-
1 amasio
amāsio, ōnis m. Ap = amasius -
2 Res tua agitur
см. тж. Res nostra agitur, см. тж. Res vestra agiturРечь идет о тебе, дело касается тебя, твое дело.Гораций, "Послания", I, 18, 84:Nám tua rés agitúr, pariés cum próximus árdetТвой в опасности дом, стена коль горит у соседа.(Перевод Н. Гинцбурга)Обыватель веками воспитывался в правилах: это дело не наше. Моя хата с краю. Знай сверчок свой шесток. Подрастающему гражданину надо неустанно повторять: Res tua dgitur. О тебе идет дело. Твое дело. (В. Дорошевич, "Русское слово", VI.)Латинско-русский словарь крылатых слов и выражений > Res tua agitur
-
3 allectorius
allectōrius, a, um (allicio), anziehend, catapotia, Plin. Val. 4, 29.
-
4 biforis
biforis, e qui a deux ouvertures. - bifores valvae, Ov. M. 2, 4: portes à deux battants. - narium biforis via, Apul.: le double conduit des narines. - biforis tumultus, Stat.: les accents bruyants de la flûte à deux trous.* * *biforis, e qui a deux ouvertures. - bifores valvae, Ov. M. 2, 4: portes à deux battants. - narium biforis via, Apul.: le double conduit des narines. - biforis tumultus, Stat.: les accents bruyants de la flûte à deux trous.* * *Biforis, et hoc bifore, pe. corr. Qu'on ouvre à deux huis, ca et là.\Biforis cantus. Virgil. Chant de fleute à deux trous. -
5 chomophilus
-a/um adj Achomophile, remblai (qui aime les chomophiluss) -
6 allus
-
7 delenimentum
ласкательство, наговоры (1. 4 D. 5, 2); также delinimentum.Латинско-русский словарь к источникам римского права > delenimentum
-
8 cōpō
cōpō ōnis, m [CAP-], a petty tradesman, huckster, innkeeper: ad cauponem devertere: Perfidus, H.: copo de viā Latinā.* * *shopkeeper, salesman, huckster; innkeeper, keeper of a tavern -
9 iuge
perpetual, continuous. -
10 Agelastus
Ăgĕlastus, i, m., = agelastos (not laughing), a surname of M. Crassus, grandfather of the triumvir of the same name, Plin. 7, 19, 18, § 79; cf. Lucil. ap. Cic. Fin. 5, 30, 92, and Tusc. 3, 15, 31. -
11 postea
(наречие)после того, потом -
12 incola
, ae m, fжитель, жительница -
13 Buthraupis eximia chloronota
ENG blue-rumped mountain-tanagerAnimal Names Latin to English > Buthraupis eximia chloronota
-
14 Roma
Rōma, ae, f. (etrusk. Ursprunges), Rom, die Hauptstadt von Latium in Italien, dann des ganzen Römischen Reiches, im Jahre 753 (od. 754) v. Chr. am linken Tiberufer gegründet, Varro r. r. 3, 1, 2. Cic. de rep. 2, 18: als Göttin in einem besonderen Tempel verehrt, Liv. 43, 6, 5. Tac. ann. 4, 37. Corp. inscr. Lat. 3, 1422; 5, 18 u.a. – / archaist. Genet. Romai, Corp. inscr. Lat. 1, 54; 1441, 12. – Dav.: A) Rōmānus, a, um, 1) zu Rom gehörig, in-, aus Rom, römisch, civis Romanus, Romana, Cic.: mulieres, Gell.: homo, ein Römer (im Ggstz. zu den Griechen), Cic.: vir, Sen.: populus, Cic.: gens, Augustin.: urbs, Rom, Liv.: Iuno, die von den Römern auf römische Art verehrte, Cic.: ludi, die ältesten Spiele Roms (auch ludi magni u. maximi gen.), Cic. u.a.: bellum, Liv.: mores, Sen.: studia, Sen.: scriptor historiae Romanae, Hieron.: Romano more, auf römische Art, auf gut römisch = aufrichtig, ohne Umschweife, gerade heraus, loqui, commendare, Cic.: u. so Romanā simplicitate loqui, Mart.: minime arte Romanā, Liv.: minime Romani ingenii homo, Liv. (s. M. Müller Liv. 1, 53, 4): Romanum est (es ist Römerart) m. folg. Infin., et facere