Перевод: с исландского на все языки

со всех языков на исландский

652

  • 1 algjörður

    [alg̊ʲörðʏr̬]
    a
    см. alger

    Íslensk-Russian dictionary > algjörður

  • 2 al-vara

    u, f. [appears neither in Engl. nor Germ.; Dan. alvor].
    1. seriousness, earnestness; Gunnarr segir sér þat alvöru, Nj. 49, þorst. Stang. 50; áhyggjusamliga ok með mikilli a., with much earnestness, Fms. i. 141; taka e-t fyrir a., to take it in earnest, x. 77; vissa ek eigi at þér var a. við at taka, that you were in earnest, Band. 3.
    2. affection = alúð (not used at present in that sense); hverigir lögðu fulla alvöru til annarra, Bs. i. 288; elskulig a. til e-s, hearty love, Fms. iii. 63; með alvöru ok blíðu, 144; er öll hans a. ( inclination) til Ólafs konungs, vi. 32.
    COMPDS: alvöruliga, alvöruligr, alvörusamligr.

    Íslensk-ensk orðabók > al-vara

  • 3 hjúfra

    гл. сл. - ō- жаловаться
    ср. г. hiufan, д-а. hēofan, д-в-н. hiuban, hiufan

    Old Norse-ensk orðabók > hjúfra

  • 4 dreyma

    v impers (-di, -t)
    snít, zdát se
    Mig dreymdi í nótt einhvern furðulegasta draum lífs míns. Mig dreymdi að allar tennurnar hrundu úr mér.

    Íslensk-tékknesk orðabók > dreyma

  • 5 HERÐA

    I)
    (-rða, -rðr), v.
    1) to make hard, temper (herða járn, sverð);
    2) to press, clench; herða hendr (knúa) at e-u, to clench with the hands (fists); fig., herða atgöngu, to make the attack harder;
    3) to make firm, exhort; herða huginn, herða sik, to take heart, exert oneself;
    4) absol. to follow closely, pursue vigorously (Birkibeinar herðu eptir þeim); herða áfram, to push on; herða at (e-m) to press hard (upon one);
    5) impers. to become hard; veðr (acc.) herði, it blew up a gale; herði seglit, the sail was strained hard (by the gale);
    6) refl. to take heart (bað konungr menn vel við herðast).
    f.
    1) tempering (of steel), steeling;
    2) hardness, severity.
    * * *
    ð, mod. herti, [harðr; Ulf. ga-hardjan; Engl. harden]:—to harden:
    1. of iron, to temper; h. járn, sverð, kníf, ljá …, Nj. 203; þegar járnsmiðr herðir stóra bolöxi eðr handöxi, og bregðr henni í kalt vatn, Od. ix. 392.
    2. phrases, herða knúa, hendr, at e-u, to clench the fist, Fms. vi. 106, Edda 28.
    3. to fasten, tie fast; þeir herða þá seglit með sterku bandi, Fas. iii. 652; herða á, to bind tighter, or metaph. to push on.
    II. metaph.,
    1. to exhort, cheer; hann talaði langt, ok herði alla í ákafa, and bade them be of good comfort, Sturl. iii. 33; herða hjörtu sín, to make one’s heart firm, Stj. 437; herði hann þá huginn, Eg. 407, Fb. ii. 322; h. sik, to take heart, Nj. 103: to work briskly, hertú þig þá, mannskræfan, segir Stórólfr, Fb. i. 523: to harden, in a bad sense, Stj. 639.
    2. absol. to follow closely, pursue vigorously; Birkibeinar sá þá, ok herðu eptir þeim, Fms. ix. 15; herðu þeir Kolbeins-menn á þá, Sturl. iii. 33; skulum vér víst herða áfram. push on, Fms. xi. 256; en er Ormr herti fast at, but as O. insisted, pressed hard, Fb. i. 523; herðu þeir þá biskupar báðir at Gizuri, Fms. x. 59; herðu bændr at konungi ok báðu hann blóta, Hkr. i. 144; Þorkell herðir nú á Guðríði, en hón kvaðsk göra mundu sem hann beiddi, Þorf. Karl. 378; tók þá sótt at herða at honum, Fms. x. 73.
    III. impers. to become hard; veðr (acc.) herti, it blew up a gale; herti seglit (acc.), the sail was strained hard by the gale, Fas. iii. 652; svörð tekr heldr at herða, Fs. (in a verse).
    IV. reflex. to take heart; bað konungr menn vel við herðask, Fms. viii. 34; er þó einsætt at menn herðisk við sem bezt, xi. 137.

