Перевод: с польского на все языки

(ulec zniszczeniu)

См. также в других словарях:

  • ulec — rzad. ulegnąć dk Vc, ulegnę, ulegniesz, ulegnij, uległ, uległszy ulegać ndk I, ulecam, ulecasz, ulecają, ulecaj, ulecał 1. «zaprzestać walki uznając czyjąś przewagę, wyższość, poddać się, skapitulować; zostać pokonanym» Ulec w nierównej walce.… …   Słownik języka polskiego

  • stargać — dk I, stargaćam, stargaćasz, stargaćają, stargaćaj, stargaćał, stargaćany 1. «targając poplątać, zwichrzyć» Stargać nici, sznurek. Stargane włosy, wąsy. 2. «zniszczyć, nadwerężyć, sterać; nadszarpnąć, osłabić» Stargać nerwy, zdrowie. 3. przestarz …   Słownik języka polskiego

  • stargać się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ulec poplątaniu, zwichrzeniu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Włosy stargały się na wietrze. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} ulec zniszczeniu, poważnemu… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pastwa — 1. Być, stać się, paść itp. pastwą czegoś, kogoś «stać się czyimś łupem, ulec zniszczeniu»: Tak oboje mieli umrzeć z głodu i pragnienia lub stać się pastwą dzikich zwierząt. S. Kłosiewicz, Ptaki. Pastwą grabieży padła też siedziba biskupa… …   Słownik frazeologiczny

  • dodrzeć — dk XI, dodrzećdrę, dodrzećdrzesz, dodrzećdrzyj, dodrzećdarł, dodrzećdarty, dodrzećdarłszy dodzierać ndk I, dodrzećam, dodrzećasz, dodrzećają, dodrzećaj, dodrzećał, dodrzećany «podrzeć zupełnie, do końca, zniszczyć» Dodrzeć buty, ubranie. dodrzeć… …   Słownik języka polskiego

  • pastwa — ż IV, CMs. pastwawie, blm daw. «pokarm, żer (szczególnie dzikich zwierząt, zdobywany siłą); zdobycz, łup» dziś tylko we fraz. Być, stać się, paść itp. pastwą czegoś (np. ognia, pożaru, powodzi; rzadziej: kogoś, np. wroga) «stać się czyimś łupem,… …   Słownik języka polskiego

  • pomarznąć — [wym. pomar znąć] dk Vc, pomarznąćnę, pomarznąćniesz, pomarznąćnij, pomarznąćmarzł, pomarznąćmarzła, pomarznąćmarzli 1. «o wielu osobach: umrzeć, o wielu rzeczach: ulec zniszczeniu na skutek działania mrozu, zimna» Jabłonie pomarzły tej zimy. 2.… …   Słownik języka polskiego

  • pozdzierać — dk I, pozdzieraćam, pozdzieraćasz, pozdzieraćają, pozdzieraćaj, pozdzieraćał, pozdzieraćany 1. «zedrzeć, oderwać wiele czegoś albo coś w wielu miejscach; pozrywać» Pozdzierać tapety ze ścian. Pozdzierać korę z drzew. 2. «zedrzeć, zniszczyć wiele… …   Słownik języka polskiego

  • przemarznąć — [wym. przemar znąć] dk Vc, przemarznąćnę, przemarznąćniesz, przemarznąćnij, przemarznąćmarzł a. przemarznąćnął, przemarznąćzła, przemarznąćzli, przemarznąćzły, przemarznąćzli, przemarznąćzłszy przemarzać [wym. przemar zać] ndk I, przemarznąćam,… …   Słownik języka polskiego

  • wykruszyć — dk VIb, wykruszyćszę, wykruszyćszysz, wykruszyćkrusz, wykruszyćszył, wykruszyćszony wykruszać ndk I, wykruszyćam, wykruszyćasz, wykruszyćają, wykruszyćaj, wykruszyćał, wykruszyćany 1. «wydobyć coś krusząc osłonę, okrywę» Wykruszyć ziarno z kłosa …   Słownik języka polskiego

  • wytrzeć — dk XI, wytrzećtrę, wytrzećtrzesz, wytrzećtrzyj, wytrzećtarł, wytrzećtarty, wytrzećtarłszy wycierać ndk I, wytrzećam, wytrzećasz, wytrzećają, wytrzećaj, wytrzećał, wytrzećany 1. «trąc po powierzchni czegoś osuszyć coś, oczyścić coś z czegoś;… …   Słownik języka polskiego


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»