-
1 τερετίζω
τερετίζω, (onomatopoet.) zwitschern, zirpen; eigtl. von der Stimme der Schwalben u. der Cicaden, Zenod. bei Ammon.; Poll. 5, 89; dann auch vom Tone der Cithersaiten u. von der menschlichen Stimme, trillern u. präludiren, πρὸς τὸ διχορδον, Euphro com. bei Ath. IX, 380 (V. 34); Luc. merc. cond. 33.
-
2 φή
φή od. φῆ, = ὡς, wie, gleichwie; Il. 2, 144 φὴ κύματα für ὡς κύματα; so erkl. Zenod. auch 14, 499 ὁ δὲ φῆ, κώδειαν ἀνασχών, indem er ὁ δέ, φὴ κώδειαν ἀνασχών interpungirte wo die Schol. den Gebrauch des Wortes für ὡς aus Callim. u. Antimachus anführen; u. so hat Herm. H. h. Merc. 241 für δή ῥα νεόλλουτος geschrieben φή ῥα ν.; vgl. Buttm. Lexil. I, 240, der es für correlativ zu πῇ für ἧ erklärt u. die Betonung φή vorzieht, und Spitzner exc. XXV zur Il., der φή ganz verwirft, während Bekker es in den beiden Stellen nach Zenodot. aufgenommen hat.
-
3 βάτος
βάτος, ἡ, nach Schol. Theocr. 1, 132 bei Ar. auch ὁ, Dornstrauch, stachliches Gewächs, Od. 24, 230 κνημῖδας δέδετο, γραπτῦς ἀλεείνων, χειρῖδάς τ' ἐπὶ χερσὶ βάτων ἕνεκα, ἅπαξ εἰρημ.; αὐχμηρή Ep. ad. 704 ( App. 383); σκολιά Zenod. 2 (VII, 315); übh. Dorn, ἀντὶ ῥόδων τὴν βάτον οὐ δέχομαι Rufin. 38 (V, 28); βάτος Ἰδαία, Himbeerstrauch, Diosc.; Theophr. braucht es masc. gew. = Brombeerstrauch.
-
4 ἐΰς
ἐΰς, ἐΰ, gut, wacker, edel; Hom. im nom., ἐϋς παῖς Ἀγχίσαο Il. 2, 819, öfter, wie Hes. O. 50; acc., ἐΰν τ' ἔμεν ἀφνειόν τε, Od. 18, 127, wie Il. 8, 303; das neutr., nur adv., s. εὖ u. auch ἠΰς. Als gen. gehören hierher – a) ἐῆος, was offenbar gut, edel heißt, Od. 14, 505 φιλότητι καὶ αἰδοῖ φωτὸς ἐῆος, wie 15, 449, Il. 19, 342 πάμπαν ἀποίχεαι ἀνδρὸς ἐῆος, wo Zenod. falsch ἑοῖο lesen wollte; vgl. Ap. Rh. 1, 225. So ist es auch in den fünf anderen Stellen der Il. zu nehmen, περίσχεο παιδὸς ἐῆος 1, 393, wie 15, 138, wo es wie 24, 422. 450 des guten Sohnes, für deines Sohnes heißt, u. κάρη λάβε παιδὸς ἐῆος 18, 71, des guten Sohnes Haupt, nicht einfach ihres Sohnes, wie oft φίλος nachdrücklicher für das pron. poss. gebraucht wird, so daß also nicht an ἑῆος (wie Bekker überall schreibt) als unregelmäßigen gen. von ἑός zu denken ist. Vgl. Buttm. Lezil. I p. 85 ff. – b) ἐᾱων (wie für ἐήων, Bekk. auch ἑάων), die guten Dinge, Güter; δώρων ἐἀων, den κακῶν entgeggstzt, Il. 24, 528; ϑεοὶ δωτῆρες ἐάων, die Geber des Guten, Od. 8, 325; δῶτορ ἐάων ibd. 335. Vgl. Hes. Ih. 45. 111 H. h. 18, 12. 29, 8 Call. Iov. 91, immer von den Göttern. Alte Gramm. nahmen den nom. ἐά, ἀγαϑά dazu an u. verglichen, wie Apoll. L. H., den gen. κυανεάων.
