Перевод: со всех языков на немецкий

с немецкого на все языки

MITOL

  • 1 mitől

    (DE) wodurch; wovor

    Magyar-német-angol szótár > mitől

  • 2 mitología

    mitolɔ'xia
    f
    sustantivo femenino
    mitología
    mitología [mitolo'xia]
    Mythologie femenino

    Diccionario Español-Alemán > mitología

  • 3 algesco

    algēsco, alsī, ere (algeo), das Gefühl der Kälte bekommen, sich erkälten, ne ille alserit, Ter. adelph. 36. – u. im Bilde, rabiem flammarum algescere cogit, sich abkühlen, Prud. apoth. 142: omne enim caloratae iuventutis igniculum torpidae veternositatis algescit in senio, kühlt sich ab, Fulgent. mitol. 3, 4 Helm.

    lateinisch-deutsches > algesco

  • 4 apotelesmatice

    apotelesmaticē, ēs, f. (ἀποτελεσματική), die Kunst, die Konstellation zu deuten, die Nativitätsstellerei, Fulg. mitol. 3, 10. p. 78, 4 H.

    lateinisch-deutsches > apotelesmatice

  • 5 apotelesmaticus

    apotelesmaticus, a, um (ἀποτελεσματικός), zur Nativitätsstellerei gehörig, Fulg. mitol. 3, 10. p. 79, 1 H.

    lateinisch-deutsches > apotelesmaticus

  • 6 arsis

    arsis, Akk. in, Abl. ī, f. (ἄρσις), in der Metrik, die Hebung des Tones (Ggstz. thesis, die Senkung), rein lat. sublatio od. elatio od. elevatio vocis (Ggstz. depositio vocis ac remissio od. positio od. deiectio vocis, die Senkung), Prisc. de accent. 13. Mart. Cap. 9. § 974. Isid. 1, 16, 21. Fulg. mitol. 3, 9. p. 76, 8 H. u.a. Gramm.

    lateinisch-deutsches > arsis

  • 7 articulatio

    articulātio, ōnis, f. (articulo), I) eig.: a) von Bäumen, das Ansetzen neuer Knoten, Plin. 16, 101 u.a. – b) eine Krankheit der Weinstöcke an den Knoten der Ranken, die Knotenkrankheit, Plin. 17, 226. – II) übtr.: a) der gehörig gegliederte Vortrag, Fulg. mitol. 3, 10. p. 77, 20 H. – b) der Artikel, Graecae articulationes, Fulg. contin. Virg. p. 97, 5 H.

    lateinisch-deutsches > articulatio

  • 8 breviloquium

    breviloquium, ī, n. (brevis u. loquor), die gedrängte, kurze Rede, Prisc. 7, 46. Fulg. mitol. 1. praef. p. 15, 6 H. Serv. Verg. Aen. 1, 561. Schol. Vindob. in Hor. de art. poët. 50.

    lateinisch-deutsches > breviloquium

  • 9 caelitus

    caelitus, Adv. (caelum), a) vom Himmel, Spät. – übtr., vom Kaiser, spät. ICt. – b) himmelwärts, Fulg. mitol. 1. p. 14, 13 H.

    lateinisch-deutsches > caelitus

  • 10 caerulans

    caerulāns, antis (v. caerulus), dunkelfarbig, himmelblau, Musa caerulanti peplo circumlita (coni. circumdata), d.i. die Sternkunde, Fulg. mitol. 1. praef. p. 14, 11 H.

    lateinisch-deutsches > caerulans

  • 11 caloratus

    calōrātus, a, um (calor), erhitzt, heiß, ferrum, Isid. 20, 16, 7 (wo jetzt falsch coloratum): vatillum, Apic. 8, 406: bes. durch die Sonnenhitze heiß, Calabria, Porphyr. Hor. epod. 1, 27: caniculares dies, qui sunt caloratissimi, Porphyr. Hor. sat. 1, 6, 126. – übtr. hitzig, feurig, Apul. 6, 23. Fulg. mitol. 3, 4. p. 63, 22 H.

