-
1 Crustumium
1. Crustumium, iī, n., ein Fluß in Umbrien, zwischen Rimini u. Pesaro, j. Creca, Plin. 3, 115. Lucan. 2, 406.————————2. Crustumium, s. Crustumeria.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Crustumium
-
2 Crustumium [1]
1. Crustumium, iī, n., ein Fluß in Umbrien, zwischen Rimini u. Pesaro, j. Creca, Plin. 3, 115. Lucan. 2, 406.
-
3 Crustumium [2]
2. Crustumium, s. Crustumeria.
-
4 Crustumeria
Crustumeria, ae, f. (Κρουστομερία) od. Crustumerium, iī, n., Crustumeriī, iōrum, m. u. Crustumium, iī, n., eine uralte Stadt der Sabiner, im Gebirge an den Quellen der Allia gelegen, auf deren Feldmark der Aufstand der röm. Truppen gegen die Patrizier war, Form -meria, Liv. 2, 19, 2 u.a.: -merium, Liv. 1, 38, 4: -merii, Verg. Aen. 7, 631: -mium, Sil. 8, 367. – Dav.: A) Crustumerīnus, a, um, krustumerinisch, secessio Cr. (s. oben), Varro LL. – B) Crustumīnus, a, um, krustuminisch,Varro, Liv. u.a.: pira, Cael. Aur. acut. 2, 37, 206: subst., in Crustuminum, in das Krustuminische (Gebiet), Liv.: u. Crustumīnī, ōrum, m., die Einw. von Krustumeria, die Krustuminer, Liv. – C) Crustumius, a, um, krustumisch, pira, Verg. georg. 2, 88. Plin. 15, 53.
-
5 Crustumeria
Crustumeria, ae, f. (Κρουστομερία) od. Crustumerium, iī, n., Crustumeriī, iōrum, m. u. Crustumium, iī, n., eine uralte Stadt der Sabiner, im Gebirge an den Quellen der Allia gelegen, auf deren Feldmark der Aufstand der röm. Truppen gegen die Patrizier war, Form -meria, Liv. 2, 19, 2 u.a.: -merium, Liv. 1, 38, 4: -merii, Verg. Aen. 7, 631: -mium, Sil. 8, 367. – Dav.: A) Crustumerīnus, a, um, krustumerinisch, secessio Cr. (s. oben), Varro LL. – B) Crustumīnus, a, um, krustuminisch,Varro, Liv. u.a.: pira, Cael. Aur. acut. 2, 37, 206: subst., in Crustuminum, in das Krustuminische (Gebiet), Liv.: u. Crustumīnī, ōrum, m., die Einw. von Krustumeria, die Krustuminer, Liv. – C) Crustumius, a, um, krustumisch, pira, Verg. georg. 2, 88. Plin. 15, 53.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Crustumeria
См. также в других словарях:
CRUSTUMIUM seu CRUSTUNUS et CRUSTUMENIUS — CRUSTUMIUM, seu CRUSTUNUS, et CRUSTUMENIUS Conca, sluv. ex Appennino monte oriens, Ariminumque praeterlabens. Lucan. l. 2. v. 405. In laevum cecidêre latus, veloxque Metaurus Crustumiumque rapax, et iunctus Isapis Isauro. Baudrando oritur in… … Hofmann J. Lexicon universale
χρυστουμίνος — ἡ, Α ποικιλία αχλαδιάς. [ΕΤΥΜΟΛ. < λατ. crustuminus, a, um < Crustumium, ονομ. αρχ. πόλης τής Σαβίνης] … Dictionary of Greek