См. также в других словарях:
Eurynome (Tochter des Okeanos) — Tanz der Grazien (Töchter der Eurynome). Detail aus der Primavera des Sandro Botticelli. Eurynome (griech. Εὐρυνόμη /Eu̯runómɛː/ „weite Spenderin“) ist eine der Okeaniden, der Töchter des Okeanos und de … Deutsch Wikipedia
DEPOSITIO — inter ritus Vett. funebres. Nempe quamprimum exspirarat mortuus, conclamabatur a domesticis; deinde deponebatur humi. Artemid. Oneirocrit. l. 1. c. 14. Οἱ δ᾿ ἀποθνήςκοντες ἐχισμένοις ενειλοῦνται ῥάκε???ιν ὡς τὰ βρέφη καὶ χαμαὶ τίθενται. Exponere… … Hofmann J. Lexicon universale
LESBOS — ins. maris Aegaei, ante Assum prom. Troadis Lesbia Plauto in Merc. Aet 3. Sc. 4. v. 62. Metelin hodie. Olim universa Troadis imperium obtinuit. Ambitus eius stadiorum 100. supra 1000. a Borea in Austr. protensa, quingenta sexaginta stadia… … Hofmann J. Lexicon universale
LOCRI — I. LOCRI in extrema Italiae ora, quam Magnam Graeciam an tiqui appellârunt opp. incolentes eiusdem nominis, ab iis Locris, qui Aiacem Oileum ad Troiam secutisunt, conditum. Vide Serv. in illud Virg. Aen. l. 3. v. 399. Hic et Naritii posuêrunt… … Hofmann J. Lexicon universale
NAUPACTUS vel NAUPACTUM — NAUPACTUS, vel NAUPACTUM urbs Aetoliae, et regionis caput, cui nomen hodie tribuit, in ora sinus Corinthiaci, apud fauces, et Antirrhium promontorium, a Nicopoli urbe Epiri, in Circium 95. et 145. mill. pass. a Methone in Boream; hîc sedes est… … Hofmann J. Lexicon universale
PHRYGIA — I. PHRYGIA locus Oetae montis, ubi combustus Hercules, ἀπὸ τοὺ πεφρύχθαι ἐκεῖ τὸν Η῾ρακλέα. Item, locus inter Boeotiam et Atticam, sic dictus propter φρύγανα, quibus oppletus esset; dicuntur autem φρύγανα Graecis, item φρύγια, cremia, fomites,… … Hofmann J. Lexicon universale
Apollo — 1. Apollo lacht nicht immer. *2. Das mag Apollo verstehen! Wenn etwas sehr dunkel und unverständlich ist. Lat.: Ne Apollo quidem intelligat. (Erasm., 685.) *3. Was hat dir Apollo gesungen (geantwortet). Wenn man jemand, der von einer… … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Armuth — 1. An die Armuth will jedermann die Schuhe wischen. – Weisheit, 5; Schonheim, P, 8. Riehl hat in seiner Schrift Deutsche Arbeit den vierten Abschnitt dem Lobe der Armuth gewidmet und dabei auch eine Anzahl hierhergehörender Sprichwörter behandelt … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Ausgang — 1. Der Ausgang ist das Haupt des Geschäfts. (S.⇨ Ende.) (Türk.) *2. Der Ausgang ist oft besser als der Anfang. Frz.: Le retour vaut bien matines. 3. Der Ausgang ist oft schlimmer als der Eingang. Frz.: Le retour est pis que matines. 4. Der… … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Gewalt — 1. Alle Gewalt ist Unrecht. – Günther, III, 723; Graf, 4, 57. 2. Bei Gewalt soll Gnade sein. – Graf, 397, 605. Mhd.: Bi gewalt sol gnade sin. (Wackernagel, 39, 10.) – Ez ist dicke daz gesprochen: swer gewaltic waere, der solte ouch gernaedig sin … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Wind — 1. Ander Wind, ander Wetter. 2. As de wind weiet, so rûsken de böme. – Lübben. 3. Auch der beste Wind kann s nicht allen Schiffen recht machen. – Altmann VI, 397. 4. Auch der Wind des Zaren reicht nicht hin, die Sonne auszublasen. 5. Aus einem… … Deutsches Sprichwörter-Lexikon