    Íslensk-ensk orðabók > HERÐA

  • 6 BRUGGA

    * * *
    (að), v.
    2) to concoct, scheme; brugga or brugga saman svik, to concoct a fraud; brugga em bana, to scheme his death;
    3) to break (brugga sáttmáli við en).
    * * *
    að. [Germ. brauen; A. S. brewan; Engl. brew; Dan. brygge; Swed. brygga]:—to brew, but rare in this sense, the current word being heita or göra öl, to heat or make ale; cp. öl-hita, öl-görð, cooking, making ale.
    2. metaph. with dat. to trouble, confound; b. sáttmáli, Stj. 652: more often with acc., 610: to concoct, scheme (in a bad sense, freq.)

    Íslensk-ensk orðabók > BRUGGA

  • 7 fátækis-fólk

    n. poor folk, Stj. 652, Fms. v. 95.

    Íslensk-ensk orðabók > fátækis-fólk

  • 8 feng-samr

    adj. making large provision, Nj. 18, Bs. i. 652.

    Íslensk-ensk orðabók > feng-samr

  • 9 heima-prestr

    m. a resident priest, the parson, Fms. iv. 265, Bs. i. 652, Jm. 24.

    Íslensk-ensk orðabók > heima-prestr

  • 10 iðna

    (að), v.
    1) to do, perform, = iðja;
    2) to work at (a thing).
    * * *
    að, = iðja, to work, Grág. i. 147–150, Str. 2; íllt iðnandi, Stj. 652; ekki munu vér hér iðna at sinni, Eg. 351.

    Íslensk-ensk orðabók > iðna

  • 11 KLÝPA

    (-ta, -tr), v. to pinch, nip.
    * * *
    klýpði, later klýpti, but pres. klýpr, mod. klýpir; in mod. usage this word has (except in pres.) been turned into a strong verb, klípa, kleip, klipu, klipinn; [Engl. to clip = to clasp]:—to clip, pinch; þá tók Laurentius í síðu Stephani ok klýpti fast, Sks. 652; ef maðr bítr mann eða hrífr eða klýpr, Grág. ii. 133; síðan klýpðo þeir tungu-stúfinn með töng, Ó. H. 250: to squeeze in, klýptir ok klembraðir, Stj. 285; hefir eyðimörkin svá klypt þá, id.

    Íslensk-ensk orðabók > KLÝPA

  • 12 klýping

    f. pinching, nipping.
    * * *
    f. a clipping, pinching, Grág. ii. 133, Sks. 652.

    Íslensk-ensk orðabók > klýping

  • 13 lítil-magni

    a, m. a poor weak person, opp. to one strong and mighty, Stj. 652, Fms. ii. 182, Thom., Barl. 55.

    Íslensk-ensk orðabók > lítil-magni

  • 14 mis-kunna

    mod. mis-kuna, að, to shew mercy, pardon, with dat.; m. máli e-s, to pardon, deal mercifully with one, Sks. 652, Fms. ii. 119, viii. 24, Greg. 24; miskunnaðu mér Guð = miserere mei Dens, Fms. viii. 239: passim in eccl. usage, Guð miskuni nú öllum oss, a hymn.
    II. with acc., miskunna e-n, O. H. L. 40, Str. 74, Sks. 255, (rare.)

    Íslensk-ensk orðabók > mis-kunna

  • 15 orð-lag

    n. a way of speaking, language, Sks. 454, Bs. i. 766, Fms. x. 404: talk, language, görðisk brátt mikit o. ok stórar frásagnir, vii. 293, Bs. i. 652, 665: frægðar ok góðs orðlags, good report, Fms. x. 392.