et pati fortia Romanum est, Liv. 2, 12, 10. – subst., a) Rōmānus, ī, m., α) im Sing. teils kollektiv = die Römer, wie Liv. 2, 27, 1; 8, 3, 1; teils prägn., der Römer = der röm. Feldherr, wie Liv. 21, 59, 5 (s. dazu Fabri mehr Beisp. für beide Fälle): u. so Romanus sedendo vincit, v. O. Fabius Maximus, Varro r. r. 1, 2, 2. – β) im Plur., Romani, die Römer, Cic. u.a. – b) Rōmāna, ae, f., eine Römerin, Liv. 1, 26, 4: Lucretia, vetus Romana, Augustin. de civ. dei 1, 19, 1: Plur., Vell. 2, 75, 3. – c) Rōmāna, ōrum, n., α) das Römische = das römische Gebiet, Danubius Sarmatica ac Romana disterminet, Sen. nat. qu. prol. § 8. – β) das Römische = römische Geschichte, Romana cognoscere, Sen. ad Marc. 1, 3. – 2) im weiteren Sinne = lateinisch, lingua, Ov., Vell., Plin. ep. u.a.: verba, sermo, litterae, auctores, Quint.: oratio plane Romana, non civitate donata, Quint.: non minima pars Romani stili (v. Asinius Pollio), Vall. Max.; vgl. Herbst Quint. 10, 1, 85 u. bes. Krebs-Schmalz Antib.7 unter Romanus. – Adv. Rōmānē, römisch, auf gut römisch (Romano more, s. vorher), Gell. 13, 21, 2. – B) Rōmānēnsis, s. unter Romaniensis. – C) Rōmānia, ae, f., das römische Weltreich, Possid. vit. Augustin. 30. Ps. Augustin. app. epist. 4. Oros. 3, 20, 11 u. 7, 43, 5. Ven. Fort. carm. 6, 4, 7. – D) Rōmānicus, a, um, römisch, in Rom gemacht, aratra, iuga, Cato r. r. 135, 2. – E) Rōmānulus, a, um (Demin. v. Romanus), römisch, porta, ein Tor in Rom unterhalb der westlichen Spitze des palatinischen Hügels, Varro LL. 5, 164. Vgl. Jordan Topographie Roms 1, 1. S. 176. – F) Rōmāniēnsis, e, rö misch, Cato r. r. 162 in. Corp. inscr. Lat. 5, 3416 u. 14, 2213: andere Form Rōmānēnsis, Varro LL. 8, 33. Paul. ex Fest. 61, 1. Corp. inscr. Lat. 11, 3936 u. 12, 1920. – G) Rōmilius, a, um, romilisch, tribus, Varro LL. u. Cic. – H) Rōmānitās, ātis, f., die römische Art, das Römertum, Tert. de pall. 4 in.
-
15 Roma
Rōma, ae, f. (etrusk. Ursprunges), Rom, die Hauptstadt von Latium in Italien, dann des ganzen Römischen Reiches, im Jahre 753 (od. 754) v. Chr. am linken Tiberufer gegründet, Varro r. r. 3, 1, 2. Cic. de rep. 2, 18: als Göttin in einem besonderen Tempel verehrt, Liv. 43, 6, 5. Tac. ann. 4, 37. Corp. inscr. Lat. 3, 1422; 5, 18 u.a. – ⇒ archaist. Genet. Romai, Corp. inscr. Lat. 1, 54; 1441, 12. – Dav.: A) Rōmānus, a, um, 1) zu Rom gehörig, in-, aus Rom, römisch, civis Romanus, Romana, Cic.: mulieres, Gell.: homo, ein Römer (im Ggstz. zu den Griechen), Cic.: vir, Sen.: populus, Cic.: gens, Augustin.: urbs, Rom, Liv.: Iuno, die von den Römern auf römische Art verehrte, Cic.: ludi, die ältesten Spiele Roms (auch ludi magni u. maximi gen.), Cic. u.a.: bellum, Liv.: mores, Sen.: studia, Sen.: scriptor historiae Romanae, Hieron.: Romano more, auf römische Art, auf gut römisch = aufrichtig, ohne Umschweife, gerade heraus, loqui, commendare, Cic.: u. so Romanā simplicitate loqui, Mart.: minime arte Romanā, Liv.: minime Romani ingenii homo, Liv. (s. M. Müller Liv. 1, 53, 4): Romanum est (es ist Römerart) m. folg. Infin., et facere et pati fortia Romanum est, Liv. 2, 12, 10. – subst., a) Rōmānus, ī, m., α) im Sing. teils kollektiv = die Römer, wie Liv. 2, 27, 1; 8, 3, 1; teils prägn., der Römer = der röm. Feldherr, wie Liv. 21, 59, 5————(s. dazu Fabri mehr Beisp. für beide Fälle): u. so Romanus