Перевод: со всех языков на английский

с английского на все языки

C-RISTA

  • 1 RÍSTA

    * * *
    I)
    (-sta, -str), v. to cut, = rísta.
    f. scratch, slash.
    * * *
    pres. ríst; pret. reist, reist, reist, pl. ristu; part, ristinn; in mod. usage weak, pres. risti, Skíða R. 27; pret. risti, ristir, risti; part, ristr, which forms freq. occur on the Swed. Runic stones, e. g. rúnar þær er Bali risti, Baut. passim: [Dan. riste]:—to cut, slash; tak ál kvikan ok ríst hann, Pr. 471; hón reist á mér kviðinn, Ld. 214; ok reist rifin öll ofan allt á lendar, Hkr. i. 108; þá reist hann frá höfuðsmátt brynjuna í gögnum niðr, Sæm. 139, Skv. 1. 15; torfa var ristin ór velli, Ld. 58; kesjan reist ór skildinum, Eg. 378; Þormóðr reist í sundr línbrók sína, Fbr. 60; Trausti reist af skyrtu sinni, Vígl. 68 new Ed.; ristu þeir sundr í strengi feldi sína, Ó. H. 152; þeir létu rísta árar á útborða, Fms. viii. 417; þat skyldi engan krók rísta, make no circuit, Ld. 96; Maríu-súðin (the ship) reist langan krók, cut a great curve, Fms. viii. 222.
    II. to carve; Rafn lá í bekk ok reist spán, þvíat hann var hagr ( carving spoons), Sturl. i. 140; ek hefi ristið ( I have carved her image) á hepti mínu, Landn. 248 (in a verse); ristin röng, the carved ribs in a ship, Fms. vi. (in a verse); ríkula ristin rít, the richly-carved shield, vii. (in a verse).
    2. to slice; rísta tvá reitu, Grág. i. 65; hann setr sporann við eyra Gunnari ok rístr mikla ristu, Nj. 82; r. sjá kili, Ht. 101; r. báru hlýri, Mork. 228 (in a verse).
    3. to carve, scratch, of characters, Hm. 143, 144, Sdm. 6, 9–11, 15, 18; þurs ríst ek þér ok þrjá stafi … svá ek þat af ríst sem ek þat á reist, Skm. 36; r. rúnar, staf, rístum rún á horni, Eg. (in a verse); skal-at maðr rúnar rísta … tíu launstafi ristna, … Egill reist rúnar ok lagði undir hægindit, Eg. 566; Egill brá þá knífi sínum ok stakk í lófa sér, hann tók við horninu ok reist á rúnar, ok reið á blóðinu, ok kvað, 211; rísta tréníð, Grág.; þvíat allan þeirra kveðskap ok sameign höfðu þau ristið á speldi, Fas. ii. 551; hann reist með fingri sínum krossmark, 645. 69; at þú mættir yrkja erti-kvæði eptir Böðvar, en ek man r. á kefli, Eg. 605, Fb. i. 251; Gísli hafði kefli ok reist á rúnar, ok falla niðr spænirnir, Gísl. 67; tekr Gisli kefli, rístr á rúnar ok kastar inn, 45; mun ek kveða þar um kvæði, en þú skalt r. eptir á kefli, Grett. 144; eptir þat tekr hann at yrkja kvæðit, en þeir r. eptir á speldi, Fas. ii. 558; Íslendingr sá rúnar ristnar á kistunni, Fms. vi. 271; rúnar er ristið hafa Njarðar-dætr níu, Sól.: also passim on the Dan. and Swed. Runic stones.

    Íslensk-ensk orðabók > RÍSTA

  • 2 rista

    * * *
    I)
    (-sta, -str), v. to cut, = rísta.
    f. scratch, slash.
    * * *
    1.
    t, to slice; see rista.
    2.
    u, f. a scratch, slash, Nj. 82. ristu-bragð, n. a (Runic) character Edda 58.

    Íslensk-ensk orðabók > rista

  • 3 rista

    engrave, agitate, shake, shock

    Faroese-English dictionary > rista

  • 4 rista brauî

    Íslensk-ensk orðabók > rista brauî

  • 5 rista

    cross (n.)

    Sami-English vocabulary > rista

  • 6 rista-

    1 vb. "cut" RIS, “cleave” PE17:87

    Quettaparma Quenyallo (Quenya-English) > rista-

  • 7 rista

    2 noun “cut” RIS, cf. \#1 above.

