Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

1321

  • 1 Aegisthus

    Aegīsthus, ī m.
    Эгист, любовник Клитемнестры, убийца Атрея и Агамемнона C, O, Su

    Латинско-русский словарь > Aegisthus

  • 2 Legiōnes redde

    Верни легионы.
    Светоний, "Божественный Август", 23: Adeo denique consternatum ferunt, ut per continuos menses barba capilloque summisso caput interdum foribus illideret, vociferans: Quintili Vare, legiones redde! "Говорят, он [ Август ] был даже до того сокрушен, что несколько месяцев не стриг волос и бороды и не раз бился головой о косяк, восклицая: "Квинтилий Вар, верни (мне мои) легионы!"
    - О поражении, понесенном римским войском под командованием Квинтилия Вара от германцев в Тевтобургском лесу в 9 г. н. э.
    А Родионов утащил шубу и удрал. Хорош гусь... Родионов, Родионов! Вор новейшего столетья! Redde meas legiones! Возврати чужую шубу! (И С Тургенев - А. А. Фету, 5.(17.) III 1862.)

    Латинско-русский словарь крылатых слов и выражений > Legiōnes redde

  • 3 aelinos

    aelinos, ī, Akk. on, m. (αἴλινος), ein Klagegesang, Ov. am. 3, 9, 23; vgl. Linus a.E.

    lateinisch-deutsches > aelinos

  • 4 apiscor

    ăpiscor, apisci, aptus sum [apio] - tr. - [st2]1 [-] tendre vers, rattraper, rejoindre, atteindre, saisir. [st2]2 [-] au fig. poursuivre, obtenir, acquérir, gagner. [st2]3 [-] saisir par la pensée, concevoir, comprendre. [st2]4 [-] sens passif: être acquis.    - arch. apiscier Ter. Phorm. 406 --- sens passif: Plaut. Trin. 367; Fann. d. Prisc. 8, 16.    - nullo cessabant tempore apisci ex aliis alios avidi contagia morbi, Lucr. 3: la contagion inexorable ne cessait à aucun moment de saisir les uns après les autres.    - spes apiscendi summi honoris, Liv. 4, 3: l'espoir d'obtenir la magistrature suprême.    - sine me hominem apisci, Plaut. Ep. 5, 2, 3: laisse-moi le rattraper.    - avec gén. dominationis apisci, Tac. An. 6, 45: obtenir le pouvoir absolu. --- cf. gr. τυγχάνειν τινός.
    * * *
    ăpiscor, apisci, aptus sum [apio] - tr. - [st2]1 [-] tendre vers, rattraper, rejoindre, atteindre, saisir. [st2]2 [-] au fig. poursuivre, obtenir, acquérir, gagner. [st2]3 [-] saisir par la pensée, concevoir, comprendre. [st2]4 [-] sens passif: être acquis.    - arch. apiscier Ter. Phorm. 406 --- sens passif: Plaut. Trin. 367; Fann. d. Prisc. 8, 16.    - nullo cessabant tempore apisci ex aliis alios avidi contagia morbi, Lucr. 3: la contagion inexorable ne cessait à aucun moment de saisir les uns après les autres.    - spes apiscendi summi honoris, Liv. 4, 3: l'espoir d'obtenir la magistrature suprême.    - sine me hominem apisci, Plaut. Ep. 5, 2, 3: laisse-moi le rattraper.    - avec gén. dominationis apisci, Tac. An. 6, 45: obtenir le pouvoir absolu. --- cf. gr. τυγχάνειν τινός.
    * * *
        Apiscor, apisceris, pen. corr. aptus sum, apisci. Antiquum verbum: vnde sit Aptus, apta, aptum. Nonius. Trouver.
    \
        Apisci, pro Adipisci. Lucret. Obtenir, Parvenir à quelque chose.