sedendo vincit, v. O. Fabius Maximus, Varro r. r. 1, 2, 2. – β) im Plur., Romani, die Römer, Cic. u.a. – b) Rōmāna, ae, f., eine Römerin, Liv. 1, 26, 4: Lucretia, vetus Romana, Augustin. de civ. dei 1, 19, 1: Plur., Vell. 2, 75, 3. – c) Rōmāna, ōrum, n., α) das Römische = das römische Gebiet, Danubius Sarmatica ac Romana disterminet, Sen. nat. qu. prol. § 8. – β) das Römische = römische Geschichte, Romana cognoscere, Sen. ad Marc. 1, 3. – 2) im weiteren Sinne = lateinisch, lingua, Ov., Vell., Plin. ep. u.a.: verba, sermo, litterae, auctores, Quint.: oratio plane Romana, non civitate donata, Quint.: non minima pars Romani stili (v. Asinius Pollio), Vall. Max.; vgl. Herbst Quint. 10, 1, 85 u. bes. Krebs-Schmalz Antib.7 unter Romanus. – Adv. Rōmānē, römisch, auf gut römisch (Romano more, s. vorher), Gell. 13, 21, 2. – B) Rōmānēnsis, s. unter Romaniensis. – C) Rōmānia, ae, f., das römische Weltreich, Possid. vit. Augustin. 30. Ps. Augustin. app. epist. 4. Oros. 3, 20, 11 u. 7, 43, 5. Ven. Fort. carm. 6, 4, 7. – D) Rōmānicus, a, um, römisch, in Rom gemacht, aratra, iuga, Cato r. r. 135, 2. – E) Rōmānulus, a, um (Demin. v. Romanus), römisch, porta, ein Tor in Rom unterhalb der westlichen Spitze des palatinischen Hügels, Varro LL. 5, 164. Vgl. Jordan Topographie Roms 1, 1. S. 176. – F) Rōmāniēnsis, e, rö-————misch, Cato r. r. 162 in. Corp. inscr. Lat. 5, 3416 u. 14, 2213: andere Form Rōmānēnsis, Varro LL. 8, 33. Paul. ex Fest. 61, 1. Corp. inscr. Lat. 11, 3936 u. 12, 1920. – G) Rōmilius, a, um, romilisch, tribus, Varro LL. u. Cic. – H) Rōmānitās, ātis, f., die römische Art, das Römertum, Tert. de pall. 4 in. -
16 Juventus
jŭventus, ūtis (scanned as dissyl., Plaut. Most. 1, 1, 30; id. Curc. 1, 1, 38; cf. junior), f. [juvenis], the age of youth (from the twentieth to the fortieth year), youth (rare, except in transf. meaning; cf. juventas).I.Lit.:II.quae juventute geruntur et viribus,
Cic. de Sen. 6, 15:ibique juventutem suam exercuit,
Sall. C. 5, 2.—Transf., concr.A.Young persons, youth:B.quo nemo adaeque juventute ex omni Attica antehac est habitus parcus,
Plaut. Most. 1, 1, 29:juventutis mores scire,
id. Am. 1, 1, 2: nulla juventutis est spes;sese omnes amant,
id. Capt. 1, 2, 19:ob eamque causam juventus nostra dedisceret paene discendo,
Cic. de Or. 3, 24, 93:cum omnis juventus, omnes etiam gravioris aetatis eo convenerant,
Caes. B. G. 3, 16, 2; 6, 14 fin.; 6, 23, 6; id. B. C. 2, 5, 3 sq.; Hirt. B. G. 8, 8, 2:Trojana,
Verg. A. 1, 467:Cannis consumpta juventus,
Juv. 2, 155:alios caedit sua quemque juventus,
pupils, id. 7, 213.—Of young bees, Verg. G. 4, 22; hence: princeps juventutis, in the time of the republic the first among the knights, Cic. Vatin. 10, 24; id. Fam. 3, 11, 3;under the emperors,
a title of the imperial princes, Tac. A. 1, 3.—Personified: Jŭventus, the goddess of youth (for the usual Juventas):FLAMINIS IVVENTVTIS,
Inscr. Orell. 2213; Hyg. Fab. praef. -
17 juventus
jŭventus, ūtis (scanned as dissyl., Plaut. Most. 1, 1, 30; id. Curc. 1, 1, 38; cf. junior), f. [juvenis], the age of youth (from the twentieth to the fortieth year), youth (rare, except in transf. meaning; cf. juventas).I.Lit.:II.quae juventute geruntur et viribus,
Cic. de Sen. 6, 15:ibique juventutem suam exercuit,
