-
21 coloratus
colōrātus, a, um, PAdi. m. Compar. (v. coloro), farbig, gefärbt, I) im allg.: A) eig.: nubes c., Cic. de nat. deor. 3, 51: uvae c., Col. 11, 2, 67. – B) übtr., geschminkt = bloß auf den Schein berechnet, declamatio, Ps. Quint. decl. 307: quae scribis, unde veniant, scio: non sunt ficta nec colorata, Sen. ep. 16, 2. – II) insbes. v. der Hautfarbe, rötlich gefärbt, rot, gebräunt, Silurum vultus, Tac.: corpora, gesunde (frische) Farbe habend, Quint.: valentes, Sen.: Seres, Ov.: si plenior aliquis et speciosior et coloratior factus est, Cels. 2, 2 in.
-
22 congelo
con-gelo, āvī, ātum, āre, I) tr. etwas völlig gefrieren machen, A) eig.: cadentes pruinas, Plin. 18, 277. – im Passiv = völlig gefrieren, congelatur oleum, Col.: mare congelatum, das Eismeer, Varr.: congelati gutta nasi, Mart. – B) übtr., verdichten, verhärten, lac, stehen-, gerinnen machen, Col.: rictus in lapidem, Ov.: sal congelatus, Vitr.: u. refl., ubi se congelaverit adeps, sich verdickt hat, geronnen ist, Scrib. 271. – II) intr. völlig gefrieren, Ister congelat, Ov. trist. 3, 10, 30. – übtr., sich verdichten, sich verhärten, Ov. met. 6, 307; 15, 415. – im Bilde, congelasse nostrum amicum laetabar otio, eingefroren, d.i. untätig geworden, Cic. ep. 2, 13, 3.
-
23 conglomero
con-glomero, āvī, ātum, āre, I) zusammenrollen, -winden, -wickeln, coma conglomerata, Pacuv. tr. 20a R.2: venae intortae conglomerataeque a superiore parte, geschlängelt u. nach oben zu angehäuft, Cels. 7, 18. p. 297, 11 D.: si possit (animi natura) conglomerari, Lucr. 3, 210. – II) übtr., zusammenhäufen, -drängen, omnia in alqm mala, Enn. tr. 408 (307).
-
24 copis [2]
2. cōpis (cōps), pis, Akk. Plur. pidas, Adi. (zsgz. aus coops), vorklass. für das klass. copiosus, mit etw. reichlich versehen, an et w. Fülle habend, reich, einer Sache mächtig, copi pectore, Plaut. Pseud. 674: ut amantem erilem copem facerem filium, Plaut. Bacch. 351: m. Genet., o prosperûm copem diem! Pacuv. tr. 307: te quidem omnium pater iam copem causarum facit, Titin. com. 61. – / Nom. copis b. Varro LL. 5, 92: Nom. cops b. Prisc. 7, 41.
-
25 culcita
culcita, ae, f. (altind. kurcá-ḥ), (in Hdschrn. auch culcitra geschr., s. Orelli Cic. Tusc. 3, 46. Oudend. Suet. Tib. 54. – nach Varro LL. 5, 167 u. Paul. ex Fest. 50, 8 von calco = inculco), der mit Federn, Wolle, Haaren usw. fest ausgestopfte Sack als Lager, das Kissen, die Matratze, das Polster, cubicularis, Macr.: plumea, Varro fr. u. Cic.: modica, Suet.: culcita, quae resistit corpori, Sen.: institae (Gurte), quibus sponda (Bettstelle) culcitam ferebat, Petron: alqm collocare in culcita plumea, Cic.: culcita in terra iacet, ego in culcita, Sen.: vom Lager in Vogelbehältern, Varro. – scherzh., gladium faciam culcitam eumque incumbam, werde das Schwert zum Kopfkissen nehmen, d.h. mich entleiben, Plaut. Cas. 307.
