-
1 adoleo
1.ăd-ŏlĕo, ui. ultum, 2, v. a. [oleo].I.To magnify; hence, in sacrificial language, to which this word chiefly belongs, to honor, to worship, or to offer in worship, to sacrifice, burn, according as it has such words as deos, aras, etc., or hostiam, viscera, and tura, for its object; v. explanation of this word in Non. 58, 21: “Adolere verbum est proprie sacra reddentium, quod significat votis ac supplicationibus numen auctius facere;” and “Adolere est urere, Verg. in Bucol. [8, 65], verbenasque adole pinguis et mascula tura. Adolere, augere, honorare, propitiare; et est verbum sacratum, ut macte, magis aucte.” etc.; so Serv. ad Verg. A. 1, 704: “Flammis adolere penates, i. e. colere, sed adolere est proprie augere. In sacris autem, kat euphêmismon, adolere per bonum omen dicitur, nam in aris non adolentur aliqua, sed cremantur,”) and ad E. 8, 65: “Adole: incende, sed kat euphêmismon dicitur;II.nam adole est auge” (not used in Cic.): sanguine conspergunt aras adolentque altaria donis,
cover the altar with gifts, Lucr. 4, 1237:castis adolet dum altaria taedis,
Verg. A. 7, 71:verbenasque adole pingues et mascula tura,
id. E. 8, 65 (on which Serv. l. l.): flammis adolere penates, id. A. 1, 704:viscera tauri,
Ov. F. 3, 803; 1, 276:focos,
Stat. Th. 1, 514:cruore captivo adolere aras,
to sprinkle the altars with the blood of captives, Tac. A. 14, 30:precibus et igne puro altaria adolentur,
id. H. 2, 3: adolere honores, to honor the gods by offered gifts:Junoni Argivae jussos adolemus honores,
Verg. A. 3, 547:nullos aris adoleret honores,
Ov. M. 8, 741.—In later Lat., in gen., to burn, consume by fire:2.ut leves stipulae demptis adolentur aristis,
Ov. M. 4, 192:id (corpus) igne adoleatur,
Col. 12, 31:ut Aeneida, quam nondum satis elimāsset, adolerent,
Gell. 17, 10:quas (prunas) gravi frigore adoleri multas jusserat,
Eutr. 10, 9.ăd-ŏlĕo, ēre, v. n. [oleo], to give out or emit a smell or odor, to smell:unde hic, amabo, unguenta adolent?
Plaut. Cas. 2, 3, 19 (cf. aboleo). -
2 advigilo
ad-vigilo, āvī, ātum, āre1) бодрствовать, бдительно охранять (ad custodiam ignis a. C — о весталках; somnis regum St — dat.)2) присматривать, быть внимательным, иметь наблюдение, быть на страже (alicui Tib, alicui rei Cld etc. и pro aliquā re C)tanto magis a. aequum est Ter — следует удвоить бдительность -
3 Ipsae res verba rapiunt
Сам предмет влечет за собой слова.Цицерон, "О высшем благе и высшем зле", III, 5, 19.Я лично полагаю, - и в этом я могу опереться на Сократа, - что тот, У кого в голове сложилось о чем-либо живое и ясное представление, сумеет передать его на любом, хотя бы на бергамском наречии, а если он немой, то с помощью мимики... Ipsae res verba rapiunt. (Мишель Монтень, О воспитании детей.)Латинско-русский словарь крылатых слов и выражений > Ipsae res verba rapiunt
-
4 aediles
aedīlēs, is, m., s. aedīlis /.