Sall. C. 5, 2.—Transf., concr.A.Young persons, youth:B.quo nemo adaeque juventute ex omni Attica antehac est habitus parcus,
Plaut. Most. 1, 1, 29:juventutis mores scire,
id. Am. 1, 1, 2: nulla juventutis est spes;sese omnes amant,
id. Capt. 1, 2, 19:ob eamque causam juventus nostra dedisceret paene discendo,
Cic. de Or. 3, 24, 93:cum omnis juventus, omnes etiam gravioris aetatis eo convenerant,
Caes. B. G. 3, 16, 2; 6, 14 fin.; 6, 23, 6; id. B. C. 2, 5, 3 sq.; Hirt. B. G. 8, 8, 2:Trojana,
Verg. A. 1, 467:Cannis consumpta juventus,
Juv. 2, 155:alios caedit sua quemque juventus,
pupils, id. 7, 213.—Of young bees, Verg. G. 4, 22; hence: princeps juventutis, in the time of the republic the first among the knights, Cic. Vatin. 10, 24; id. Fam. 3, 11, 3;under the emperors,
a title of the imperial princes, Tac. A. 1, 3.—Personified: Jŭventus, the goddess of youth (for the usual Juventas):FLAMINIS IVVENTVTIS,
Inscr. Orell. 2213; Hyg. Fab. praef.
См. также в других словарях:
2213 — ГОСТ 2213{ 79} Предохранители переменного тока на напряжение 3 кВ и выше. Общие технические условия. ОКС: 29.120.50 КГС: Е72 Аппараты напряжением свыше 1000 В Взамен: ГОСТ 2213 70 Действие: С 01.01.81 Изменен: ИУС 6/86, 6/92 Примечание:… … Справочник ГОСТов
2213 Meeus — Meeus Discovery and designation Discovered by E. Delporte Discovery site Uccle Discovery date September 24, 1935 Designations … Wikipedia
(2213) Meeus — Pour les articles homonymes, voir Meeus. L astéroïde (2213) Meeus a été découvert par Eugène Delporte à l Observatoire royal de Belgique en 1935. Il a été baptisé en hommage à Jean Meeus astronome amateur belge. Lien externe (en) … Wikipédia en Français
(2213) Meeus — Asteroid (2213) Meeus Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtelasteroid Große Halbachse 2,1989 AE … Deutsch Wikipedia
(2213) Meeus — Meeus. Asteroide n.º. 2213 de la serie (1935 SO1 ), descubierto desde Uccle el 24 de septiembre de 1935 por E. Delporte. Nombrado en honor del meteorólogo del Aeropuerto de Bruselas, Jean Meeus (1928 ), por sus numerosas contribuciones a la… … Wikipedia Español
(2213) Meeus — Meeus. Asteroide nº. 2213 de la serie (1935 SO1 ), descubierto desde Uccle el 24 de septiembre de 1935 por E. Delporte. Nombrado en honor del meteorólogo del Aeropuerto de Bruselas, Jean Meeus (1928 ), por sus numerosas contribuciones a la… … Enciclopedia Universal
2213 — матем. • Запись римскими цифрами: MMCCXIII … Словарь обозначений
2213 v. Chr. — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 4. Jt. v. Chr. | 3. Jahrtausend v. Chr. | 2. Jt. v. Chr. | ► ◄ | 25. Jh. v. Chr. | 24. Jh. v. Chr. | 23. Jahrhundert v. Chr. | 22. Jh. v. Chr. | 21. Jh. v. Chr … Deutsch Wikipedia
NGC 2213 — Звёздное скопление История исследования Открыватель Джон Гершель Дата открытия 9 февраля 1836 Обозначения NGC 2213, ESO 57 SC70 … Википедия
USS Cacique (ID-2213) — was a freighter leased by the U.S. Navy during World War I. She was used to transport Allied personnel and cargo in support of the European fighting front. Post war she was returned to her owners. Constructed in England S.S. Cacique , a 6,202… … Wikipedia
ГОСТ 2213-79 — 35 с. (6) Предохранители переменного тока на напряжение 3 кВ и выше. Общие технические условия Взамен: ГОСТ 2213 70 Изменение №1/ИУС 6 1986 Изменение №2/ИУС 6 1992 раздел 29.120.50 … Указатель национальных стандартов 2013