    Quettaparma Quenyallo (Quenya-English) > rista

  • 8 rista

    look for [v], seek [v]

    Papiamento-English dictionary > rista

  • 9 Counter - RISTA

    Abbreviation: C-RISTA

    Универсальный русско-английский словарь > Counter - RISTA

  • 10 grafa á, rista á

    Íslensk-ensk orðabók > grafa á, rista á

  • 11 grafa, rista

    Íslensk-ensk orðabók > grafa, rista

  • 12 ristagnare vi

    [ristaɲ'ɲare]
    (aus avere) (acqua) to be stagnant, (sangue) to cease flowing, (fig : affari, industria) to stagnate

    Dizionario Italiano-Inglese > ristagnare vi

  • 13 voyeurista

    * * *
    [bwaYe'rista, boɲer'ista]
    masculino y femenino voyeur
    * * *
    [bwaYe'rista, boɲer'ista]
    masculino y femenino voyeur
    * * *
    /bwaʏeˈrista, boʏeˈrista/
    voyeuristic
    /bwaʏeˈrista, boʏeˈrista/
    voyeur
    * * *

    voyeurista /bwaʏe'rista/, /boɲer'ista/ sustantivo masculino y femenino
    voyeur
    * * *
    voyeurista [bwaje'rista], voyeurístico, -a [bwaje'ristiko, -a] adj
    voyeuristic

    Spanish-English dictionary > voyeurista

  • 14 corista

    corista s.m. e f. (mus.) chorus singer; member of a choir; ( di chiesa) chorister
    s.m. pitch; diapason.
    * * *
    [ko'rista] corista -i, -e
    1. sm/f
    Rel choir member, chorister, Teatro member of the chorus

    i coristi Teatrothe chorus

    2. sm
    * * *
    1.
    m.pl. -i, f.pl. -e [ko'rista] sostantivo maschile e sostantivo femminile choralist; (in chiesa) chorister
    2.
    sostantivo maschile (diapason) tuning fork
    * * *
    corista
    m.pl. -i, f.pl. -e /ko'rista/ ⇒ 18
    I m. e f.
     choralist; (in chiesa) chorister
      (diapason) tuning fork.

    Dizionario Italiano-Inglese > corista

  • 15 laburista

    1. adj Labo(u)r
    2. m f Labo(u)r Party member
    elettore Labo(u)r supporter
    * * *
    laburista agg. (pol.) labour (attr.): partito laburista, Labour Party
    s.m. e f. (pol.) Labourite; (membro del partito) member of the Labour Party; (deputato) Labour M. P. // i laburisti e i conservatori, Labour and the Conservatives.
    * * *
    [labu'rista] laburista -i, -e
    1. agg
    Labour attr Brit
    2. sm/f
    * * *
    1.
    m.pl. -i, f.pl. -e [labu'rista] aggettivo Labour
    2.
    sostantivo maschile e sostantivo femminile member of the Labour Party; (parlamentare) Labour MP
    * * *
    laburista
    m.pl. -i, f.pl. -e /labu'rista/
     Labour
    II m. e f.
     member of the Labour Party; (parlamentare) Labour MP.

    Dizionario Italiano-Inglese > laburista

  • 16 militarista

    m f (m pl -i, f pl -e) militarist
    * * *
    militarista s.m. e f. militarist.
    * * *
    [milita'rista]
    1. agg
    2. sm/f
    * * *
    m.pl. -i, f.pl. -e [milita'rista] aggettivo, sostantivo maschile e sostantivo femminile militarist
    * * *
    militarista
    m.pl. -i, f.pl. -e /milita'rista/
    agg., m. e f.
    militarist.

