-
1 appendeo
ap-pendeo (ad-pendeo), ēre, I) v. intr., daran hangen, übtr., m. Dat., Cael. Aur. acut. 2, 38, 222. – II) v. tr.: I) zum Räuchern aufhängen, räuchern, Apic. 8, 386. – 2) zuwägen, wiegen, Metrol. scr. ed. Hultsch. p. 114, 5 (aus Isid. 16, 25, 17) u. p. 140, 17. – / Pompon. dig. 38, 17, 10. § 1 ist viell. nach Mommsen pependerit zu lesen.
-
2 appendeo
ap-pendeo (ad-pendeo), ēre, I) v. intr., daran hangen, übtr., m. Dat., Cael. Aur. acut. 2, 38, 222. – II) v. tr.: I) zum Räuchern aufhängen, räuchern, Apic. 8, 386. – 2) zuwägen, wiegen, Metrol. scr. ed. Hultsch. p. 114, 5 (aus Isid. 16, 25, 17) u. p. 140, 17. – ⇒ Pompon. dig. 38, 17, 10. § 1 ist viell. nach Mommsen pependerit zu lesen.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > appendeo
-
3 appendo
ap-pendo (ad-pendo), pendī, pēnsum, ere, I) an etw. aufhängen, taurus marmoreus cornibus ramis arboris accrescentibus appensus est, Capit. Anton. Pius 3, 5: rupes appensae, hängende Felsen, Ven. Fort. 10, 10, 42. Vgl. appendeo (no. II, 1). – II) zuwägen, aurum, Cic.: aurum tamquam pro mortuo Hectore, Lact.: alci optimā fide omnia sua concedere, annumerare, appendere, Cic. – übtr., non enim ea verba me annumerare (zuzählen, wie kleine Münze) lectori putavi oportere, sed tamquam appendere (zuwägen, wie ganze Barren), Cic. de opt. gen. 14.
-
4 appendo
ap-pendo (ad-pendo), pendī, pēnsum, ere, I) an etw. aufhängen, taurus marmoreus cornibus ramis arboris accrescentibus appensus est, Capit. Anton. Pius 3, 5: rupes appensae, hängende Felsen, Ven. Fort. 10, 10, 42. Vgl. appendeo (no. II, 1). – II) zuwägen, aurum, Cic.: aurum tamquam pro mortuo Hectore, Lact.: alci optimā fide omnia sua concedere, annumerare, appendere, Cic. – übtr., non enim ea verba me annumerare (zuzählen, wie kleine Münze) lectori putavi oportere, sed tamquam appendere (zuwägen, wie ganze Barren), Cic. de opt. gen. 14.
Перевод: с латинского на немецкий
с немецкого на латинский- С немецкого на:
- Латинский
- С латинского на:
- Все языки
- Английский
- Немецкий
- Русский
- Французский