-
26 Cutiliae
Cutiliae (Cotiliae), ārum, f., alte Stadt im Sabinerlande, Liv. 26, 11, 10. Suet. Vesp. 24. Sen. nat. qu. 3, 25, 6. Itin. Anton. 307. 1. – bes. bekannt durch einen danebenliegenden See, Cutiliae lacus, j. Lago di Contigliano, Varro b. Plin. 3, 109. Paul. ex Fest. 51, 8. – Dav.: a) Cutiliēnsis, e, kutiliensisch, lacus (s. vorh.), Varro LL. 5, 71. Macr. sat. 1, 7, 28 sq. – b) Cutilius, a, um, kutilisch, aquae, heilkräftige Quellen bei Kutiliä, Plin. 2, 209. Cael. Aur. chron. 3, 2, 45 u. 5, 2, 40 (wo Cotiliae): dies. subst. bl. Cutiliae, ārum, f., Cels. 4, 5 (12). p. 137, 7 D.
-
27 decolo
dē-cōlo, āvi, āre (de u. colum), durchsickern, dah. übtr., gleichsam durchfallen, ausfallen = zu Wasser werden, fehlschlagen, fehlen, si ea (spes) decolabit, Plaut. capt. 497: si sors decolassit (archaist. = decolaverit), Plaut. Cas. 307: si alterutrum decolat, Varro r. r. 1, 2, 8.
-
28 despica
-
29 dibrachys
-
30 Dryas [4]
4. Dryās, antis, Akk. anta, Vok. a, m., Sohn des Mars u. Bruder des Thraziers Tereus, nahm an der kalydonischen Jagd teil, sowie am Kampfe der Lapithen gegen die Zentauren, Ov. met. 8, 307; 12, 311.
-
31 epidecticalis
epidēcticālis, e (v. επιδεικτικός), aufzeigend, terminus, der Haupt-, Ort- od. Eckstein, Gromat. vet. 352, 17. – ders. gew. subst., epidēcticālis, is, m., Gromat. vet. 307, 13 u. 341, 14.
-
32 falx
falx, falcis, Genet. Plur. falcium, f., jedes sichelförmige Werkzeug, I) im Landbau: a) die Sichel, Sense, fenaria, Cato u.a.: messoria, Pallad. u. ICt.: immissi cum falcibus multi purgarunt et aperuerunt locum, Cic. – b) die Hippe, das Winzermesser, Gartenmesser, arborea, Varro: vineatica, Cato: vinitoria, Col.: putatoria, Pallad. u. ICt.: dentata, Col.: lunata, Pallad.: absol., premere vitem falce, Hor. – II) im Kriegswesen, a) die Sichel am Streitwagen, currus cum falcibus, Sichelwagen, Gell. 5, 3, 3: rotae falcesque rapaces, Lucr. 3, 648. – b) ein unserm Feuerhaken ähnlicher Brechhaken, Reißhaken, als Mauerbrecher, Cic. u.a.: falces murales, Caes. Vgl. Garatoni Cic. Mil. 33, 91. p. 307 ed. Orell. Schneider Caes. b. G. 3, 14, 5. p. 256 sq.
-
33 feralis [2]
2. ferālis, e (ferus), wild, bösartig, dolor, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 2, 27: crudelitas, Augustin. serm. 307, 1.
-
34 flammeolus
flammeolus, a, um (Demin. v. flammeus), feuerrot, Col. poët. 10, 307.
-
35 flatilis
flātilis, e (flo), I) durch Blasen erzeugt, -erregt, a) übh.: sonitus, Amm. 30, 1, 2: aura, Ven. Fort. vit. S. Mart. 4, 201: sinistra (pars) contrariae aspirationis, quam Grillius flatilem vocat, Prisc. 1, 47. – b) durch Blasen-, Gießen gebildet, gegossen, labor (coronae), Varro sat. Men. 307: lamminae, Arnob. 6, 16. – II) blasbar, virus, Prud. ham. 530.
