-
1 arcuo
arcuo, āre (arcus), bogenförmig machen, im Aktiv nur refl. arcuare, im Passiv in medialer Bed. arcuari, sich bogenförmig krümmen, Bogen machen, a) v. Örtl.: sinus arcuat, Mela 3, 8, 1 (3. § 72): Araxes arcuato amne descendit, Mela 3, 5, 5 (3. § 40). – b) v. leb. Wesen: illam (milipedam), quae non arcuatur, sepa Graeci vocant, Bogen macht, bogenförmig kriecht, Plin. 29, 136 (vgl. ibid.: milipeda multis pedibus arcuatim repens).
-
2 arcuo
arcuo, āre (arcus), bogenförmig machen, im Aktiv nur refl. arcuare, im Passiv in medialer Bed. arcuari, sich bogenförmig krümmen, Bogen machen, a) v. Örtl.: sinus arcuat, Mela 3, 8, 1 (3. § 72): Araxes arcuato amne descendit, Mela 3, 5, 5 (3. § 40). – b) v. leb. Wesen: illam (milipedam), quae non arcuatur, sepa Graeci vocant, Bogen macht, bogenförmig kriecht, Plin. 29, 136 (vgl. ibid.: milipeda multis pedibus arcuatim repens). -
3 arcuatim
arcuātim, Adv. (arcuo), bogenförmig, sanguis arc. fluens, Fest. 352 (b), 1: animal multis pedibus arc. repens, Plin. 29, 136.
-
4 arcuatio
-
5 arcuatura
-
6 arcuatim
arcuātim, Adv. (arcuo), bogenförmig, sanguis arc. fluens, Fest. 352 (b), 1: animal multis pedibus arc. repens, Plin. 29, 136.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > arcuatim
-
7 arcuatio
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > arcuatio
-
8 arcuatura
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > arcuatura
См. также в других словарях:
arquer — [ arke ] v. <conjug. : 1> • XVIe; archer « se courber en arc » 1266; lat. arquare, var. de arcuare, de arcus I ♦ V. tr. 1 ♦ Courber en arc. ⇒ cambrer, cintrer, incurver. Arquer une pièce de fer. 2 ♦ S ARQUER v. pron. Se courber en arc. Ses… … Encyclopédie Universelle
arcuare — ar·cu·à·re v.tr. (io àrcuo) CO piegare ad arco: arcuare la schiena Sinonimi: curvare, flettere, inarcare, incurvare. Contrari: drizzare. {{line}} {{/line}} DATA: 1865. ETIMO: dal lat. arcŭāre, der. di arcus arco … Dizionario italiano
arcuarsi — ar·cu·àr·si v.pronom.intr. (io mi àrcuo) CO piegarsi ad arco … Dizionario italiano
arcuare — {{hw}}{{arcuare}}{{/hw}}A v. tr. (io arcuo ) Piegare ad arco. B v. rifl. Piegarsi ad arco … Enciclopedia di italiano
arcuare — [dal lat. arcuare, der. di arcus arco] (io àrcuo, ecc.). ■ v. tr. [piegare ad arco: a. la schiena ] ▶◀ curvare, flettere, inarcare, incurvare. ◀▶ drizzare, raddrizzare. ■ arcuarsi v. intr. pron. [piegarsi ad arco] ▶◀ curvarsi, flettersi,… … Enciclopedia Italiana