    Dictionarium latinogallicum > apiscor

  • 5 Bæterra

    s f sg 1
    Béziers (F)

    Dictionarium Latino-Gallicum botanicae > Bæterra

  • 6 Aenii

    Aeniī, ōrum, s. Aenus.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > Aenii

  • 7 circumactus

    истекший: tempus circ. (1. 47 C. Tb. 7, 4).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > circumactus

  • 8 ārdēscō

        ārdēscō ārsī, —, ere, inch.    [ardeo], to take fire, kindle, be inflamed: ne longus ardesceret axis, O.: ut imagine Largior arserit ignis, H.— Fig., to gleam, light up: ardescunt ignibus undae, O.: voltu, oculis, Ta.—Of passion, to be inflamed, take fire, grow furious: in iras, O.: fremitusque ardescit equorum, grows furious, V.: arsit virgine raptā, H.: ardescente pugnā, Ta.
    * * *
    ardescere, arsi, - V INTRANS
    catch/take fire, kindle; become ignited/inflamed/hot/eager; erupt (volcano)

    Latin-English dictionary > ārdēscō

  • 9 planta

    {Deutsch:} Pflanze (f)
    {Русский:} растение (с)

    Latein-Deutsch-Wörterbuch von Heilpflanzen > planta

  • 10 palpebra

    Латинско-русский медицинско-фармацевтический словарь > palpebra

  • 11 Peccatum tacituritatis

    Latin Quotes (Latin to English) > Peccatum tacituritatis

  • 12 expono

    , exposui, expositum
    to set forth, explain, expose.

    Latin-English dictionary of medieval > expono

  • 13 adplico

    ap-plĭco ( adp-, Ritschl, Fleck., Baiter, Weissenb., Halm, in Quint.; app-, Merk., Kayser, Halm, in Nep. Rib.), āvi and ui, ātum and ĭtum, 1, v. a. (applicui appears to have first become prevalent in the time of Cic., and is the com. form in Vulg.; cf. Gell. 1, 7 fin.; applicavi is used by Pac. ap. Prisc. p. 860 P.; Varr. ib.; Ter. Heaut. prol. 23; Auct. B. Alex. 17 fin.; Cic. Clu. 16, 46; 24, 66; id. de Or. 1, 39, 177; 2, 13, 55; id. Brut. 91, 316; id. Inv. 2, 13, 43; 2, 51, 153; id. Tusc. 5, 27, 77; id. Ac. 2, 20, 65; and id. Fam. 3, 11, 5; Val. Max. 4, 7, 4; Plin. 11, 2, 1, § 2; Vulg. 1 Reg. 30, 7; ib. Eccli. 33, 12; ib. Osee, 7, 6. It is found in the best MSS. and edd.; cf. Zumpt ad Cic. Verr. p. 240, and Neue, Formenl. II. pp. 477 and 479. Still later than applicui, the sup. applicitum became prevalent, Inscr, Neap. l. 6916; Inscr. Orell. 4570; Col. 4, 22, 1; 4, 24, 18; Quint. 1, 2, 26; 2, 4, 30; 4, 2, 117; Plin. Ep. 2, 17, 23; cf. Neue, Formenl. II. p. 551, and v. P. a. infra; cf. plico and its compounds, complico, explico, implico, etc.); orig., to join, fasten, or attach to, to affix; hence, to bring, add, put, place to or near to, etc. (very freq., esp. in trop. signif. and in more elevated style; in Plaut. twice; in Ter. four times;

    in Cic. epistt. only once,

    Cic. Fam. 3, 11, 3; never in Tac.; syn.: admoveo, adjungo, addo, adhibeo, adicio).
    I.
    In gen.
    A.
    Lit.; constr. usu. with ad; rarely with dat.
    a.
    With ad:

    se ad arbores,

    to lean against, Caes. B. G. 6, 27 (cf.:

    trunco se applicuit,

    Just. 12, 9, 9):

    applicuit ambos ad eum,

    Vulg. Gen. 48, 13; ib. 1 Macc. 9, 3:

    umeros ad saxa,

    Ov. M. 5, 160:

    sinistrum (cornu) ad oppidum,

    Liv. 27, 2:

    se ad flammam,

    to approach, Cic. Tusc. 5, 27, 77:

    sudarium ad os,

    Suet. Ner. 25 al. —
    b.
    With dat.:

    ratem (sc. rati),

    Liv. 21, 28, 5:

    flumini castra,

    id. 32, 30:

    corporibus adplicantur,

    id. 23, 27:

