-
1 anulus
ānulus (annulus), ī, m. (1. anus), I) ein kleiner Ring (s. Varr. LL. 6, 8. Suet. fr. p. 169, 6 R.), A) Fingerring, bes. zum Siegeln, der Siegelring, signatorius, Val. Max.: pervius cassusque, Fab. Pict. fr.: pronubus, Tert. apol. 6. – anulum induere, Cic.: exornare anulis digitos, Sen.: de digito anulum detrahere, Ter., u. bl. anulum sibi od. alci detrahere, Cic. u.a.: hominibus honestis de digitis anulos auferre, Cic.: in eiusdem modi cera centum sigilla imprimere hoc anulo, Cic.: anulo obsignare tabulas, litteras, Plaut., Curt. u.a.: tabulis testamenti anulum imprimere, Sen.: vilissima utensilium anulo clausa, versiegelt, Tac. – gemmati magnā specie anuli, als Männerschmuck der Sabiner, Liv. – Goldene Ringe zu tragen war zur Zeit der Republik ein Vorrecht der Ritter; dah. an. equestris, ein goldener Ritterring, Hor.: anulum invenire, Cic., od. anulo aureo donari, Suet., zum Ritter gemacht, -geschlagen werden: ius anulorum, die Ritterwürde, Suet.: tunica ab anulis (vom Ritterstand) senatum distinxit, Plin. – Die Ablieferung des Siegelrings als Zeichen der gänzlichen Entsagung auf alle Familienrechte und Ansprüche, anulum de digito suum tibi tradidit, Cic. Rosc. Am. 144. – B) von andern ringförmigen Körpern, der Ring, der Ringel, a) an Vorhängen, an. velaris, Plin. 13, 62. – b) der Ring od. das Glied einer Kette, Plin. 34, 150: v. den Ringen der Sklavenkette, Mart. 3, 29, 2; 11, 37, 3 (mit Anspielung auf die Ringe der Ritter). – c) der Ring am Spielreif (trochus, w. s.), gārrulusan., der klirrende R. (kollektiv), Mart. 14, 169. – d) eine kreisförmige Haarlocke, der Ringel, comarum anulus, Mart. 2, 66, 2: in anulos suos recidere (v. Haar), Sen. de brev. vit. 12, 3. – e) an Bäumen, eine geringelte Ranke, vitis anuli, quos ελικας vocant, Cael. Aur. acut. 3, 8, 150. – f) aus Zweigen, virgei anuli, Ringel aus Myrtenreisig, Plin. 15, 124. – g) ein Ring aus einem Faden, Amm. 29, 1, 31. – h) eine runde Zierat am Wulste der dorischen Säule, der Ring, Vitr. 4, 3, 4. – II) der After (vgl. 1. anus no. II), Cato r. r. 159. – / Die Schreibung mit einem n empfehlen die besten Handschriften, s. Madvig Cic. de fin. 5, 3. Fritzsche Hor. sat. 2, 7, 53. Aber annulus, Corp. inscr. Lat. 2, 2060, 15.