-
5 antecellens
Antecellens, Participium. Cic. Catulum sapientia antecellentem. Excellent en sagesse, Qui estoit l'oultrepassé en sagesse. -
6 auriculifolius
-a/um adj Aauriculé (à feuille auriculifoliuse), feuille (à auriculifolius auriculée) -
7 Aegides
Aegīdēs, s. Aegeus. -
8 centenionalis pecunia
мелкая монета (1. 1 § 3. 1. 2 C. Th. 9, 23).Латинско-русский словарь к источникам римского права > centenionalis pecunia
-
9 appulsus (ad-p-)
appulsus (ad-p-) P. of 1 appello. -
10 penninervis
{Deutsch:} fiedernervig{Русский:} перистонервный, перистожилковатый -
11 nutritio
onis, f третье склонение питание, кормлениеЛатинско-русский медицинско-фармацевтический словарь > nutritio
-
12 O! Plus! Perge! Aio! Hui! Hem!
• Oh! More! Go on! Yes! Ooh! Ummm!Latin Quotes (Latin to English) > O! Plus! Perge! Aio! Hui! Hem!
-
13 everbero
to strike violently, to hit hard -
14 historia
,ae fистория, естествознание -
15 deliro
, deliravi, deliratum, delirare 1безумствовать, говорить вздор -
16 Aquila audax
ENG wedge-tailed eagleNLD wigstaartarendGER Keilschwanzadler -
17 adoleo
[st1]1 [-] ădŏlĕo, ēre, ădŏlŭi (qqf. ădŏlēvi), ădultum: - tr. - réduire en vapeur, transformer en vapeur, faire évaporer, faire brûler (pour un dieu), couvrir de vapeur, couvrir de fumée (le lieu que l'on veut honorer), honorer (par une offrande), enflammer, brûler, faire brûler. - quinquaginta intus famulae, quibus ordine longam cura penum struere, et flammis adolere Penatis (= Penates), Virg. En. 1, 703: à l'intérieur, il y a cinquante femmes qui ont pour tâche de mettre en bon ordre la longue série de vivres et d'offrir un sacrifice aux Pénates (il s'agit de couvrir de la fumée des offrandes les tables de sacrifice). - sanguine conspergunt aras adolentque altaria donis, Lucr. 4, 1237: ils arrosent de sang les autels et les couvrent de la fumée de leurs offrandes. - castis adolet dum altaria taedis et juxta genitorem adstat Lavinia virgo, visa (est) longis comprendere crinibus ignem, Virg. En. 7: alors que la jeune fille Lavinia met le feu aux autels avec de chastes torches et se trouve près de son père, on voit ses longs cheveux prendre feu. - cruore captivo adolere aras, Tac. A. 14, 30: arroser les autels du sang des prisonniers. - ut leves stipulae demptis adolentur aristis [...] sic pectore toto uritur, Ov. M. 1, 492: de même que le chaume léger brûle après la récolte du blé [...], de même (le dieu) brûle de toute son âme. [st1]2 [-] adolĕo, ēre: exhaler une odeur, sentir. - unde hic, amabo, unguenta adolent? Plaut. Cas.: [d'où vient, s'il te plaît, qu'ici des onguents répandent du parfum?] = s'il te plaît, d'où vient cette odeur de parfum?* * *[st1]1 [-] ădŏlĕo, ēre, ădŏlŭi (qqf. ădŏlēvi), ădultum: - tr. - réduire en vapeur, transformer en vapeur, faire évaporer, faire brûler (pour un dieu), couvrir de vapeur, couvrir de fumée (le lieu que l'on veut honorer), honorer (par une offrande), enflammer, brûler, faire brûler. - quinquaginta intus famulae, quibus ordine longam cura penum struere, et flammis adolere Penatis (= Penates), Virg. En. 1, 703: à l'intérieur, il y a cinquante femmes qui ont pour tâche de mettre en bon ordre la longue série de vivres et d'offrir un sacrifice aux Pénates (il s'agit de couvrir de la fumée des offrandes les tables de sacrifice). - sanguine conspergunt aras adolentque altaria donis, Lucr. 4, 1237: ils arrosent de sang les autels et les couvrent de la fumée de leurs offrandes. - castis adolet dum altaria taedis et juxta genitorem adstat Lavinia virgo, visa (est) longis comprendere crinibus ignem, Virg. En. 7: alors que la jeune fille Lavinia met le feu aux autels avec de chastes torches et se trouve près de son père, on voit ses longs cheveux prendre feu. - cruore captivo adolere aras, Tac. A. 14, 30: arroser les autels du sang des prisonniers. - ut leves stipulae demptis adolentur aristis [...] sic pectore toto uritur, Ov. M. 1, 492: de même que le chaume léger brûle après la récolte du blé [...], de même (le dieu) brûle de toute son âme. [st1]2 [-] adolĕo, ēre: exhaler une odeur, sentir. - unde hic, amabo, unguenta adolent? Plaut. Cas.: [d'où vient, s'il te plaît, qu'ici des onguents répandent du parfum?] = s'il te plaît, d'où vient cette odeur de parfum?* * *Adoleo, adoles, pen. cor. adolui et adoleui, adultum, adolere. Enflamber, Brusler, Sacrifier.\Adoleri in Passiuo, pro Incendi. Plin. Estre bruslé. -
18 emortualis
ēmortuālis, e (emortuus), zum Dahinsterben gehörig, certumst mi hunc emortualem facere ex natali die, einen Sterbetag machen aus dem Geburtstage, Plaut. Pseud. 1237.
