-
1 anculo
anculo, āre (anculus), dienen, Paul. ex Fest. 20, 1.
-
2 ancŭlo
ancŭlo, āre - tr. - Fest. servir. -
3 anculo
anculo, āre (anculus), dienen, Paul. ex Fest. 20, 1. -
4 anculo
ancŭlo, āre, v. anclo. -
5 anculo
anculare, anculavi, anculatus V TRANSserve (wine); bring as a servant; have the care of (L+S) -
6 anclabris
anclābris, e (anculo), zum Götterdienste gehörig, mensa, vasa, Paul. ex Fest. 11, 11.
-
7 anclabris
anclābris, e (anculo), zum Götterdienste gehörig, mensa, vasa, Paul. ex Fest. 11, 11.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > anclabris
-
8 anclo
anclo or ancŭlo, āre, v. a. [anculus], to serve with, to bring something as servant, to have the care of (only in Liv. Andron.): antiqui anculare dicebant pro ministrare, Paul. ex Fest. p. 20 Müll.: carnis vinumque, quod libabant, anclabatur, ap. Prisc. p. 684 P.: florem anculabant, ap. Fest. l. c. (Trag. Rel. p. 4 Rib.).
См. также в других словарях:
ANCILLA auasi ANCULA — ANCILLA, auasi ANCULA. Ab ANCLO enim vel ANCULO antiquo i. e. ministro, primum Anculc, dein Ancillae. Argumento Dii illi, quibus nomen. Anculi et Anculae, tamquam ministri quidam, Fest. Aliis Ancillae dictae, ab Anco Martio Roman. Rege, quod is… … Hofmann J. Lexicon universale