-
2 anulus
ānulus (annulus), ī, m. (1. anus), I) ein kleiner Ring (s. Varr. LL. 6, 8. Suet. fr. p. 169, 6 R.), A) Fingerring, bes. zum Siegeln, der Siegelring, signatorius, Val. Max.: pervius cassusque, Fab. Pict. fr.: pronubus, Tert. apol. 6. – anulum induere, Cic.: exornare anulis digitos, Sen.: de digito anulum detrahere, Ter., u. bl. anulum sibi od. alci detrahere, Cic. u.a.: hominibus honestis de digitis anulos auferre, Cic.: in eiusdem modi cera centum sigilla imprimere hoc anulo, Cic.: anulo obsignare tabulas, litteras, Plaut., Curt. u.a.: tabulis testamenti anulum imprimere, Sen.: vilissima utensilium anulo clausa, versiegelt, Tac. – gemmati magnā specie anuli, als Männerschmuck der Sabiner, Liv. – Goldene Ringe zu tragen war zur Zeit der Republik ein Vorrecht der Ritter; dah. an. equestris, ein goldener Ritterring, Hor.: anulum invenire, Cic., od. anulo aureo donari, Suet., zum Ritter gemacht, -geschlagen werden: ius anulorum, die Ritterwürde, Suet.: tunica ab anulis (vom Ritterstand) senatum distinxit, Plin. – Die Ablieferung des Siegelrings als Zeichen der gänzlichen Entsagung auf alle Familienrechte und Ansprüche, anulum de digito suum tibi tradidit, Cic. Rosc. Am. 144. – B) von andern ringförmigen Körpern, der Ring, der Ringel, a) an Vorhängen, an. velaris, Plin. 13, 62. – b) der Ring od. das Glied einer Kette, Plin. 34, 150: v. den————Ringen der Sklavenkette, Mart. 3, 29, 2; 11, 37, 3 (mit Anspielung auf die Ringe der Ritter). – c) der Ring am Spielreif (trochus, w. s.), garrulusan., der klirrende R. (kollektiv), Mart. 14, 169. – d) eine kreisförmige Haarlocke, der Ringel, comarum anulus, Mart. 2, 66, 2: in anulos suos recidere (v. Haar), Sen. de brev. vit. 12, 3. – e) an Bäumen, eine geringelte Ranke, vitis anuli, quos ελικας vocant, Cael. Aur. acut. 3, 8, 150. – f) aus Zweigen, virgei anuli, Ringel aus Myrtenreisig, Plin. 15, 124. – g) ein Ring aus einem Faden, Amm. 29, 1, 31. – h) eine runde Zierat am Wulste der dorischen Säule, der Ring, Vitr. 4, 3, 4. – II) der After (vgl. 1. anus no. II), Cato r. r. 159. – ⇒ Die Schreibung mit einem n empfehlen die besten Handschriften, s. Madvig Cic. de fin. 5, 3. Fritzsche Hor. sat. 2, 7, 53. Aber annulus, Corp. inscr. Lat. 2, 2060, 15. -
3 anulus
-
4 annulus
Anulus m, Ring m (s. a. ring) -
5 annulus migrans
Anulus m migrans, Erythema n chronicum migrans -
6 crural ring
Anulus m femoralis, Femoralring m -
7 deep inguinal ring
Anulus m inguinalis profundus, innerer Leistenring mFachwörterbuch Medizin Englisch-Deutsch > deep inguinal ring
-
8 deep opening of the inguinal canal
Anulus m ingunalis profundus, innerer Leistenring mFachwörterbuch Medizin Englisch-Deutsch > deep opening of the inguinal canal
-
9 greater ring of the iris
Anulus m iridis majorFachwörterbuch Medizin Englisch-Deutsch > greater ring of the iris
-
10 lesser ring of the iris
Anulus m iridis minorFachwörterbuch Medizin Englisch-Deutsch > lesser ring of the iris
-
11 outer opening of the inguinal canal
Anulus m inguinalis superficialis, äußerer Leistenring mFachwörterbuch Medizin Englisch-Deutsch > outer opening of the inguinal canal
-
12 subcutaneous inguinal ring
Anulus m inguinalis superficialis, äußerer Leistenring mFachwörterbuch Medizin Englisch-Deutsch > subcutaneous inguinal ring
-
13 superficial inguinal ring
Anulus m inguinalis superficialis, äußerer Leistenring mFachwörterbuch Medizin Englisch-Deutsch > superficial inguinal ring
-
14 tympanic ring
Anulus m tympanicus, Trommelfellring m -
15 urethral ring
Anulus m urethralis -
16 fibrous ring
-
17 aureus
