-
81 fugitans
fugitāns, antis, PAdi. (v. fugito), fliehend, scheu vor usw., m. Genet., litium, Ter. Phorm. 623 (vgl. Charis. 100, 1. Diom. 311, 28. Prisc. 18, 21). Ambros. de off. 2, 21, 106 u. de excess. fratr. 2. § 99: proterviae, Ambros. de off. 1, 43, 210: corporis, passionum, Ambros. de fug. saec. 2, 7.
-
82 Garamantes
Garamantes, um, Akk. as, m. (Γαράμαντες), die Garamanten, ein Volk im innern Afrika, jenseit der Gätuler, im heutigen Fessan, Verg. ecl. 8, 44. Verg. Aen. 6, 794 (Akk. -antas). Liv. 29, 33, 9. – Sing. Garamāns (Garamās), antis, m., der Garamante, Sen. Herc. Oet. 1110. Prud. c. Symm. 2, 809 (Garamas bei Sil. 6, 705). – Dav.: A) Garamanticus, a, um, garamantisch, carbunculi, Plin.: gemma, Plin. – poet. übtr. = afrikanisch, vates, signa, Sil. – Plur. subst., Garamantici = Garamantes, Schol. Iuven. 10, 150. – B) Garamantis, tidis, f., garamantisch, u. poet. übtr. = afrikanisch, Plin. u. Verg.
-
83 glarans
glarāns, antis (*glara = λήμη), augenbutterartig, oculorum epiphorae, Plin. Val. 4, 14.
-
84 glaucicomans
glaucicomāns, antis (glaucus u. como, āre), bläulichgrau behaart, oliva, Iuvenc. 3, 623 M.
-
85 gracilans
-
86 Hyas [1]
1. Hyās, antis, m. (Ὕας), ein Sohn des Atlas u. Bruder (nach andern Vater) der Hyaden ( Hyades), sidus Hyantis, die Hyaden, Ov. fast. 5, 734: Akk. Hyān, Ov. fast. 5, 179.
-
87 iactans
iactāns, antis, PAdi. (v. iacto), sich rühmend, a) im üblen Sinne, sich brüstend, prahlend, prahlerisch, α) m. Genet.: tumidus ac sui iactans et ambitiosus institor eloquentiae, Quint. 11, 1, 50. – β) absol.: insolens, arrogans, iactans, Cic. fr.: epistulae iactantes et gloriosae, Plin. ep. – Compar. iactantior, zu sehr prahlend mit seiner Wichtigkeit, Verg., Hor., Plin. ep. u.a. – Superl., plebis iactantissimus amator, Spart. Hadr. 17, 7. – b) im guten Sinne, hochgesinnt, erhaben, iactantior Roma, Stat.: iactantior aula, Claud.
-
88 ignicans
īgnicāns, antis (ignis), flammend, feuerfarbig, grana, Iul. Val. 3, 21 (33).
-
89 inanimans
in-animāns, antis, unbelebt, unbeseelt, stellae animantes et inanimantes, Firm. math. 1, 2, 11. – / Sen. ep. 58, 10 jetzt inanima.
-
90 incessans
incessāns, antis (in u. cesso), unablässig, plagae, Gregor. epist. 4, 31: virtus, Cassiod. complex. act. apost. 11.
-
91 incogitans
incōgitāns, antis, (in u. cogito), unbedacht, unüberlegt, Ter. Phorm. 155 u. 499. Auson. sept. sap. 8 (Periand.), 15. p. 111 Schenkl.
-
92 inconsiderans
incōnsīderāns, antis (in u. considero), unbedachtsam, unüberlegt, im Superl. b. Tert. adv. Marc. 2, 29.
-
93 inconsonans
in-cōnsonāns, antis = (ἀνάρμοστος unpassend, Pompei. gramm. comm. in Donat. de barb. (V) 287, 10 K. Chalcid. Tim. 47 D. Boëth. inst. mus. 1, 10. Augustin. c. Faust. 33, 3. – Adv.
-
94 incunctans
in-cunctāns, antis (in u. cunctor), nicht säumend, ohne zu säumen, ungesäumt, Iul. Val. 2, 9 (25). p. 85, 27 K. Paulin. Petroc. de vita Martini 5, 132.
-
95 indignans
indignāns, antis, PAdi. (v. indignor), unwillig, entrüstet, unmutig, ungeduldig, a) v. Leb., m. Genet., mullorum genus indignantissimum servitutis, Colum. 8, 17, 7. – b) v. Lebl.: verba, Ov.: venti, aequor, Ov.
-
96 indiscrepans
in-discrepāns, antis (in u. discrepo), nicht abweichend, gehörig, mercium pretium, Augustin. epist. 216, 6.
-
97 inelegans
in-ēlegāns, antis, ungewählt, geschmacklos, unschön, unästhetisch, gew. m. vorhergeh. Negat., ratio non in., Cic.: sermo non in., Suet.: copia orationis non in., Cic.: ne sint (deliciae tuae) illepidae et inelegantes, Catull. – / Abl. Sing. ineleganti, Plin. 21, 169.
-
98 inerrans [1]
1. inerrāns, antis (in u. erro), nicht irrend, stellae eae, quae inerrantes vocantur, Fixsterne, Cic. de nat. deor. 2, 54: u. so stellae inerrantes, ibid. § 55: stellae vel inerrantes vel vagae, Lact. 2, 5, 18.
-
99 inerrans [2]
2. inerrāns, antis, Partic. v. inerro, w. s.
-
100 infans
īn-fāns, antis (in u. fari), I) der nicht reden kann, stumm, A) im allg., Cic. de div. 1, 121; vgl. Gell. 5, 9 in. – übtr., statua, Hor. sat. 2, 5, 40. – B) prägn., v. Kindern, die noch nicht recht sprechen können, adi. = noch sehr jung, noch klein, subst. comm. = ein kleines Kind, 1) eig. u. meton.: a) eig.: filius, Cic.: pueri, Cic.: puer infans semestris, ein kleiner Kn. von sechs Monaten, Val. Max.: infantes conditores urbis, v. Romulus u. Remus, Liv.: infantior quam meus est mulio, Varro sat. Men. 367. – subst. comm., Abl. immer infante, α) ein kleines Kind, ingenuus inf. semestris, Liv.: infantibus parcere, Caes.: infantem suam reportavit, Quint.: quartum intra mensem defunctā infante, Tac.: infantes parentibus orbatae, Plin. ep.: natus infans, ein neugeborenes K., Vitr. u.a.: dass. editus infans, Plin.: ab infante, Colum., u. (v. mehreren) ab infantibus, Cels., von Kindheit an. – β) ein Kind im Mutterleibe, Liv. u.a.; vgl. Ruhnken Suet. Aug. 63, 1. – b) meton.: α) (poet.) = kindlich, Kindes-, pectora infantia, Ov.: infanti vagiat ore puer, kindlich lallend, Ov.; vgl. Heinsius Ov. her. 9, 86. – β) kindisch, läppisch, omnia fuere infantia, Cic. ad Att. 10, 18, 1: velut infans effīcitur, er wird kindisch, Plin. Val. 1, 1. – 2) übtr., noch jung, catuli, Plin.: boletus, ein junger Pilz, Plin.: si infans fuerit aetas patientis, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 77. – II) der sich nicht zu reden getraut = ohne Gabe der Rede, ohne Rednergabe, nicht beredt, a) eig.: infantes et insipientes homines (Ggstz. magni ac diserti homines), Cic.: nihil accusatore Lentulo infantius, Cic.: ne infantissimus existimarer, Cic.: dum caute et expedite loqui volunt, infantissimi reperiuntur, Cornif. rhet.: largire comptum carmen infantissimo, Prud. perist. 10, 3: – poet. übtr., pudor, unberedte (verlegene Scham), Hor. sat. 1, 6, 57. – b) meton.: Fannii historia neque nimis est infans, neque perfecte diserta, zeigt zwar keinen auffallenden Mangel der Rede, aber auch keinen ganz beredten Ausdruck, Cic. Brut. 101. – III) passiv = infandus, unaussprechlich, unerhört, facinus, Acc. tr. 189. – / Nbf. īnfās, Corp. inscr. Lat. 6, 520. – Genet. Plur. gew. infantium (zB. Liv. 10, 23, 12); doch auch infantum, Plin. ep. 6, 20, 14 K.
См. также в других словарях:
Antis — Antis. Antis était un groupe rock postmoderne de Lituanie. Le nom signifie canard, mais est aussi un mot d argot signifiant fausse sensation des médias . En 1986, alors que l Union soviétique tirait à sa fin, on pouvait assister à une explosion… … Wikipédia en Français
Antis — Антис … Википедия
antis — statusas T sritis gyvūnų anatomija, gyvūnų morfologija atitikmenys: lot. Sinus ryšiai: platesnis terminas – pagrindiniai terminai sinonimas – sinusas … Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai
antis — statusas T sritis gyvūnų raida, augimas, ontogenezė, embriologija atitikmenys: lot. Sinus ryšiai: platesnis terminas – susijungimo yda sinonimas – sinusas … Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai
antis — statusas T sritis histologija, ląstelių chemija, histologinė chemija, audinių kultūra atitikmenys: lot. Sinus ryšiai: platesnis terminas – vožtuvėlis sinonimas – sinusas … Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai
antis — statusas T sritis embriologija atitikmenys: lot. Sinus ryšiai: platesnis terminas – susijungimo yda … Medicininės histologijos ir embriologijos vardynas
antis — statusas T sritis histologija atitikmenys: lot. Sinus ryšiai: platesnis terminas – matrica … Medicininės histologijos ir embriologijos vardynas
Antis — Infobox musical artist Name = Antis Img capt = Img size = Landscape = Background = group or band Alias = Origin = Lithuania Genre = New Wave Post punk Art rock Shock Rock Ska Years active = 1984 1990 1996, 2003, 2005 2007 present Label = Melodya… … Wikipedia
antis — 1 antis sf. (1) J, K; SD79, R naminis ar laukinis vandens paukštis (Anas): Naminė antis Pn. Antis miškinė I. Antis medinoji J.Jabl. Antis šaukštasnapė (A. clypeata) K. Juodoji antis (Oidemia nigra) Lietuvon labai retai užklysta T.Ivan. Antis… … Dictionary of the Lithuanian Language
ANTIS (in) — in ANTIS dicebatur Templum, quod Antas haberet in pronao, Graece Ναὸς εν παραςτάτιν, Vitruvius l. 3. c. 1. In Antis erit aedes, quum habebit in fronte Antas parietum, qui cellam circumcludunt, et inter Antas in medio columas duas supraque… … Hofmann J. Lexicon universale
antis — 3 añtis sf. (2), antìs (4) žr. 2 antis: 1. Žakietkėlė pilka, antis atsegiota Pn. Neatsegęs añties, marškinių nenusivilksi Grg. Ar negali añties nors kartą užsisegti? Btg. 2. Ištraukė ją (ranką) iš anties savo Ch2Moz4,7. 3. Nedėk bakanų… … Dictionary of the Lithuanian Language