    (asellum) ulmo,

    Ov. F. 3, 750:

    sanctos applicabit sibi,

    Vulg. Num. 16, 5; ib. 2 Par. 2, 16.—Also with local adv.:

    boves illuc,

    Ov. F. 1, 543.—
    B.
    Trop.
    1.
    To connect with, to add to a thing:

    ut ad honestatem adplicetur (voluptas),

    Cic. Fin. 2, 12, 37:

    annum,

    Mart. 6, 28, 9:

    adplicare verba verbis,

    Quint. 7, 10, 17; 7, 3, 19.—
    2.
    Se or animum, to attach, apply, or devote one's self or one's mind to a person or thing:

    illae extemplo se (ad eos) adplicant, adglutinant,

    Plaut. Men. 2, 2, 67:

    hi se ad vos adplicant,

    Ter. Heaut. 2, 4, 13; id. And. 5, 4, 21: ad Siculos se adplicavit, Varr. ap. Prisc. p. 860 P.:

    se ad alicujus familiaritatem,

    Cic. Clu. 16, 46:

    Sicilia se ad amicitiam fidemque populi Romani applicavit,

    id. Verr. 2, 2, 1; so id. Lael. 9, 32; id. de Or. 1, 39, 177; id. Fam. 3, 11, 3 al.:

    ad Atheniensium societatem se applicare,

    Nep. Arist. 2, 3:

    Certa res est ad frugem adplicare animum,

    Plaut. Trin. 2, 1, 34:

    animum aegrotum ad deteriorem partem adplicat,

    Ter. And. 1, 2, 22:

    ad virtutem animus se adplicat,

    Cic. Lael. 14, 48:

    aures modis,

    Hor. C. 3, 11, 8; so id. C. S. 72 (cf.:

    admovere aures, s. v. admoveo, and adhibere aures,

    Cic. Arch. 3): sese ad convivia, Cato ap. Gell. 11, 2, 5:

    se ad studium musicum,

    Ter. Heaut. prol. 23:

    me ad eundem quem Romae audiveram Molonem applicavi,

    Cic. Brut. 91, 316:

    se ad philosophiam, ad jus civile, ad eloquentiam,

    id. Off. 1, 32, 115:

    se ad scribendam historiam,

    id. de Or. 2, 13, 55 al. —
    3.
    Crimen alicui, to charge one with a crime, Plin. Ep. 10, 66, 4.—
    II.
    Esp., naut. t. t., navem, or absol. applicari, and in the act. as v. n. (cf. 1. appello, II.), to drive, direct, steer, or bring a ship anywhere, to land, to bring to land:

    navim ad naufragum applicarunt,

    Cic. Inv. 2. 51, 153: ad Heraeum naves adplicuit, Liv 33, 17;

    37, 12, 5: adplicatis nostris ad ter ram navibus,

    Caes. B. C. 3, 101 Held.:

    Ciae telluris ad oras Applicor,

    Ov. M. 3, 598:

    applicor ignotis (sc. terris),

    id. H. 7, 117 Ruhnk. and Loers.—With in and acc.:

    applicor in terras,

    Ov. H. 16, 126 (cf.:

    appellere in aliquem locum,

    Liv. 8, 3, and 28, 42): ad terram adplicant, Auct. B. Hisp. 37 fin.; so Just. 2, 4, 21; 2, 12, 2; Dig. 1, 16, 4.—With acc. of place whither:

    aliā applicuimus Samum,

    Vulg. Act. 20, 15.—With abl.:

    quocumque litore adplicuisse naves,

    Liv. 44, 32, 4.— Absol.:

    et applicuerant,

    Vulg. Marc. 6, 53.— Poet.: quo accedam? quo adplicem? Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44: quae vis immanibus applicat oris, drives or brings you, etc., Verg. A. 1, 616 (cf.:

    nos Libycis tempestas adpulit oris,

    id. ib. 1, 377):

    sublimis rapitur (Medea) et Creteis regionibus applicat angues,

    i. e. her dragon-chariot, Ov. M. 7, 223.—Hence,
    1.
    applĭcātus ( adp-), a, um, P. a.
    a.
    Placed upon, lying upon or close to, attached to:

    aures,

    Varr. R. R. 2, 7, 5:

    Leucas colli adplicata,

    Liv. 33, 17, and Plin. 4, 4, 5, § 11:

    nervi adplicati ossibus,

    id. 11, 37, 88, § 217.—
    b.
    Inclined or adapted to, directed to:

    omne animal adplicatum esse ad se diligendum,

    inclined to self-love, Cic. Fin. 4, 13, 34:

    vehemens ad aliquam rem applicata occupatio,

    id. Inv. 1, 25, 36.— Comp., sup., and adv. not used.—
    2.
    ap-plĭcĭtus ( adp-), a, um, P. a., applied or joined to, attached to:

    adplicitum est cubiculo hypocauston,

    Plin. Ep. 2, 17, 23:

    trunco palus,

    Col. 4, 22, 2: vites arboribus adplicitae, [p. 143] Quint. 1, 2, 26.— Trop.:

    pressus et velut adplicitus rei cultus,

    Quint. 4, 2, 117.

