, Cic.: columbam, Verg.: obitus et ortus signorum, Verg.: incendia villarum de muris, Iustin. – m. folg. ne u. Konj., speculabor, ne quis nostro consilio venator adsit, Plaut. mil. 607: m. folg. Acc. u. Infin., haud imprudenter speculatus (berechnend) neminem celerius opprimi, quam qui nihil timeret, Vell. 2, 188, 2: m. folg. indir. Fragesatz, nunc speculabor, quid ibi agatur, Plaut.: specularetur, quae fortuna esset, Liv. – absol., speculandi causā, Caes. u. Cic., speculandi gratiā, Hirt. b.G.: quod neque precibus umquam nec insidiando nec speculando assequi potui, Cic. – / speculor passiv, wov. speculabitur, Boëth. inst. arithm. 2, 38. p. 134, 8 Fr.: speculatus, Boëth. inst. mus. 2, 2: speculandus, Boëth. inst. arithm. 2, 42. p. 139, 29 Fr.

    lateinisch-deutsches > speculor

  • 8 sphaericus

    sphaericus (sphēricus), a, um (σφαιρικός), I) kugelförmig, motus, Macr. somn. Scip. 2, 14, 31: numeri, Boëth. inst. arithm. 2, 4 u.a. Isid. orig. 2, 7. – II) die Kugel betreffend, subst., sphaerica, ae, f., die Lehre von den bewegten Körpern oder von der Bewegung, die Sphärik, die sich bei den Alten meistens auf Sätze der sogenannten Mechanik des Himmels beschränkte, Boëth. inst. arithm. 1, 1. p. 11, 22 Fr.

    lateinisch-deutsches > sphaericus

  • 9 triangularis

    triangulāris, e (triangulum), dreieckig, amfractus, Mart. Cap. 6. § 579: figura, Boëth. inst. arithm. 2, 6. p. 91, 10 Fr.: forma, Chalcid. Tim. 12. 38. 39: numeri, Boëth. inst. arithm. 2, 4. p. 86, 14 Fr.

    lateinisch-deutsches > triangularis

  • 10 ἀνθ-υπ-ακούω

    ἀνθ-υπ-ακούω, gegenseitig entsprechen, Theolog. arithm. 1; Nicom. arithm. 1, 17.

    Griechisch-deutsches Handwörterbuch > ἀνθ-υπ-ακούω

  • 11 ἐπι-μόριος

    ἐπι-μόριος, das Ganze u. einen Theil desselben enthaltend, um einen Theil größer, Nicom. arithm. 1, 19; λόγος, das Zahlenverhältniß, worin die eine Zahl um einen bestimmten Theil größer ist als die andere, 3: 4, 8: 10, οὔτε γὰρ ἐπιμόριοι οὔτε πολλαπλάσιοι, Arist. probl. 19, 41. – Adv. ἐπιμορίως, Nicom. arithm. 2, 20. Vgl. ἐπιμερής.

    Griechisch-deutsches Handwörterbuch > ἐπι-μόριος

  • 12 logarithmieren

    I v/t take the logarithm of
    II v/i do logarithms
    * * *
    lo|ga|rith|mie|ren [logarɪt'miːrən] ptp logarithmiert
    1. vt
    to find the log(arithm) of
    2. vi
    to find the log(arithm)
    * * *
    lo·ga·rith·mie·ren *
    [logarɪtˈmi:rən]
    vt MATH
    etw \logarithmieren to take logarithms of sth
    * * *
    A. v/t take the logarithm of
    B. v/i do logarithms