-
36 futtilis
fūttilis (fūtilis), e (futum = fusum, Supin. v. 2. fundo), I) leicht ausgießbar, subst., fūttile, is, n. (sc. vas), ein bei den Opfern der Vesta u. Ceres gebräuchliches Gefäß, mit weiter Mündung u. engem, spitzem Boden, so daß es nicht stehen konnte, weil das zu diesen Opfern bestimmte Wasser nicht auf die Erde gesetzt werden durfte, Donat. Ter. Andr. 3, 5, 3 u. Phorm. 5, 1, 19. Schol. Hor. de art. poët. 231. Lact. Plac. Stat. Theb. 8, 297; vgl. Paul. ex Fest. 89, 4. – II) leicht von sich gebend, nichts bei sich behaltend, A) eig.: canes, die den Kot leicht fallen lassen, Phaedr. 4, 18 (19), 33. – poet., glacies, das leicht durchbricht, zerbrechlich, Verg. Aen. 12, 740. – B) übtr., unzuverlässig, zerfahren, eitel, nichtig, unnütz, vergeblich (vgl. Gloss. ›futilis, ἀχρήσιμος, εἰκαιος)‹ a) v. Lebl.: opes, Sall. fr.: causa, Plin.: alacritas, laetitia, sententia, Cic.: sensus, nichtssagende, inhaltleere Begriffe, Gell.: tempus f. et caducum, eitel, vergänglich, Plin. ep.: f. ictus, votum, Sil. – b) v. Pers.: servus, Ter.: haruspex, Cic.: competitores, Gell. – Plur. subst., quis non odit vanos, leves, futtiles, Cic.: futtilum (= futtilium) est m. folg. Infin., Enn. fr. scen. 307. – Adv. fūttile, eitel, unnütz, Plaut. Stich. 398. Enn. fr. scen. 309.
-
37 gallinarius
gallīnārius, a, um (gallina), zu den Hühnern gehörig, Hühner-, I) adi.: vasa, Col. 8, 8, 5 u. 8, 10, 6: scalae gallinariae (Hühnersteige) gradus, Cels. 8, 15. p. 356, 15 D. – insula Gallinaria, eine Insel im etrurischen Meere, den ligustischen Bergen gegenüber, die Hühnerinsel, j. Isola d'Albengo, Varro r. r. 3, 9, 17: silva Gallinaria, ein Fichtenwald in Kampanien, bei Linternum, Cic. ep. 9, 23; dass. poet. Gallinaria pinus, Iuven. 3, 307. – II) subst.: a) gallīnārius, iī, m., der Hühnerwärter, Varro r. r. 3, 9, 7. Cic. de div. 2, 86 (viell. auch Corp. inscr. Lat. 3, 373). – b) gallīnārium, iī, n., der Hühnerstall, Col. 8, 3, 1. Plin. 17, 51.
-
38 hirundo
hirundo, dinis, f., I) die Schwalbe, Plin. 10, 72 u. 10, 92 sqq. Plaut. rud. 604. Verg. georg. 1, 377: hirundinum nidi, Plin. 7, 194 (vgl. Verg. georg. 4, 307. Sen. ep. 122, 12): pullus hirundinis, Cels. 4, 7 (4, 4, 1). p. 130, 19 D. Iuven. 10, 231: hirundinum pulli, Plin. 29, 128: sanguis hirundinis, Cels. 5, 5: stercus hirundinis, Cels. 5, 8. – als Frühlingsbote (vgl. Cornif. rhet. 4, 61. Col. 11, 2, 21), h. prima. Hor. ep. 1, 7, 13: veris praenuntia h., Ov. fast. 2, 853. – als Liebkosungswort, Plaut. asin. 694. – II) die Meerschwalbe, der fliegende Seehahn (Exocoetus volitans od. evolans, L.), Plin. 9, 81 u. 32, 149.