aureus, a, um (aurum), golden, I) nach seinem Gehalte, 1) = aus Gold, a) eig.: patera, Plaut.: anulus, Cic.: anulus totus aureus (Ggstz. an. subauratus), Petr.: imber, Ter.: poculum, Cic. (vgl. pocula et aliae res aureae, Sall. fr.): scyphus, Tac.: vasa, Liv.: fibula, Verg.: corona, als Belohnung für tapfere Krieger, Liv.: armilla, Liv.: pecunia, Augustin.: nummus aureus, ein Goldstück, Golddenar (= rund 20 M, Ggstz. argenteus, ein Silberdenar = rund 80 Pf.), Plin. 33, 47 u. (Plur.) Plaut. trin. 1139 (mille nummûm aureûm). Cic. Phil. 12, 20. Liv. 21, 48, 9: u. dafür denarius aureus, Petr. 33, 3: nummi Philippei aurei, Plaut. asin. 153. Liv. 34, 52, 7; 39, 7, 1: oft subst. bl. aurei, Liv. 38, 11, 8; 44, 26, 4. Curt. 9, 1, 6. Suet. Cal. 42 u. ö. Schol. Iuven. 7, 243: mille aureûm (= aureorum), Apul. met. 7, 4: aurei Philippei, Vopisc. Bonos. 15, 8: Antoniani, Vopisc. Aurel. 9, 7: Valeriani, Treb. Poll. Claud. 17, 7. – Poet., vis aurea, die Kraft, alles in Gold zu verwandeln, Ov. met. 11, 142. – b) übtr., golden = überaus schön, reizend, allerliebst, vortrefflich, schätzbar, Venus, Verg.: copia, Hor.: saeculum, s. d. (vgl. gens, Verg.): mediocritas, Hor.: mores, Hor.: puella, Hor. – 2) mit Gold versehen, -gearbeitet, -durchwirkt, -beschlagen, -geschmückt, vergoldet, Pactolus, Goldsand führend, Ov.: palla, Varr. fr.: amiculum, Cic. u.a.: paludamentum, Plin.: vestis, cingula, Verg.: sella, Cic.: currus (v. Triumphwagen), Cic. – II) nach Ansehen u. Farbe, golden = goldfarbig, goldschimmernd, color, Lucr., Ov., Plin. u.a.: sidus, Verg.: caesaries, Verg.: uvae, Sen.: mala, Quitten, Varr. u. Verg.: flos, Plin.
-
18 signatorius
sīgnātōrius, a, um (signator), zum Siegeln gehörig, -dienlich, anulus, Siegelring, Ulp. dig. 34, 2, 25. § 10. Paul. dig. 50, 16, 74: anulus, quo signatorio utebatur, Val. Max. 8, 14, 4. – subst., sīgnātōrium, iī, n. = σφραγιστήριον (Gloss. II, 449, 46), der Siegelring, Alcim. Avit. epist. 78.
-
19 subauratus
sub-aurātus, a, um, leicht vergoldet, anulus (Ggstz. anulus totus aureus), Petron. 32, 3: tabellae, Schol. Iuven. 7, 23: statua equestris, Corp. inscr. Lat. 9, 333.
-
20 aureus
aureus, a, um (aurum), golden, I) nach seinem Gehalte, 1) = aus Gold, a) eig.: patera, Plaut.: anulus, Cic.: anulus totus aureus (Ggstz. an. subauratus), Petr.: imber, Ter.: poculum, Cic. (vgl. pocula et aliae res aureae, Sall. fr.): scyphus, Tac.: vasa, Liv.: fibula, Verg.: corona, als Belohnung für tapfere Krieger, Liv.: armilla, Liv.: pecunia, Augustin.: nummus aureus, ein Goldstück, Golddenar (= rund 20 M, Ggstz. argenteus, ein Silberdenar = rund 80 Pf.), Plin. 33, 47 u. (Plur.) Plaut. trin. 1139 (mille nummûm aureûm). Cic. Phil. 12, 20. Liv. 21, 48, 9: u. dafür denarius aureus, Petr. 33, 3: nummi Philippei aurei, Plaut. asin. 153. Liv. 34, 52, 7; 39, 7, 1: oft subst. bl. aurei, Liv. 38, 11, 8; 44, 26, 4. Curt. 9, 1, 6. Suet. Cal. 42 u. ö. Schol. Iuven. 7, 243: mille aureûm (= aureorum), Apul. met. 7, 4: aurei Philippei, Vopisc. Bonos. 15, 8: Antoniani, Vopisc. Aurel. 9, 7: Valeriani, Treb. Poll. Claud. 17, 7. – Poet., vis aurea, die Kraft, alles in Gold zu verwandeln, Ov. met. 11, 142. – b) übtr., golden = überaus schön, reizend, allerliebst, vortrefflich, schätzbar, Venus, Verg.: copia, Hor.: saeculum, s. d. (vgl. gens, Verg.): mediocritas, Hor.: mores, Hor.: puella, Hor. – 2) mit Gold versehen, -gearbeitet, -durchwirkt, -beschlagen, -geschmückt, vergoldet, Pactolus, Goldsand führend, Ov.: palla, Varr. fr.: amiculum, Cic. u.a.: paludamentum, Plin.:————vestis, cingula, Verg.: sella, Cic.: currus (v. Triumphwagen), Cic. – II) nach Ansehen u. Farbe, golden = goldfarbig, goldschimmernd, color, Lucr., Ov., Plin. u.a.: sidus, Verg.: caesaries, Verg.: uvae, Sen.: mala, Quitten, Varr. u. Verg.: flos, Plin.