-
19 eo [1]
1. eo, īvī od. iī, itum, īre ( statt *eio; vgl. altind.
ti, er geht, griech. ειμι, ἰέναι), I) gehen, A) v. leb. Wesen, 1) im allg., gehen, reisen, auch einhergehen, Passiv unpers. itur, man geht (Ggstz. abire, venire, redire, regredi, remanere, consistere), a) zu Fuße: i prae (voran), Komik. (s. Spengel Ter. Andr. 171): i, mea avis, Ov.: i, pedes quo te rapiunt, Hor.: eatur, quo deorum ostenta et inimicorum iniquitas vocat, Suet.: ire tardius (Ggstz. maturare iter pergere), Sall.: vel quo festines ire vel unde, vide, Ov.: huc atque illuc euntes, Liv.: ire intro ac foras, Varro: ire, schlendern, viā sacrā, Hor.: quā viā itur Hennam, wo man nach H. geht, Cic.: ire apertā viā et rectā (bildl.), Sen.: ire eodem itinere, Liv.: ire a navibus, Ov.: e consilio, Verg.: sacris, weg von usw., Ov.: ire ad alqm, Komik., Nep. u. Liv.: ire ad deos, Sen.: ire ad forum, Plaut.: ire ad fores, Ter.: ire ad solitum opus, Ov.: effigies Augusti iens ad caelum, aufsteigend, Suet.: ire ad Campaniam, Eutr.: ire ad Graeciam, um zu studieren, Amm.: ad cenam, Nep.: ire in antiquam silvam, Verg.: in Pompeianum, Cic.: in provinciam, Vell.: in exsilium, Cic.: ire in somnum, schlafen gehen, zu Bett gehen, Plin.: ex curia in contionem itur, Liv.: bello (Dat.), in den Krieg, Verg.: viro (Dat.), zum Manne, Prop.: ire domum, Plaut. u. Hor.: domos, Curt.: per hanc (portam), Ov.: per suos fines, Caes.: sub terras, Verg.: post altaria, Ov.: super illos (equos), Iustin.: ire pedibus, zu Fuße, Plaut.: cum maximis itineribus isset, da er Eilmärsche gemacht hatte, Liv.: m. Prädik.-Subst., illi comes (als B.) ibat Achates, Verg.: m. Prädik.-Adj., illis Aesone natus obvius it, geht entgegen, Ov.: muli gravati sarcinis ibant duo, Phaedr.: se vivum sub terram iturum, Suet.: ire praecipitem de ponte, Catull., per gradus, Suet.: m. Infin., illa ilico it visere (um sie zu besuchen), Ter.: in Ephesum hinc abit aurum arcessere, Plaut.: m. 1. Supin., ire cubitum, Cic.: ire lavatum, Hor.: ire venatum in silvas, Verg.: ire exploratum, Liv.: Imper. i, ite od. in direkter Rede Konj., eat, eatis, eant, irent, teils um jmd. aufzufordern od. zur Eile anzutreiben, Liv., Verg. u.a. Dichter, teils um jmd. in höhnendem Tone aufzufordern, Curt., Verg. u.a. Dichter: m. homogen. Acc., ire novas vias, eine Reise in unbekannte Länder machen, Prop.: ire longam viam, einen weiten Gang machen, Verg.: itque reditque viam totiens, geht hin und her, Verg.: equus docilis ire viam, quā monstret eques, Hor. – b) zu Wasser gehen, fahren, schiffen, segeln, teils navibus, Verg., navibus nec mari, Suet.: puppibus, Ov.: puppi per undas, Tibull.: denis navibus subsidio Troiae (Tr. zu Hilfe), Verg.: teils absol., ire velle, Verg.: ire in Africam, Cic.: Stygios per amnes, Ov. – c) zu Pferde usw., reiten, equis Liv.: mulo, Hor.: u. bl. ire contra