    lateinisch-deutsches > caloratus

  • 12 centratus

    centrātus, a, um (centrum), in die Mitte versetzt, Fulg. mitol. 1, 12. p. 23, 19 H.

    lateinisch-deutsches > centratus

  • 13 Charon

    Charōn, ōnis u. ontis, m. (Χἀρων), Charon, der Fährmann der Unterwelt, Cic. de nat. deor. 3, 43. Apul. met. 6, 18. Verg. Aen. 6, 299. – Caron geschr., Fulg. mitol. 1. praef. p. 9, 16 H. (wo Akk. Caronem). – Dav. Charōnēa, ōrum, n. (Χαρώνεια), charonëische (= mephitische Dünste aushauchende) Klüfte, Plin. 2, 208.

    lateinisch-deutsches > Charon

  • 14 cibus

    cibus, ī, m. (vgl. κίβος), die Speise für Menschen u. Tiere, die Nahrung, Kost, das Futter, I) eig.: 1) im allg.: levis, leichte, Cels.: levis et facilis (einfache), Plin. ep.: gravis, Cic.: acer, mollis, Cels.: agrestis (Ggstz. mitiora, n. pl.), Iustin.: silvestris, Wildbret, Capit.: vespertinus, Varr.: cibum sumere, zu sich nehmen, Nep.: multis diebus non cibum sumere, Iustin.: cibum capere cum alqo, Ter.: cibum capere, Cic. ep.: cibum capere nolle (v. einem Hunde), Plin.: cibum non accipere (v. Kranken), Cels.: cibos ministrare (auftragen), Tac.: cibum subducere, Cic.: alci (cani, porco) cibum obicere, Sen. u. Plin.: cibi minimi, plurimi, gar kein starker Esser, ein sehr starker Esser, Suet.: non multi cibi hospitem accipies, multi ioci, dem es nicht um vieles Essen zu tun ist, wohl aber um viele Späße, Cic. – 2) insbes.: a) der Nahrungsstoff, animalis, den die Lungen aus der Luft einsaugen, Cic. de nat. deor. 2, 136: esse maioris od. maximi cibi (v. Speisen), Varr. r. r. 1, 23, 2; 2, 11, 3. – im Körper, der von den Speisen sich absondernde Nahrungssaft, Speisesaft, Cic. de nat. deor. 2, 137. – u. v. Nahrungssaft für die Pflanzen, Lucr. 1, 352. Plin. 17, 12. – b) die Lockspeise, der Köder an der Angel, fallax, Ov.: cum tenues hamos abdidit ante cibus, Tibull. – II) übtr., Nahrung, quasi quidam humanitatis cibus, Cic.: causa cibusque mali, Ov.; u. so Ov. met. 6, 480. – / Akk. Plur. cibus, Fulgent. mitol. 2, 10. p. 50, 10 Helm.

    lateinisch-deutsches > cibus

  • 15 algesco

    algēsco, alsī, ere (algeo), das Gefühl der Kälte bekommen, sich erkälten, ne ille alserit, Ter. adelph. 36. – u. im Bilde, rabiem flammarum algescere cogit, sich abkühlen, Prud. apoth. 142: omne enim caloratae iuventutis igniculum torpidae veternositatis algescit in senio, kühlt sich ab, Fulgent. mitol. 3, 4 Helm.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > algesco

  • 16 apotelesmatice

    apotelesmaticē, ēs, f. (ἀποτελεσματική), die Kunst, die Konstellation zu deuten, die Nativitätsstellerei, Fulg. mitol. 3, 10. p. 78, 4 H.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > apotelesmatice

  • 17 apotelesmaticus

    apotelesmaticus, a, um (ἀποτελεσματικός), zur Nativitätsstellerei gehörig, Fulg. mitol. 3, 10. p. 79, 1 H.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > apotelesmaticus

  • 18 arsis

    arsis, Akk. in, Abl. ī, f. (ἄρσις), in der Metrik, die Hebung des Tones (Ggstz. thesis, die Senkung), rein lat. sublatio od. elatio od. elevatio vocis (Ggstz. depositio vocis ac remissio od. positio od. deiectio vocis, die Senkung), Prisc. de accent. 13. Mart. Cap. 9. § 974. Isid. 1, 16, 21. Fulg. mitol. 3, 9. p. 76, 8 H. u.a. Gramm.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > arsis