    Íslensk-ensk orðabók > orð-lag

  • 16 RIF

    * * *
    I)
    (gen. pl. rifja), n.
    1) rib (hljóp þá sverðið á síðuna ok í milli rifjanna);
    2) fig. cause, reason (þá skildi hann af hverjum rifjum vera myndi).
    n. reef in the sea (út í hólmann lá eitt rif mjótt ok langt).
    n. reef in a sail (sigla við eitt r.).
    n.
    2) plundering (með ráni ok rifi).
    * * *
    n., gen. pl. rifja, dat. rifjum, [Engl. rib, reef; Germ. rippe]:— a rib, Lat. costa; á síðuna millum rifjanna, Nj. 262, Gullþ. 26; rifin öll, Orkn. 18, Fb. i. 531, Skíða R. 176; þá tók Guð brott eitt hans rif, Stj. 33, Eluc. 24, Ver. 3; at hann fyndi þat at mér býr fleira innan rifja en kál eitt, þvíat héðan skolu honum koma köld ráð undan hverju rifi, Ó. H. 132; cp. the allit. phrase, hafa ráð undir hverju rifi, to have ‘rede’ under every rib, i. e. to have all one’s wits about one:—metaph. cause, reason, við þat vaknar Geirmundr, … ok þykkisk vita af hverjum rifjum vera mun, Ld. 118; þá skildi hann af hverjum rifjum vera myndi, Ó. H. 67; konur þær er óarfgengjar vóru af þeim rifjum at þær höfðu leynt barngetnaði sínum, eða …, Grág. i. 228; ok skal á kveða af hverjum rifjum hann færir, 245:—of a whale’s ribs used as rollers for launching ships, Háv. 48 (hval-rif):—rifja rétti, Hkv. Hjörv., see réttr.
    II. a reef in the sea; út í hólmann lá eitt rif mjótt ok langt, Bárð. 180; rif nokkut gékk milli lands ok eyjar, Fms. viii. 306, ix. 503: freq. in mod. usage of reefs connecting two islands, but flooded over at high water, whence the local name Rif-gerðingar in western Icel.
    III. naut. a reef in a sail; þá var andviðri, svá at byrðingar sigldu á mót þeim við tvau rif, Fms. ix. 20; hvessti veðrit, ok sviptu þá til eins rifs, 21; herti seglit, svá hélt við rif, Fas. iii. 652; sigldu þá við eitt rif, 118, Bær. 5; var veðrit svá hart, at þeir sigldu með eitt rif í miðju tré, Bs. ii. 50: rif-hind = a ‘reef-hind,’ i. e. a ship, Lex. Poët.

    Íslensk-ensk orðabók > RIF

  • 17 SÁRR

    a.
    1) wounded (lítt sárr, mjök sárr, sárr til úlífis);
    2) sore, painful (sárar píslir); sárt, as adv. sorely, painfully (sárt bítr soltin lús); sárt ertu leikinn, thou hast been sorely treated; menn höfðu sárt (= illa) haldit frændum sínum, they had sore losses among their kinsmen; honum er s. matr, it pains him to part with the meat.
    * * *
    adj. [A. S. sâr; Scot. sair; Engl. sore; Dan. saare]:
    I. sore, aching; the phrase, eiga um sárt at binda, to have sores to bind up, to smart sorely, of a loss, Nj. 54; hann þrýsti knénu ok því er sárast var, Fms. v. 224; sár skeina, Stj. 187; önd hennar varð sárari við dauða sonar síns, Mar.; með sáru hjarta, 623. 58; með sárum huga, sárr grátr, Fb. ii. 392; sáran sjúknað, Fms. iii. 172; sárar píslir, i. 189; sár kvöl, Sks. 652, hörund-sárr, hár-sárr, touchy, sensitive: neut. sárt, painful; opt verðr sárin sárt at lækna, Al. 99; bítr þat sárara, Sks. 804; en menn höfðu þó sárt haldit frændum sínum, i.e, had sore losses among their kinsmen, Ísl. ii. 384; cp. hafa ílla haldit; vera sárt leikinn, to be sorely handled, Nj. 27, 114; hverjum er lífit sárast at láta, Þiðr. 119: sáran, as adverb, gráta sáran, to ‘greet sair,’ Fas. ii. 236: the phrase, sitja aldri á sárs-höfði, to be always quarrelling:—nú. þótt Þorkatli væri matrinn sárr, þá þorði hann þó eigi at synja þeim gistingar, though it pained him to part with the meat, yet …, Fbr. 36.; skaða-sárr.
    II. wounded, Ísl. ii. 258; mjök sárr, Eg. 33; sárr til úlífis, 190; lítt sárr, Ld. 222; ekki sárr, passim; ú-sárr, not wounded, and so passim.

