-
1 ἴς [2]
ἴς, ἡ, gen. ἰνός, acc. ἶνα, plur. ἶνες, ἴνεσι (eigtl. FΙΣ, vis), Muskel, Muskel- oder Gliederband, Sehne, Sitz der Körperkraft; οὐ γὰρ ἔτι σάρκας τε καὶ ὀοτέα ἶνες ἔχουσιν Od. 11, 219, vgl. Il. 23, 190; κάλυψε νέκυν, μὴ πρὶν μένος Ἠελίοιο σκήλει' ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν 16, 316 (vgl. νεῠρα); bes. die starken Halsmuskeln, das Genick, ὅτ' ἄν – ἀνὴρ κόψας ἐξόπιϑεν κεράων βοός – ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν 17, 520; vgl. Ap. Rh. 2, 826 μέσσας δὲ σὺν όστέῳ ἶνας ἔκερσε. – Gew. die Muskel-, Körperkraft, ἐσϑλή Il. 12, 320, ἐπέρεισε δὲ ἶν' ἀπέλεϑρον 7, 269 Od. 9, 538; οὐ γάρ οἱ ἔτ' ἦν ἲς ἔμπεδος, οὐδέ τι κίκυς 11, 393; οὐδέ οἱ ἦν ἲς οὐδὲ βίη 18, 3; εἴ μοι ἔτ' ἔστιν ἴς, οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν 21, 283; umschreibend, ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο, des Telemach heilige Stärke, der starke T., Od. oft; κρατερὴ ἲς Ὀδυσῆος Il. 23, 720; mit verdoppeltem Nachdruck ἲς βίης Ἡρακληείης Hes. Th. 332. – Auch auf Lebloses übertragen, bes. vom Winde, Il. 15, 383 Od. 9, 71 u. öfter; ποταμοῖο Il. 21, 356. – Pind. Τροΐας ἶνας ἐκταμών I. 7, 53, übertr., die Kraft Troja's; Ar. πρὶν ἂν ἰδίῃς καὶ διαλύσῃς ἄρϑρων ἶνας Paz 85, die Sehnenkraft der Gelenke. Bei Hippocr., Plat. Tim. 82 c u. Arist., z. B. H. A. 3, 6, die thierischen Fleischfasern in den Muskeln u. im Blute; bei Theophr. auch die Pflanz- u. Holzfasern; auch von Metalladern, οἷον ἶνες ἢ τρίχες ἀραιαὶ διατρέχουσιν ἐν τοῖς μετάλλοις Plut. def. orac. 43.
-
2 ἴς
ἴς, ἡ, Muskel, Muskel- oder Gliederband, Sehne, Sitz der Körperkraft; bes. die starken Halsmuskeln, das Genick. Gew. die Muskel-, Körperkraft; umschreibend, ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο, des Telemach heilige Stärke, der starke T. Auch auf Lebloses übertragen, bes. vom Winde; Τροΐας ἶνας ἐκταμών, übertr., die Kraft Trojas; πρὶν ἂν ἰδίῃς καὶ διαλύσῃς ἄρϑρων ἶνας, die Sehnenkraft der Gelenke; die tierischen Fleischfasern in den Muskeln u. im Blute; auch die Pflanz- u. Holzfasern; auch von Metalladern -
3 διαλυω
1) развязывать, расплетать(διαπλέκειν καὴ δ. τι Her.)
2) разлагать(τι ἐξ ἑνὸς εἰς πολλά Plat.)
; med. разлагаться, распадаться(ἔκ τινος εἴς τι Arst.)
3) med. умирать(διαλυομένου ἀνθρώπου Xen.)
4) распускать(ξύλλογον Thuc.; πανήγυριν Xen.; τὰς δυνάμεις Polyb.; med. τὸ συμπόσιον Plut.)
; med. расходиться(ἐκ τοῦ συνεδρίου Her.)
5) разрывать, расторгать(ξεινίην Her.; σπονδάς Thuc.; κοινωνίαν Arst.; med. τέν φιλίαν πρός τινας Plut.)
6) освобождать(διαλύεσθαι τῆς τιμωρίας Diod.)
7) разрушать, уничтожать(διαλῦσαι καὴ ἀπολέσαι τινά Plat.; τὰς οἰκήσεις Polyb.)
8) разминать, расправлять, делать гибким(ἄρθρων ἶνας Arph.)
9) расслаблять, изнурять10) нарушать(ἃ αὑτοῖς ἐψηφίσασθε Lys.)
11) разлучать, разделять(τοὺς ἀγωνιζομένους Her.)
διαλύσασθαι ἀπ΄ ἀλλήλοιν Plat. — расстаться друг с другом;τέν σκηνέν εἰς κοίτην διέλυον Xen. — они разошлись, чтобы лечь спать12) прерывать, оканчивать, прекращать(πόλεμον Thuc., med. Isocr., Arst.; ταραχήν Polyb.; med. ἔχθρας Thuc.)
νείκας (v. l. νείκους) διαλύεσθαι Eur. — прекращать ссору13) примирять, мирить(τινὰ πρός τινα Dem.; διαλῦσαί τινας ἐκ τῆς προγεγενημένης διαφορᾶς Polyb.)