  • 19 articulatio

    articulātio, ōnis, f. (articulo), I) eig.: a) von Bäumen, das Ansetzen neuer Knoten, Plin. 16, 101 u.a. – b) eine Krankheit der Weinstöcke an den Knoten der Ranken, die Knotenkrankheit, Plin. 17, 226. – II) übtr.: a) der gehörig gegliederte Vortrag, Fulg. mitol. 3, 10. p. 77, 20 H. – b) der Artikel, Graecae articulationes, Fulg. contin. Virg. p. 97, 5 H.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > articulatio

  • 20 breviloquium

    breviloquium, ī, n. (brevis u. loquor), die gedrängte, kurze Rede, Prisc. 7, 46. Fulg. mitol. 1. praef. p. 15, 6 H. Serv. Verg. Aen. 1, 561. Schol. Vindob. in Hor. de art. poët. 50.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > breviloquium

См. также в других словарях:

  • mitol — ter·mitol·o·gist; …   English syllables

  • MITOL — Machine Independent Telemetry Oriented Language ( > IEEE Standard Dictionary ) …   Acronyms

  • MITOL — Machine Independent Telemetry Oriented Language ( > IEEE Standard Dictionary ) …   Acronyms von A bis Z

  • cinocefalo — ci·no·cè·fa·lo agg., s.m. 1a. agg. TS mitol., arte che ha la testa di cane: dio cinocefalo, statuetta cinocefala 1b. s.m. TS mitol. animale con la testa di cane, adorato dagli antichi egizi 2. s.m. TS zool.com. nome comune di numerose scimmie… …   Dizionario italiano

  • eroe — e·rò·e s.m. 1. TS mitol. nel mito classico, semidio dotato di eccezionali virtù e autore di gesta prodigiose Sinonimi: semidio. 2a. FO estens., chi dà prova di straordinario coraggio e generosità; chi si sacrifica per un ideale: eroe di guerra,… …   Dizionario italiano

  • età — e·tà s.f.inv. 1. FO numero di anni già vissuti da una persona: abbiamo la stessa età, a che età vi siete sposati? | LE estens., vita: movesi il vecchierel canuto e bianco | del dolce loco ov ha sua età fornita (Petrarca) 2. FO fase della vita… …   Dizionario italiano

  • liceo — 1li·cè·o s.m. 1. TS stor. ginnasio fondato da Pericle in Atene per le esercitazioni sportive e militari, in seguito sede della scuola aristotelica e dei filosofi peripatetici | estens., la filosofia e la cultura aristotelica 2. AU nel moderno… …   Dizionario italiano

  • olimpico — 1o·lìm·pi·co agg. 1a. TS stor. della città greca di Olimpia: il Giove olimpico di Fidia Sinonimi: 1olimpio. 1b. TS stor. relativo alle gare sportive che si tenevano ogni quattro anni in tale città: palma olimpica 2. CO TS sport relativo alle… …   Dizionario italiano

  • terra — tèr·ra s.f. 1. FO TS astron. spec. con iniz. maiusc., pianeta su cui si svolge la vita dell uomo, terzo in ordine di distanza dal Sole attorno al quale percorre la sua orbita di rivoluzione: la T. gira intorno al Sole, gli abitanti della T. | in… …   Dizionario italiano

  • Outer mitochondrial membrane — Mitochondria structure : 1) Inner membrane 2) Outer membrane 3) Crista 4) Matrix The outer mitochondrial membrane, which encloses the entire organelle, has a protein to phospholipid ratio similar to the eukaryotic plasma membrane (about 1:1… …   Wikipedia

  • Sežana — Infobox Settlement name = Sežana official name = native name = other name = nickname = settlement type = Town total type = motto = imagesize = 300px image caption = Sežana main street flag size = image seal size = image shield =Wappen Sezana… …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»