    Deutsch-Englisch Wörterbuch > logarithmieren

  • 13 multiplico

    multĭplĭco, āre, āvi, ātum - tr. - [st2]1 [-] multiplier, augmenter, accroître, agrandir, grossir. [st2]2 [-] multiplier (arithm.).    - multiplicare aes alienum, Caes.: s'endetter de plus en plus.    - multiplicare numerum cum numero, Col.: additionner, faire une addition.    - multiplicare numerum in se, Col.: multiplier un nombre par lui-même.    - multiplicare verbis, Liv.: exagérer.    - multiplicare voces, Plin.: multiplier les sons, répéter les sons.    - alia honorum multiplicata, Tac.: d'autres honneurs réitérés.    - ter multiplicati quinquaginta fiunt centum quinquaginta, Aug.: cinquante multiplié par trois font cent cinquante.
    * * *
    multĭplĭco, āre, āvi, ātum - tr. - [st2]1 [-] multiplier, augmenter, accroître, agrandir, grossir. [st2]2 [-] multiplier (arithm.).    - multiplicare aes alienum, Caes.: s'endetter de plus en plus.    - multiplicare numerum cum numero, Col.: additionner, faire une addition.    - multiplicare numerum in se, Col.: multiplier un nombre par lui-même.    - multiplicare verbis, Liv.: exagérer.    - multiplicare voces, Plin.: multiplier les sons, répéter les sons.    - alia honorum multiplicata, Tac.: d'autres honneurs réitérés.    - ter multiplicati quinquaginta fiunt centum quinquaginta, Aug.: cinquante multiplié par trois font cent cinquante.
    * * *
        Multiplico, multiplicas, pe. cor. multiplicare. Plinius. Multiplier, Accroistre.
    \
        AEs alienum multiplicare. Caesar. S'endebter de plus en plus.

    Dictionarium latinogallicum > multiplico

  • 14 consonantia

    cōnsonantia, ae, f. (consono), der Zusammenklang, Einklang, die Konsonanz, Harmonie, I) eig. (vgl. Censor. fr. 11, 1: harmonia est consonantia), absol., Vitr. 5, 5, 3 sqq. Boëth. inst. arithm. 2, 48 u. ö.: verb. concentus et c., Chalcid. Tim. 44: mit Genet., c. vocis, Vitr. 5, 5, 7. – Plur., Vitr. 5, 4, 9. Boëth. inst. arithm. 2, 18 u. ö. – II) übtr. = die Übereinstimmung, vocum proximarum, Gell. 13, 21 (20), 5: litterarum, Gell. 6 (7), 20 lemm.: scripturarum, Tert. adv. Iud. 11 u. 14: elementorum, Prisc. 8, 2.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > consonantia

  • 15 multiplicatio

    multiplicātio, ōnis, f. (multiplico), I) die Vervielfältigung, Vermehrung, frugum, Colum. 3, 2, 5: quinariarum, Frontin. aqu. 34: temporum, Sen. ep. 12, 6. – II) insbes., als arithm. t. t. – das Multiplizieren, Colum. 5, 2, 1. Boëth. inst. arithm. 1, 10. p. 21, 11 u.a.: Plur., Vitr. 9. praef. § 4 u. 10, 11 (16), 1.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > multiplicatio

  • 16 pluralitas

    plūrālitās, ātis, f. (pluralis), die Mehrzahl, I) im allg. (Ggstz. unitas), Boëth. inst. arithm. 1, 1. p. 9, 24 Fr. u.a.: pl. personarum, Augustin. serm. 126, 11: nisi opus multā librorum pluralitate distenderet, Boëth. lib. 1. ad Cic. top. p. 271, 14 B.: Plur., Boëth. arithm. 1, 4 u.a. – II) insbes., als gramm. t. t., der Plural (Ggstz. singularitas), Charis. 66, 7.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > pluralitas

  • 17 sequentia

    sequentia, ae, f. (sequens), die Folge, Reihenfolge, Boëth. instit. arithm. 1, 10 u.a. Schol. Bob. ad Cic. pro Sest. 6. p. 294, 28 B.: Plur., Boëth. inst. arithm. 1, 23.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > sequentia

  • 18 speculor

    speculor, ātus sum, ārī (specio), I) intr. spähen, umherspähen, sich umsehen, auslugen, unde sedens partes speculatur in omnes, Ov. met. 1, 667. – II) tr. nach etwas umherspähen, sich umsehen, etwas auskundschaften, belauern, beobachten, ins Auge fassen, in Augenschein nehmen, loca, eine Erkundigung vornehmen, Liv.: omnia, Cic.: rostra, Cic.: alcis consilia, Sall. u. Vell.: fortunam, auf eine Wendung des Glückes lauern, Vell.: u. so fortunam seditionis alienae, Tac.: alqm, Cic.: columbam, Verg.: obitus et ortus signorum, Verg.: incendia villarum de muris, Iustin. – m. folg. ne u. Konj., speculabor, ne quis nostro consilio venator adsit, Plaut. mil. 607: m. folg. Acc. u. Infin., haud imprudenter speculatus (berechnend) neminem celerius opprimi, quam qui nihil timeret, Vell. 2, 188, 2: m. folg. indir. Fragesatz, nunc speculabor, quid ibi agatur, Plaut.: specularetur, quae fortuna esset, Liv. – absol., speculandi causā, Caes. u. Cic., speculandi gratiā, Hirt. b.G.: quod neque precibus umquam nec insidiando nec speculando assequi potui, Cic. – speculor passiv, wov. speculabitur, Boëth. inst. arithm. 2, 38. p. 134, 8 Fr.: speculatus, Boëth. inst. mus. 2, 2: speculandus, Boëth. inst. arithm. 2, 42. p. 139, 29 Fr.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > speculor