; med.-pass. примиряться(πρός τινα Aeschin.; τί δεῖ ἡμᾶς μάχεσθαι, ἀλλ΄ οὐ διαλυθῆναι; Xen.)
διαλυθεὴς καὴ θέμενος εἰρήνην Plut. — прекратив военные действия и заключив мир14) погашать, уплачивать(δαπάνην Her.; χρήματα Dem.; μισθόν Arst.; χρέος Polyb.; τὰ χρέα τοῖς δανείσασιν Plut.)
πάντα διελέλυτο Dem. — долг уплачен был сполна;δ. τινά Dem. — рассчитаться с кем-л.15) разрешать(τετραγωνισμόν, ἀπορίαν Arst.; πρόβλημα Plut.)
16) опровергать(διαβολήν, med. ἐγκλήματα и περὴ τῶν ἐγκλημάτων Thuc.; τοὺς φάσκοντας Arst.)
-
4 ἰδίω
A , Thphr.Sud.28: ([etym.] ἶδος):— sweat, of the cold sweat of terror,ἴδιον, ὡς ἐνόησα Od.20.204
; , cf. Ra. 237, Eub.53, Hp.Mul. 1.38, Diocl.Fr.142;ἴδισαν αἱματώδη ἱδρῶτα Arist.
l.c., cf. Thphr.HP 5.9.8; ἱδρόω is more common in Prose. [Second ι in [tense] pres. and [tense] impf. short in [dialect] Ep., long in [dialect] Att., in [tense] aor. always long.] (Perh. cogn. with Skt. svidyati, Lat. sudo, Engl. sweat.) -
5 ἴς
Aἴνεσι Il.23.191
, alsoἰσίν Sor.
(v. infr.), Suid. s.v. ἶνες, cj. Nauck for εἰσίν in A.Fr. 229:— sinew, tendon, sg. once in Hom.,ὡς δ' ὅτ' ἂν.. ἀνὴρ.. ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν Il.17.522
: usu. in pl., sinews, , cf. Il.23.191;ἶνες ἄρθρων Ar. Pax86
, cf. Archil.138; ἶνες αὐτὸ μόνον καὶ λεπτὴ δορά, of a person wasted by disease, Ph.2.432; δοράς, σάρκας, ἶνας ib. 527: metaph.,Τρωίας ἶνας ἐκταμὼν δορί Pi.I.8(7).57
.2 later, the fibrous vessels in the muscles, Pl.Ti. 84a, Arist.HA 515b27, al.; in blood, fibrine, Id.PA 650b14, cf. Pl.Ti. 82c, Meno Iatr.17.34: metaph., of metals, Plu.2.434b.------------------------------------ἴς (B) [ῑ], ἡ, three times in acc. sg. ἶνα (elided ἶν') Il.5.245,7.269, Od.9.538, freq. in instr. ἶφι (q.v.), elsewh. only nom. sg.:—A strength, force, of persons,ἀλλ' ἄρα καὶ ἲς ἐσθλή Il.12.320
; ;ἤ μοι ἔτ' ἐστὶν ἴς, οἵη πάρος.. Od.21.283
, cf. 11.393, 18.3: freq. in periphr., ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο the strong Telemachus, 2.409;κρατερὴ ἲς Ὀδυσῆος Il.23.720
;ἲς Ἡρακλῆος Hes.Th. 951
; and in twofold periphr., ἲς βίης Ἡρακληείης ib. 332; also of things, ἲς ἀνέμου or ἀνέμοιο, Il.15.383, 17.739, Od.9.71;ἲς ποταμοῖο Il.21.356
; κράται' ἴς was read by Ptol.Asc.in Od.11.597; v. κρατύς. ( ϝῑ-, cf. γίς· ἰσχύς, Hsch., pr. n.ϝιφιάδας IG7.3172.70
, Lat. vis, vim; prob. cogn. with ἵεμαι but not with ἴς (A).) -
6 ις
ἴς1) мышца, мускулἶνες καὴ μέλεα Hom. — мышцы и члены, т.е. тело, организм;
ἄρθρων ἶνες Arph. — мышцы тела, мускулатура2) сухожилие3) волокноἶνες αἵματος Arst. — волокнистое вещество крови (т.е. фибрин);
ἶνες καὴ νεῦρα Plat. — (мышечные) волокна и сухожилия4) ( у беспозвоночных) кровеносный сосуд5) прожилка(ἶνες ἐν τοῖς μετάλλοις Plut.)
6) сила, мощь(ἐνὴ μελεσσιν Hom.)
описательно κρατερέ ἲς Ὀδυσῆος Hom. — могучий Одиссей;7) сила, стремительность, напор(ἀνέμοιο, ποταμοῖο Hom.)
См. также в других словарях:
ιδίω — ἰδίω (Α) (σε περίπτωση τρόμου) ιδρώνω («πρὶν ἂν ἰδίῃς καὶ διαλύσῃς ἄρθρων ἶνας», Αριστοφ.) [ΕΤΥΜΟΛ. Ο τ. ἰδίω προέρχεται από αμάρτυρο *εἵδω, με ιωτακισμό και ιωνική ψίλωση (πρβλ. ἶδος) + επίθημα *yε / yω ( ιω) και ανάγεται σε IE *sveid «ιδρώνω»] … Dictionary of Greek