Перевод: с тагальского на польский

с польского на тагальский

(cecha)

  • 1 kalikasan

    1 cecha
    2 charakter
    3 charakterystyczny
    4 charakterystyka
    5 natura
    6 przyroda
    7 rodzaj
    8 znamienny

    Słownik Tagalsko-Polski > kalikasan

  • 2 klase

    1 cecha
    2 dobry
    3 gatunek
    4 jakość
    5 klasa
    6 kurs
    7 majątek
    8 mienie
    9 miły
    10 nieruchomość
    11 posesja
    12 posiadłość
    13 przymiot
    14 rodzaj
    15 stopień
    16 uprzejmy
    17 własność
    18 właściwość
    19 łagodny
    20 łaskawy
    21 życzliwy

    Słownik Tagalsko-Polski > klase

  • 3 magpalagay

    1 atrybut
    2 cecha
    3 przydawka
    4 przymiot
    5 przypisywać
    6 właściwość

    Słownik Tagalsko-Polski > magpalagay

  • 4 pagmumukhâ

    1 buzia
    2 cecha
    3 czoło
    4 fizjonomia
    5 lico
    6 naprzeciw
    7 oblicze
    8 przód
    9 rys
    10 tarcza
    11 twarz

    Słownik Tagalsko-Polski > pagmumukhâ

См. также в других словарях:

  • cecha — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. cesze {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} coś, co wyróżnia lub charakteryzuje (spośród innych obiektów; pod jakimś względem) pojedyncze okazy i klasy istot żywych, rzeczy, a także… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • cecha — ż III, CMs. cesze; lm D. cech 1. «element odróżniający lub charakteryzujący pod jakimś względem istoty lub przedmioty, ich czynności i stany, oraz procesy i zjawiska zachodzące w otaczającej rzeczywistości; właściwość, rys, znamię» Cecha… …   Słownik języka polskiego

  • Největší Čech — King Charles IV, the winner of the poll. Největší Čech (The Greatest Czech) is the Czech spin off of the BBC Greatest Britons show;[1] a television poll of the populace to name the greatest …   Wikipedia

  • Moravian traditional music — Moravia in relation to the current regions of the Czech Republic …   Wikipedia

  • wyróżnik — m III, D. a, N. wyróżnikkiem; lm M. i 1. «cecha odróżniająca jedną rzecz od innych, podobnych; cecha, właściwość wyróżniająca» Wyróżnik czyjegoś stylu. Wyróżnikiem naszej literatury jest wieczne zmaganie się z historią. Cechą charakterystyczną… …   Słownik języka polskiego

  • bylejakość — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. bylejakośćści, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} cecha jakiegoś działania wykonywanego byle jak, mało rzetelnie, niesumiennie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Bylejakość usług. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Чех — (Святополк Čech) выдающийся чешский поэт и прозаик. Род. в 1846 г. Еще будучи студентом напечатал несколько стихотворений ( Husita na Baltu , Kandiotky , фантазия Bouře ); позже писал фельетоны в Pokrok e , затем состоял некоторое время… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • absolutny — absolutnyni 1. «całkowity, zupełny, bezwzględny; nie mający żadnych wyjątków, nie nasuwający żadnych zastrzeżeń» Absolutna cisza. Absolutny spokój. Absolutny rekord, rekordzista. Mieć absolutną rację, absolutne zaufanie do kogoś. ∆ Absolutna… …   Słownik języka polskiego

  • atrybut — m IV, D. u, Ms. atrybutucie; lm M. y 1. «zewnętrzna cecha danej rzeczy lub osoby wyróżniająca ją spośród innych; istotna cecha, właściwość, przymiot czegoś» Nieodłączny, podstawowy atrybut. Atrybut aktora. 2. filoz. «charakterystyczna,… …   Słownik języka polskiego

  • dominować — ndk IV, dominowaćnuję, dominowaćnujesz, dominowaćnuj, dominowaćował, dominowaćowany «panować, przeważać, górować nad kimś lub nad czymś; przewyższać kogoś, coś» W jego zachowaniu dominuje humor. Dominować nad otoczeniem. Basy dominowały nad całym …   Słownik języka polskiego

  • fenokopia — ż I, DCMs. fenokopiapii; lm D. fenokopiapii (fenokopiapij) biol. «cecha organizmu powstała pod wpływem warunków środowiska, identyczna z cechą wywoływaną zwykle obecnością określonego genu» ‹gr. + kopia› …   Słownik języka polskiego

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»