-
101 abietarius
abietārius, a, um (abies), zum Tannenholz-, übh. zum Werkholz gehörig, negotia, Holzhandel, Paul. ex Fest. 27, 11. – subst., abietarius, ī, m., der Tischler, Vulg. exod. 35, 35.
-
102 abiga
abiga, ae, f. = chamaepitys, Plin. 24, 29. Ps. Apul. herb. 27.
-
103 abigeator
-
104 abigeatus
-
105 abigeo
abigeo, ātum, āre (ab u. ago), wegtreiben, Cypr. ep. 71, 2.
-
106 abigeus
-
107 abigo
ab-igo, ēgi, āctum, ere (ab u. ago), wegtreiben, -jagen, vertreiben, a) leb. Wesen: α) übh.: greges ovium ex Apulia in Samnium aestivatum, Varr. r.r. 2, 1, 16: in stabula solent equas abigere, Varr. r.r. 2, 10, 1. – β) gewaltsam vertreiben, forttreiben, verjagen, fortjagen, volucres et feras, Cic.: muscas, Cic.: uxorem, verstoßen, Suet.: alqm rus, Ter.: anseres de frumento, Plaut.: alqm ab ianua, Plaut.: abigi ab ludis, ab sede piorum, Liv. – γ) diebischerweise, raubend wegtreiben, pecus, Cic.: praedas hominum pecorumque, Liv.: eorum pecora in suos fines, Hyg. – δ) abtreiben, partum, Tac.: partum sibi medicamentis, Cic.: fetum, Col. u. Suet. – b) Lebl., vertreiben, verscheuchen, verbannen, nubes, Plin.: fastidium, Plin.: pestem ab alqo, Enn.: curas, pauperiem epulis regum, Hor.: quaedam abigo menti, Sil.: conscientiā abigi, abgeschreckt werden, Hor. – abacti oculi, tiefliegende Augen, Stat.: nox abacta, vertriebene, Verg.
-
108 Abila
Abila, ae, f., s. Abyla.
-
109 abinde
ab-inde, Adv., a) im Raume, von da, von dort, quasi sumat abinde (de cruce), Comm. apol. 330. – b) in der Zeit, von da an, von der Zeit an, iam abinde... ex quo te cognovimus, Paul. Nol. ep. 6, 2.
-
110 abintus
ab-intus, Adv., s. 3. ā(ab) a.E.
-
111 abinvicem
ab-invicem, Adv., s. invicem.
-
112 abitio
-
113 abito
ābīto, ere (a u. bīto), weggehen, Plaut. rud. 777; Epid. 304. Lucil. sat. 9, 27 (abbitere): abiteres, Placid. Gloss. V, 43, 12. Vgl. abaeto.
-
114 abitus
abitus, ūs, m. (abeo), I) der Fort-, Weggang, der Abzug, die Abreise (Ggstz. adventus), eius, Ter.: post abitum huius, Cic.: abitus hirundinum, Plin.: abitus retro, Rückzug, Sil. – insbes., der Rückzug, abitus (Genet.) causae, Sil.: abitus optatus, Sil. – II) meton., der Ausgang (als Ort), Verg.: Plur., Tac.
-
115 abiudico
ab-iūdico, āvī, ātum, āre, als Richter u. übh. jmdm. etwas aberkennen, absprechen, alqd od. alqm ab alqo, Plaut., Cic. u.a.: scherzh., me a vita abiudicabo, will mir selbst das Leben aberkennen, d.i. nehmen, Plaut. – bl. alqd, Cic.: sibi libertatem, Cic.
-
116 abiugo
ab-iugo, āre, (eig. vom Joche-, dah. übh.) entfernen, quae res te ab stabulis abiugat? Pacuv. 222. – / Archaist. Infin. Fut. ex. abiugassere (= ἀποζεῦξαι), Gloss. II, 3, 41.
-
117 abiunctum
abiūnctum, ī, n. (abiungo) = διαλελυμένον, die kurze (konzise) Ausdrucksweise, Carm. de fig. 55. p. 65 ed. Halm.
-
118 abiungo
ab-iungo, iūnxī, iūnctum, ere, I) abspannen, iuvencum, Verg.: equos, Prop. – II) übtr., trennen, entfernen, timebat abiuncto Labieno, Caes. – se ab hoc dicendi genere, sich entfernt halten, Cic.
-
119 abiuratio
-
120 abiurator
abiūrātor, ōris, m. (abiuro), der Abschwörer Abschwörer, Cassiod. var. 3, 23, 3.
Перевод: со всех языков на немецкий
- Со всех языков на:
- Все языки
- Албанский
- Английский
- Арабский
- Белорусский
- Болгарский
- Венгерский
- Вьетнамский
- Галисийский
- Греческий
- Грузинский
- Датский
- Иврит
- Индонезийский
- Ирландский
- Исландский
- Испанский
- Итальянский
- Казахский
- Корейский
- Курдский
- Латинский
- Латышский
- Литовский
- Македонский
- Маори
- Монгольский
- Немецкий
- Нидерландский
- Норвежский
- Пали
- Персидский
- Польский
- Португальский
- Румынский, Молдавский
- Русский
- Словенский
- Суахили
- Тагальский
- Таджикский
- Татарский
- Турецкий
- Украинский
- Урду
- Фарерский
- Финский
- Французский
- Хинди
- Хорватский
- Шведский
- Эстонский
!
Страницы