hostem (v. d. Reiterei), Caes.: effuso cursu, Curt. – d) zu Wagen, fahren, curru, Liv.: plaustro, Iustin.: in raeda, Mart.: u. bl. medio tutissimus ibis (v. Phaëthon), Ov. – e) in od. durch die Luft, fliegen, fahren, auffahren, in od. per auras, Ov.: in od. ad caelum, Suet. u. Verg.: u. bl. ire, Vitr. – 2) insbes.: a) als milit. t. t., α) gehen, ad arma od. ad saga, zu den Waffen, zum Kriegsmantel greifen = sich zum Kampfe (zum Kriege) rüsten, Liv. u. Cic.: u. in aciem, Curt.: in ordinem, sich in Reih u. Glied stellen, Curt. – β) marschieren, ziehen, viā od. pedibus, auf dem Landwege, zu Lande, Liv.: comminus, Tac.: retro, Curt.: portis, Verg.: cum exercitu, in Hispaniam cum exercitu, Liv.: Sardes, Nep.: populabundum per omnem hostium agrum, Liv.: ire alci subsidio, Caes., od. suppetias, Auct. b. Afr. – γ) gegen jmd. rücken, marschieren, jmdm. entgegenrücken, auf jmd. od. etw. losgehen, losmarschieren, losrücken, alci obviam od. obvium, Liv. u. Curt.: ire contra, Tac.: ire ad od. adversus alqm, Liv.: contra alqm (hostem), Caes.: in alqm, Liv. u. Verg.: ad muros, Verg.: in Iovis ire domum (v. d. Giganten), Ov.: in Capitolium, Liv. – b) v. Behörden, ire in consilium, zur Beratung schreiten, Cic.: ire in sententiam, mit u. ohne pedibus, jmds. Meinung beipflichten, Sall. u. Liv.: in alia omnia ire, das Gegenteil votieren, Cic.: u. so itum est in voluntatem quorundam, es fand die Ansicht einigen Einklang, Amm. 24, 7, 1. – c) gerichtl. t. t., ire in ius, Ter. u. Nep., ad iudicium, Liv., vor Gericht gehen. – d) zu Grabe geleiten, ecfertur; imus, Ter.: m. homogen. Akk., ire exsequias, zum Leichenbegängnis, Ter.: pompam funeris, Ov. – 3) übtr., gehen, schreiten, treten, kommen, geraten, a) in od. zu od. durch usw. einen Zustand, ire in malam rem od. in malam crucem, zum Henker gehen, sich zum Henker scheren, Plaut. u. Ter. (s. Brix Plaut. trin. 466. Bentley Ter. Phorm. 5, 8, 37): ire in corpus, fleischig werden, Quint.: ire in sudorem, Flor.: ire in lacrimas, in Tränen ausbrechen, Verg.: ire in duplum, noch einmal so viel Strafe erleiden, Cic.: in dubiam imperii servitiique aleam, das ungewisse Spiel um H. od. Skl. wagen, Liv.: in possessionem, Cic.: ire in eosdem pedes, einerlei Versglieder gebrauchen, Quint.: ierat in causam praeceps, er hatte sich kopfüber in die Sache gestürzt, Liv.: ire infitias, aufs Leugnen ausgehen, leugnen, Ter.: ire per has leges, die Bedingungen eingehen, Ov.: ire per medium, den Mittelweg nehmen, Quint.: per exempla cognata, dem B. ihrer Schwester folgen, Ov.: aber exemplis deorum, sich den Göttern vergleichen, Ov. – b) zu einer Tätigkeit, in alcis amplexus, Ov.: in poenas, zur Bestrafung schreiten, Ov.: ibatur in caedes, Tac.: in scelus, begehen, Ov.: ad solacia, Ov.: ad lucrum, Hor.: per laudes (rühmlichen Taten) alcis, Ov.: contra dicta