    Lewis & Short latin dictionary > adplico

  • 14 idcirco

    (наречие)
    ввиду этого, поэтому, по той причине

    Latin-Russian dictionary > idcirco

  • 15 dictio

    , onis f
      высказывание, изречение; грам. часть речи

    Dictionary Latin-Russian new > dictio

  • 16 Arborophila atrogularis

    ENG white-cheeked partridge

    Animal Names Latin to English > Arborophila atrogularis

  • 17 abalieno

    ab-aliēno, āvī, ātum, āre, durch Weggeben an einen anderen entfremden, I) eig.: a) übh. entfremden = entfernen, trennen, istuc crucior, a viro me tali abalienarier, Plaut.: nisi mors meum animum abs te abalienaverit, Plaut.: nato mox et abalienato Iove, Tert. ad nat. 2, 12. – b) in bezug auf den Besitz einer Sache sich entäußern, eine Sache abtreten, veräußern (Ggstz. conservare), agrum, Sen.: agros populi, Cic.: vectigalia (die Staatsgefälle), Cic.: quatriduo picturam, Plaut.: ea vendidisse atque abalienasse, Cic.: nutricem (die Ernährerin = den Acker) ab alqo, Plaut.: alqd ab se, Inscr. – c) Körperteile dem Körper entfremden, absterben machen; dah. abalienatus, abgestorben, abalienata morbis membra, Quint.: abalienata pars, Scrib. – c) die Sinne entfremden = betäuben, sensus, mentem, Scrib. 192 (aber ab mente abalienari, Scrib. 181). – II) übtr.: 1) übh. entfernen, abalienati iure civium, des Bürgerrechtes beraubt, Liv. 22, 60, 15. – 2) Neigung u. Gemüt entfremden, abwendig-, abspenstig machen von usw., gleichgültig machen gegen usw. (Ggstz. alqm amicum facere), alqm, Cic.: animum, Cic.: m. ab u. Abl., alqm ab alqo, Cic.: voluntatem alcis ab alqo, Cic.: ab sensu rerum suarum animos, Liv.: m. bl. Abl., homines suis rebus, Nep.: m. Dat. pers., Gentium alci, Liv.: colonos Romanis, Liv. – / Paragog. Infinitiv Präs. Pass. abalienarier, Plaut. merc. 457; mil. 1321; trin. 557. – Nbf. abaleno, Corp. inscr. Lat. 6, 14930.

    lateinisch-deutsches > abalieno

  • 18 circitor

    circitor u. circumitor, ōris, m. (circueo = circumeo, der herumgeht; dah.) I) der Wächter, a) (gew. circitor) übh., in Gärten u. Fluren, Gartenhüter, Flurhüter, Priap. 17, 1. Petr. 53, 10 (wo cod. circumitore, Bücheler circuitore): bei Wasserleitungen, der Wasserschloßhüter, Frontin. aqu. 117. Corp. inscr. Lat. 6, 8749; 10, 711; 14, 3649. – b) als milit. t. t., circumitores, die Runde, Veget. mil. 3, 8. p. 84, 6 L.; spät. circitores, als eine bes. Abteilung Reiter, Veget. mil. 3, 8. p. 84, 7 L. Cod. Theod. 6, 27, 3: Sing. circitor, Corp. inscr. Lat. 3, 6292; 5, 4100 u. ö. u. Carm. epigr. 1321, 2 (wo circītor gemessen ist). – II) (Form circitor) der Hausierer, Ulp. dig. 15, 3, 5. § 5; vgl. Prisc. 14, 34: ›circitor, ὁ περιφοράριος‹.

    lateinisch-deutsches > circitor

  • 19 congentilis

    con-gentīlis, e = ὁμόεθνος (Gloss.), stammverwandt, populi, Augustin. c. Faust. 13, 15: Plur. subst. = Stammverwandte, Stammgenossen, Corp. inscr. Lat. 8, 1321 (saec. II).