-
39 inacesco
in-acēsco (inacīsco), acuī, ere, einsauern = durchaus sauer werden, v. der Milch, Plin. 28, 135: v. Speisen, Scrib. Larg. 104: v. Früchten, Gargil. Mart. de pom. 14 (wo inaciscunt). – übtr., haec tibi per totos inacescant omnia sensus, verdrieße dich, Ov. rem. am. 307: si tibi inacuit nostra contumelia, Apul. met. 5, 10.
-
40 intestinarius
intestīnārius, iī, m. (intestinus), einer, der eingelegte Arbeiten verfertigt, ein Kunsttischler, Cod. Theod. 13, 4, 2. Vgl. Gloss. III, 307, 49 (intestinarius, τορνευτής, εντορνευτής).
См. также в других словарях:
307 av. J.-C. — 307 Années : 310 309 308 307 306 305 304 Décennies : 330 320 310 300 290 280 270 Siècles : Ve siècle … Wikipédia en Français
307 — Cette page concerne l année 307 du calendrier julien. Pour l année 307, voir 307. Pour le nombre 307, voir 307 (nombre). Pour la voiture, voir Peugeot 307 Années : 304 305 306 307 308 309 310 … Wikipédia en Français
307 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 3. Jahrhundert | 4. Jahrhundert | 5. Jahrhundert | ► ◄ | 270er | 280er | 290er | 300er | 310er | 320er | 330er | ► ◄◄ | ◄ | 303 | 304 | 305 | 306 | … Deutsch Wikipedia
-307 — Années : 310 309 308 307 306 305 304 Décennies : 330 320 310 300 290 280 270 Siècles : Ve siècle av. J.‑C. … Wikipédia en Français
307.1 — ГОСТ 307.1{ 95} Электроутюги бытовые. Технические условия. ОКС: 97.060 КГС: Е75 Электрические печи, электронагревательные и другие бытовые приборы Взамен: ГОСТ 307 81 в части технических требований и методов испытаний Действие: C 01.01.98 Изменен … Справочник ГОСТов
307.2 — ГОСТ 307.2{ 95} Электроутюги бытового и аналогичного назначения. Методы измерения рабочих характеристик. ОКС: 97.060 КГС: Е75 Электрические печи, электронагревательные и другие бытовые приборы Взамен: ГОСТ 307 81 в части методов измерений рабочих … Справочник ГОСТов
307 — РСТ РСФСР 307{ 88} Бытовое обслуживание населения. Диапозитивы и стереодиапозитивы цветные и черно белые. Общие технические условия. ОКС: 37.060 КГС: У95 Кинофильмы, микрофильмы и диапозитивы Взамен: РСТ РСФСР 307 79 Действие: С 01.04.89 Текст… … Справочник ГОСТов
307 a. C. — Años: 310 a. C. 309 a. C. 308 a. C. – 307 a. C. – 306 a. C. 305 a. C. 304 a. C. Décadas: Años 330 a. C. Años 320 a. C. Años 310 a. C. – Años 300 a. C. – Años 290 a. C. Años 280 a. C. Años 270 a. C. Siglos … Wikipedia Español
307 — yearbox in?= cp=3rd century c=4th century cf=5th century yp1=304 yp2=305 yp3=306 year=307 ya1=308 ya2=309 ya3=310 dp3=270s dp2=280s dp1=290s d=300s dn1=310s dn2=320s dn3=330s NOTOC EventsRoman Empire* March 31 After divorcing his wife Minervina,… … Wikipedia
307 — Años: 304 305 306 – 307 – 308 309 310 Décadas: Años 270 Años 280 Años 290 – Años 300 – Años 310 Años 320 Años 330 Siglos: Siglo III – … Wikipedia Español
307 (число) — 307 триста семь 304 · 305 · 306 · 307 · 308 · 309 · 310 Факторизация: простое Римская запись: CCCVII Двоичное: Восьмеричное: Шестнадцатеричное … Википедия