tyranni, erwidern, Verg. – zur Verstärkung des Futur., ito et modulabor, Verg. (vgl. franz. j'irai chanter). – übtr. α) auf etw. denken, verfallen, istuc ibam, ich dachte daran, Ter.: ad illud, seine Zuflucht nehmen, Ter. – β) m. 1. Supin. = darauf ausgehen, willens sein, geneigt sein, cur te is perditum, Ter.: cives, qui se remque publicam perditum irent, Liv.: dominationem raptum ire, Tac.: iniuriam od. scelera ultum, Tac. u. Quint. – B) v. lebl. Subj.: a) übh.: it tristis ad aethera clamor, Verg.: per oppida facti rumor it, Ov.: it circulus per orbem, Verg.: pugna it ad pedes, man ficht zu Fuße, Liv. – übtr., ire coepisse praecipites, dem Verfall unaufhaltsam entgegeneilen (v. Sitten), Liv. – b) v. Fuße, gehen, sich bewegen, nec pes ire potest, Ov.: ibat et expenso planta morata gradu, Prop.: non posse ire rivum, ubi caput aquae siccatur, Augustin. serm. 115: u. v. Versfuß usw., euntes melius (versus), Hor.: cum per omnes et personas et affectus eat comoedia, Quint. – c) v. Schiffen, gehen, fahren, segeln, dahinfahren, -segeln, Ov.: per aequora, Ov. – d) von Geschossen, gehen, fliegen, dringen, longius it (telum), Ov.: iit hasta Tago per tempus utrumque, Verg. – e) v. Winde, gehen, stürmen, Eurus et adverso desinit ire Noto, Prop.: quanta per Idaeos saevis effusa Mycenis tempestas ierit campos, Verg.: bildl., cum a Theodosii partibus in adversarios vehemens ventus iret, Augustin. de civ. dei 5, 26, 1. p. 239, 18 D.2 – f) v. Flüssigkeiten, gehen, fließen, strömen, vacuas it fumus in auras, Verg.: salsusque in artus sudor iit, Verg.: it naribus ater sanguis, Verg.: si ex multo cibo alvus non it, Cato. – v. Flüssen, aliā ripā, Ov.: quā utrimque amnes eunt, Mela: quo minus eae aquae in urbem Romam ire possint, Frontin. aqu.: unde per ora novem it mare praeruptum (wie ein entfesseltes Meer), Verg.: Nilus it per omnem Aegyptum vagus atque dispersus, Mela. g) v. Gestirnen, gehen, laufen, wandeln, obtunsis per caelum cornibus ibat (luna), Verg.: alternis e partibus ire stellas, Lucr. – h) v. Örtl., gehen, laufen, sich ziehen, Taurus it in occidentem rectus et perpetuo iugo, Mela: hic iam terrae magis in altum eunt (erheben sich), Mela. – i) übh. v. Konkr., α) gehen, laufen, kommen, it bello tessera signum, Verg.: ne currente retro funis eat rotā, Hor. – β) übergehen, it sanguis in sucos, Ov.: in melius, Tac. – γ) fortgehen, sich trennen, ne supinus eat (ponticulus), Catull. – II) prägn.: 1) kommen, unde is? Ter.: eodem, unde ierat, se recepit, Nep. – 2) vergehen, dahinschwinden, homo it, Lucr.: dies it, Plaut.: eunt anni, Ov.: unum isse diem sine sole ferunt, Ov.: u. so sic eat quaecumque Romana lugebit hostem, so fahre jede Römerin hin, die usw., Liv. 1, 26, 4–3) gehen = vonstatten gehen, incipit res melius ire, Cic.; prorsus ibat res, Cic. – 4) verkauft wer den, weggehen für einen gewissen Preis, iustum est singulas vehes fimi denario ire, Plin. 18, 193 zw. (Detl. definire): tot Galatae, tot Pontus eat, tot Lydia nummis, Claud. in Eutr. 1, 203. – 5) fortgehen, dauern, si non tanta quies iret (herrschte), Verg. georg. 