    Íslensk-ensk orðabók > SÁRR

  • 18 skyn-semd

    f. reason; með lítilli s., Barl. 21; með engarri skynsemd, Gþl. 276; virða e-t með skynsemd, reasonably, K. Á. 174; þá er vér erum údruknir ok með fullri s., Fms. ii. 262; svara s., fyrir sik, Sks. 788 B; fulla s. eða vissu, Fms. i. 138; kunna litla s. til e-s, ix. 331; upp á s. mína. upon my reason, upon my word, i. 102; skilrekki ok s., Stj. 150; þá muntú synja þess með s., deny it, giving reasons for it, Nj. 80; sakir þriggja skynsemda, for three reasons, Stj. 49: hver s. er til þess? Sks. 305; krefla e-n skynsemdar, to ask for reasons, 652; flytja þitt fals fram með nokkurum skynsemdum, Barl. 6; gjalda skynsemd e-s, to give reasons for, 687; gjalda Guði s. af öllum sinum verkum, MS. 671. 5.
    2. with gen. prefixed; skynsemdar-atferð, a rational proceeding. Mar.; skynsemdar atkvæði, Anecd. 80; skynsemdar álit, regard to reason, Sks. 668; skynsemdar geymsla, Fms. ii. 33; skynsemdar gjald, a giving reasons, Stj. 151: skynsemdar grein. discernment, Fms. i. 97; skynsemdar leitan. a seeking for reasons. Mar.; skynsemdar mál, arguments, Sks. 798; skynsemdar rödd, the voice of reason, Mar.; skynsemdar skilning, rational insight, 19; reason, meaning, 148; skynsemdar skipan, rational order, Anecd. 68; skynsemdar svar, a rational ansiver, Sks. 674. 740.

    Íslensk-ensk orðabók > skyn-semd

  • 19 STRÚTR

    * * *
    m. [Engl. strut], a sort of hood jutting out like a horn, Fms. xi. 77 (whence the name Strút-Haraldr), D. N. ii. 380, Mag. 63; hettu-strútr, a ‘strutting’ hood, H. E. ii. 652; hafa strút á höfðinu, to wear a handkerchief wound round the head, as old women do in Icel.
    2. the name of a dog with a white neck or head, Fs. (in a verse), and in mod. usage; cp. strýta.
    3. as a local name, of a ‘strut’-formed fell in Icel., see map of Icel.

    Íslensk-ensk orðabók > STRÚTR

  • 20 tíð-leikr

    m. popularity; fá tiðleik ok metnuð, Ver. 26; vera í tíðleikum við konu, to go a courting, Bs. i. 652.

    Íslensk-ensk orðabók > tíð-leikr

См. также в других словарях:

  • 652 — Années : 649 650 651  652  653 654 655 Décennies : 620 630 640  650  660 670 680 Siècles : VIe siècle  VIIe siècle …   Wikipédia en Français

  • 652 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 6. Jahrhundert | 7. Jahrhundert | 8. Jahrhundert | ► ◄ | 620er | 630er | 640er | 650er | 660er | 670er | 680er | ► ◄◄ | ◄ | 648 | 649 | 650 | …   Deutsch Wikipedia

  • -652 — Années : 655 654 653   652  651 650 649 Décennies : 680 670 660   650  640 630 620 Siècles : VIIIe siècle av. J.‑C. & …   Wikipédia en Français

  • 652 — ГОСТ Р ИСО 652{ 94} Термометры с вложенной шкалой калориметрические. ОКС: 17.200.20 КГС: П21 Термометры стеклянные ртутные медицинские и метеорологические Действие: С 01.01.95 Примечание: соответствует ИСО 652 75 Текст документа: ГОСТ Р ИСО 652… …   Справочник ГОСТов

  • 652 — yearbox in?= cp=6th century c=7th century cf=8th century yp1=649 yp2=650 yp3=651 year=652 ya1=653 ya2=654 ya3=655 dp3=620s dp2=630s dp1=640s d=650s dn1=660s dn2=670s dn3=680s NOTOC EventsBy PlaceEurope* Rodoald succeeds his father Rothari as king …   Wikipedia

  • 652 — Años: 649 650 651 – 652 – 653 654 655 Décadas: Años 620 Años 630 Años 640 – Años 650 – Años 660 Años 670 Años 680 Siglos: Siglo VI – …   Wikipedia Español

  • 652 Jubilatrix — is a minor planet orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] …   Wikipedia

  • (652) Jubilatrix — Descubrimiento Descubridor Johann Palisa Fecha 4 de noviembre de 1907 Nombre Provisional 1907 AU …   Wikipedia Español

  • 652 год — Годы 648 · 649 · 650 · 651 652 653 · 654 · 655 · 656 Десятилетия 630 е · 640 е 650 е 660 е · …   Википедия

  • 652 год до н. э. — Годы 656 до н. э. · 655 до н. э. · 654 до н. э. · 653 до н. э. 652 до н. э. 651 до н. э. · 650 до н. э. · 649 до н. э. · 648 до н. э. Десятилетия 670 е… …   Википедия

  • 652 v. Chr. — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 8. Jahrhundert v. Chr. | 7. Jahrhundert v. Chr. | 6. Jahrhundert v. Chr. | ► ◄ | 670er v. Chr. | 660er v. Chr. | 650er v. Chr. | 640er v. Chr. |… …   Deutsch Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»