    Dizionario Italiano-Inglese > militarista

  • 17 KRÓKR

    (-s, -ar), m.
    1) hook (nef hans var mikit ok krókr á);
    2) barb, on a spear or arrow-head (cf. krókaspjót, krókör);
    3) peg (þeir tóku reip ofan ór krókum);
    5) curve, bend, winding;
    rista krók, not to go straight;
    gøra sér króka, to make a detour;
    6) corner (nú gangit þér í krókinn hjá húsinu).
    * * *
    m., krákr, Am. 45, Pm. 76; [Engl. crook; Dan. krog; Swed. krok]:—a hook, anything crooked; krókr þrí-angaðr, a three-pronged hook, a trident, Bret. 6: a barb on a spear or arrow head, Grett. 45, 109 new Ed.: of a fishing-hook, Lil. 60, 78, 82; tveggja króka hald í vatnit, Pm. 41; nú er úlfs-hali einn á króki, a saying, Band, (in a verse): a peg, þeir tóku reip ofan ór krókum, Hrafn. 20; brjóta spjót ór krókum, Sturl. iii. 188: a kind of crooked-formed box to carry peat in, torf-krókar: the coils like a dragon’s tail on a ship’s stern, opp. to the ‘head’ (höfuð) on the ship’s stem, fram var á dreka-höfuð, en aptr krókr ok fram af sem sporðr, Hkr. i. 284; þat var dreki, var bæði höfuðin ok krókar aptr mjök gullbúit, Orkn. 332; höfuðit ok krókrinn var allt gullbúið, Fb. i. 435: a kind of boat-hook, a brand-hook, Ísl. ii. 411 (v. l.), N. G. L. ii. 448: of a wrestling trick, see hæl-krókr; the phrase, láta koma krók á móti bragði: a game, trying the strength by hooking one another’s fingers, fara í krók: the phrase, leggja sig í framkróka, to exert oneself, plan and devise; stýris-krókar, a rudder’s hook, Fas. iii. 204; hence prob. the phrase, þar reis at undir króki, there rose ( a wave) under the rudder, Sturl. i. 47: an anchor fluke, Fms. vi. (in a verse).
    2. a winding; Máriu-súðin (a ship) reist langan krók er þeir skyldu snúa henni, Fms. viii. 222; svá var skipat mönnum með fé þessu at þar skyldi engan krók rísta, i. e. to go straight, Ld. 96; göra sér krók, to make a circuit, Fas. iii. 197.
    3. a device; ok hefir hann þat í hug sér at rétta þenna krók, Ld. 40, 260, Stj. 515; Króka-Refr, Ref the Wily, Krók.
    II. a nook; í krókinn hjá húsinu, Fs. 42, (krók-pallr); aka e-m í öngan krók, to put one into a corner, to entrap, a saying, Fms. vi. 132 (in a verse).
    III. a nickname, Landn.; whence Króks-fjörðr, a local name, Landn. króka-spjót, n. a barbed spear, Ld. 78, Eg. 726, Fbr. 11, and see Worsaae, No. 350.