2, 344. – 6) it in saecula, die Kunde gelangt bis zu späten Jahrhunderten mit folg. Acc. u. Infin., Plin. pan. 55, 1. – / synk. Präs. in = isne, Plaut. Bacch. 1185. Ter. Eun. 651; Phorm. 930. – vulg. Konj. Präs. iamus, Corp. inscr. Lat. 8, 2005. – vulg. Indik. Imperf. eibat, Corp. inscr. Lat. 4, 1237. – Imper. ei, Plaut. Cas. 212 u. Men. 435. – zsgz. Perf.-Formen isti, it, istis, issem usw., s. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 245. – parag. Inf. Präs. irier, Plaut. rud. 1242. -
20 gumia
gumia, ae, f. (γέμω), ein Leckermaul, Fresser, Schlemmer, Lucil. 1066 u. 1237 (wo Müller gomiae). Apul. apol. 57; vgl. Paul. ex Fest. 112, 2.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
1237 — Années : 1234 1235 1236 1237 1238 1239 1240 Décennies : 1200 1210 1220 1230 1240 1250 1260 Siècles : XIIe siècle XIIIe … Wikipédia en Français
1237 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 12. Jahrhundert | 13. Jahrhundert | 14. Jahrhundert | ► ◄ | 1200er | 1210er | 1220er | 1230er | 1240er | 1250er | 1260er | ► ◄◄ | ◄ | 1233 | 1234 | 1235 | 12 … Deutsch Wikipedia
1237 — Años: 1234 1235 1236 – 1237 – 1238 1239 1240 Décadas: Años 1200 Años 1210 Años 1220 – Años 1230 – Años 1240 Años 1250 Años 1260 Siglos: Siglo XII – … Wikipedia Español
1237 год — Годы 1233 · 1234 · 1235 · 1236 1237 1238 · 1239 · 1240 · 1241 Десятилетия 1210 е · 1220 е 1230 е 1240 е · … Википедия
1237-й пушечный артиллерийский полк — Награды … Википедия
1237 dans les croisades — Chronologie synoptique des Croisades 1234 1235 1236 1237 1238 1239 1240 Francs … Wikipédia en Français
(1237) Geneviève — Asteroid (1237) Geneviève Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtelasteroid Große Halbachse 2,6124 AE … Deutsch Wikipedia
1237 in poetry — yearbox2 in?=in poetry in2?=in literature cp=12th century c=13th century cf=14th century yp1=1234 yp2=1235 yp3=1236 year=1237 ya1=1238 ya2=1239 ya3=1240 dp3=1200s dp2=1210s dp1=1220s d=1230s da=0 dn1=1240s dn2=1250s dn3=1260s|BirthsDeaths*… … Wikipedia
1237 Geneviève — BASEPAGENAME is a main belt asteroid with an orbital period of 1542.7152131 days (4.22 years).cite web | url = http://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=1237 | title = JPL Small Body Database Browser | accessdate = 2008 04 25 | publisher = NASA] The… … Wikipedia
1237 — Events* Thomas II of Savoy becomes count of Flanders. * Elbląg, Poland is founded. * Representatives of all 4 khanates lead 150,000 Mongol, Turkish and Persian troops into Europe. * The Mongols invade Russia. * Gualdo Tadino, Italy, is destroyed… … Wikipedia
1237 — … Википедия