-
1 званчэць
званчэць зак.Становиться звонче.Нешта мармыча сабе (ручаіна): на твані - зусім ціха, упошапкі, і весела званчэе, узліўшыся на каменьчыкі. Лужанін. Потым сталёвы водсвет з'явіўся ў нябёсах, ён святлеў, ярчэў, званчэў, быццам сталь награвалі на агні. Дайнека. - Возьмем мяне, прыкладам кажучы... - голас яго званчэе, робіцца больш упэўнены, цвёрды. Ягоўдзік.Беларуска-расейскі слоўнік безэквівалентнай лексікі > званчэць
-
2 званчэць
-
3 zwonchéte
Беларуска (лацінка)-рускі слоўнік і слоўнік беларускай кірыліцы > zwonchéte
Перевод: с белорусского на русский
с русского на белорусский- С русского на:
- Белорусский
- С белорусского на:
- Русский