    Íslensk-ensk orðabók > KRÓKR

  • 18 RÚN

    f., pl. rúnar: [rún, raun, reyna are all kindred words, and a lost strong verb, rúna, raun, meaning to enquire, may be presumed; the original notion is scrutiny, mystery, secret conversation; Gotb. runa, by which Ulf. several times renders the Gr. μυστήριον and συμβούλιον (once, Matth. xxvii. 1), βουλή (twice, Luke vii. 30, 1 Cor. iv. 5); A. S. rún = a ‘rowning’ mystery, but also = writing, charter; Hel. rûna = colloquium, and geruni = loquela (Schmeller); cp. Old Engl. to rown, Germ. raunen; Gr. ἐ-ρευνάω is also supposed to be a kindred word (Bugge). In Scandin. writers and poets rún is chiefly used of magical characters, then of writing, whereas the derivative word raun means trial, enquiry, and rúni and rúna = a friend or counsellor.]
    B. A secret, hidden lore, mystery; frá jötna rúnum ok allra goða segðú it sannasta, Vþm. 42, 43; kenna rúnar, to teach wisdom, Rm. 33; dæma um rúnar ok regin-dóma, Hm. 112; minnask á fornar rúnar, Vsp. 59: saws, segja sannar rúnir, to tell true saws, Fas. ii. 302 (in a verse): a ‘rowning’ speech, vifs rúnir, a woman’s whispering, Bm.; heita e-n at rúnum, to consult one, Gh. 12, Skv. 3. 14, 43; hniga at rúnum, Gkv. 3. 4.
    II. a Rune or written character; the earliest Runes were not writing in proper sense, but fanciful signs possessing a magical power; such Runes have, through vulgar superstition, been handed down even to the present time, for a specimen of them see Ísl. Þjóðs. i.435, 436, and Arna-Magn. Nos. 687. 4 to, and 434. 12 mo (Ísl. Þjóðs.pref. ix); the classical passages for these spell-Runes are, Hm. 133 sqq., Sdm. 5 sqq., Skm. 29, 36, Eg. ch. 44, 61, 75, Yngl. S. ch. 7, Grett. ch. 85, N. G. L. iii. 286, 300, Vsp. 59; cp. also the phrase, rísta trénið, Grág., Fs. 56. The phrase in the old Danish Ballads, kaste runer, to throw Rúnes, i. e. chips (see hlaut, hlautviðr), may be compared to the Lat. sortes, Mommsen’s Hist, of Rome, vol. i. p. 187, foot-note (Engl. Ed.), or the Sibylline leaves in the Aeneid.
    2. Runes as writing;the word was first applied to the original Northern alphabet, which at an early time was derived from the common Phœnician, probably through Greek or Roman coins in the first centuries of our era. From these Runes were subsequently formed two alphabets, the old Scandinavian (whence again the Anglo-Saxon), as found on the Golden horn and the stone in Tune, and the later Scandinavian, in which the inscriptions in the greater number of the Swedish and Danish stone monuments are written, most being of the 10th (9th?) and following centuries.—A curious instance of the employment of Runes is their being written on a kefli (a round piece of wood) as messages (cp. the Gr. σκυτάλη), as is freq. recorded in the Sagas, e. g. Gísl. 45, 67, Fms. ix. 390, 490, Grett. 154 new Ed., Fb. i. 251 (of the deaf and dumb Oddny). It is doubtful whether poems were ever written in this way, for almost the only authority for such a statement is Eg. 605, where we read that the Sonatorrek was taken down on a Runic stick, the other instances being mostly from romances or fabulous Sagas, Grett. 144, Örvar Odds S.(fine). This writing on a kefli is mentioned in the Latin line, Barbara ‘fraxineis’ sculpatur runa ‘tabellis,’ Capella (5th century). In later times (from the 13th century) Runic writing was practised as a sort of curiosity; thus calendars used to be written on sticks, of which there is a specimen in the Bodl. Library in Oxford; they were also used for inscriptions on tombstones, spoons, chairs, and the like: there even exists in the Arna-Magn. Library a Runic MS. of an old Danish law, and there is a Runic letter in Sturl. (of the year 1241); Runes carved on an oar occur in Fs. 177: a hidden treasure in a chest is labelled with Runes, Fms. vi. 271, Sd. 146, cp. also the interesting record in Bs. i. 435 (sex manna bein vóru þar hjá honum ok vax ok rúnar þær er sögðu atburð lifláts þeirra).
    3. the word rún is also, though rarely, applied to the Latin alphabet; ef hann er á þingi þá skal hann rísta nafn hans ef hann kann rúnar, N. G. L. i. 171; or generally, ræki ek eigi hvárt þú rítr ø þitt eðr o,  eða a, ę eða e, y eða u, en ek svara svá, eigi er þat rúnanna kostr þó at þú lesir vel eða ráðir vel at líkindum, þar sem rúnar visa óskírt, heldr er þat þinn kostr, Thorodd 162; þessi er upphaf allra hátta svá sem málrúnar eru fyrir öðrum minum, Edda (Ht.) 121.
    III. in pr. names, Rún-ólfr: as the latter part in pr. names of women, Guð-rún, Sig-rún, Öl-rún, Landn., Nj., Bs., Sturl., Sæm.
    COMPDS: rúnakefli, rúnamál, Rúnameistari, rúnastafr.

    Íslensk-ensk orðabók > RÚN

  • 19 villa

    * * *
    I)
    f.
    1) error, falsehood;
    2) heresy;
    (-ta, -tr), v.
    1) to lead astray (nótt hefir mik villt); ok er svá villt fyrir mér, at, I am so bewildered that;
    2) to falsify, counterfeit (v. heimildir á. fé); villtar rúnar, dark, obscure runes; rísta (rúnar) villt, to mis-write, write wrong; v. leitina fyrir e-m, to confound the search, put one on a wrong scent;
    3) refl., villast, to go astray, lose one’s way (hafði hann villzt ok snúizt frá guði); with gen., nú villtust þeir vegar, now they lost the road; villtust hundarnir farsins, the hounds lost the track; þeim öllum villtist sýn, at engi þeira mátti finna hann, they were all so bewildered that none of them could find him.
    * * *
    t, to bewilder; ok er svá villt fyrir mér ( there is such bewilderment before me) at ek veit eigi frá mér, Háv. 56.
    2. to falsify, forge, counterfeit, as a law term; um fé þat er hann hafði markat, ok villt á heimildir, Lv. 48; hinn skal segja heimili sitt, en ef hann villir heimili sitt, N. G. L. i. 223; er þeim lítið fyrir at villa járnburð þenna, Ó. H. 140; sá maðr hefir viljat villa leitina fyrir oss (cp. Dan. ‘bringe en paa vildspor’), Fms. i. 72; hvárt sem þeir villa ( give a false account of) faðerni eðr móðerni eða bæði, Grág. i. 357; ef hann leynir fé eðr villir heimildir, gives a false title, Jb. 336; hvar þess er aðrir taka arf enn erfingi réttr fyrir því at kyn var villt, Grág. i. 191; villir hann vísdóm allan, to belie, Fms. vii. (in a verse); draumar villa oss, ef …, do our dreams belie us, if …, Gísl. (in a verse); villtar rúnir, falsified. Am. 9; rísta villt, to write falsely, mis-write, 12; allr lands-lýðr syrgði hann villtan, Hkr. i. 102 (Fms. x. 379).
    II. reflex. to go astray, miss the way; kenndi þá hvárr öðrum þat er þeir höfðu villzk, Bs. i. 288; hafði hann villzk ok snúisk frá guði, Fb. ii. 392; nú villask þeir þaðan á braut, Grág. ii. 312; þá er frá honum villtisk, 192: with gen., nú villtusk þeir vegar, lost the road, Fms. ii. 77; villisk er nú vegarins, Valla L. 217; villtusk hundarnir farsins, the hounds lost the track, Hom. 120.
    2. metaph., þat verðr mörgum manni, at um myrkvan staf villisk, Eg. (in a verse); ef þeim villask váttar, Grág. ii. 209; villtusk allir spådómar, Rb. 381; ok er svá villt fyrir mér ( I am so bewildered) at ek veit eigi frá mér, Háv. 56; þeim öllum villtisk sýn, at engi þeirra mátti finna hann, Fb. ii. 385; villtisk hann mér ok mátti ek eigi finna hann, Karl. 309; hón villtisk öll frá mér ( she forsook me quite) ok lagði hón íllt fyrir sik, Clem. 137.

    Íslensk-ensk orðabók > villa

  • 20 þursa-stafr

    m., see þurs,—the notion of the magical Rune is preserved in the phrase, rísta e-m þursa-staf, to libel a person in a coarse, brutal manner; það var mesta ofdirfð af ótilkjörnu flóni, | að rista þenna þursa staf Þorláks-syni Jóni, Grönd.

    Íslensk-ensk orðabók > þursa-stafr

См. также в других словарях:

  • Rista Vukanović — (1873 1918) was a Serbian Impressionist painter and husband of painter Beta Vukanović …   Wikipedia

  • þrīsta- — *þrīsta , *þrīstaz germ., Adjektiv: Verweis: s. *þreista s. þreista ; …   Germanisches Wörterbuch

  • rista — • darra, skaka, skälva • darra, skaka, skälva, huttra, rysa • klösa, riva, rispa, repa, rista …   Svensk synonymlexikon

  • rista — ri̇̀stas, ristà bdv. Ri̇̀stas bùvo jõ ži̇̀rgas …   Bendrinės lietuvių kalbos žodyno antraštynas

  • rista — I s ( n, ristor) repa, skåra II v (riste äv. ristade, rist äv. ristat, pres. rister) ila, skära, det rister i armen III v (riste äv. ristade, rist äv. ristat, pres. rister) skaka, rista på huvudet IV v ( de, t) skära, göra skåra i, hugga in, han… …   Clue 9 Svensk Ordbok

  • RISTA — reconnaissance, intelligence, surveillance, and target acquisition …   Military dictionary

  • RISTA — Reconnaissance, Intelligence, Surveillance, and Target Acquisition (Governmental » Military) …   Abbreviations dictionary

  • rista — attrista turista …   Dictionnaire des rimes

  • rištakas — ×rištãkas (l. rynsztok, rysztok, ryśtok < vok. Rinnstein) sm. (2), ryštãkas (2) 1. srovė, čiurkšlė: [V]anduo rištãkais teka Švnč. Tada ka[d] dav[ė] lietus – nuo kalno ryštãkais ejo Pv. Net rištakais prakaitas bėga Bd. 2. Lbv griovelis… …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • pririšti — prirìšti, prìriša, o (prìrišė) tr. 1. SD309, H, R, K, M pritvirtinti primazgant: Pri kits kito pririšti N. Vienas čiepas lankstos nepririštas prie baslio J. Prìrišė prie medžio pagalį – tas tiktai pokšt, pokšt LKT308(Šš). Buoželė buvo… …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • surišti — surìšti, sùriša, o (sùrišė) tr. 1. SD113, H, Q653, R, DŽ raiščiu sujungti, sutvirtinti, suveržti: Seniau du kuolu inkala, vyčia sùriša, kartis uždeda – ir tvora LKT223(Jon). Jo žalia tvora … su laibais karklais į kits kitą surišta buvo… …   Dictionary of the Lithuanian Language

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»