    lateinisch-deutsches > congentilis

  • 20 abalieno

    ab-aliēno, āvī, ātum, āre, durch Weggeben an einen anderen entfremden, I) eig.: a) übh. entfremden = entfernen, trennen, istuc crucior, a viro me tali abalienarier, Plaut.: nisi mors meum animum abs te abalienaverit, Plaut.: nato mox et abalienato Iove, Tert. ad nat. 2, 12. – b) in bezug auf den Besitz einer Sache sich entäußern, eine Sache abtreten, veräußern (Ggstz. conservare), agrum, Sen.: agros populi, Cic.: vectigalia (die Staatsgefälle), Cic.: quatriduo picturam, Plaut.: ea vendidisse atque abalienasse, Cic.: nutricem (die Ernährerin = den Acker) ab alqo, Plaut.: alqd ab se, Inscr. – c) Körperteile dem Körper entfremden, absterben machen; dah. abalienatus, abgestorben, abalienata morbis membra, Quint.: abalienata pars, Scrib. – c) die Sinne entfremden = betäuben, sensus, mentem, Scrib. 192 (aber ab mente abalienari, Scrib. 181). – II) übtr.: 1) übh. entfernen, abalienati iure civium, des Bürgerrechtes beraubt, Liv. 22, 60, 15. – 2) Neigung u. Gemüt entfremden, abwendig-, abspenstig machen von usw., gleichgültig machen gegen usw. (Ggstz. alqm amicum facere), alqm, Cic.: animum, Cic.: m. ab u. Abl., alqm ab alqo, Cic.: voluntatem alcis ab alqo, Cic.: ab sensu rerum suarum animos, Liv.: m. bl. Abl., homines suis rebus, Nep.: m. Dat. pers., Gentium alci, Liv.: colonos Romanis, Liv. – Paragog. Infinitiv Präs. Pass. abal-
    ————
    ienarier, Plaut. merc. 457; mil. 1321; trin. 557. – Nbf. abaleno, Corp. inscr. Lat. 6, 14930.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > abalieno

См. также в других словарях:

  • 1321 — Années : 1318 1319 1320  1321  1322 1323 1324 Décennies : 1290 1300 1310  1320  1330 1340 1350 Siècles : XIIIe siècle  XIVe&# …   Wikipédia en Français

  • 1321 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 13. Jahrhundert | 14. Jahrhundert | 15. Jahrhundert | ► ◄ | 1290er | 1300er | 1310er | 1320er | 1330er | 1340er | 1350er | ► ◄◄ | ◄ | 1317 | 1318 | 1319 | 13 …   Deutsch Wikipedia

  • 1321 — Year 1321 was a common year starting on Thursday (link will display the full calendar) of the Julian calendar.Events of 1321* Battle on the Irpen River: The Grand Duchy of Lithuania defeats Prince Stanislav of Kiev. * Stefan Decanski becomes King …   Wikipedia

  • 1321-12-6 — Nitrotoluène Mononitrotoluènes Général No CAS 1321 12 6 No …   Wikipédia en Français

  • 1321 — Años: 1318 1319 1320 – 1321 – 1322 1323 1324 Décadas: Años 1290 Años 1300 Años 1310 – Años 1320 – Años 1330 Años 1340 Años 1350 Siglos: Siglo XIII – …   Wikipedia Español

  • 1321 год — Годы 1317 · 1318 · 1319 · 1320 1321 1322 · 1323 · 1324 · 1325 Десятилетия 1300 е · 1310 е 1320 е 1330 е · …   Википедия

  • 1321 Majuba — Infobox Planet minorplanet = yes width = 25em bgcolour = #FFFFC0 apsis = name = Majuba symbol = caption = discovery = yes discovery ref = discoverer = C. Jackson discovery site = Johannesburg (UO) discovered = May 07, 1934 designations = yes mp… …   Wikipedia

  • 1321 en architecture — Décennie 1320 en architecture Années de l architecture : 1317 1318 1319 1320 1321 1322 1323 Décennies de l architecture : 1290 1300 1310 1320 1330 1340 1350 …   Wikipédia en Français

  • (1321) Majuba — Asteroid (1321) Majuba Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtelasteroid Große Halbachse 2,9445 AE …   Deutsch Wikipedia

  • 1321 in poetry — yearbox2 in?=in poetry in2?=in literature cp=13th century c=14th century cf=15th century yp1=1318 yp2=1319 yp3=1320 year=1321 ya1=1322 ya2=1323 ya3=1324 dp3=1290s dp2=1300s dp1=1310s d=1320s da=0 dn1=1330s dn2=1340s dn3=1350s|BirthsDeaths* c.… …   Wikipedia

  • 1321 — …   Википедия

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»