См. также в других словарях:
Anulus — [lateinisch »kleiner Ring«] der, /...li, 1) Anatomie: ringförmiger Teil eines Körperorgans; Anulus ciliaris, oberflächlicher Anteil des Ziliarkörpers. Anulus inguinalis, der Leistenring, die innere und äußere Begrenzung des Leistenkanals.… … Universal-Lexikon
anulus — ANÚLUS s.n. (anat.) Formaţie inelară, în jurul unei deschideri. [< lat. annulus – inel]. Trimis de LauraGellner, 03.11.2004. Sursa: DN ANÚLUS s. n. (anat.) formaţie inelară în jurul unei deschideri. (< lat. annulus) Trimis de raduborza,… … Dicționar Român
Anulus — Anulus, kranzförmig das Sporangium von Laubmoosen und Farnen umfassende Reihe von Zellen, durch deren hygroskopische Bewegung das Sporangium geöffnet wird … Deutsch wörterbuch der biologie
Anulus — Ein Anulus (lateinisch anulus, dt. »kleiner Ring«, Plural Anuli) ist eine Rille an einem Kapitell bei Säulen der dorischen Ordnung. In der Regel sind mehrere dieser Rillen oder Kerben an dem Übergang von dem Säulenhals (Hypotrachelion)… … Deutsch Wikipedia
ANULUS — I. ANULUS Mauritaniae fluvius. II. ANULUS Vide Annulus … Hofmann J. Lexicon universale
Anulus — A̲nulus [aus lat. anulus, Gen.: anuli = Ring] m; , ...li: ringförmiger Teil eines Organs (Anat.). A̲nulus con|juncti̱vae: Übergang des Augenbindehautepithels in das Epithel der Hornhautvorderfläche. A̲nulus femora̱lis: Schenkelring, Lücke in der… … Das Wörterbuch medizinischer Fachausdrücke
Anulus — Anu|lus der; , ...li <aus lat. anulus »kleiner Ring«, Verkleinerungsform von anus »(Fuß)ring«>: 1. Ring am Stiel von Blätterpilzen (Bot.). 2. ringförmiger Teil eines Organs (Anat.). 3. (nur Plur.) umlaufende Ringe am dorischen ↑Kapitell … Das große Fremdwörterbuch
Anulus — žiedas statusas T sritis šlapimo ir lyties aparatas atitikmenys: lot. Annulus; Anulus ryšiai: platesnis terminas – jungiamoji dalis … Paukščių anatomijos terminai
Anulus — žiedas statusas T sritis gyvūnų raida, augimas, ontogenezė, embriologija atitikmenys: lot. Anulus ryšiai: platesnis terminas – tarpinė dalis … Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai
Anulus — žiedas statusas T sritis gyvūnų raida, augimas, ontogenezė, embriologija atitikmenys: lot. Anulus ryšiai: platesnis terminas – žiuželis … Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai
Anulus — žiedas statusas T sritis histologija, ląstelių chemija, histologinė chemija, audinių kultūra atitikmenys: lot. Anulus ryšiai: platesnis terminas – tarpinė dalis … Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai