-
1 ēditīcius
ēditīcius adj. [editus], set forth, proposed: iudices, a list of proposed jurors (to be reduced by the challenges of the accused).* * *editicia, editicium ADJannounced, proposedw/iudices -- jurors chosen by a plaintiff
-
2 adnotatus
Iperson officially announced as "wanted", wanted manIInotice, noting, remark, mention -
3 annotatus
Iperson officially announced as "wanted", wanted manIInotice, noting, remark, mention -
4 Videtis quantum scelus contra rem publicam vobis nuntiatum sit?
• How great an evil do you see that may have been announced by you against the Republic? (Cicero)Latin Quotes (Latin to English) > Videtis quantum scelus contra rem publicam vobis nuntiatum sit?
-
5 editicius
ēdĭtīcĭus or - tĭus, a, um, adj. [2. edo, II. C. 2.], set forth, announced, proposed; only in the connection, judices, the judges in the causa sodaliciorum chosen by the plaintiff, Cic. Planc. 15, 36; 17, 41; id. Mur. 23, 47. -
6 edititius
ēdĭtīcĭus or - tĭus, a, um, adj. [2. edo, II. C. 2.], set forth, announced, proposed; only in the connection, judices, the judges in the causa sodaliciorum chosen by the plaintiff, Cic. Planc. 15, 36; 17, 41; id. Mur. 23, 47. -
7 indenuntiatus
in-dēnuntĭātus, a, um, adj., not declared or announced (post-Aug.):arma,
Sen. Suas. 5, 2:sors,
id. ib. 2, 2. -
8 moneo
mŏnĕo, ŭi, ĭtum, 2 ( inf. pres. pass. monerier, Plaut. Capt. 2, 3, 36; perf. subj. moneris pro monueris, Pac. ap. Non. 507, 24 sq.; cf. Trag. Rel. p. 66 Rib.; likewise: di monerint meliora, Pac. ap. Non. l. l. p. 74 Rib.), v. a. [causative from the root men; whence memini, q. v., mens, mentio; lit. to cause to think].I.Lit., to remind, put in mind of, bring to one's recollection; to admonish, advise, warn, instruct, teach (syn.: hortor, suadeo, doceo): bene mones; tute ipse cunctas, Enn. ap. Non. 469, 25 (Com. v. 3 Vahl.):(β).ea (auctoritas) adhibeatur ad monendum non modo aperte, sed etiam acriter,
Cic. Lael. 13, 44:melius nos Zenonis praecepta monent,
Juv. 15, 107.—Aliquem de re:(γ).oro, ut Terentiam moneatis de testamento,
Cic. Att. 11, 16, 5; id. Q. Fr. 2, 3, 6.—Aliquem aliquid:(δ).Fabius ea me ex tuis mandatis monuit,
Cic. Fam. 3, 3, 1:id ipsum, quod me mones,
id. Att. 14, 19, 1:sed eos hoc moneo, desinant furere,
id. Cat. 2, 9, 20:vos quo pauca monerem advocavi,
Sall. C. 58, 3; id. H. 2, 96, 8.— Hence also in pass., moneri aliquid:ut moneatur semper servos homo officium suam,
Plaut. Stich. 1, 2, 1:nec ea, quae ab eā (naturā) monemur, audimus,
Cic. Lael. 24, 88; cf. infra. x.—Aliquem alicujus rei (post-Aug., and only in Tac.; cf.:(ε).admoneo, commonefacio): Caecina milites temporis ac necessitatis monet,
Tac. A. 1, 67 Nipperd. ad loc.:Plancinam Augusta monuit Agrippinam insectandi,
id. ib. 2, 43.—With ut, ne, or the simple subj.:(ζ).monere te atque hortari, ut in rem publicam incumberes,
Cic. Fam. 10, 1, 2:monet ut suspiciones vitet,
Caes. B. G. 1, 20: moneo, praedico, ante denuntio, abstineant, manus Cic. Verr. 1, 12, 36:moneo obtestorque ut, etc.,
Sall. J. 10, 3; 49, 2; id. H. 4, 61, 23:vos, ne amittatis, etc.,
id. J. 31, 25:Macedonas monebat, ne multitudine hostium... moverentur,
Just. 11, 13:quamquam edicto monuisset ne quis quietem ejus interrumperet,
Tac. A. 4, 67 init. —With an object- or rel.-clause:b.(Caesar) monuit ejus diei victoriam in earum cohortium virtute constare,
Caes. B. C. 3, 89, 4:moneret rationem frumenti esse habendam,
Hirt. B. G. 8, 34:Cerealis propinquos monebat fortunam belli mutare, etc.,
Tac. H. 5, 24:Arminius colligi suos et propinquare silvis monitos vertit,
id. A. 1, 63:ultro struebantur qui monerent perfugere ad Germaniae exercitus,
id. ib. 4, 67 fin.:Radamistum obpugnationem celerare,
id. ib. 12, 46; 13, 37; 16, 11; id. H. 4, 33:si te unum illud monuerimus, artem sine assiduitate dicendi non multum juvare,
Auct. Her. 1, 1, 1:moneo, quid facto opus sit,
Ter. Ad. 3, 4, 65:res monet cavere, consultare,
Sall. C. 52, 3:alio properare tempus monet,
id. J. 19, 2.— Pass.:cum Nicanorem insidiari Piraeo a Dercillo moneretur,
Nep. Phoc. 2, 4.—Of inanim. and abstr. subjects:II.res ipsa monebat tempus esse,
Cic. Att. 10, 8, 1:(sol) caecos instare tumultus Saepe monet,
Verg. G. 1, 464:immortalia ne speres, monet annus,
Hor. C. 4, 7, 7:natura monet festinare,
Plin. 18, 25, 60, § 227:ut monet ira,
Sall. H. 2, 41, 8:ratio ipsa monet amicitias comparare,
Cic. Fin. 1, 20, 66.—Transf. (mostly poet. and in post-Aug. prose).A.Without the accessory notion of reminding or admonishing, in gen., to teach, instruct, tell, inform, point out; also, to announce, predict, foretell:B.tu vatem, tu diva, mone,
instruct thy bard, Verg. A. 7, 42:velut divinitus mente monitā,
Liv. 26, 19:hoc moneas precor,
Ov. F. 4, 247:amici somnio monitus,
Suet. Aug. 91:reddebant parvuli, quae monebantur,
what they were taught, Plin. Pan. 26:vates Helenus cum multa horrenda moneret,
announced, foretold, Verg. A. 3, 712; cf.:ante sinistra cavā monuisset ab ilice cornix, etc.,
id. E. 9, 15:quid augurales alites vel cantus monerent,
Amm. 28, 1:recte monemur, causas non utique ab ultimo esse repetendas,
Quint. 5, 10, 83.—To punish, chastise (only in Tacitus):puerili verbere moneri,
Tac. A. 5, 9. -
9 palam
pălam, adv. and prep. [locative form; cf.: clam, perperam, etc.; root pal-, pla-; as in platus, planus; cf. pellis; hence, on the surface, on the open plain, and so], openly, publicly, undisguisedly, plainly (cf.: publice, vulgo, aperte; opp.: clam, occulte, secreto, etc.; class.).I.Lit.:II.haec quae in foro palam Syracusis... gesta sunt,
Cic. Verr. 2, 2, 33, § 81:auferre argentum palam atque aperte,
Plaut. Bacch. 2, 3, 68; so,non ex insidiis, sed aperte ac palam elaboratur,
Cic. Or. 12, 38; and:palam agere coepit et aperte dicere occidendum Milonem,
id. Mil. 9, 25; cf. also id. Verr. 1, 7, 18: PALAM LVCI, Tab. Bant. vers. 15; so ib. vers. 22; cf.:arma in templum Castoris luce palam comportarentur,
Cic. Pis. 10, 23:ut luce palam in foro saltet,
id. Off. 3, 24, 93: gaudia clamque palamque, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 247 Vahl.); Cic. Cael. 9, 20:non per praestigias, sed palam,
id. Verr. 2, 4, 24, § 53:non occulte sed palam,
id. ib. 2, 4, 22, §49: palam... obscurius,
id. Ac. 2, 5, 13:bestiae furtim fruuntur (frumento), domini palam et libere,
id. N. D. 2, 63, 157:palam ante oculos omnium,
id. Verr. 2, 5, 26, § 65; Verg. A. 9, 153:nec palam nec secreto,
Liv. 44, 34; cf. Tac. A. 2, 72:palam... intus,
id. ib. 4, 1:quod palam abnuerat inter secreta convivii largitur,
id. H. 2, 57, in late Lat.:in palam,
Vulg. Sap. 14, 17; id. Luc. 8, 17. —Transf.A.Palam est or factum est, it is public, well known:B.palam est res,
Plaut. Aul. 4, 9, 18:haec commemoro quae sunt palam,
Cic. Pis. 5, 11:palam ante oculos omnium esse,
id. Verr. 2, 5, 26, § 65:palam factum est,
id. Att. 13, 21, 3:hāc re palam factā,
Nep. Han. 7, 7; cf.:palam facere suis, quo loco Eumenes esset,
id. ib. 11, 1:hujus de morte ut palam factum est,
id. Dion. 10, 2; cf.:cum exspirasset Tarquinius, celatā morte, suas opes firmavit: tum demum palam factum est, etc.,
Liv. 1, 41 fin.:et nondum palam facto vivi mortuique,
id. 22, 55, 3:cui palam facti parricidii obnoxius erat,
id. 40, 56, 3; so (euphemist.), ut de Claudio palam factum est, when the death of Claudius was announced:cogitur Cato incumbens gladio simul de se ac de republicā palam facere,
Sen. Tranq. 16, 1:idem nobis prophetae palam faciunt,
Lact. 7, 7, 13.—With subject-clause:pisces audire palam est,
it is well known, Plin. 10, 70, 89, § 193:dicere,
to say openly, Suet. Caes. 27:palam ferente Hannibale ab se Minucium, se ab Fabio victum,
making no secret of it, Liv. 22, 29, 6.—Prep., with abl., analogous to clam and coram, before, in the presence of one (not ante-Aug., and mostly poet.):te palam,
Hor. Epod. 11, 19:meque palam de me tuto male saepe loquuntur,
Ov. Tr. 5, 10, 39:meque palam,
id. A. A. 2, 549:Marte palam,
id. ib. 2, 569; Albin. 1, 444:rem creditori palam populo solvit,
Liv. 6, 14, 5:palam omnibus,
id. 25, 18:palam senatu,
Aur. Vict. Caes. 5. -
10 praefanda
prae-for, fātus, 1 (old imper. praefato, Cato, R. R. 134. 1:I.praefamino,
id. ib. 141, 2; cf. Müll. ad Fest. p. 87, 10), v. dep. n. and a.In gen., to say or utter beforehand, to premise, preface:II.in parte operis mei licet mihi praefari, quod, etc.,
Liv. 21, 1, 1; Col. 10, praef. 5; 12, 50, 7; Cels. 3, 1: praefatus, de summā se republicā acturum, having first announced by edict that, etc., Suet. Caes. 28:quae de deorum naturā praefati sumus, etc.,
Cic. Univ. 10 fin.:cum praefatus fuero, quae, etc.,
Col. 1 prooem. fin.; Gell. 9, 15, 4:sibi Asiam sufficere praefatus,
Just. 11, 5, 5:arcana se et silenda afferre praefatus,
Curt. 6, 7, 3:is cum praefatus esset, scire, etc.,
id. 7, 4, 9; Liv. 43, 7, 7.—Esp.A.In a relig. sense, to utter a preliminary prayer, to address in prayer beforehand:B.majores nostri omnibus rebus agendis Quod bonum, faustum, felix fortunatumque esset, praefabantur,
Cic. Div. 1, 45, 102:pontifice maximo praefante carmen,
Liv. 5, 41, 3: decemviri carminibus (abl.) praefarentur, should say beforehand ( = praeirent), id. 22, 1, 16 (v. Weissenb. ad h. l.): priusquam hasce fruges condantur... ture, vino Jano, Jovi, Junoni praefato, offering wine and incense, say a prayer to Janus, etc., Cato, R. R. 134, 1.—With the obj.-acc. of the deity:Janum Jovemque vino praefamino,
id. ib. 141, 2:divos,
Verg. A. 11, 301.—Si dicimus, Ille patrem strangulavit, honorem non praefamur:C.sin de Aureliā aliquid aut Lolliā, honos praefandus est,
we do not preface it by saying, with permission, with respect be it spoken, Cic. Fam. 9, 22, 4:veniam,
to ask leave before speaking, App. M. 1 init.; id. Flor. init. —To name or cite beforehand: Aristoteles, quem in iis magnā secuturus ex parte praefandum reor, to mention or name as an authority in advance, Plin. 8, 16, 17, § 43.—III. A.praefātus, a, um, in pass. signif., mentioned or stated before (post-class.):B.condemnatus ex praefatis causis,
Dig. 20, 4, 12:jura,
ib. 10, 3, 19: sic etiam nostro praefatus habebere libro, named at the beginning, Aus. praef. 2 fin.:sine honoribus praefatis appellare aliquid,
without saying, By your leave, Arn. 5, 176:vir praefatā reverentiā nominandus,
Vop. Aur. 1.—Hence, subst.: praefātum, i, n., for praefatio, a preface:praefato opus est,
Symm. Ep. 6, 3.—praefandus, a, um, P. a., for which must be asked permission or indulgence; that requires apology:praefandi umoris e corpore effluvium,
Plin. 7, 51, 52, § 171.—Hence, subst.: praefanda, ōrum, n., foul expressions:in praefanda videmur incidere,
Quint. 8, 3, 45. -
11 praefor
prae-for, fātus, 1 (old imper. praefato, Cato, R. R. 134. 1:I.praefamino,
id. ib. 141, 2; cf. Müll. ad Fest. p. 87, 10), v. dep. n. and a.In gen., to say or utter beforehand, to premise, preface:II.in parte operis mei licet mihi praefari, quod, etc.,
Liv. 21, 1, 1; Col. 10, praef. 5; 12, 50, 7; Cels. 3, 1: praefatus, de summā se republicā acturum, having first announced by edict that, etc., Suet. Caes. 28:quae de deorum naturā praefati sumus, etc.,
Cic. Univ. 10 fin.:cum praefatus fuero, quae, etc.,
Col. 1 prooem. fin.; Gell. 9, 15, 4:sibi Asiam sufficere praefatus,
Just. 11, 5, 5:arcana se et silenda afferre praefatus,
Curt. 6, 7, 3:is cum praefatus esset, scire, etc.,
id. 7, 4, 9; Liv. 43, 7, 7.—Esp.A.In a relig. sense, to utter a preliminary prayer, to address in prayer beforehand:B.majores nostri omnibus rebus agendis Quod bonum, faustum, felix fortunatumque esset, praefabantur,
Cic. Div. 1, 45, 102:pontifice maximo praefante carmen,
Liv. 5, 41, 3: decemviri carminibus (abl.) praefarentur, should say beforehand ( = praeirent), id. 22, 1, 16 (v. Weissenb. ad h. l.): priusquam hasce fruges condantur... ture, vino Jano, Jovi, Junoni praefato, offering wine and incense, say a prayer to Janus, etc., Cato, R. R. 134, 1.—With the obj.-acc. of the deity:Janum Jovemque vino praefamino,
id. ib. 141, 2:divos,
Verg. A. 11, 301.—Si dicimus, Ille patrem strangulavit, honorem non praefamur:C.sin de Aureliā aliquid aut Lolliā, honos praefandus est,
we do not preface it by saying, with permission, with respect be it spoken, Cic. Fam. 9, 22, 4:veniam,
to ask leave before speaking, App. M. 1 init.; id. Flor. init. —To name or cite beforehand: Aristoteles, quem in iis magnā secuturus ex parte praefandum reor, to mention or name as an authority in advance, Plin. 8, 16, 17, § 43.—III. A.praefātus, a, um, in pass. signif., mentioned or stated before (post-class.):B.condemnatus ex praefatis causis,
Dig. 20, 4, 12:jura,
ib. 10, 3, 19: sic etiam nostro praefatus habebere libro, named at the beginning, Aus. praef. 2 fin.:sine honoribus praefatis appellare aliquid,
without saying, By your leave, Arn. 5, 176:vir praefatā reverentiā nominandus,
Vop. Aur. 1.—Hence, subst.: praefātum, i, n., for praefatio, a preface:praefato opus est,
Symm. Ep. 6, 3.—praefandus, a, um, P. a., for which must be asked permission or indulgence; that requires apology:praefandi umoris e corpore effluvium,
Plin. 7, 51, 52, § 171.—Hence, subst.: praefanda, ōrum, n., foul expressions:in praefanda videmur incidere,
Quint. 8, 3, 45. -
12 Vatienus
Vatĭēnus, i, m.:P. Vatienus,
a countryman to whom Castor and Pollux are said to have announced the victory of the Romans over Perseus, Cic. N. D. 2, 2; 3, 5.
См. также в других словарях:
announced — adj. 1. stated publicly; as, their announced intentions. [WordNet 1.5] … The Collaborative International Dictionary of English
announced — index alleged, oral, public (known) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Announced — Announce An*nounce , v. t. [imp. & p. p. {Announced}; p. pr. & vb. n. {Announcing}.] [OF. anoncier, F. annoncer, fr. L. annuntiare; ad + nuntiare to report, relate, nuntius messenger, bearer of news. See {Nuncio}, and cf. {Annunciate}.] [1913… … The Collaborative International Dictionary of English
announced — un·announced; … English syllables
announced — A decision is announced, preventing nonsuit, when court s conclusion on issue tried is made known from bench or by any publication, oral or written, even if judgment has not been rendered … Black's law dictionary
announced — A decision is announced, preventing nonsuit, when court s conclusion on issue tried is made known from bench or by any publication, oral or written, even if judgment has not been rendered … Black's law dictionary
announced — adjective declared publicly; made widely known their announced intentions the newspaper s proclaimed adherence to the government s policy • Syn: ↑proclaimed • Similar to: ↑declared … Useful english dictionary
announced — (Roget s IV) modif. Syn. reported, given out, promulgated, told, broadcast, issued, circulated, proclaimed, declared, published, disclosed, divulged, released, made known, disseminated, revealed, publicized, made public, heralded. Ant. hidden*,… … English dictionary for students
announced — an·nounce || É™ naÊŠns v. declare; proclaim … English contemporary dictionary
announced his candidacy — declared that he will run in the election … English contemporary dictionary
announced his verdict — declared his judgment, determined his ruling … English contemporary dictionary