  • 19 sphaericus

    sphaericus (sphēricus), a, um (σφαιρικός), I) kugelförmig, motus, Macr. somn. Scip. 2, 14, 31: numeri, Boëth. inst. arithm. 2, 4 u.a. Isid. orig. 2, 7. – II) die Kugel betreffend, subst., sphaerica, ae, f., die Lehre von den bewegten Körpern oder von der Bewegung, die Sphärik, die sich bei den Alten meistens auf Sätze der sogenannten Mechanik des Himmels beschränkte, Boëth. inst. arithm. 1, 1. p. 11, 22 Fr.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > sphaericus

  • 20 triangularis

    triangulāris, e (triangulum), dreieckig, amfractus, Mart. Cap. 6. § 579: figura, Boëth. inst. arithm. 2, 6. p. 91, 10 Fr.: forma, Chalcid. Tim. 12. 38. 39: numeri, Boëth. inst. arithm. 2, 4. p. 86, 14 Fr.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > triangularis

См. также в других словарях:

  • Arithm.... — Arithm...., s. Arithmos …   Pierer's Universal-Lexikon

  • arithm- — (prefix) number …   Dictionary of ichthyology

  • arithm — 1) , o (G). A number 2) , et, o (G). Easily numbered, few …   Dictionary of word roots and combining forms

  • Mittelungleichung — In der Mathematik besagt die Ungleichung vom arithmetischen und geometrischen Mittel, dass das arithmetische Mittel stets mindestens so groß wie das geometrische Mittel ist. Diese Ungleichung wurde vermutlich erstmals von Augustin Louis Cauchy… …   Deutsch Wikipedia

  • Ungleichung der Mittelwerte — In der Mathematik besagt die Ungleichung vom arithmetischen und geometrischen Mittel, dass das arithmetische Mittel stets mindestens so groß wie das geometrische Mittel ist. Diese Ungleichung wurde vermutlich erstmals von Augustin Louis Cauchy… …   Deutsch Wikipedia

  • Ungleichung vom arithmetischen und geometrischen Mittel — In der Mathematik besagt die Ungleichung vom arithmetischen und geometrischen Mittel, dass das arithmetische Mittel mindestens so groß wie das geometrische Mittel ist. Diese Ungleichung wurde vermutlich erstmals von Augustin Louis Cauchy 1821… …   Deutsch Wikipedia

  • Gemittelt — Mittelwerte treten in der Mathematik und insbesondere in der Statistik in inhaltlich unterschiedlichen Kontexten auf. In der Statistik ist ein Mittelwert ein sog. Lageparameter (Überbegriff Parameter (Statistik)), also ein aggregierender… …   Deutsch Wikipedia

  • Gewichteter Mittelwert — Mittelwerte treten in der Mathematik und insbesondere in der Statistik in inhaltlich unterschiedlichen Kontexten auf. In der Statistik ist ein Mittelwert ein sog. Lageparameter (Überbegriff Parameter (Statistik)), also ein aggregierender… …   Deutsch Wikipedia

  • Gewichtetes Mittel — Mittelwerte treten in der Mathematik und insbesondere in der Statistik in inhaltlich unterschiedlichen Kontexten auf. In der Statistik ist ein Mittelwert ein sog. Lageparameter (Überbegriff Parameter (Statistik)), also ein aggregierender… …   Deutsch Wikipedia

  • Gewogenes arithmetisches Mittel — Mittelwerte treten in der Mathematik und insbesondere in der Statistik in inhaltlich unterschiedlichen Kontexten auf. In der Statistik ist ein Mittelwert ein sog. Lageparameter (Überbegriff Parameter (Statistik)), also ein aggregierender… …   Deutsch Wikipedia

  • Hölder'sches Mittel — Mittelwerte treten in der Mathematik und insbesondere in der Statistik in inhaltlich unterschiedlichen Kontexten auf. In der Statistik ist ein Mittelwert ein sog. Lageparameter (Überbegriff Parameter (Statistik)), also ein aggregierender… …   Deutsch Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»